Handevat

27/07/2026

Matthéüs 3:1-4 Afrikaans OV In daardie dae het Johannes die Doper opgetree en in die woestyn van Judéa (2) gepreek en gesê: Bekeer julle, want die koninkryk van die hemele het naby gekom.
Wat se verskil maak bekering. Hoe lyk dit voor bekering en hoe lyk dit na bekering?
(3) Want dit is hy van wie deur die profeet Jesaja gespreek is toe hy gesê het: Die stem van een wat roep in die woestyn: Berei die weg van die Here, maak sy paaie reguit! (4) En hy, Johannes, het ‘n kleed gedra van kameelhare en ‘n leergord om sy heupe, en sy voedsel was sprinkane en wilde heuning.
Hoe vergelyk die grootste profeet van alle tye se lewenstyl met ‘n voorstedelike huis met voertuig water, krag, warm bed en klere? Wat het hy begeer vir homself? Wat het Hy begeer? Wat maak Hom gelukkig en wat maak hom ongelukkig?
Hoe vergelyk sy lewenstyl met ons s’n?
Wat is die denkwyse wat so ‘n lewenstyl veroorsaak?
Watter lewenstyl begeer ons?
As ons as gelowiges ons eie vleeslike begeertes en behoeftes in perspektief stel van die proses van God in die wêreld, dan is dit nie vergelykbaar nie. Hoe moeilik is dit om ons prioriteite te verander na God se prioriteite. Dat ons soos God liefde, vrede, blydskap, vriendelikheid, en so voorts vir ander gee as eerste prioriteit. Dit word soos ‘n fontein van water en dan sal die res ook bygevoeg word. Hoe meer ons ons lewe so weg gee, hoe meer ontvang ons die ware lewe.
As ons fokus skuif van ons klein onbeduidende lewentjies na God se proses, dan gebeur daar iets groots. Om op jouself te fokus, al wat jy kry is jyself en jou stryd. As jou fokus skuif na God se koninkryk dan beërf jy die hele koninkryk. Mede eienaars en bestuurders van God se koninkryk. Hy deel alles met jou en jou onbeduidende lewe kry skielik waarde en pas in.

06/03/2026

Die Here praat met my uit Matt 23.
As julle dit wil deel, lees my opmerkings van vers 16-24.
Ek verwelkom enige opmerkings.

05/03/2026

Matt 23 (13) Ellende wag vir julle, skrifgeleerdes en Fariseërs, huigelaars! Julle sluit die deur van die koninkryk in die mense se gesig toe. Julle gaan self nie in nie, en julle verhinder dié wat wel wil ingaan.

Hoekom bring hoogmoed dat jy self nie ingaan nie en ook die koninkryk vir ander toesluit? Die fariseërs en skrifgeleerdes regverdig hulle self en vind hulle lewe daarin dat hulle beter is as ander. Hoe verskil hierdie waardestelsel in die Tempel van die waardestelsel in God se koninkryk? Fariseërs en skrifgeleerdes vat leierskap van mense op hulle self en in God se koninkryk word leierskap aan almal gegee en ontwikkel. Hierdie koninkryk leierskap is dan ook verskillend van aardse verstaan van leierskap. Dit vra soveel van jou dat net mense wat dit deur die krag van God se Gees doen dit kan doen. Dit is nie moontlik uit eie krag, dit word gedryf deur God se liefde sodat al die frustrasies en teleurstellings in die proses hanteer kan word.
As ons mense dien, dan ontvang ons eer en dikwels ook manipulasie om dit langer en meer te doen. Mense raak afhanklik van ons en dan begin die ware werk van diens. Sodat mense nie afhankliker raak van ons nie, maar self begin dien en God se potensiaal ontdek om ander te dien. Dit is dikwels ‘n lang termyn pad. As jy nie die pad loop nie, dan vat jy die eer vir jouself en maak mense afhanklik van jouself want jy het hulle eer nodig vir jou posisie. Die Fariseërs en tollenaars stop by die punt waar hulle ander help en leer en dan die eer daarvoor ontvang. Dit is egter net die begin van die moeilike pad van ontwikkeling van jou naaste tot volwasse mense wat God eer en self hulle naaste dien. Daardie deel wat mens liefde noem, het hulle nie gedoen.
Hoeveel keer stop ons by die punt om vir mense kospakkies te gee? Nou is hulle afhanklik van ons en ons kry die dankies. Eintlik is hulle dikwels slegter af as wat hulle was en word beter bedelaars. Die koninkryk word dus vir hulle toegesluit. Nou begin die ware werk en liefde en dus gehoorsaamheid. Die ingaan van die koninkryk gebou op Jesus.

05/03/2026

Matt 23 (4) Hulle bind swaar en ondraaglike laste saam en sit dit op die mense se skouers, maar self wil hulle nie 'n vinger verroer om dit te dra nie.

Hoe laai die fariseërs en skrifgeleerdes laste op mense en hoe verskil dit daarvan om uit ‘n verhouding met God te lewe en so die wet te doen?
Die verskil lê in die liefde vir mense wat die dieper gehoorsaamheid van die wet is. Die verteenwoordiger te wees van God vir ander, wat meer is as om maar ter wille van self die reëls na te kom. ‘n groot geheim is om die bedoeling van die wet te verstaan. Dit is nie daar om ons aanvaarbaar te maak nie, maar is daar om ander te dien. In daardie tyd was die dit baie gerig op die Jode onder mekaar alhoewel daar ook klem was op die versorging van die vreemdeling. Nou na die kruis en uitstorting van die Gees van God, is dit die dien van almal.
Die wet dra niks by tot ons redding(dit kom deur Jesus se dood en opstanding) , maar is daar om God te kan verteenwoordig in die wêreld. Dus Sy koningskap uit te leef vir Sy koninkryk hier op aarde te vestig in Sy naam op Sy manier. Daarom is die oortreding van die wet juis om nie jou naaste lief te hê nie.
Die wet se fokus is vanuit ons na buite dit is nie bedoel vir ons en ons redding nie. Die fariseërs en skrifgeleerdes het dit vir hulleself probeer gebruik en so het hulle liefde verander na selfsug.
As ons onsself ondersoek, watter motivering ontdek ons vir die doen van die wet? Hoeveel keer probeer ons nog die wet gebruik vir ons eie redding en aanvaarding? So ‘n manier laai geweldige laste op ons self en ander mense. Om God se wet te vertolk en doen is die dien van ander.

10/02/2026

https://mailchi.mp/edb6b106fea2/ruvuma-byeenkoms-8346883

Verder raak ons meer bewus van misverstande en hoekom sekere pogings van evangelisasie oneffektief is binne hierdie denkwyse.

24/01/2026

Ons weet dat God die wêreld verander deur ons as gelowiges. As dit nie deur ons gebeur nie, dan dra ons nie vrug nie en om dit ligtelik te stel, pas ons nie meer in die koninkryk nie. Ons word dan verwerp. Die fout is dan 'n verhoudingsprobleem, want hulle wat in Jesus is, sal vrugte dra. Dit is 'n gegewe. Dit gaan nie in die eerste plek oor ons eie selfdissipline en eie inspanning nie, maar daaroor om in Christus te wees.
Waaroor roem ons as gelowiges die meeste: Soms oor wat ons vir die wêreld doen, of eerder oor wat jesus vir ons gedoen het?
Soms is dit nodig om te vertel wat God deur ons doen in kontras met ons gebrokenheid. Ons is almal verwonde en gebroke kinders van God. Die resultaat daarvan is dat God verheerlik word en bewonder word en God word duideliker gesien in kontras met ons.

31/12/2025

Iets oor die huwelik.

Nadat Jesus met die fariseers gepraat het oor egskeiding en gesê het dat ons nie kan skei wat God saamgevoeg het nie, die volgende aanhaling uit my Bybel oordenkings.

Matt 19 (11) Maar Hy sê vir hulle: Almal vat hierdie woord nie, maar net dié aan wie dit gegee is. (12) Want daar is persone wat onbekwaam is om te trou, wat van die moederskoot af so gebore is, en daar is persone wat deur die mense onbekwaam gemaak is, en daar is persone wat hulleself onbekwaam gemaak het ter wille van die koninkryk van die hemele. Wie dit kan vat, laat hom dit vat.

Watter woord is nie aan almal gegee nie. Hoekom is die woord in enkelvoud? As dit Jesus self is, dan is dit net hulle wat Jesus het wat kan trou met geen moontlikheid van skei. Dit kan verstaan word dat Jesus die enigste moontlikheid is tot so ‘n huwelik van Goddelike eenheid. Ongelowiges se huwelike is dus ‘n mimiek van ‘n Goddelike eenheid wat nooit gebeur nie. Ongelowiges van nie onder die karakter van God nie (wet) nie en skei, alhoewel emosioneel, raak net hulle eie belange en eie aardse lewe(sonder om werklik te weet dat die aardse lewe ook van God kom). Vir ‘n gelowige is daar ‘n Goddelike eenheid en heerlikheid in Jesus moontlik in die huwelik. Die basis van getuienis in die wêreld.
Hoekom sou gelowiges hulleself ontman ter wille van die koninkryk? Sou dit wees ter wille van koninkryk werk soos Paulus of sou so ‘n persoon weet dat hy nie so betroubaar kan wees nie en eerder nie die kans vat nie? Die verantwoordelikheid van ‘n huwelik as God se karakter is te groot of die risiko is te groot? Sou homoseksuele mense ook van die wees wat nie kan trou nie? Indien hulle nie trou nie, het hulle tog nog ‘n unieke rol in God se koninkryk. Almal is nie dieselfde nie en soos almal moet hulle ook doodgaan in die eie ek met al sy belange en begeertes.
Hoeveel van ons huwelike is nie deur die Goddelike karakter en eenheid van God wat deur Jesus moontlik geword het nie? Die wat skei kan nooit na die ander verwys as skuldige nie, dit is altyd ‘n ons wat skei voor God. ‘n Ander karakter uitleef as die van God.
‘n Verbintenis aan Jesus maak ‘n onmoontlike eenheid verhouding moontlik. Die weg gee of doodgaan van die ek.
Daar is tye waar medegelowiges ons nodig het vir die hoe en hantering van moeilike verhoudings. Ons het dikwels in die weste kontak verloor met die diepere deel van mekaar se laste. In hoe ‘n mate vat ons hande met ons mede gelowiges ons broers en susters.

18/12/2025

Vanmore weer ged**k oor tugproses van kerk. Matt 18:15-17. Werklik 'n belangrike taak. Vir die wat wil lees:

12/12/2025

GOD SE KONINKRYK EN JOU DORP

Matt 17:25 Hy antwoord: Ja. En toe hy in die huis inkom, was Jesus hom voor en sê: Wat d**k jy, Simon? Van wie neem die konings van die aarde tol of belasting—van hulle seuns of van die vreemdelinge? (26) Petrus antwoord Hom: Van die vreemdelinge. Jesus sê vir hom: Dan is die seuns vry.

Jesus gebruik die geleentheid om te wys dat seuns mede eienaars is van die Koning. Dit is ‘n Koninkryk beginsel waar ‘n gelowige ‘n kind word en deur kindskap mede eienaar van God se koninkryk. As ‘n kind belasting sou betaal, sou die kind homself betaal.
In die tyd van die dissipels, het die wêreld se sisteem gegeld waar die koning sy vyande met mag en geweld onderdruk en dwing om belastings te betaal om sy administrasie en onderhoud te doen. Die verskil tussen slawe en seuns word hier deur Jesus uitgewys.
In die koninkryk van God is gelowiges eienaars. Hoe word die kostes dan gedra? As eienaars dien ons almal ons Koning sonder om gedwing te word om dit te doen of sonder om salarisse te verdien daarvoor. Dit is ‘n dankbaarheid of lofprysings gebaar om te dien sonder om daarvoor vergoed te word. Ons is reeds betaal en die betaling het alles gedek.
In ‘n demokratiese bestaan is baie van die koninkryk se beginsels gebruik. As dit reg funksioneer is almal in ‘n dorp eienaars en dien ons met belasting en ander manier regverdiglik vir God. Hoekom want ons het die dorp en alles wat ons het vir God gegee. Nou dien ons God se koninkryk om vir die armes te sorg en die wat swaarkry te help en die onregverdiges reg te help en so voorts. Orals waar God se koninkryk nie gebeur werk die mede eienaars saam om dit terug te bring na God se beginsels. (nou moet ek my bouplanne indien en die sisteem reg help baklei waar dit my nie as mede eienaar van God se stad sien nie). Mede eienaar is se eienaarskap kom uit sy Kindskap. Uit die kindskap deur Jesus, Sy bloed en Sy genade, word ons kinders en mede eienaars van God se koninkryk. Alle skuld is betaal! Daar is nie meer dwang en onderdrukking nie.
Jesus preek dus hier ook die sisteem aan wat kinders soos slawe hanteer en leer die dissipels van hoe regering deur kindskap aan God kan funksioneer om Sy koninkryk op aarde te vestig.

11/12/2025

Matt 17: 22 En terwyl hulle in Galiléa rondgaan, het Jesus vir hulle gesê: Die Seun van die mens sal oorgelewer word in die hande van die mense; (23) en hulle sal Hom doodmaak, en op die derde dag sal Hy opstaan. En hulle het baie bedroef geword.

Jesus praat van sy dood en opstanding. Dit maak die dissipels bedroef en lyk asof hulle die dood deel hoor, maar nie die opstanding verstaan nie. Ons as gelowiges, ons gaan ook dood en ons het reeds die nuwe lewe in ons weens Sy dood. Die realiteit van ‘n gelowige se lewe is dood en opstanding net soos Jesus. Ons bring ook nuwe lewe deur albei.
Raak ons bedroef omdat ons ook moet dood gaan of verstaan ons die opstanding beter as die dissipels van daardie tyd? Wat is ons ingesteldheid daarteenoor dat ons moet dood gaan, want ons het reeds die opstandingslewe gekry. Probeer ons nog die realiteit van dood gaan teenstaan met al ons kragte en raak ons depressief en bedroef daaroor?
Hoe lyk ‘n ingesteldheid wat weet ek gaan dood, maar ek gee ons daaraan oor, want ek het reeds die nuwe lewe en dit is ons reaksie in dank en lof, omdat ons die nuwe lewe vrylik en deur genade gekry het. Hoe groot is die nuwe lewe vir ons en in hoe ‘n mate is dit vir ons ‘n realiteit? Die feit van die saak is dat die dood gaan nie eers naby vergelyk in grote met die heerlikheid van die nuwe lewe nie.
Hoe kweek mens ‘n regte gesindheid teenoor dood en opstanding en hoe is ons dissipels van Jesus om dit te leer? Ons leer om die realiteit van die dood (dikwels in seerkry verwerping en so voorts), te kan sien in die onvergelykbare nuwe lewe wat ons reeds ontvang het.
Dit is soms baie moeilik om in seer vanuit die nuwe lewe te lewe, maar dit is daar waar dit deurbreek deur bonatuurlike werking van die Gees van God. Vas en bid en in verhouding met God. Ons oorwinning is die nie wegvat van dood gaan nie, dit is juis die nuwe opstanding lewe wat ons begelei deur die dood gaan.