05/06/2026
Hier leest u de column van pastoraal werkster Van den Bosch bij het evangelie van dit weekend (Sacramentsdag):
๐ข๐บ ๐๐ฒ ๐๐ถ๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐ป
Aanstaande zondag viert de kerk het feest van het Sacrament van de Eucharistie: van het heilig brood dat we bij de communie krijgen en eten. We vieren hoe bijzonder het is dat God in het teken van brood zo dicht bij ons wil zijn. โIk ben het levende Brood dat uit de hemel is neergedaaldโ, horen we Jezus in het evangelie zeggen (Johannes 6, 51-58). En: โWie van dit Brood eet, zal leven in eeuwigheidโ.
In het kinderkoortje van de kerk waarin ik meezong toen ik op de basisschool zat, zongen wij het volgende lied vรณรณr het moment waarop iedereen werd uitgenodigd aan de โmaaltijd van de Heerโ:
โSamen gaan wij nu aan tafel,
heilig Brood ontvangen wij,
Jezus wil zich aan ons geven,
om te leven zoals Hijโ.
Ik ben het liedje nooit vergeten. Sterker nog, deze eenvoudige woorden doen mij steeds weer en steeds dieper beseffen wat het wil zeggen om deel te mogen hebben aan de communie.
Een intens moment waarin we ons verbonden kunnen voelen met God en met mensen, zelfs over de grenzen van de dood heen. Een eeuwigheidsmoment waarin God ons nabij komt en ons voedt met wat wij nodig hebben om mens te worden, zoals wij door God bedoeld zijn.
Tegelijkertijd is en blijft dit sacrament, zoals ook de andere sacramenten, een mysterie, een niet te doorgronden geheim. Misschien moeten we het juist daarom wel vieren.
๐๐ฐ๐ดรฉ ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฅ๐ฆ๐ฏ ๐๐ฐ๐ด๐ค๐ฉ-๐ท๐ข๐ฏ ๐๐ด, ๐ฑ๐ข๐ด๐ต๐ฐ๐ณ๐ข๐ข๐ญ ๐ธ๐ฆ๐ณ๐ฌ๐ด๐ต๐ฆ๐ณ
