23/10/2024
Agt Leuens van Moeder
Die storie het begin toe ek 'n kind was; Ek was 'n seun van 'n arm gesin. Ons het nie eers genoeg kos gehad nie. Wanneer etenstyd aanbreek, het ma dikwels vir my haar porsie rys gegee. Terwyl sy besig was om haar rys in my bord te skep, sou sy sê "Eet hierdie rys, seun. Ek is nie honger nie."
Dit was Ma se Eerste Leuen.
Toe ek grootgeword het, het my volhardende ma in haar vrye tyd by die rivier naby ons huis te gaan visvang, sy het gehoop dat sy van die vis wat sy gevang het, vir my 'n bietjie voedsame kos vir my groei kon gee. Nadat sy visgevang het, sou sy 'n bietjie vars vissop kook, wat my eetlus verhoog het. Terwyl ek die sop eet, het ma langs my gesit en die res van die vis geëet wat nog op die been van die vis was wat ek geëet het. My hart was geraak toe ek dit sien. Ek het toe my vurk gebruik en die ander vis vir haar gegee. Maar sy het dadelik geweier en gesê "Eet hierdie vis, seun. Ek hou nie regtig van vis nie."
Dit was Ma se Tweede Leuen.
Toe ek in die Junior Hoërskool was...... om my studies te finansier, het ma na 'n ekonomiese onderneming gegaan om 'n paar gebruikte vuurhoutjie bokse te bring wat aanmekaar geplak moet word. Dit het haar geld gegee om ons behoeftes te dek. Soos die winter aanbreek, het ek uit my slaap wakker geword en na my ma gekyk wat nog wakker was, ondersteun deur 'n bietjie kerslig en met deursettingsvermoë sou sy voortgaan met die werk om 'n paar gebruikte vuurhoutjiedosies te plak. Ek het gesê: "Ma, gaan slaap, dit is laat, môreoggend moet ma nog werk toe. Ma het geglimlag en gesê "Gaan slaap, skat. Ek is nie moeg nie.”
Dit was Ma se Derde Leuen.
Die laaste kwartaal het aangebreek..... ..Ma het verlof van die werk gevra om my te vergesel. Terwyl die son sterk begin skyn het, het my volhardende ma vir 'n hele paar uur onder die hitte vir my gewag. Toe die klok lui, wat aandui dat die eindeksamen klaar is, het ma my dadelik verwelkom en vir my 'n koppie tee geskink wat sy in 'n fles gebring het. Toe ek sien hoe my ma bedek was met sweet, het ek dadelik my beker vir haar gegee en haar gevra om ook te drink. Ma het gesê: "Drink, seun. Ek is nie dors nie!"
Dit was Ma se vierde leuen.
Na die dood van my pa weens siekte, moes my arme ma haar rol as enkelouer speel. Sy moes ons behoeftes alleen finansier. Ons gesin se lewe was meer ingewikkeld. Geen dae sonder lyding nie. Ons gesin se toestand het versleg, 'n gawe oom wat naby ons huis gewoon het, het so nou en dan gehelp. Ons bure het my ma dikwels aangeraai om weer te trou. Maar ma was hardkoppig en het nie hulle raad gevolg nie; sy het gesê: "Ek het nie liefde nodig nie."
Dit was Ma se vyfde leuen.
Nadat ek klaar gestudeer het en werk gekry het, was dit tyd vir my ou ma om af te tree. Maar sy wou nie; sy sou elke oggend na die markplek gaan, net om groente te verkoop om aan haar behoeftes te voldoen. Ek, wat in 'n ander stad gewerk het, het gereeld vir haar geld gestuur om haar te help om in haar behoeftes te voorsien, maar sy het nie die geld aanvaar nie. Soms het sy selfs die geld vir my teruggestuur. Sy het gesê: "Ek het genoeg geld."
Dit was Moeder se Sesde Leuen.
Nadat ek met 'n Baccalaureusgraad gegradueer het, het ek voortgegaan om 'n Meestersgraad te doen. Dit is deur 'n maatskappy deur 'n beursprogram gefinansier. Ek het uiteindelik in die maatskappy gewerk. Met 'n goeie salaris was ek van plan om my ma te bring om haar lewe in die Golf te geniet. Maar my lieflike ma wou nie haar seun pla nie. Sy het vir my gesê: "Ek is nie gewoond daaraan nie."
Dit was Ma se Sewende Leuen.
Ma het op haar oudag maagkanker gekry en moes in die hospitaal opgeneem word. Ek, wat kilometers ver gebly het, oorkant die see, het huis toe gegaan om my liefste ma te besoek. Sy het swak op haar bed gelê nadat sy 'n operasie gehad het. Ma, wat so oud gelyk het, het diep na my gestaar. Sy het probeer om haar glimlag op haar gesig te versprei...maar dit was 'n merkbare poging. Dit was duidelik dat die siekte ma se liggaam verswak het. Sy het so broos en swak gelyk. Ek het na my ma gestaar met trane wat loop. My hart was seer,... so seer, om my ma in daardie toestand te sien. Maar ma met die bietjie krag wat sy gehad het, het gesê "Moenie huil nie, my skat. Ek het nie pyn nie."
Dit was Ma se Agtste en Laaste Leuen. Nadat sy haar agtste leuen gesê het, het my liefste ma haar oë vir altyd toegemaak.
- Onbekend
