06/13/2026
Β' Κυριακή Ματθαίου (Κλήση των Μαθητών)
Λίγες σκέψεις
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, εγκαινιάζει μια νέα περίοδο αναγνωσμάτων που αφορά στην έναρξη της δράσης του Ιησού. Αναφέρεται στην κλήση που απηύθυνε ο Χριστός, στους πρώτους τέσσερις Μαθητές. Όπως μας πληροφορεί η Αγία Γραφή, ήταν άνθρωποι απλοί, ταπεινοί, και ψαράδες ως προς το επάγγελμα. Προφανώς, θα είχαν τα επαγγελματικά τους σχέδια και τα όνειρα για την ζωή. Ο Κύριος όμως τους καλεί να τα εγκαταλείψουν και να αφοσιωθούν σε κάτι που Εκείνος τους υποδεικνύει. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, για τους Μαθητές, ο Κύριος δεν ήταν παρά ο διδάσκαλός τους. Δεν είχε δείξει κανένα σημείο που να φανερώνει ότι ήταν ο Μεσσίας. Πώς όμως δέχθηκαν οι Μαθητές αυτό το κάλεσμα; Αμέσως εγκατέλειψαν τα δίχτυα τους και τον ακολούθησαν.
Σε μιαν άλλη περίπτωση, βλέπουμε ότι ο Χριστός με έναν παρόμοιο τρόπο πηγαίνει και συναντά τον Τελώνη Ματθαίο και τον μεταβάλει σε Ευαγγελιστή. Επίσης, στο πηγάδι του Ιακώβ βρίσκει την Σαμαρείτιδα και από αμαρτωλό την μεταμορφώνει σε Ισαπόστολο. Και ακόμα, στο δρόμο προς τη Δαμασκό συναντά τον Απόστολο Παύλο και, από διώκτη, τον αναδεικνύει σε κορυφαίο Απόστολο. Ας θυμηθούμε εκείνο το φοβερό περιστατικό. Ο Παύλος, τότε Σαούλ, πήγαινε στη Δαμασκό με την άδεια των Πολιτικών Αρχών της περιοχής του. Είχε σκοπό να συλλάβει και να υποβάλλει σε διώξεις τους πρώτους Χριστιανούς. Καθ’ οδόν όμως, ο Κύριος του αποκαλύπτεται με όραμα, και τον αφήνει τυφλό επί δυο χρόνια. Στη συνέχεια βαπτίζεται από έναν Μαθητή, τον Ανανία, και αναγεννημένος, μεταβάλλεται σε Απόστολο των Εθνών.
Είναι πίστη της Εκκλησίας, ότι ο Κύριος καλεί όλους μας. Όλοι είμαστε κλητοί. Όλοι βρισκόμαστε στο σχέδιο Του, στο σχέδιο της σωτηρίας. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, στην Αποκάλυψη, μας το υπενθυμίζει: «Να, στέκομαι στην πόρτα, και χτυπάω: αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου, και ανοίξει την πόρτα, θα έρθω σε αυτόν, και θα δειπνήσω μαζί του, και αυτός μαζί μου». Ο Χριστός δεν παραβιάζει την πόρτα της ψυχής μας. Χτυπά την πόρτα ως ένας ευγενικός επισκέπτης. Αν η ψυχή ανοίξει, τότε θα έλθει μέσα μας.
Σήμερα, ο Κύριος βρίσκει πολλούς τρόπους για να μας συναντήσει και να μας καλέσει. Άλλοτε με μια ευεργεσία, άλλοτε με μια δυσκολία. Και κάποια φορά με έναν λόγο που θα ακούσουμε μέσα στην εκκλησία ή, ακόμα, από έναν αδελφό, έναν άγνωστο, που «τυχαία» ο Θεός θα στείλει μπροστά μας.
Πόσες φορές μας συμβαίνουν απρόβλεπτα γεγονότα! Πόσες φορές κάνουμε κάποια σχέδια για το μέλλον μας, τη ζωή μας, όμως, κάτι συμβαίνει, και όλα αυτά ανατρέπονται. Και αισθανόμαστε αμηχανία, θλίψη, αβεβαιότητα και σκοτάδι.
Αν σε όλα αυτά δεν αντιληφθούμε την παρουσία του Χριστού, τότε ο Θεϊκός Επισκέπτης της ψυχής θα φύγει. Δεν γνωρίζουμε αν και πότε θα επανέλθει. Αν όμως έχουμε την πίστη και δούμε όλα αυτά ως κλήση του Θεού, τότε το σκοτάδι που νιώθουμε, παραχωρεί τη θέση του στο φως. Αυτή η πίστη είναι μια μικρή φλόγα σαν ένα κερί. Όσο και αν το δωμάτιο της ψυχής είναι σκοτεινό, το φως, ακόμα και ενός κεριού, αλλάζει την κατάσταση. Αυτό το λιγοστό φως, θα μας βοηθήσει να βρούμε την πόρτα, να την ανοίξουμε. Και τότε, αδελφοί, ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία, θα πλημμυρίσει η ψυχή μας με το φως του Χριστού, θα έλθει ο Χριστός μέσα μας για να προσφέρει αυτό που μας υποσχέθηκε: «Ελάτε σε μένα, όλοι εσείς που είστε κουρασμένοι και έχετε βαριά βάρη, και θα σας ξεκουράσω». Αμήν.