09/07/2026
Светиот и славен великомаченик Фануриј
Среда 9 Септември, 2026
Нема Света Богослужба
Сечење лепчина и панагии -фанурии, помеѓу 9-11ам
За светиот Фануриј, прекрасeн Господов подвижник и непобедлив маченик, не знаеме од каде доаѓа, ниту кои му биле родители, ни пак знаеме во кое време живеел, а не може ни точно да се определи во време на кој владетел пострадал. Неговото житие се изгубило.
Она единствено што го знаеме е тоа, дека кога Агарјаните го освоиле познатиот остров Родос, заземајќи го поради нашите гревови, новиот владетел на островот посакал да ги обнови бедемите на градот, кои биле разурнати од претходните опсади. Во близина на тврдината постоеле неколку руинирани живеалишта, кои биле напуштени, бидејќи биле блиску до старата тврдина. Агарјаните собирале камења од руините за сопствените градби.
И така се случило. Додека го ископувале и зајакнувале местото, откриле една прекрасна црква, која била делумно затрупана во урнатините. Копајќи до подот на храмот, наишле на многу свети икони, сите распаднати и истрошени, но иконата на свети Фануриј била целосна и неоштетена; и уште повеќе, изгледала како да е зографисана многу скоро. И кога овој сечесен храм бил откриен, заедно со овие свети икони, архијерејот на тоа место, Нил, човек свет и учен, дошол и го прочитал натписот на иконата, кој гласел, ,,Свети Фануриј’’.
Светецот на иконата е насликан на следниов начин: Претставен е како млад човек, облечен како војник, држејќи во десната рака крст, а на горниот дел од крстот има запалена свеќа. Околу, на иконата, има 12 сцени од мачеништвото на светиот, кои го прикажуваат светецот испрашуван пред владетелот, потоа во средина на мноштво војници, кои го удирале со камења по устата и по главата, потоа растегнат на земјата додека војниците го камшикувале, потоа слечен гол, додека мачителите му го расцепуваат телото со железни куки; следува сцената каде е затворен и повторно застанат пред владетелот, па горен со свеќи, врзан за справа за мачење, фрлен помеѓу диви ѕверови, притиснат од голема карпа, застанат пред идоли држејќи в раце зажарен јаглен, додека еден демон во близината плаче и жали, и на крај свети Фануриј е претставен како стои исправен насреде пламени јазици, а неговите раце, се кренати кон небото.
Од 12-те сцени прикажани на иконата, светиот владика сфатил дека светителот бил маченик. Потоа, веднаш испратил барање до локалните владетели, барајќи од нив да му дозволат да го возобнови разрушениот храм, но тие го одбиле барањето.
Поради тоа, владиката сам отпаувал во Константинопол и таму добил одлука, која му овозможила да ја обнови црквата. Откако ја обновил, таа се наоѓа во истата состојба и денес, надвор од градот. Оттогаш црквата станала извор на многу чуда, од кои овде ќе опишеме едно за корист на многумина, кои го сакаат и ценат овој светител.
Во времето кога островот Крит немал православен епископ, ами римски, папски бискуп, бидејќи бил под венецијанска власт, истите Венецијански власти одбиле да им дозволат на православните да хиротонисаат епископ по смртта на старите епископи. Тоа го направиле со зла намера, мислејќи со тек на времето да ги претворат православните во паписти. Ако православците сакале да ја избегнат оваа одлука, морале да одат во Цитера.
Се случило еднаш тројца ѓакони од Крит, кои патувале кон Цитера да бидат ракоположени за свештеници од тамошниот архијереј, Откако биле ракоположени, и се враќале кон сопствената земја, Агарјаните ги заробиле на море и ги однесле на Родос, каде што биле продадени како робови на други Агарјани. Новите свештеници деноноќно ја оплакувале својата несреќа.
Но, на Родос свештениците дознале за големите чуда направени од великомаченикот Фануриј и веднаш почнале срдечно да му се молат на светителот, преколнувајќи го со солзи да ги ослободи од жестокото ропство. А, секој се молел посебно, без да знае што прават другите, бидејќи тие биле продадени на различни господари.
По Божјата промисла, сите тројца добиле дозвола од сопствениците да појдат во храмот на светецот, Водени од Господа, сите тројца истовремено пристигнале и паднале пред иконата на светецот, навлажнувајќи ја земјата со поток солзи, молејќи го свети Фануриј да ги избави од рацете на Агарјаните.
Потоа се разделиле, малку посмирени, секој кај својот господар, надевајќи се дека ќе добијат милост. Така и се случило; бидејќи светиот се сожалил над нивните солзи и ги услишал нивните молитви. Таа ноќ, свети Фануриј им се јавил на Агарјаните, кои биле господари на заробените свештеници и им наредил да им дозволат на Божјите слуги да одат и да му служат во неговиот храм, ако не сакаат на ужасен начин да бидат уништени. Но, Агарјаните, мислејќи дека е тоа некое волшепство направено од свештениците, ги оковале во вериги и ги направиле нивните страдања уште понеподносливи.
Великомаченикот Фануриј потоа отишол кај свештениците, ги ослободил од оковите и ги охрабрил, велејќи им дека наредниот ден, на некаков начин, ќе ги ослободи. Потоа се појавил пред Агарјаните и строго укорувајќи ги, рекол: ,,Ако утре не ги пуштите вашите слуги на слобода, ќе ја дознаете силата Господова’’ – велејќи го тоа, светецот исчезнал. И, ете чудо! Во истиот момент од најмалите до најстарите кои живееле во тие куќи – ослепеле и се парализирале, измачувани од најужасни болки.
Но, иако приковани в кревет, со помош на нивните роднини тие размислувале што да прават и на крајот решиле да ги повикаат заробените свештеници. И кога пристигнале тројцата несреќни свештеници, побарале од нив да ги излекуваат ако можат, а свештениците одговориле: ,,Ние ќе го молиме Господа. Нека биде Неговата волја.’’
Но светецот, третата вечер, повторно им се јавил на Агарјаните и им рекол: ,,Ако не пратите во мојот дом писма за ослободување од ропство на свештениците, вие не ќе имате ниту здравје, ниту светлина, кои ги барате.’’ Тогаш тие повторно се посоветувале со своите роднини и пријатели, секој господар посебно составил писмо за ослободување на својот роб и истите тие писма биле однесени пред иконата на светителот. И чудо!
Дури и пред да се вратат оние што биле испратени во храмот, слепите и парализираните, оздравеле; и восхитувајќи се, ги ослободиле свештениците и пријателски ги испратиле во нивната татковина. Свештениците откако направиле копија од иконата на свети Фануриј, се вратиле дома. Потоа секоја година, побожно го славеле споменот на светителот. По молитвите на светиот маченик Фануриј, Господ Исус Христос да се смилува на нас!
Saint and Glorious Great-Martyr Phanourios
Wednesday, September 9, 2026
No Holy Service
Cutting of the Bread and Panagias - Fanurii, between 9-11 am.
Regarding Saint Phanourios, a wonderful ascetic of the Lord and an unconquerable martyr, we do not know where he came from, who his parents were, or in which era he lived, nor can it be precisely determined under which ruler he suffered. His life history (hagiography) was lost.
The only thing we know is that when the Hagarenes conquered the famous island of Rhodes, taking it because of our sins, the new ruler of the island wished to rebuild the city walls, which had been destroyed by previous sieges. Near the fortress stood several ruined, abandoned dwellings that were close to the old citadel. The Hagarenes gathered stones from the ruins for their own construction.
And so it happened that while they were excavating and reinforcing the area, they discovered a beautiful church that was partially buried in the rubble. Digging down to the floor of the temple, they came upon many holy icons—all decayed and worn—yet the icon of Saint Phanourios was whole and undamaged. Even more, it looked as if it had been painted very recently. When this most honorable temple was discovered along with these holy icons, the local hierarch, Nilus—a holy and learned man—came and read the inscription on the icon, which said, "Saint Phanourios."
The saint on the icon is painted in the following manner: he is depicted as a young man dressed as a soldier, holding a cross in his right hand with a burning candle atop it. Around the icon are 12 scenes of the saint's martyrdom: showing him interrogated before the ruler; amidst a crowd of soldiers striking his mouth and head with stones; stretched on the ground while soldiers scourge him; stripped naked as torturers tear his body with iron hooks; imprisoned and brought before the ruler again; burned with candles; tied to a rack; thrown among wild beasts; crushed by a giant rock; standing before idols holding glowing embers in his hands while a nearby demon weeps and laments; and finally, standing upright amidst flames with his hands raised toward heaven.
From the 12 scenes depicted on the icon, the holy bishop understood that the saint was a martyr. He immediately sent a request to the local rulers asking for permission to restore the ruined temple, but they rejected his request.
Because of this, the bishop traveled to Constantinople himself and obtained an official decree allowing him to restore the church. Having rebuilt it, the church remains in that same state to this day, located outside the city. From that time on, the church became a source of many miracles, one of which we will describe here for the benefit of the many who love and honor this saint.
During a time when the island of Crete had no Orthodox bishop, but rather a Roman Papal bishop due to Venetian rule, the Venetian authorities refused to allow the Orthodox to consecrate a bishop after the death of the old bishops. They did this with evil intent, hoping over time to convert the Orthodox into Papists. If the Orthodox wanted to bypass this ruling, they had to travel to Cythera.
It happened once that three deacons from Crete, traveling to Cythera to be ordained as priests by the hierarch there, were captured at sea by the Hagarenes after their ordination. They were brought to Rhodes and sold as slaves to different Hagarenes. The new priests wept night and day over their misfortune.
However, while on Rhodes, the priests learned of the great miracles wrought by the Great-Martyr Phanourios. They immediately began to pray fervently from the heart to the saint, imploring him with tears to deliver them from cruel slavery. Each prayed separately, unaware of what the others were doing, as they had been sold to different masters.
By God's providence, all three received permission from their owners to go to the saint's temple. Guided by the Lord, all three arrived at the exact same time and fell before the saint's icon, wetting the ground with a stream of tears as they prayed for Saint Phanourios to deliver them from the hands of the Hagarenes.
They then parted, somewhat comforted, each returning to his master in the hope of receiving mercy. And so it happened, for the saint took pity on their tears and heard their prayers. That night, Saint Phanourios appeared to the Hagarenes who owned the captive priests and ordered them to allow God's servants to go and serve him in his temple, lest they be destroyed in a terrible manner. But the Hagarenes, thinking this was some magic worked by the priests, bound them in chains and made their suffering even more unbearable.
The Great-Martyr Phanourios then went to the priests, freed them from their chains, and encouraged them, saying that the following day he would free them in some way. He then appeared before the Hagarenes and, severely rebuking them, said: "If you do not release your servants tomorrow, you will know the power of the Lord." Saying this, the saint vanished. And behold a miracle! At that very moment, from the youngest to the oldest living in those houses, everyone became blind and paralyzed, tormented by terrible pain.
Although bedridden, with the help of their relatives they deliberated on what to do and finally decided to call the captive priests. When the three unfortunate priests arrived, the masters asked them to heal them if they could, to which the priests replied: "We will pray to the Lord. May His will be done."
On the third night, the saint appeared again to the Hagarenes and said: "If you do not send letters of emancipation for the priests to my house, you will have neither the health nor the sight you seek." They consulted again with their relatives and friends, and each master separately drafted a letter freeing his slave. These letters were brought before the saint's icon. And behold a miracle!
Even before those sent to the temple could return, the blind and paralyzed were healed. Filled with wonder, they freed the priests and amicably sent them off to their homeland. After making a copy of the icon of Saint Phanourios, the priests returned home. From then on, they piously celebrated the saint's memory every year. Through the prayers of the holy martyr Phanourios, may the Lord Jesus Christ have mercy on us!
