05/05/2026
Op 4 mei stonden we stil gisterenavond.
We vertragen, worden even stil van binnen, en herdenken iedereen die zijn of haar leven heeft gegeven voor onze vrijheid. We denken aan de verhalen van toen — van moed, van verlies, van onvoorstelbare kracht. Het is een moment van respect, van dankbaarheid, maar ook van besef: vrijheid is nooit vanzelfsprekend geweest.
Die stilte verbindt ons. Twee minuten waarin generaties samenkomen, waarin het verleden voelbaar dichtbij is, en waarin we ons realiseren wat er op het spel stond — en nog steeds staat.
En dan is het nu 5 mei.
De dag waarop de stilte plaatsmaakt voor leven, voor kleur, voor muziek en ontmoeting. We vieren dat we in vrijheid mogen leven, mogen zijn wie we zijn, mogen zeggen wat we denken. Vrijheid om te dromen, om te kiezen, om samen te bouwen aan een toekomst.
Herdenken en vieren horen bij elkaar.
Zonder herinnering verliest vrijheid haar betekenis. Zonder vrijheid zou herdenken niet eens mogelijk zijn.
Laten we daarom blijven stilstaan én blijven vieren.
Met respect voor het verleden en met zorg voor de toekomst.
