វត្តមុនីវង្សា "ក្រុងវិជីតា" - Wat Munivongsa

09/12/2026

អរគុណញាតិញោមបានមកជួយការងារ និងចាត់ចែងចង្ហាន់នៅវត្តថ្ងៃនេះ។ សុខសប្បាយទាំងអស់គ្នា 😊

09/12/2026

👉ញាតិញោមប្រគេនភត្តក្រោយចាក់បេតុងរួច
​ 🌹🙏សូមអនុមោទនាបុណ្យ🙏🌹

09/12/2026

សារីរិកធាតុ ៧ អង្គ ដែលមិនបែកជាបំណែក
☸🪷☸🪷☸
ក្រោយពេលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់បរិនិព្វាន និងថ្វាយព្រះភ្លើងព្រះសរីរៈរួច ព្រះបរមសារីរិកធាតុភាគច្រើនបានបែកជាបំណែកតូចៗ ហើយត្រូវបានបែងចែកទៅកាន់រាជធានីនានា ដើម្បីសាងស្តូបតម្កល់ទុកជាទីសក្ការបូជា។ រឿងការបែងចែកព្រះធាតុមានរៀបរាប់ក្នុង មហាបរិនិព្វានសូត្រ។
ចំណែកតាមការពណ៌នាក្នុងអដ្ឋកថា ព្រះសារីរិកធាតុធំៗចំនួន ៧ អង្គ មិនបានបែកខ្ចាត់ខ្ចាយ គឺ៖

១. ព្រះឧណ្ហិសធាតុ — ធាតុផ្នែកខាងមុខនៃលលាដ ឬក្បាល ប្រតិស្ឋាននៅ សីហឡទ្វីប គឺប្រទេសស្រីលង្កាសព្វថ្ងៃ។
២. ព្រះអក្ខកធាតុស្តាំ — ឆ្អឹងដងកាំបិតខាងស្តាំ ប្រតិស្ឋាននៅ សីហឡទ្វីប។
៣. ព្រះអក្ខកធាតុឆ្វេង — ឆ្អឹងដងកាំបិតខាងឆ្វេង ប្រតិស្ឋាននៅ ព្រហ្មលោក។
៤. ព្រះទាឋធាតុស្តាំខាងលើ — ព្រះចង្កូមកែវខាងស្តាំផ្នែកលើ ប្រតិស្ឋាននៅ ឋានត្រៃត្រឹង្ស។
៥. ព្រះទាឋធាតុឆ្វេងខាងលើ — ព្រះចង្កូមកែវខាងឆ្វេងផ្នែកលើ ប្រតិស្ឋាននៅ ដែនគន្ធារៈ។
៦. ព្រះទាឋធាតុស្តាំខាងក្រោម — ព្រះចង្កូមកែវខាងស្តាំផ្នែកក្រោម ប្រតិស្ឋាននៅ សីហឡទ្វីប។
៧. ព្រះទាឋធាតុឆ្វេងខាងក្រោម — ព្រះចង្កូមកែវខាងឆ្វេងផ្នែកក្រោម ប្រតិស្ឋាននៅ នាគពិភព។

ពាក្យ «អក្ខកៈ» មានន័យថា ឆ្អឹងដងកាំបិត ឬឆ្អឹងត្រង់ស្មា។ ចំណែក «ទាឋា» មានន័យថា ព្រះទន្តប្រភេទចង្កូម។ ដូច្នេះ ព្រះធាតុទាំង ៧ រួមមាន ព្រះឧណ្ហិសធាតុ ១ ព្រះអក្ខកធាតុ ២ និងព្រះទាឋធាតុ ៤។

ការគោរពបូជាព្រះបរមសារីរិកធាតុ មិនមែនគ្រាន់តែជាការសុំសេចក្ដីសុខ ឬបួងសួងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការ រលឹកដល់ព្រះពុទ្ធគុណ របស់ព្រះបរមសាស្តា ដែលទ្រង់បានត្រាស់ដឹងដោយព្រះអង្គឯង និងសម្តែងព្រះធម៌ដើម្បីរំដោះសត្វលោកចេញពីទុក្ខ។
អ្នកគោរពព្រះសារីរិកធាតុ គួរបូជាដោយផ្កា ទៀន ធូប និងអាមិសបូជាផ្សេងៗផង ព្រមទាំងបូជាដ៏ប្រសើរ គឺ បដិបត្តិបូជា៖ រក្សាសីល សម្អាតចិត្ត ចម្រើនមេត្តា និងប្រព្រឹត្តតាមព្រះធម៌។ ព្រោះការប្រតិបត្តិតាមព្រះឱវាទ ទើបជាការគោរពបូជាចំពោះព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធយ៉ាងពិតប្រាកដ។
«អ្នកណាឃើញធម៌ អ្នកនោះឃើញតថាគត»។
#វត្តមុនីវង្សា #ព្រះពុទ្ធ #ព្រះធម៌ #ព្រះសង្ឃ

09/11/2026

នរកធំ ៨ រណ្ដៅ និងឧស្សទនរក
🪷☸🪷☸🪷☸
១. អត្ថន័យពាក្យ «និរយ»
ពាក្យបាលី «និរយ» អាចពន្យល់តាមវចនត្ថថា៖
នត្ថិ អយោ ឯត្ថាតិ និរយោ។ សេចក្ដីសុខ សេចក្ដីចម្រើន ឬកុសលផល មិនមាននៅក្នុងទីនោះ ហេតុនោះ ទីនោះឈ្មោះថា «និរយ»។
ចំណុចសំខាន់គឺ៖ នរកក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាមិនមែនជាទីទទួលទុក្ខអស់កល្បជានិច្ចដោយគ្មានទីបញ្ចប់ទេ។ សត្វនរកទទួលទុក្ខដរាបណាអកុសលកម្មដែលនាំទៅកើតទីនោះមិនទាន់អស់កម្លាំង។ លុះកម្មនោះអស់វិបាក ក៏អាចច្យុតទៅកើតក្នុងភូមិផ្សេងទៀតតាមកម្មរបស់ខ្លួន។

២. នរកមានពីរប្រភេទ
១. មហានរក
គឺនរករណ្ដៅធំទាំង៨ ដែលមានទុក្ខទារុណកម្មខ្លាំង។

២. ឧស្សទនរក
គឺនរករណ្ដៅតូចៗ ដែលស្ថិតជាបរិវារជុំវិញមហានរក ហៅថា ចូឡនរក ក៏បាន។
ក្នុងគម្ពីរ និងសៀវភៅបកស្រាយខ្មែរខ្លះ រាប់ឧស្សទនរកសរុបមាន ២៥៦ រណ្ដៅ។

មហានរកទាំង៨
១. សញ្ជីវនរក —«សញ្ជីវ» ប្រែថា រស់ឡើងវិញ។
សត្វនរកនៅទីនេះត្រូវអាវុធកាប់ចិញ្ច្រាំឱ្យដួលស្លាប់ ប៉ុន្តែដោយអំណាចកម្ម ពួកគេរស់ឡើងវិញ ហើយទទួលទារុណកម្មដដែលៗ។ ឈ្មោះនេះបង្ហាញពីការឈឺចាប់ដែលកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀត។

២. កាឡសុត្តនរក — «កាឡសុត្ត» ប្រែថា ខ្សែបន្ទាត់ខ្មៅ។
គេពណ៌នាថា សត្វនរកត្រូវគូសខ្សែខ្មៅលើរាងកាយ រួចកាប់ ឬអារតាមបន្ទាត់នោះ។ ទុក្ខវេទនាកើតឡើងដោយសារអកុសលកម្មដ៏ធ្ងន់ និងចិត្តដែលគ្មានមេត្តា។

៣. សង្ឃាតនរក — «សង្ឃាត» មានន័យថា បុកកិន ឬប្រមូលផ្ដុំសង្កត់បំបែក។
សត្វនរកត្រូវភ្នំដែក ឬផ្ទាំងដែកធំៗបុកសង្កត់ពីសងខាងឱ្យបែកខ្ទេច ហើយរស់ឡើងវិញដើម្បីទទួលទុក្ខតទៅទៀត។

៤. រោរុវនរក — «រោរុវ» មានន័យថា ស្រែកយំដោយឈឺចាប់។
សត្វនរករងការដុតឆេះ និងទារុណកម្មយ៉ាងខ្លាំង រហូតស្រែកយំរកអ្នកជួយ ប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាអាចជួយបាន។

៥. មហារោរុវនរក — «មហារោរុវ» ប្រែថា ទីស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំងបំផុត។
ទុក្ខក្នុងនរកនេះធ្ងន់ជាងរោរុវនរក។ សត្វនៅទីនោះរងភ្លើង និងទារុណកម្មខ្លាំង រហូតស្រែកយំឥតមានពេលស្រាកស្រាន្ត។

៦. តាបននរក — «តាបន» ប្រែថា ដុតឱ្យក្ដៅ ឬធ្វើឱ្យក្ដៅក្រហាយ។
សត្វនរកត្រូវភ្លើងដុត និងវត្ថុដែកក្ដៅធ្វើឱ្យរងទុក្ខឈឺចាប់។ ភ្លើងនោះជានិមិត្តរូបនៃភ្លើងកិលេស គឺរាគៈ ទោសៈ និងមោហៈ។

៧. បតាបននរក —«បតាបន» ឬ «មហាតាបន» មានន័យថា ដុតកម្ដៅយ៉ាងខ្លាំង។
នរកនេះមានទុក្ខវេទនាខ្លាំងជាងតាបននរក។ សត្វត្រូវភ្លើងដុត និងអាវុធក្ដៅទម្លុះកាយដោយអំណាចអកុសលវិបាក។

៨. អវីចិនរក — «អវីចិ» ប្រែថា គ្មានចន្លោះ គឺគ្មានចន្លោះស្រាកស្រាន្តពីទុក្ខ។
វាត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមហានរកដ៏ធ្ងន់បំផុត។ ទុក្ខ និងភ្លើងកើតឡើងជាប់គ្នា ស្ទើរគ្មានចន្លោះឱ្យបានធូរស្រាល។ ក្នុងគម្ពីរបកស្រាយ អវិចីតែងភ្ជាប់ជាមួយអកុសលកម្មដ៏ធ្ងន់ ដូចជា អនន្តរិយកម្ម៥។

ព្រះពុទ្ធបន្ទូលដែលពាក់ព័ន្ធ
ក្នុង ទេវទូតសូត្រ មជ្ឈិមនិកាយ លេខ១៣០ ព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់ពណ៌នាអំពីយមទេវទូត ការទទួលផលនៃអកុសលកម្ម និងមហានរកដែលមានជ្រុងបួន ទ្វារបួន ព័ទ្ធដោយជញ្ជាំងដែក និងមានដីដែកឆេះក្រហម។ សេចក្ដីពណ៌នានេះមានគោលបំណងដាស់តឿនមនុស្សឱ្យប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការធ្វើកម្មតាមកាយ វាចា និងចិត្ត។
ព្រះពុទ្ធទ្រង់សម្ដែងថា មនុស្សដែលប្រព្រឹត្តទុច្ចរិតដោយកាយ វាចា និងចិត្ត តិះដៀលព្រះអរិយបុគ្គល មានមិច្ឆាទិដ្ឋិ និងប្រព្រឹត្តកម្មតាមមិច្ឆាទិដ្ឋិ អាចទៅកើតក្នុងអបាយ ទុគ្គតិ វិនិបាត និងនរកក្រោយពេលរាងកាយបែកធ្លាយស្លាប់ទៅ។

ពិចារណា!
«នរកមិនមែនកើតឡើងដោយអ្នកណាបង្កើតដើម្បីផ្ដន្ទាទោសយើងទេ ប៉ុន្តែកើតឡើងដោយអកុសលកម្មរបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ បើមិនចង់ទទួលផលជាទុក្ខ ចូរកុំសាងហេតុដែលជាអកុសល»។
#វត្តមុនីវង្សា #ព្រះពុទ្ធ #ព្រះធម៌ #ព្រះសង្ឃ

09/10/2026

09/10/2026

អបាយភូមិ ៤
🪷🪷🪷
ពាក្យថា អបាយភូមិ មកពីពាក្យបាលី៖
អបាយ ប្រែថា ទីដែលប្រាសចាកសេចក្ដីចម្រើន ប្រាសចាកសេចក្ដីសុខ ឬទីដែលទៅហើយរកសេចក្ដីសុខបានដោយកម្រ។ ភូមិ ប្រែថា ទីកន្លែង ឋាន ឬទីកើតរបស់សត្វ។
ដូច្នេះ អបាយភូមិ មានន័យថា «ទីកើតដែលប្រាសចាកសេចក្ដីសុខ និងសេចក្ដីចម្រើន»។ ក្នុងគម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទ អបាយភូមិមាន ៤ គឺ នរក តិរច្ឆាន ប្រេត និងអសុរកាយ។

១. និរយភូមិ — នរក
និរយ ប្រែថា ទីដែលគ្មានសេចក្ដីរីករាយ គ្មានសេចក្ដីសុខ និងពោរពេញទៅដោយទុក្ខវេទនា។
សត្វនរកទទួលរងទុក្ខដោយសារកម្មអកុសលធ្ងន់ៗ ដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ត ដូចជា៖
សម្លាប់ជីវិតដោយចិត្តឃោរឃៅ
ធ្វើទារុណកម្មអ្នកដទៃ
បៀតបៀនមាតាបិតា
បំផ្លាញអ្នកមានគុណ
ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដោយគ្មានអៀនខ្មាស
មានមិច្ឆាទិដ្ឋិខ្លាំង ហើយញុះញង់អ្នកដទៃឱ្យធ្វើអំពើអាក្រក់
នរកមិនមែនជាទីដែលព្រះ ឬទេវតាណាមួយបង្កើតឡើងដើម្បីដាក់ទោសសត្វទេ។ តាមព្រះពុទ្ធសាសនា សត្វទៅកើតក្នុងនរកដោយសារ កម្មរបស់ខ្លួនឯង។ កាលណាផលកម្មអាក្រក់នោះអស់ សត្វនោះក៏អាចចាកចេញពីនរកទៅកើតក្នុងភពផ្សេងទៀត។

អត្ថន័យសម្រាប់ជីវិតបច្ចុប្បន្ន៖
មនុស្សដែលរស់នៅដោយភ្លើងកំហឹង ភ្លើងគំនុំ ភ្លើងច្រណែន និងភ្លើងសោកសៅ ក៏ដូចជាកំពុងរស់ក្នុង «នរកផ្លូវចិត្ត» ដែរ។ ទោះរាងកាយនៅក្នុងផ្ទះល្អក៏ដោយ បើចិត្តត្រូវភ្លើងទោសៈដុតរោល ជីវិតក៏រកសេចក្ដីសុខមិនបាន។

២. តិរច្ឆានយោនិ — កំណើតសត្វតិរច្ឆាន
ពាក្យថា តិរច្ឆាន មានន័យថា សត្វដែលមានរាងកាយដេកទទឹង ឬធ្វើដំណើរផ្ដេកខុសពីមនុស្សដែលឈរត្រង់។ រួមមានសត្វជើងបួន សត្វស្លាប សត្វលូនវារ សត្វទឹក និងសត្វល្អិតគ្រប់ប្រភេទ។
សត្វតិរច្ឆានភាគច្រើនរស់នៅដោយ៖
ភាពល្ងង់ខ្លៅ មិនស្គាល់បុណ្យបាប
ការភ័យខ្លាច និងការរត់គេចពីគ្រោះថ្នាក់
ការប្រកួតប្រជែងដណ្ដើមចំណី
ការសម្លាប់គ្នាដើម្បីរស់
ការត្រូវមនុស្សប្រើប្រាស់ វាយដំ ឬសម្លាប់
ការលំបាកក្នុងការបង្កើតកុសលដោយចេតនា
កម្មដែលអាចនាំឱ្យកើតជាសត្វតិរច្ឆាន រួមមានការរស់នៅដោយ មោហៈខ្លាំង មិនស្គាល់ខុសត្រូវ ប្រព្រឹត្តតាមតណ្ហា ប្រើអំណាចបៀតបៀនគេ និងមិនអើពើចំពោះបុណ្យបាប។

អត្ថន័យសម្រាប់ជីវិតបច្ចុប្បន្ន៖
បើមនុស្សមានតែការស៊ី ដេក សប្បាយ ប្រកួតប្រជែង និងបៀតបៀនគ្នា ដោយមិនប្រើបញ្ញាពិចារណាធម៌ នោះទោះមានរូបរាងជាមនុស្ស ក៏ការរស់នៅស្រដៀងនឹងតិរច្ឆានដែរ។

៣. បេត្តិវិស័យ — ភពប្រេត
បេត្តិវិស័យ ជាទីកើតរបស់សត្វដែលទទួលរងសេចក្ដីស្រេកឃ្លាន កង្វះខាត និងមិនងាយទទួលបាននូវអ្វីដែលខ្លួនប្រាថ្នា។
ប្រេតត្រូវបានពណ៌នាថា មានរូបរាងខុសៗគ្នាទៅតាមកម្ម។ ខ្លះឃ្លានអាហារ ខ្លះស្រេកទឹក ខ្លះនៅក្បែរទ្រព្យសម្បត្តិ តែមិនអាចប្រើប្រាស់បាន ហើយខ្លះរង់ចាំញាតិសន្ដានធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសកុសលជូន។
កម្មដែលអាចនាំឱ្យកើតជាប្រេតមាន៖
លោភលន់ហួសហេតុ
កំណាញ់ មិនចេះចែករំលែក
រារាំងអ្នកដទៃមិនឱ្យធ្វើទាន
លួច ឬកេងប្រវ័ញ្ចទ្រព្យអ្នកដទៃ
ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសាធារណៈ ឬទ្រព្យសង្ឃដោយមិនត្រឹមត្រូវ
មានតណ្ហាច្រើន មិនចេះស្កប់ស្កល់

អត្ថន័យសម្រាប់ជីវិតបច្ចុប្បន្ន៖
មនុស្សមានទ្រព្យច្រើន ប៉ុន្តែមិនហ៊ានទទួលទាន មិនហ៊ានប្រើប្រាស់ មិនចេះជួយអ្នកដទៃ ហើយនៅតែមានអារម្មណ៍ថាខ្វះខាតជានិច្ច គឺមានចិត្តដូចប្រេត។ ភាពស្រេកឃ្លានដ៏ធំបំផុត មិនមែនស្រេកអាហារទេ ប៉ុន្តែគឺស្រេកដោយ តណ្ហាដែលមិនចេះពេញ។

៤. អសុរកាយ — ពួកអសុរ
ពាក្យថា អសុរកាយ សំដៅលើពួកសត្វដែលមានជីវិតពោរពេញដោយទុក្ខ ភ័យខ្លាច ស្អប់ខ្ពើម និងច្រណែនឈ្នានីស។
តាមការពន្យល់ក្នុងអភិធម្ម អសុរកាយដែលរាប់ក្នុងអបាយភូមិ ខុសពីពួកអសុរដែលមានឫទ្ធិ និងនៅជិតទេវភូមិ។ អសុរកាយក្នុងអបាយភូមិមានសភាពកម្សត់ ភ័យញ័រ និងលំបាករកសេចក្ដីសុខ។
កម្មដែលអាចនាំឱ្យកើតជាអសុរកាយ រួមមាន៖
ច្រណែនឈ្នានីសខ្លាំង
ចង់ឈ្នះ និងចង់បំផ្លាញអ្នកដទៃ
មានកំហឹង និងគំនុំជាប់ក្នុងចិត្ត
រស់នៅដោយការភ័យខ្លាច និងសង្ស័យ
មិនរីករាយចំពោះសេចក្ដីល្អ និងជោគជ័យរបស់អ្នកដទៃ

អត្ថន័យសម្រាប់ជីវិតបច្ចុប្បន្ន៖
អ្នកដែលមើលឃើញអ្នកដទៃបានល្អហើយក្ដៅក្រហាយ តែងតែចង់ប្រកួតប្រជែង ឈ្លោះប្រកែក និងរកកំហុសគេ នោះចិត្តរបស់អ្នកនោះកំពុងតែស្ថិតក្នុងសភាពអសុរកាយ។

តើធ្វើដូចម្ដេចដើម្បីជៀសវាងអបាយភូមិ?
ព្រះពុទ្ធសាសនាបង្រៀនឱ្យយើងបិទផ្លូវទៅកាន់អបាយ តាមរយៈការប្រព្រឹត្តល្អ៖
១. រក្សាសីល ៥ ជៀសវាងការសម្លាប់ លួចទ្រព្យ ប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាម និយាយកុហក និងសេពគ្រឿងស្រវឹង។
២. ធ្វើទាន ដើម្បីកម្ចាត់ភាពលោភលន់ និងកំណាញ់។
៣. ចម្រើនមេត្តា ដើម្បីកម្ចាត់កំហឹង គំនុំ និងការបៀតបៀន។
៤. មុទិតាចិត្ត រីករាយចំពោះសេចក្ដីសុខរបស់អ្នកដទៃ ដើម្បីកម្ចាត់ការច្រណែន។
៥. ស្ដាប់ធម៌ និងចម្រើនបញ្ញា ដើម្បីកម្ចាត់មោហៈ។
៦. រក្សាចិត្តនៅពេលជិតស្លាប់ ឱ្យនឹកដល់ព្រះរតនត្រ័យ សីល ទាន និងកុសលដែលធ្លាប់បានធ្វើ។

គតិធម៌គួរពិចារណា
អបាយភូមិទាំងបួន មិនចាំបាច់រង់ចាំដល់ស្លាប់ទើបបានឃើញទេ។ នៅពេលចិត្តពោរពេញដោយកំហឹង នោះនរកកើតឡើងក្នុងចិត្ត។ នៅពេលរស់ដោយភាពល្ងង់ខ្លៅ នោះតិរច្ឆានភូមិកើតឡើង។ នៅពេលស្រេកឃ្លានដោយតណ្ហាមិនចេះពេញ នោះប្រេតភូមិកើតឡើង។ នៅពេលច្រណែន ឈ្លោះប្រកែក និងចង់ឈ្នះអ្នកដទៃ នោះអសុរកាយកើតឡើង។
ហេតុនេះ យើងត្រូវប្រញាប់បង្កើត ស្ថានសួគ៌ក្នុងចិត្ត ដោយការធ្វើទាន រក្សាសីល ចម្រើនមេត្តា និងអប់រំបញ្ញា។ ព្រោះកម្មល្អ និងកម្មអាក្រក់ សុទ្ធតែមានចិត្តជាអ្នកដឹកនាំ។ អ្នកដាំគ្រាប់ពូជបែបណា នឹងទទួលផលបែបនោះ៖
ធ្វើល្អបានសេចក្ដីសុខ ធ្វើអាក្រក់បានសេចក្ដីទុក្ខ។
បុគ្គលជាអ្នកទទួលមរតកនៃកម្មដែលខ្លួនបានធ្វើ។
#វត្តមុនីវង្សា #ព្រះពុទ្ធ #ព្រះធម៌ #ព្រះសង្ឃ

09/09/2026

ប្រេត១២ពួក
☸☸☸
១. វន្តាសប្រេត
២. កុណបាសប្រេត
៣. គូថខាទកប្រេត
៤. អគ្គិជាលមុខប្រេត
៥. សូចិមុខប្រេត
៦. តណ្ហដ្តិតប្រេត
៧. សុនិជ្ឈាមកប្រេត
៨. សត្ថង្គប្រេត
៩. បព្វតង្គប្រេត
១០. អជគរង្គប្រេត
១១. វិមានកប្រេត
១២. មហិទ្ធិកប្រេត
#វត្តមុនីវង្សា #ព្រះពុទ្ធ #ព្រះធម៌ #ព្រះសង្ឃ

09/08/2026

សម្បត្តិរបស់ឧបាសក ៧ ប្រការ
🪷☸🪷☸🪷☸
ធម៌ទាំង៧នេះ មានក្នុង អង្គុត្តរនិកាយ សត្តកនិបាត ក្នុងទុតិយបរិហានិសូត្រ និងឧបាសកវិបត្តិសូត្រ។

១. ភិក្ខុទស្សនំ ន ហាបេតិ មិនញ៉ាំងការជួបឃើញព្រះភិក្ខុឱ្យសាបសូន្យ។
ឧបាសកមិនត្រូវបោះបង់ការទៅវត្ត ការជួបព្រះសង្ឃ និងការសាកសួរធម៌អាថ៌ឡើយ។ ការចូលទៅជិតសមណៈអ្នកប្រតិបត្តិល្អ ជួយឱ្យយើងបានឮដំបូន្មានល្អ កែប្រែកំហុស និងបង្កើនសទ្ធាក្នុងព្រះរតនត្រ័យ។
ពាក្យនេះមិនមែនមានន័យថា គ្រាន់តែបានឃើញព្រះសង្ឃក៏គ្រប់គ្រាន់នោះទេ គឺត្រូវចូលទៅរកដោយគោរព ដើម្បីស្ដាប់ធម៌ សាកសួរបញ្ហា និងសិក្សាយកសេចក្ដីល្អ។

២. សទ្ធម្មស្សវនំ នប្បមជ្ជតិ មិនប្រហែសក្នុងការស្ដាប់ព្រះសទ្ធម្ម។
ឧបាសកត្រូវឆ្លៀតពេលស្ដាប់ធម៌ សិក្សាព្រះពុទ្ធវចនៈ និងពិចារណាអត្ថន័យឱ្យបានញឹកញាប់។ ការស្ដាប់ធម៌ជួយឱ្យមានសេចក្ដីយល់ត្រូវ ស្គាល់បុណ្យបាប និងដឹងផ្លូវប្រតិបត្តិដើម្បីកាត់បន្ថយសេចក្ដីទុក្ខ។
ការស្ដាប់ធម៌មិនមែនស្ដាប់ហើយទុកចោលទេ តែត្រូវចងចាំ ពិចារណា និងយកទៅអនុវត្តក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។

៣. អធិសីលេ សិក្ខតិ សិក្សា និងប្រតិបត្តិក្នុងអធិសីល។
ឧបាសកត្រូវរក្សាសីល៥ជាប្រចាំ និងអាចសមាទានសីល៨ក្នុងថ្ងៃឧបោសថ ឬថ្ងៃសមគួរ។ ពាក្យថា «អធិសីល» សំដៅលើការហ្វឹកហាត់សីលឱ្យកាន់តែខ្ពស់ បរិសុទ្ធ និងម៉ឺងម៉ាត់ជាងមុន។
សីលជាគ្រឹះនៃសេចក្ដីសុខ សមាធិ និងបញ្ញា។ បើមនុស្សមានសទ្ធា តែមិនរក្សាសីល សទ្ធានោះមិនទាន់មានគ្រឹះរឹងមាំឡើយ។

៤. បសាទពហុលោ ហោតិ ភិក្ខូសុ ថេរេសុ ចេវ នវេសុ ច មជ្ឈិមេសុ ច មានសេចក្ដីជ្រះថ្លាច្រើនចំពោះព្រះភិក្ខុទាំងចាស់ ថ្មី និងកណ្ដាល។
ឧបាសកគួរមានចិត្តគោរពចំពោះព្រះសង្ឃដោយសមគួរ មិនគោរពតែព្រះថេរៈល្បីៗ ឬព្រះសង្ឃដែលខ្លួនស្គាល់ប៉ុណ្ណោះទេ។ ត្រូវមានចិត្តជ្រះថ្លាចំពោះភិក្ខុចាស់ ភិក្ខុថ្មី និងភិក្ខុមានវស្សាកណ្ដាល ដែលប្រតិបត្តិត្រឹមត្រូវតាមព្រះធម៌វិន័យ។
ទោះជាយ៉ាងណា សទ្ធាត្រូវប្រកបដោយបញ្ញា គឺមិនមែនជឿដោយងងឹតងងល់ទេ ត្រូវពិចារណាអំពីសីល និងការប្រតិបត្តិរបស់បុគ្គលនោះផងដែរ។

៥. អនុបារម្ភចិត្តោ ធម្មំ សុណាតិ ន រន្ធគវេសី ស្ដាប់ធម៌ដោយចិត្តមិនចង់រិះគន់ និងមិនស្វែងរកកំហុស។
ចំណុចនេះក្នុងអត្ថបទដើមមានកំហុសត្រង់សេចក្ដីប្រែ។ មិនគួរប្រែថា «មានចិត្តរិះគន់ស្វែងរកទោស» ទេ ព្រោះពាក្យ អនុបារម្ភចិត្តោ និង ន រន្ធគវេសី មានន័យថា៖
មានចិត្តមិនមែនដើម្បីរិះគន់ និងមិនមែនដើម្បីស្វែងរកចន្លោះខ្វះខាត។
ពេលស្ដាប់ធម៌ ឧបាសកត្រូវស្ដាប់ក្នុងបំណងយល់ធម៌ និងកែប្រែខ្លួន មិនមែនទៅស្ដាប់ដើម្បីចាប់កំហុសអ្នកសម្ដែង ឬដើម្បីប្រកែកយកឈ្នះឡើយ។ ប៉ុន្តែការមិនចាប់កំហុសនេះក៏មិនមែនមានន័យថា ហាមពិចារណាដោយបញ្ញានោះដែរ។ ត្រូវពិនិត្យថា សេចក្ដីបង្រៀននោះស្របនឹងព្រះធម៌វិន័យដែរឬទេ។

៦. ន ឥតោ ពហិទ្ធា ទក្ខិណេយ្យំ គវេសតិ មិនស្វែងរកទក្ខិណេយ្យបុគ្គលខាងក្រៅព្រះពុទ្ធសាសនា។
ឧបាសកដែលដល់ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ និងព្រះសង្ឃជាទីពឹង មិនគួរបោះបង់ព្រះរតនត្រ័យ ហើយទៅស្វែងរកទីពឹងខាងក្រៅ ដោយយល់ថាបុគ្គលដទៃប្រសើរជាងព្រះអរិយសង្ឃក្នុងការទទួលទក្ខិណាទានឡើយ។
ពាក្យនេះមិនមែនបង្រៀនឱ្យស្អប់ ឬមើលងាយសាសនាដទៃទេ។ ពុទ្ធបរិស័ទអាចជួយមនុស្សគ្រប់រូបដោយមេត្តា ប៉ុន្តែក្នុងផ្នែកសទ្ធា និងការបូជាដើម្បីទ្រទ្រង់ព្រះសាសនា ត្រូវមានព្រះរតនត្រ័យជាទីពឹងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។

៧. ឥធ ច បុព្វការំ ករោតិ ធ្វើបុព្វការៈក្នុងទក្ខិណេយ្យបុគ្គលក្នុងព្រះសាសនានេះ។
«បុព្វការៈ» មានន័យថា ការធ្វើឧបការៈមុន ឬការយកចិត្តទុកដាក់ជាអាទិភាព។ ឧបាសកត្រូវជួយទំនុកបម្រុងព្រះសង្ឃ និងកិច្ចការព្រះពុទ្ធសាសនា ដូចជា ប្រគេនចង្ហាន់ ចីវរ សេនាសនៈ ថ្នាំព្យាបាលជំងឺ សាងសង់វត្ត សាលាធម្មសភា និងជួយផ្សព្វផ្សាយព្រះធម៌។
ការធ្វើបុព្វការៈ មិនគួររង់ចាំឱ្យគេសុំជាមុនទេ។ កាលបានឃើញកិច្ចការល្អ ឬសេចក្ដីខ្វះខាត គួរមានសទ្ធាផ្ដួចផ្ដើមជួយតាមលទ្ធភាព។

ព្រះពុទ្ធអង្គត្រាស់ថា ឧបាសកដែលប្រព្រឹត្តធម៌ទាំង៧នេះ រមែងមិនសាបសូន្យចាកព្រះសទ្ធម្ម និងបានដល់សេចក្ដីចម្រើនក្នុងសទ្ធា សីល សុតៈ ចាគៈ និងបញ្ញា។
#វត្តមុនីវង្សា #ព្រះពុទ្ធ #ព្រះធម៌ #ព្រះសង្ឃ

09/07/2026

ទទួលភត្ត គេហដ្ឋានតាប៉ារីស🙏🌹

09/07/2026

សុគតោ ចែកន័យបាន៤យ៉ាង
☸🪷☸🪷☸🪷
សុគតោ ប្រែថា ព្រះអង្គយាងទៅល្អហើយ ឬ ព្រះអង្គមានព្រះវាចាល្អ។ ព្រះគុណនាមនេះ តាមអដ្ឋកថា ចែកន័យបាន ៤យ៉ាង៖
១. សោភនគមនត្តា សុគតោ
ព្រះអង្គឈ្មោះថា «សុគតោ» ព្រោះទ្រង់យាងទៅដោយល្អ គឺទ្រង់ប្រតិបត្តិតាមអរិយមគ្គដ៏បរិសុទ្ធ មិនងាករេចេញពីផ្លូវសីល សមាធិ និងបញ្ញាឡើយ។

២. សុន្ទរំ ឋានំ គតត្តា សុគតោ
ព្រះអង្គយាងទៅកាន់ទីដ៏ល្អ គឺព្រះនិព្វាន ជាធម្មជាតិផុតចាកកិលេស និងសេចក្ដីទុក្ខទាំងពួង។ កាលទ្រង់បានសម្រេចហើយ មិនវិលត្រឡប់មកកាន់វដ្ដសង្សារទៀតឡើយ។

៣. សម្មា គតត្តា សុគតោ
ព្រះអង្គយាងទៅដោយត្រឹមត្រូវ គឺទ្រង់លះបង់កិលេសដោយអរិយមគ្គ មិនឱ្យកិលេសដែលបានលះហើយកើតឡើងវិញបានទៀត។ ដំណើររបស់ព្រះអង្គជាដំណើរទៅកាន់ការរំដោះដ៏ពិតប្រាកដ។

៤. សម្មា គទត្តា សុគតោ
ព្រះអង្គមានព្រះវាចាត្រឹមត្រូវ និងល្អប្រពៃ។ ព្រះអង្គត្រាស់តែពាក្យពិត មានប្រយោជន៍ សមគួរតាមកាល និងប្រកបដោយព្រះមេត្តា មិនត្រាស់ពាក្យកុហក ឥតប្រយោជន៍ ឬនាំឱ្យអ្នកដទៃកើតទុក្ខឡើយ។
#វត្តមុនីវង្សា #ព្រះពុទ្ធ #ព្រះធម៌ #ព្រះសង្ឃ