Kaapkerk

02/06/2026

Jason Vanporppal is a living testimony that the kingdom of God often arrives in strange vehicles. Sometimes fishing boats or donkeys. Occasionally, apparently, a skateboard. This story reminds us: The gospel was never stationary. 🔥

A skateboard is not a pulpit. Yet somehow, one young man rolling through Africa reminds us of a truth Christians often forget: the gospel was never stationary. When news broke of Jason Vanporppal skateboarding across Africa, many people probably had the same first reaction: Why? Not necessarily in a...

29/05/2026

Wanneer woorde ophou…
dra die musiek die gebed verder. ✨

Op die orrel 👉 Diederick Basson
Agter die viool 👉 Johanna Roos

𝘚𝘱𝘪𝘳𝘪𝘵 𝘰𝘧 𝘵𝘩𝘦 𝘭𝘪𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘎𝘰𝘥 - 𝘷𝘦𝘳𝘸. 𝘖𝘭𝘪𝘷𝘦 𝘏𝘶𝘪𝘴𝘮𝘢𝘯/𝘋𝘪𝘦𝘥𝘦𝘳𝘪𝘤𝘬 𝘉𝘢𝘴𝘴𝘰𝘯

28/05/2026

Afskeid neem van iemand soos Ronelda Visser is nie maklik nie. Want hoe sê ’n mens dankie vir sewe jaar se stories? Vir die manier waarop sy verby die vergadering, agendas en administrasie kon kyk en die mense raakgesien het? 🫶

Ronelda het Kaapkerk se kommunikasie nie net bestuur nie. Sy het dit menslik gemaak. Ons is diep dankbaar vir haar roeping, haar hart en haar besondere manier van kyk. Mag hierdie nuwe hoofstuk vol lig wees, Ronelda. En mag jy weet: jou storie hier het saak gemaak. 🌻

Haar afskeid voel darem nie soos ’n punt nie, maar soos ’n komma en met dankbaarheid verwelkom ons vir Wilmi Wheeler as die nuwe kommunikasiebestuurder wat Kaapkerk se stories verder sal vertel.

Volle rubriek hier 👉 https://kaapkerk.co.za/ronelda-visser-die-kerk-se-storie-deur-haar-oe/

27/05/2026

𝐑𝐨𝐛𝐞𝐫𝐭𝐬𝐨𝐧 | Ná ’n vloed is daar baie dinge wat herstel moet word. Huise. Paaie. Brûe. Maar soms gebeur iets merkwaardig tussen die stukkende dele. Mense vind mekaar weer.

Verlede week het Wilmi Wheeler en Helene Meissenheimer Robertson se kant toe beweeg om te luister na stories uit die nadraai van die vloed. Tussen modderpaaie, skade en moeilike nuwe beginne het iets anders ook sigbaar geword: mense wat mekaar dra. 🤍

Kerkbode

27/05/2026

Bellville se verkeer het sy eie persoonlikheid. Dit beweeg nie altyd volgens reëls nie. Meer volgens instink en genade. Partykeer op die basis van oogkontak eerder as padtekens. Of soms volgens die algemene oortuiging dat as jy jou neus nét effens verder indruk, daar dalk skielik plek gaan oopmaak.

Ek sit onlangs op pad huis toe in die verkeer vas. Dis ’n Vrydag, so almal is ekstra haastig om by die huis te kom. Iewers tussen skielike rooi remligte vang iets my oog op die voertuig voor my se bumper:

“Do you follow Jesus this closely?”

Ek kan nie anders as om te glimlag nie.

Ek weet natuurlik wat die grap bedoel. Dis mos gemik op daardie bestuurders wat só naby ry dat jy wonder of hulle saam met jou huis toe kom.

Maar soos enige goeie one liner, het dit gevoel of daar nog iets agter daardie vraag skuil: Hoe naby volg ons vir Jesus?

Let wel, nie: Glo ek in Jesus? Nie: Gaan ek kerk toe? Nie eers: Noem ek myself ‘n Christen?

Volg ek Hom sò naby?

Bellville se verkeer het sy eie persoonlikheid. Dit beweeg nie altyd volgens reëls nie. Meer volgens instink en genade. Partykeer op die basis van oogkontak eerder as padtekens. Of soms volgens die algemene oortuiging dat as jy jou neus nét effens verder indruk, daar dalk skielik plek gaan oopmaak...

26/05/2026

Stilte voel vir ons soos afwesigheid. Soos niks gebeur nie. Soos God dalk ver is.

Maar in die verhaal van Pinkster leer ons dat stilte nooit die einde is nie.

Die dissipels moes wag. Nie omdat God stil was nie, maar omdat Hy besig was om iets nuuts voor te berei.

Die Heilige Gees kom nie altyd met geraas eerste nie. Soms kom Hy eers in die wag. En in daardie stilte leer ons om te vertrou wat ons nog nie kan sien nie.

Mag jy in die stilte beleef hoe God in en om jou werk. 🔥

19/05/2026

Ons d**k maklik kerk eindig wanneer die laaste lied gesing is, amen gesê is en ons deur die deure uitstap. Maar dan lees ons Johannes 20:21 📖🌿

“𝙉𝙚𝙩 𝙨𝙤𝙤𝙨 𝙙𝙞𝙚 𝙑𝙖𝙙𝙚𝙧 𝙈𝙮 𝙜𝙚𝙨𝙩𝙪𝙪𝙧 𝙝𝙚𝙩, 𝙨𝙩𝙪𝙪𝙧 𝙀𝙠 𝙟𝙪𝙡𝙡𝙚 𝙤𝙤𝙠.”

Jy word nie net gevoed nie, jy word gestuur. Kerk hou nie op by die deure nie. Dit gaan saam kantoor toe, saam in verkeer in, saam na moeilike gesprekke en gewone Maandae. En soos deur Pinkster beweeg, onthou ons: Jesus stuur ons nie alleen nie. Hy stuur én Hy vul.

Nogtans gaan ons.

🔥

17/05/2026

Wanneer ‘n mens aan ‘n argief d**k, dwaal die gedagtes dikwels na stowwerige rakke, vergeelde papier en die reuk van muf. Vir baie voel dit soos ‘n monument vir die dooie verlede... ‘n plek waar dokumente gaan om te rus.

Die werklikheid van die NG Kerkargief Stellenbosch vertel egter ‘n radikaal ander verhaal. Die argief is nie die sterfplek van geskiedenis nie; dit is ‘n lewende kraamsaal waar stories wag om opnuut asem te kry en weer gebore te word.

Die argief beplan groot vieringe in November vir hul 200-jaar bestaan. Lees meer:

Wanneer 'n mens aan 'n argief d**k, dwaal die gedagtes dikwels na stowwerige rakke, vergeelde papier en die reuk van muf. Vir baie voel dit soos 'n monument vir die dooie verlede - 'n plek waar dokumente gaan om te rus. Die werklikheid van die NG Kerk-argief op Stellenbosch vertel egter 'n radikaal....

16/05/2026

Kerkleiers herbevestig die teologiese ankers van die ampte en verken nuwe verbeelding vir die kerk as missionale beweging tydens die deurslaggewende 2026 Amptekonsultasie in Wellington.

Op 12 en 13 April 2026 het kerkleiers by die Andrew Murray Sentrum vir Spiritualiteit in Wellington byeengekom vir 'n konsultasie oor "Ekklesiologiese Verbeelding & die Ampte". Die geleentheid is deur die Algemene Kuratorium in samewerking met die Clairvaux-netwerk vir Teologiese Navorsing gereël o...