26/03/2026
#การบวชนี้ดีไฉน
การบวชนี้ดีไฉนใครจักรู้
พิเคราะห์ดูนิยามในความหมาย
บวชเห็นวัฏฏสงสารผ่านมากมาย
ดีและร้ายแน่วแน่ตามแต่คนฯ
การบวชดีนี้ดีไฉน ตรงนี้ไม่สามารถจะตอบได้ทั้งหมดเลยที่เดียวถ้าไม่ได้ประสบพบพานด้วยตนเอง ขณะเดียวหลายคนที่เข้ามาบวชต่างมีความเข้าใจผิดถึงกับมีคำกล่าวอีกว่า บวชหลบบวชลี้ บวชหนีทหาร บวชผลาญ ข้าวสุก บวชสนุกสนาน ซึ่งการบวชประเภทเหล่านี้มิใช่วัตถุประสงค์ที่แท้จริงทางพระพุทธศาสนา หลายคนมักจะถามว่าบวชอย่างไรถึงจะคุ้มค่า จึงขอตอบอย่างไม่ต้องสงสัยว่า
อันดับแรกต้องบวชด้วยความศรัทธาเสียก่อนบวชด้วยศรัทธาไม่ใช่ศรัทธาเชื่อแบบผิดๆ ตามที่กล่าวมาข้างต้น แต่ต้องขอบพระคุณค่านิยมของชายไทยที่ปลูกฝังได้ว่า เกิดเป็นชายอย่างน้อยชาติหนึ่งต้องบวชเรียนทดแทนพระคุณให้กับพ่อแม่ผู้มีพระคุณ คนสมัยก่อนมักจะกล่าวอยู่เสมอว่า บวชเณรให้พ่อ บวชพระให้แม่ จัดว่าบวชตามประเพณีที่บรรพบุรุษได้ปฏิบัติมาเป็นเวลาช้านานจากรุ่นสู่รุ่น การบวชก็แบ่งเป็น ๒ ขั้นตอนใหญ่คือ บวชเณรก่อน จึงค่อยบวชพระ เพราะว่า ตามขั้นตอนต้องรับศีล ๑๐ เสียก่อนจึงค่อยบวชพระในวันนั้นเลขทีเดียวหากมีอายุครบ ๒๐ ปี(สมัยก่อนอายุ ๑๙ ปี ๓ เดือนต้องนับอายุตอนที่อยู่ในครรภ์ ๙เดือนบวกด้วย) และทั้งฝ่ายพระสงฆ์ที่ทำการบวชเรียกว่า พระอุปัชฌาย์ ต้องมีการตวจสอบคุณสมบัติผู้ที่เข้ามาบวชเสียก่อนว่าตรงตามกฏเกณฑ์ทางพระธรรมวินัย กฎหมายบ้านเมือง จารีต ประเพณีหรือไม่ ถ้าไม่ครบขาดข้อหนึ่งก็ไม่สามารถที่จะบวชได้ บวชเณรเรียกว่า บรรพชา บวชพระเรียกว่า อุปสมบท นั่นเอง
อันดับที่ ๒ หากใครที่คิดอยากจะบวชต้องฝึกทำการบ้านการวัดกับพระอุปัชฌาย์หรือพระสงฆ์ที่เคารพศรัทธาเพื่อเป็นการเตรียมตัว เตรียมใจในการบวชเสียก่อน เช่นฝึกท่องคำสวดภาษาบาลีขอบรรพชาอุปสมบทจนจำได้ด้วยปากเปล่า รวมถึงซ้อมการไหว้การกราบ สาธิตเสมือนการเเสดงละครจริงให้ดีเพื่อจะได้มีความมั่นใจเวลาเข้าพิธีบรรพชาอุปสมบทจริงๆ สมัยก่อนถึงขั้นต้องรับศีล๘นุ่งขาวหุ่มขาว กินนอนอยู่ในวัดปฏิบัติรับใช้พระภิกษุสงฆ์ สามเณรเพื่อให้คุ้มเคยกับวิถีชีวิตพระไว้แต่เนิ่นก็มี พูดให้เข้าใจง่ายๆว่า พยาปรึกษาทำความเข้าใจเกี่ยวกับข้อมูลตอนบวชเณรบวชพระกับพระสงฆ์ที่ทำการบวชให้ดีรวมถึงมาพักอาศัยรับใช้พระเณร(ถ้ามีเวลา)
อันดับที่ ๓ หลังจากผ่านพิธีบรรพชาอุปสมบทแล้ว ผู้บรรพชาอุปสมบทต่างมีวัตถุประสงค์แตกต่างกันบางท่านตั้งใจบวชระยะสั้น ๗วัน ๑๕ วัน บางท่านตั้งใจบวชระยะยาว ๑เดือนหรือตลอด๓เดือนจนกระทั่งออกพรรษารับกฐินตามคตินิยมของชาวไทย ทั้งนี้อย่าสักแต่ว่าบวชอยู่เฉยๆต้องกระตือรือร้นใ้ชเวลาบวชให้คุ้มค่าที่สุด และต้องขออนุโมทนาสำหรับบางท่านที่จะบวชเรียนรวมถึงบวชตลอดชีวิตด้วยหากบุญผ้าเหลืองยังมีมากพอ
#บวชแล้วต้องทำอย่างไรบ้าง
ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่เข้ามาบวชเณรบวชพระชั่วคราวเพื่อความเจริญในชีวิตและพระพุทธศาสนา
๑.อย่าบวชอย่างเห็นแก่ตัว เช่น บวชท่านบวชมานานเล่นพรรคเล่นพวก ขาดความสามัคคี ทำอะไรแบบรุ้เท่าไม่ถึงการณ์โดยเฉพาะพระที่มาบวชแก่อายเยอะหรือเคยมีครอบครัวมาก่อนบวชแล้วใช้นิสัยเดิมตอนเป็นฆราวาสหรือแม้กระทั่งบางท่านบวชแล้วขาดความเคารพยำเกรงต่อพระสงฆ์สามเณรด้วยการถือตัวว่า ฉันใหญ่มาก่อนเป็นข้าราชการอย่างนั้น อย่างนี้ ยิ่งใหญ่ร่ำรวยมา ซึ่งเราต้องเข้าใจว่าบวชเพื่อละมิใช่เพื่อสะสมเพิ่มพูนกิเลส
๒.บวชแล้วอย่ามองแง่ลบ จับผิดคนอื่นไม่ว่าจะเป็นพระเณรวัดเดียวกัน ศิษย์วัด รวมถึงญาติโยมที่ที่มาบุญ ต้องตระหนักว่า ความรู้คืออำนาจ มารยาทคือเสน่ห์ เรียน หรือปฏิบัติมากหรือน้อยแค่ไหนต้องมาจับผิดตนเองดีกว่าหาเรื่องจับผิดคนอื่นซึ่งพระพุทธเจ้าไม่ยกย้องสรรเสริญ ต้องจับผิดทบทวบข้อดีข้อเสียตนเองอยู่ตลอดทุกลมหายใจดังพระบาลีที่ว่า อตฺตานํ โจทยฺตฺตานํ แปลว่า โปรดตักเตือนตนด้วยตัวของเราเอง
“จงเตือนตนของตนให้พ้นผิด
ตนเตือนจิตตนได้ใครจะเหมือน
ตนเตือนตนไม่ได้ใครจะเตือน
อย่าแชเชือนจงเตือนตนให้พ้นภัย”
#หลักสูตรในการบวชพระเณร
สำหรับหลักสูตรในการบวชพระบวชเณรไม้ได้อะไรมากจำง่ายว่า มี ๒ อย่างก็พอ คือ ๑.ภาคทฤษฎี และ ๒ภาคปฏิบัติ
๑.ภาคทฤษฎี ตรงกับพระบาลีว่า คันถธุระ พูดให้เข้าใจง่ายๆว่า เรียนพระธรรมวินัยให้เข้าใจดีเสียก่อน พื้นฐานจะเรียนได้เก่งหรือไม่เก่งไม่สำคัญ วัดที่สามัญสำคัญเฉพาะตัวบุคคลที่เข้ามาบวชต่างหาก เรียนเอาไปปฏิบัติดีกว่าเอาไปกัดสร้างศัตรูกับผู้อื่น เนื้อหาพระธรรมวินัยมีหลากหลายตามแต่ที่จะศึกษาค้นคว้าซึ่งผู้เขียนขอแนะนำว่ายึดตามเนื้อหาพระไตรปิฎกสำคัญที่สุด ส่วนที่เหลือก็หาหนังสือ สื่อ ธรรมะที่เข้าใจง่ายมาประกอบข้อมูลตามที่เราถนัดเช่น หนังสือนวโกวาท หนังสือนักธรรมชั้นตรี โท เอก และหนังสือที่เกี่ยวกับบาลีชั้นประโยค ๑-๒ถึงประโยค ๙ รวมถึงหนังสือธรรมะที่น่าสนใจนอกจากนี้ล้วนแต่ดีๆทั้งนั้นตามแต่จะเลือกหามาศึกษาค้นคว้า
๒.ภาคปฏิบัติ ตรงกับพระบาลีว่า วิปัสสนาธุระ หลายคนมักเข้าใจผิดคิดว่า เรียนไปทำไม ปฏิบัติอย่างเดียวดี ซึ่งแท้จริงพระสงฆ์ที่ปฏิบัติหลายรูปกว่าจะลงมือภาคสนามได้ต้องผ่านภาคทฤษฎีมาก่อนทั้งนั้น แล้วแต่ว่าท่านจะเรียนละเอียดหรือเรียนแบบหลักสูตรระยะสั้นต่างหาก ตัดปัญหาความผิดผิดๆไปได้เลย การลงมือปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานก็คือเอาความรู้ที่เรียนมาลงมือปฏิบัติดูใจเราว่า โลภ โกรธ หลง มากแค่ไหนเราจะได้เห็นจุดอ่อน จุดเเข็งในการใช้หลักธรรมนำไปปฏิบัติได้ดีขึ้น รู้เขารู้เรา รบ ๑๐๐ ครั้ง ชนะร้อยครั้ง ทางพระพุทธศาสนาเรียกว่า ดูนิสัยใจคอเราเองหรือจริต ๖ อย่างนั่นเอง จริตก็เป็นนิสัยส่วยตัวของแต่ละคนที่มีหลากหลายไม่ซ้ำแบบกันประเมินตัวเองให้ออกบอกให้ถูก เช่น ชอบสวยชอบงาม สนุกเฮฮาปาตี้(ราคะจริต)ต้องแก้ด้วยสิ่งตรงข้ามคืออสุภกรรมฐาน พวกเกี่ยวกับซากศพคนรวมถึงสัตว์ ธรรมชาติสอนใจเราว่าชีวิตไม่ได้สวยงามอยู่เสมอไปอย่ายึดติดกับภาพลวงตาเหล่านั้น หัวเสียหงุดหงิดง่าย รักแรกเกลียดแรง จริงจังเกินไป(โทสะจริต) ต้องแก้ด้วยเมตตาเป็นอารมณ์พูดง่ายคือ ปราถนาดี (เมตตา) ต้องการเอ็นดูให้พ้นทุกข์(กรุณา) ดีใจเมื่อสมใจหวัง(มุทิตา) ทัมใจเมื่อไม่ได้ดังใจ(อุเบกขา) ชอบหลงผิดหลงลืมง่าย(โมหะจริต) ต้องแก้ทางด้วยการเพ่งวัตถุ สี ธรรมชาติเป็นดวงกลมอารมณ์เดี่ยวติดใจ(กสิณ)และทำใจให้ว่าง ชอบเชื่อไรอะไรขาดการคิด วิเคราะห์แยกแยะ เสี่ยงต่อการถูกชักจูง(สัทธาจริต) ต้องแก้ทางด้วยคิด วิเคราะห์ แยกแยะ เหตุผล(อนุสสติ) เช่น ภาวนาพุทโธ รำลึกคุณของพระพุทธเจ้า หรือนึกถึงคุณพระธรรม พระสงฆ์ เป็นอารมณ์ ชอบคิดมาก ไม่กล้าติดสินใจ(วิตกจริต) ต้องการทางด้วยการนึกถึงภาพวัตถุ สิ่งของ ธรรมชาติที่เป็นดวงกลมๆ (กสิณ) ลมหายใจเข้าออกรู้ตัวตลอดเวลา(อานาปานสติ) ขี้สงสัย เชื่อคนยาก รู้มาก ไม่เชื่อต้องพิสูจน์ ต้องการทางด้วยการตั้งจิตตั้งใจให้ความถูกต้องเหนืออารมณ์(อุปสมานุสติ)
การแก้ทางจริตเหล่านั้นเราเรียกว่า สมถะกรรมฐาน แปลตามตัวคือ อุบายสงบจิตสงบใจ เพื่อให้เกิดผลทางธรรมล้ำลึกกว่าปกติพูดง่ายเข้าใจตัวเองเข้าใจคนเข้าใจสภาพแวดแล้วในโลกได้ดีเรียกว่า วิปัสสนากรรมฐาน แปลตรงตัวว่า อุบายเรืองปัญญา สมถะและวิปัสสนาสองอย่างนี้ต้องคุ่กันเสมอขาดจากกันไม่ได้ ส่วนจะได้คุณวิเศษ อภิญญา หูทิพย์ ตาทิพย์ แยกร่้าง กายทิพย์ไรนั่นขึ้นอยู่กับบุญบารมีของใครของมันอย่าทำเอาเป็นเอาตายเพราะความอยากได้อยากมีจนเกินไป เดี่ยวจะหลุดโลก
#บวชแล้วต้องเข้าก้บสังคมอย่างไร
สำหรับหลายท่านที่เข้ามาบวชเณรบวชพระหลังจากได้เรียนรู้และลงมือปฏิบัติจนเอาตัวรอดได้ในระดับหนึ่งแล้วสิ่งที่สำคัญคือการตอบแทนตนเองและสังคมนึกไม่ออกบอกไม่ถูกให้มองพระพุทธเจ้าเป็นไอดอลหรือบุคคลตัวอย่างเรียกว่า จริยา ๓ อย่าง ๑.ทำหน้าของที่ความเป็นพระพุทธเจ้า(พุทธัตถจริยา) ๒.ทำหน้าที่ต่อญาติพี่น้องและญาติธรรม(ญาตัตถจริยา) และ ๓.ทำหน้าที่ต่อสังคมมวลมนุษยโลก(โลกกัตถจริยา)
๑.ทำหน้าของที่ความเป็นพระพุทธเจ้า(พุทธัตถจริยา) ถ้าเราเจริญรอยตามพระพุทธเจ้าต้องเรียกว่า ทำหน้าที่ชาวพุทธ แสดงความเป็นพุทธะให้มากที่สุุด แสดงจุดยืนของพระพทุธศาสนาที่เราได้เรียนปฏิบัติมาปลูกจิตสำนึกและแสดงออกว่า ทุกคนทุกชาติชั้นวรรณะยิ่งใหญ่แค่ไหนสุดท้ายก็หนีกรรมดีกรรมชั่วไม่ได้เลย
๒.ทำหน้าที่ต่อญาติพี่น้องและญาติธรรม(ญาตัตถจริยา) ขณะเดี่ยวกับบวชแล้วต้องตอบแทนพระคุณพ่อแม่บางท่านบวชแล้วสามารถเลี้ยงดูพ่อแม่ด้วยข้าวปลาอาหารปัดกวาดเช็ดถูกจนกระทั่งแนะนำให้พ่อแม่ละคงามเห้นผิดเข้าถึงธรรมได้ก็มากเกินประมาณ โดยไม่ผิดตามพุทธประสงค์อย่างไร และพยายามสร้างความผูกพูกพันธ์เสมือนว่าทุกคนเป็นญาติทั้งญาติเราจริงและญาติธรรม อัธยาสัยดีต่อกัรและกันมีอะไรช่วยเหลือกันและกัน สมดังพระบาลีว่า วิสาสา ปรมา ญาติ คุ้นเคยกันเป็นญาติดีที่สุด
การคุ้นเคยเหมือนญาติทุกชาติเชื้อ
ดุจเลือดเนื้อวงศ์วานแต่กาลไหน
เป็นญาติดียิ่งดีทั่วสุดหัวใจ
เพราะนั่งใจจิตคนบนโลกาฯ
และ ๓.ทำหน้าที่ต่อสังคมมวลมนุษยโลก(โลกกัตถจริยา) เป็นเณรเป็นพระอย่าเห็นแก่ญาติหรือพวกพ้องเกินไปพยายามให้ความสนใจต่อสังคมประทเศชาติบ้านเมืองควบคู่กันด้วย พูดง่ายถ้าบ้านเมืองเดือดร้อนก็พร้อมยื่นมือช่วยเหลือ ถ้าละเเวกบ้านรอบวัดได้รับความลำบากก็หาทางช่วยทั้งอาหารการกิน เงินทองตามแต่จะยื่นมือช่วยได้ หรือช่วยเป็นสทื่อตัวกลางในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาทั้งภาคทฤษฎี ภาคปฏิบัติดังเห็นได้จากพระบางท่านในยุคคนี้ทำเป็นตัวอย่าง พระบางท่านได้สอนศีลธรรมในโรงเรียน หรืออย่างน้อยนอกจากได้ขึ้นเทศน์ให้ชาวบ้านก็พบปะพูดคุยกับชาวบ้านเพื่อให้เกิดความรักสามัคคีและเข้าใจปัญหากันและกันอีกด้วย
#ผลดีหรืออานิสงส์ของการบวช
ทำอะไรก็ตามก็มีผลทั้งนั้น(อานิสงส์)แม้แต่การบวชนี้ถ้ามองดีๆก็มีผลดีมากเลยนะโดยแบ่งได้ ๒ ลักษณะคือ
๑.ผลหรืออานิสงส์ทางพระพุทธศาสนา ดังพระพุทธเจ้าครัสอานิสงส์แห่งการบรรพชาอุปสมบทว่า ดูกรอานนท์ บุคคลใดมีศรัทธาบรรพชาทาสกรรมกรให้เป็นสามเณร หรือสามเณร มีอานิสงส์ ๔ กัล์ป บวชเป็นภิกษุหรือภิกษุณี มีอานิสงส์ ๘ กัล์ป และถ้าอุปสมบทจะได้รับอานิสงส์ ๑๖ กัล์ป หากอุปสมบทได้อานิสงส์ ๓๒ กัล์ป ถ้าอุปสมบทตนเองในพระพุทธศาสนา ด้วยศรัทธาเลื่อมใสจะได้อานิสงส์ถึง ๖๔ กัล์ป บุคคลใดได้บรรพชาบุตรตนก็ดี บุตรของผู้อื่นก็ดี ก็จะไม่ไปสู่อบายภูมิแล้ว
พระองค์ตรัสอีกว่า "ดูกรอานนท์ดังจะเห็นได้จากหญิงผู้หนึ่ง เขามีบุตรอยู่คนเดียว บุตรชายเขาขอไปบวชมารดาก็ไม่ให้บวชบุตรชายจึงหนีไปบวช อยู่มาวันหนึ่งมารดาของสามเณรนั้นออกจากบ้านไปแต่เช้า เพื่อจักแสวงหาฟืนมารดาสามเณร ครั้นหาฟืนได้พอสมควรแล้วก็กลับบ้าน พอมาถึงระหว่างทางได้พักอยู่โคนต้นไม้ใหญ่ แล้วลงนอนพักผ่อนก็หลับไป ได้นิมิตรฝันไปว่ามีพระยายมราชมาถามว่า ดูกรผู้หญิง เธอได้กระทำบุญหรือว่าไม่ได้กระทำเลย มารดาของสามเณรนั้นตอบว่าข้าแต่เจ้า ดิฉันไม่ได้กระทำบุญอย่างไรเลย พระยายมราชทราบแล้ว ก็จับเอาผู้หญิงนั้นไปใส่นรกทันที ได้และเห็นไฟนรกลุกโพรงก็ถามพระยายมราชว่า อันไฟแดงนั้นเป็นอย่างไร พระยายมราชว่า อันไฟแดงนั้นเป็นไฟนรก ผู้หญิงจึงบอกว่าเหมือนกับผ้าจีวรของลูกชายของข้าพเจ้าอันได้บวชเป็นสามเณรนั้นแล พระยายมราชจึงกล่าวว่าดูกรผู้หญิง ลูกชายของเธอยังได้บวชหรือนางก็ตอบว่าลูกชายยังได้บวชเป็นสามเณรอยู่พระยายมราชได้ยินคำของนางดังนั้นแล้ว จึงนำนางมาคืนไว้เดิมเสีย เหตุอันนี้ก็เพราะบุญของลูกชายตนได้บวชเป็นสามเณร ในพุทธศาสนาไปกั้นไว้ในนรกได้ ครั้นนางตื่นขึ้นมาก็ตกใจกลัวรีบกลับบ้าน ตั้งแต่นั้นนางก็เลื่อมใสในพุทธศาสนา เฝ้าปฏิบัติสามเณรลูกชายของตน มิได้ขาดจนนางได้ตายไปตามอายุขัยก็ไปบังเกิดในสวรรค์ดั้งนี้ เป็นต้น
๒.ผลหรืออานิงส์ตามความเชื่อในสังคมไทย
บวชแล้วทำให้เป้นที่ยอมรับของสังคมซึ่งสมัยก่อนชายไทยจะบวชเรียนบางคนสึกออกมาทำหน้าทั้งราชการและเอกชนจนได้ดิบได้ดีดันทั่วหน้า โดยเฉพาะพะรมหากษัตริย์ไทยสมัยก่อนจนถึงปัจจุบันถึงกับมีพระราชประเพณีต้องผนวชเป็นพระภิกษุเพื่อเป็นสัญลักษณ์ยืนยันว่าพระองค์พร้อมทีจะสนับสนุนพระพทุธศาสนาได้อย่างเต็มที่ และผลดีคือคนบวชสึกออกมาเป็นที่พอใจของสาวๆที่อยากใช้ชีวิตคู่ด้วยเพราะคนที่ผ่านจากการบวชมาจะมีคุณธรรม รู้จักคิดรู้จักช่องทางเข้าใจชีวิตได้ดีกว่าชายที่ไม่เคยบวช นอกจากนั้นทำให้เจริญรุ่งเรือง เป็นชาวพุทธที่ดี เพียบพร้อมด้วยลาภยศถาบรรดาศักดิ์ตามมา
#บทสรุป
การบวชดีนี้ดีไฉน ตรงนี้ไม่สามารถจะตอบได้ทั้งหมดเลยที่เดียวถ้าไม่ได้ประสบพบพานด้วยตนเอง ขณะเดียวหลายคนที่เข้ามาบวชต่างมีความเข้าใจผิดถึงกับมีคำกล่าวอีกว่า บวชหลบบวชลี้ บวชหนีทหาร บวชผลาญ ข้าวสุก บวชสนุกสนาน ซึ่งการบวชประเภทเหล่านี้มิใช่วัตถุประสงค์ที่แท้จริงทางพระพุทธศาสนา ก่อนจะบวชควรปฏิบัติตามขั้นตอนดังกล่าวไ้แก่ ต้องบวชด้วยศรัทธา ทำความคุ้นเคยรับใช้พระเณร บวชแล้วอย่าทพตัวไร้ค่า ใครคิดบวชต้องระลึกอยู่เสมอว่าบวชแล้วอย่าเห็นแก่ตัวหรือใช้นิสัย ยศถาบรรดาศักดิ์สมัยฆราวาสมาใช้ในชีวิตพระเณรจนขาดความเคารพกันและกัน และนอกจากนั้นต้องศึกษาทำความเข้าใจหลักสูตรคือภาคทฤษฎีศึกษาเล่าเรียนเท่าที่ตนเองจะไหว และลงมือปฏิบัติธรรมให้เหมาะตามจริตนิสัยตนเอง และพยายามยึกมั่นจริยาการประพฤติบทบาทหน้าที่เหมือนพระพุทธเจ้าคือ บทบาทความเป็นพุทธะ ช่วยเหลือญาติพี่น้องและญาติธรรม ช่วยเหลือตอนแทนสังคม ล้วนแต่จะมีอานิสงส์ทั้งทางพระพุทธศาสนาคือบวชแล้วช่วยบุพพการีพ้นจากนรก และทางความเชื่อของไทยคือ บวชแล้วเจริญรุ่งเรืองไม่อัปจน ดังนี้สมกับบทกลอนการบวชที่ว่า
บวชเว้นทุกข์ชั่วช้าสามานย์ร้าย
ที่กล้ำกรายใจคนร้างห่างกุศล
มุ่งสู่น้ำพระธรรมชุ่มฉ่ำตน
ไกลกังวลอบายมุขทุกเวลาฯ
ส.ธรรมาภิเบศร........................................................................
#หมายเหตุภาพ
พระเดชพระคุณพระราชปัญญาภรณ์ (สิงห์คำ ชยวํโส ป.ธ.๙,ดร.) เจ้าอาวาสพระอารามหลวงวัดนางชี ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ได้ปฏิบัติศาสนกิจเป็นพระอุปัชฌาย์พิธีบรรพชา-อุปสมบท บวชชีพรหมโพธิ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว “มหาวชิราโพธิ รุ่นที่ ๖ ถวายเป็นพระราชกุศล ตามโครงการบรรพชา-อุปสมบท ถวายเป็นพระราชกุศลแด่ พระบาทสมเด็จพระปริเมนทรรามาธิบดีศรีสินทร มหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
โครงการดังกล่าวฯ มีกุลบุตร-กุลธิดา เข้าร่วมบรรพชา-อุปสมบท จำนวน ๑๑๔ ท่าน บวชชีพรหมโพธิ จำนวน ๒๑ ท่าน บวชถือศีลปฏิบัติธรรม จำนวน ๑๙ ท่าน รวมทั้งสิ้น ๑๔๐ ท่านเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และอุทิศถวายพระราชกุศล แด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
จัดโดย พระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย-เนปาล ร่วมกับ กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม บริษัท วัฒนะกลทรานสปอร์ต ๒๐๐๑ จำกัด นำโดย คุณอรรนพ ชื่นสมถ้อย กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท วัฒนะกลทรานสปอร์ต ๒๐๐๑ จำกัด
เพื่อประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ณ แดนพุทธภูมิ และสืบสานกิจกรรมของพระพุทธศาสนา อันก่อให้เกิดอานิสงส์แก่ผู้ที่มีศรัทธาต่อพระพุทธศาสนาในการศึกษาปฏิบัติธรรมตามเจตนารมณ์ของโครงการ อีกทั้งยังเป็นการแสดงออกถึงความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ ๒๒ มีนาคม - ๑๑ เมษายน ๒๕๖๙
