Xhamia e Tuttlingenit

06/09/2026

📢 NJOFTIM

Ju informojmë se më datë 19 dhe 20 shtator 2026 të shtunën dhe të dielën, do të marrim pjesë në Festën e Qytetit të Tuttlingenit.

Me këtë rast, Qendra Islame Kulturore Shqiptare në Tuttlingen me rrethinë ju mirëpret të na bashkoheni dhe të kalojmë së bashku momente të bukura.

🤝 Mirë se vini!
🇦🇱 Qendra Islame Kulturore Shqiptare – Tuttlingen me rrethinë

06/09/2026

Pas përfundimit të një pune fetare për rahmetliun, bacën Hasan Selaci nga Mitrovica, tre djemtë e tij – Seadi, Samiri dhe Gzimi – më bënë një dhuratë që për mua ka një vlerë shumë më të madhe se vetë dhurata.Kam marrë dhurata edhe më herët nga njerëz të ndryshëm për të cilat jam mirënjohës por kjo dhuratë ishte e veçantë. Ishte një dëshmi e edukatës, dashurisë, respektit dhe miqësisë që këta tre burra kanë mësuar në shtëpinë e tyre dhe që, padyshim, ua ka lënë amanet babai i tyre.
Me këtë gjest, Seadi, Samiri dhe Gzimi nuk më dhanë vetëm një dhuratë, por dhanë edhe një mësim: se Hoxha duhet respektuar, dëgjuar dhe përkrahur, e jo të bëhet objekt i fjalëve të ndyta, shpifjeve, gënjeshtrave apo zullumit.
Secili njeri e tregon edukatën që ka marrë në shtëpi, dhe këta tre burra e treguan atë në mënyrën më të bukur.
I falënderoj nga zemra për këtë respekt dhe për këtë kujtim që do ta çmoj gjithmonë. Allahu i shpërbleftë me të mira, ua shtoftë bereqetin, ua ruajtë familjen dhe e mëshiroftë rahmetliun Hasan Selacin.

Respekt dhe mirënjohje pa fund! Allahu ju shpërbleftë me të mira në këtë botë dhe në Ahiret. 🤲

02/09/2026

Nxitimi është nga shejtani, përveçse në pesë gjëra:

1. Përgatitja e ushqimit për mysafirin.
2. Përgatitja e xhenazes.
3. Martesa e të riut apo të resë.
4. Kthimi i borxhit.
5. Pendimi pas mëkatit.

01/09/2026

Ndër fjalët më të bukura që dëgjova sot janë ato të dijetarit të nderuar, Shejh Esam el-Beshir:
“Lehtësimi është në fetva, ndërsa përgëzimi është në thirrjen islame.”
Pak fjalë, por që përmbledhin thelbin e mesazhit të profetëve: feja është lehtësi, thirrja është përgëzim; minberi nuk është vend për ndërlikim, por për lehtësim, jo për frikësim, por për përgëzim.
Kur një dijetar flet me këtë frymë, dhe Shami e pret me kaq ngrohtësi e dashamirësi, përtërihet shpresa se e mira po vjen dhe se zemrat, kur bashkohen mbi maturinë dhe rrugën e mesme, nuk mund t’i ndajë asgjë.
Sa shumë kemi nevojë sot për një ligjërim që afron e jo që largon, që bashkon e jo që përçan, dhe që u sjell njerëzve shpresën në mëshirën e Allahut, në vend që t’i rëndojë me atë që nuk mund ta përballojnë

30/08/2026

Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi.

29/08/2026

Si mund ta dimë nëse Allahu na do? Është e lehtë për ta kuptuar: nëse udhëheqësi ynë është i keq, kjo mund të jetë një pasqyrë e gjendjes së popullit. Nëse kemi udhëheqës të mirë e të drejtë, edhe kjo është shenjë e një populli që kërkon të mirën.

Prandaj, ndryshimi nuk fillon vetëm nga udhëheqësi, por edhe nga ne. Kur përmirësohet populli, me lejen e Allahut, përmirësohen edhe udhëheqësit.

26/08/2026

25/08/2026

12 Rebiu-l-evel
All-llahumme Sal-li ala Muhamedin ve ala ali Muhamed.

15/08/2026

Njëherë një perandor udhëtoi së bashku me bashkëshorten e tij në një qytet të Shamit. Gjatë vizitës njerëzit dolën në rrugë për t’i përshëndetur dhe për t’i nderuar.
Gjatë rrugës, bashkëshortja e perandorit pa një gomar të bardhë. I pëlqeu shumë dhe kërkoi që ta merrte me vete në Europë.
Udhëheqësi i qytetit kërkoi të gjente të zotin e gomarit. Kur e gjeti i tha:
— Madhëria e saj e pëlqeu shumë gomarin tuaj dhe dëshiron që t’ia dhuroni për ta marrë me vete në Europë.
Pronari i gomarit nuk pranoi.
Atëherë iu ofrua një shumë e madhe parash, por ai përsëri nuk pranoi. Me shumë respekt ai tha:

— I nderuar zotëri, unë kam edhe disa gomarë të tjerë. Nëse është nevoja mund t’ia dhuroj të gjithë. Por këtë nuk mund ta j*p. Sepse nesër do të shkruajnë gazetat dhe do të flasin qytetarët e Europës: “A thua në gjithë Arabinë, mbretëresha nuk pëlqeu asgjë tjetër përveç gomarit të një qytetari?”
Ai nuk e dha gomarin jo sepse nuk e respektonte mbretëreshën, por sepse nuk donte të turpëronte veten familjen qytetin dhe shoqërinë e tij.

Ky është një mësim i madh për të gjithë ne.

Sot shpesh shohim njerëz që marrin atë që nuk u përket që përvetësojnë të huajën dhe nuk ndiejnë as turp as përgjegjësi. Harrojmë se pasuria mund të fitohet përsëri, por nderi, karakteri dhe emri i mirë nuk blihen me para.
Ai qytetar mund të kishte përfituar shumë, por zgjodhi të ruante dinjitetin.
Ndërsa ne duhet të pyesim veten: A kemi ende turp kur marrim atë që nuk është e jona? A kemi ende ndërgjegje kur dëmtojmë tjetrin për përfitimin tonë?
Sepse një shoqëri nuk nderohet nga pasuria që ka por nga ndershmëria, karakteri dhe respekti që njerëzit e saj kanë për të drejtën dhe për të huajën.

Le të mësojmë nga ai njeri: më mirë të jesh i varfër me nder sesa i pasur me turp.
M.kahili