08/16/2024
Tο θέλημα του θεού.
Λένε πολλοί ότι μη φοβάσαι στο τέλος θα γίνει το θέλημα του θεού
Γίνεται όμως το θέλημα του θεού?
Έλεγε ο Άγιος Γέροντας μας σε ένα πνευματικό μας αδελφό:
Κάθισε ποτέ η δασκάλα του παιδιού σου να το διαβάσει μετά το μάθημα και να του εξηγήσει κάποια σημεία που δεν κατάλαβε χωρίς να πάρει χρήματα?
Κάθισε δίπλα στον άρρωστο πατέρα σου μια νοσοκόμα όλο το βράδυ χωρίς να πάρει χρήματα?
Πήρες ποτέ από το δρόμο ένα φτωχό ένα ζητιάνο τον πήγες σπίτι σου τον έπλυνες και του έβαλες να φάει και να κοιμηθεί?
Που υπάρχει ο χριστιανισμός?
Είναι όλα αυτά που γίνονται το θέλημα του θεού?
Όχι του είπε ο Άγιος Γέροντάς μας.
Όλα αυτά που γίνονται πάνω στη γη είναι το θέλημα των ανθρώπων γιατί ο θεός μας έδωσε το αυτεξούσιο .
Έχουμε απόλυτη ελευθερία να επιλέγουμε κάθε μέρα τις πράξεις μας αλλά και απόλυτη ευθύνη για αυτές.
Και αποτελεί επιλογή λίγων ανθρώπων που υπήρξαν πνευματικά παιδιά του Αγίου Γέροντά μας να στηρίζουν με την παρουσία τους και τις πράξεις τους τον ηγούμενο που διαδέχθηκε τον Άγιο Γέροντα μας .
8 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου δεν ακούσαμε μέχρι σήμερα έναν λόγο πραγματικής αγάπης για τον κτήτορα των ιερών μονών και πνευματικό μας καθοδηγητή.
8 χρόνια τώρα δεν έκανε το κελί του Αγίου προσκύνημα για όλους τους πιστούς που επισκέπτονται την ιερά μονή.
8 χρόνια τώρα δεν αισθάνεται την ανάγκη να μοιράζει σε κάθε λειτουργία σε κάθε πιστό την εικόνα του Αγίου.
Αυτοί που έζησαν κοντά στον Άγιο Γέροντά μας, αυτοί που είδαν τα θαύματα που έκανε, αυτοί που ένιωσαν τη χαρά κοντά του ,όλοι αυτοί που τους πήρε από το χέρι και τους οδήγησε στον Χριστό γνωρίζουν ότι και τα δύο μοναστήρια έχουν μόνο πνευματική περιουσία και αυτός ο πλούτος έχει όνομα:
ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ
Για εκείνον πρέπει να μιλάμε ,σε εκείνον πρέπει να κατευθύνουμε τους προσκυνητές να προσεύχονται ζητώντας τις πρεσβείες του .
Αυτό θα έπρεπε να είναι το έργο του σημερινού ηγουμένου .
Εμείς δεν ξεχνάμε ποτέ ότι:
Συ γαρ ειπας, φιλάνθρωπε δια του Προφήτου σου, ότι ου θελήσει θέλω τον θάνατον του αμαρτωλου ως το επιστρέψαι και ζην αυτόν∙ ου γαρ βούλει, Δέσποτα, το πλάσμα των σων απωλέσθαι χειρων, ουδε ευδοκεις επ' απωλεία ανθρώπων, αλλα θέλεις πάντας σωθηναι, και εις επίγνωσιν αληθείας ελθειν.
Να προσευχόμεθα λοιπόν για τον ηγούμενο ναι .πάντα αλλά όχι να τον κολακεύουμε και να τον επαινούμε για αυτά που κάνει...