Agter-Paarl Gemeente

05/04/2026

27/03/2026

Vergenoegdheid

Dis die einde van die eerste kwartaal en ons is dankbaar. Aan die begin van die jaar het ons gewonder hoe ons al die b***e in die lug gaan hou, maar hier waar ons nou staan, het ons die rustigheid van mense wat gedra is. Ons het ‘n paar b***e laat val, maar ons het ook ‘n paar in die lug kon hou. En deur dit alles was daar oorgenoeg genade en ondersteuning.

Ons het almal soms tye wat ons oorweldig voel. Want die lys van goed wat ons moet doen en wil doen, is soms so lank. En as jy te diep kyk, weet jy daar is ‘n paar kaste wat uitgepak moet word. Daar is speelgoedhouers met meer stof as speelgoed en dele van die tuin waar daar meer bossies as plante groei. En dan is daar sommer net goed wat al so lank op die lysie is … die drafsessie, die familie, die tandartsafspraak.

Ek weet in tye wat ek effe uit balans uit voel, ek oorbewus is van die areas in my lewe wat meer aandag nodig het. Dat ek so ‘n knaende gevoel kry dat ek nooit by alles gaan uitkom nie. Dat niks ooit klaar gaan wees nie en dat ek nooit gaan uitkom waar ek wil uitkom nie.

Maar die afgelope paar weke is daar ‘n stuk rustigheid in my lyf. Asof ek weer helder genoeg kan sien om te fokus op dit wat ek wel klaargemaak het en die res so bietjie te laat gaan. Dat ek kan vrede maak met die goed wat nog in proses is. En natuurlik ook die goed wat vandag skoongemaak is en môre weer skoongemaak moet word.

En skielik is dit asof klein dingetjies weer in fokus kom … die lekkerte van die skottelgoedseep wat skuim in die water, die gevoel van genoegdoening wanneer ek een laai reggepak het. Die vreugde van ‘n skryfstuk waarvan die woorde net so mooi bymekaargekom het en die ligtheid in iemand se gesig na ‘n sinvolle gesprek. Die hoendervleis oomblik wanneer ons musiek maak en dit voel of die engele begin saamsing. En die skoonheid van sonstrale wat jou dogtertjie se vlegsel laat blink in die son.

Mag jy die oë hê om mooi te sien. Mag jy die vermoë hê om vrede te maak met die wonderlike chaos van ons lewens. En mag jy vergenoegd voel in hierdie Paastyd.

Vrede!
Marina

02/03/2026

So dankbaar vir 'n baie geseënde werkswinkel saam met ons gesinne gister!

24/02/2026

Werkswinkel vir gesinne
1 Mrt 9:30-10:30

Registreer by https://forms.gle/mieMvkQ7ZCNmHyBk6

15/02/2026

God skep mooi goed hier op aarde en Hy het ons na sy beeld gemaak. Daarom kan ons ook kreatief wees en mooi goed skep!!

14/02/2026

Die Verlore Seun en die Verlore Magneet Balletjies

Lisa kom met ‘n groot glimlag van die skool af. Een van die maatjies by die skool het sulke piepklein magneet b***etjies vir almal gebring en sy en haar beste maatjie Lua het die hele dag daarmee by die skool gespeel. Omdat die b***etjies magneties is, kan jy ‘n mooi blommetjie of ‘n sirkeltjie daarmee maak. Dis haar nuutste kosbaarste besitting en sy wys vir my die een na die ander oulike dingetjie wat sy daarmee kan bou.

Kwart oor 1 loop ek en sy weer skool toe om vir Katryn te gaan haal en Lisa trippel behoorlik van opgewondenheid om die magneet b***etjies vir haar sussie te wys. Sy dra dit versigtig in ‘n klein bakkie, maar teen die tyd wat ons by die skoolhek kom, is die b***etjies nie meer in die bakkie nie. Lisa is ontroosbaar. Sy wou so graag die magneet b***etjies vir haar sussie gewys het en nou het sy dit verloor!

Ek weet nie waar om te begin soek nie. Dis ‘n snikhete warm middag en ek wonder hoe ons daai piepklein b***etjies gaan opspoor tussen al die baie blare en klippe wat tussen ons huis en die skool lê.

Ons soek en ons soek, maar ons kan die b***etjies nêrens kry nie. Lisa huil nog al die pad.
Ons gaan haal maar vir Katryn en stap dan stadig en soekend huis toe.

Pappa se hulp word ingeroep. Hy maak ‘n stuk yster vas aan ‘n stok en ons gaan loop weer met die ysterstok in ‘n poging om die b***etjies te kry.

En dan. Daar tussen die klippe lê die b***etjies – nog mooi in ‘n blommetjie patroon!

In my hart is ‘n stuk verwondering. Ek weet die kinders het die vorige week die storie van die verlore seun by die jeuggroepe vertel. Ons sit voor slaaptyd in die bed en praat oor hoe bly ons was om die b***etjies te kry en hoe bly die Pa was toe sy seun teruggekom het. Hulle onthou. Die storie maak nou nog meer sin. Katryn wil weet hoe ons dan kan wegraak en hoe God ons weer kry. Ons het ‘n goeie gesprek en my hart voel dankbaar.

Die jeuggroepe se jaartema hierdie jaar is: Ons is deel van God se storie en die weeklikse goed waaroor ons met die kinders by die jeuggroepe gesels, gee vir ons as ouers ook die taal en die stories om oor dieper goed met ons kinders te gesels. Sodat hulle ook begin verstaan: Dis nie net die stories in die Bybel wat belangrik is nie. My storie saam met God is ook belangrik. En God is deel van al die klein dingetjies wat elke dag met my gebeur.

Mag ons dit almal weer onthou in die week wat kom. Dat ons deel is van ‘n wonderlike groter storie wat aan ons lewe en betekenis gee. God se storie. En mag ons die energie hê om ook ons kinders te begelei om dit raak te sien deur al die dingetjies van elke dag.

Liefde!
Marina