Franciszkański ZAKON Świeckich - Divine Mercy Fraternity

11/17/2024

Święta Elżbieto Węgierska wstawiaj się za nami

10/05/2024

Święta Faustyno, módl się za nami!

10/04/2024

Święty nasz Ojcze Seraficki wstawiaj się za nami.

10/04/2024

,,Ciebie za Ojca czczą trzy Zakony"

09/25/2024

1szy dzień Nowenny przed uroczystścią Świętego Franciszka z Asyżu

Wiadomości  Nowenna do św. Franciszka: 25 września – 3 października 25 września 202130 września 2021 malwa 12267 Views Franciszkanie, Modlitwa, Święci 25 września rozpoczyna się nowenna przed uroczystością św. Franciszka z Asyżu, która odbędzie się 4 października. Zapraszamy do ...

04/25/2022

25 kwietnia 1214 r. w Poissy urodził się przyszły król i święty – Ludwik IX. Jak pisał o nim autor jego biografii, Jacques Le Goff, „był wcieleniem harmonii, pozornie sprzecznej, między polityką a religią, pacyfistycznym wojownikiem, budowniczym państwa, zawsze gotowym niepokoić się postępowaniem swoich przedstawicieli. Fascynowało go ubóstwo, chociaż jednocześnie zachowywał swoją pozycję, jego pasją była sprawiedliwość, choć szanował porządek odznaczający się głębokimi nierównościami. Łączył wolę i łaskę, logikę i porządek”.

Więcej 👇👇👇
https://www.franciszkanie.pl/artykuly/sw-ludwik-ix-krol-i-tercjarz

01/23/2022

Marsz w obronie życia od poczęcia do naturalnej śmierci!

07/29/2021

Święty Maksymilianie , módl się za nami!

80 lat temu św. Maksymilian z miłości do Boga złożył siebie
w ofierze za Franciszka Gajowniczka i jego rodzinę.

29 lipca 1941 roku
kierownik obozu KL Auschwitz, Fritzsch
(pod nieobecność Hoessa) w odwecie za ucieczkę więźnia Zygmunta Pilawskiego (nr 14156), skazał na śmierć głodową 10 zakładników z bloku 14. Podczas selekcji z szeregu wystąpił polski ksiądz, O. Maksymilian Rajmund Kolbe (nr 16670) zgłaszając się na śmierć w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka (nr 5659), który miał żonę i dzieci.
"Jestem księdzem katolickim, jestem stary, chcę umrzeć za niego. On ma żonę i dzieci."

Fritzsch wyraził zgodę, aby zajął jego miejsce. Skazańców zaprowadzono do bunkra śmierci bloku 11.

Ojciec Kolbe zmarł (w wigilię Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny) 14 sierpnia 1941 dobity zastrzykiem z fenolu. Jego ciało spalono w krematorium. 25 października 1944 Franciszek Gajowniczek został przeniesiony do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen, gdzie doczekał się wyzwolenia przez wojsko amerykańskie.

- Rodzina Bogiem Silna©wszystkie prawa zastrzeżone
©copyright ©

05/18/2021

Św.Paschialisie, módl się za nami

17 maja - wspomnienie św. Paschalisa Baylon, zakonnika

Paschalis Baylon Yubero (znany także jako Pascal Bailon, nazywany niekiedy Serafinem Eucharystii) urodził się w Torre Hermoza w Aragonii (północna Hiszpania) 16 maja 1540 r. Jego rodzice, Marcin Baylon i Elżbieta Yubero, byli pobożnymi, drobnymi rolnikami. Nie stać ich było na kształcenie dzieci. Paschalis jako pasterz, najpierw trzody rodzinnej, a potem u obcych, miał wiele czasu na czytanie żywotów Świętych i innych pobożnych książek (sztuki czytania podobno nauczył się sam, prosząc o pomoc przygodnych podróżnych). Nie obserwowany przez nikogo, oddawał się modlitwie i praktykom pokutnym, aż do krwawych biczowań.
Kiedy miał 24 lata, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych (alkantarzystów, franciszkanów ściślejszej obserwancji), którzy mieli swój konwent w Montfort w pobliżu Walencji. Z powodu zaniedbanego wyglądu nie chciano go przyjąć do klasztoru. Jednak wkrótce po przyjęciu przełożeni przekonali się o jego zaletach i chcieli doprowadzić go do kapłaństwa. Paschalis jednak błagał, by mógł pozostać bratem zakonnym - i tak też się stało. Uświęcenie swoje widział w zjednoczeniu z Bogiem i w sumiennym wypełnianiu najniższych obowiązków w klasztorze. Najbardziej cenił sobie zajęcie furtiana. Dawało mu to bowiem wiele okazji do znoszenia przykrości, do upokorzeń, a równocześnie do pełnienia posługi wobec potrzebujących. Jego dewizą życiową były słowa: "Dla Boga i Zbawiciela potrzeba mieć serce dziecka, dla bliźniego serce matki, dla siebie - serce sędziego".
Paschalis miał szczególną cześć dla Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. W zamian za bezgraniczne oddanie Pan Bóg obdarzył go darem kontemplacji, czytania w sercach i sumieniach ludzkich oraz charyzmatem proroczym. Te właśnie nadprzyrodzone dary i zalety były przyczyną wezwania brata Paschalisa przez przełożonego generalnego do klasztoru w Paryżu. Długą drogę z Walencji do Paryża Paschalis odbył pieszo. We Francji panoszyli się wtedy hugenoci-kalwini. Zakonnik często prowadził z nimi dyskusje i odpowiadał na ich zarzuty. Ze szczególnym żarem bronił prawdy o realnej obecności Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. To ściągało na niego gniew jego przeciwników tak dalece, że pewnego dnia w pobliżu Orleanu rozjuszony tłum omalże go nie ukamienował (1576).
Po nieco dłuższym pobycie w klasztorze paryskim, gdzie budował wszystkich obserwancją zakonną, Paschalis został ponownie przeniesiony do klasztoru w okolice Walencji, w Hiszpanii. Tam ciężko zachorował. Zmarł 17 maja 1592 roku, w dniu, który sam przepowiedział. Dzień śmierci, tak jak i dzień jego urodzin, były uroczystością Zesłania Ducha Świętego. Legenda głosi, że w czasie Mszy świętej pogrzebowej, odprawianej za spokój jego duszy, Paschalis miał dwa razy otworzyć oczy: w czasie podniesienia Hostii i kielicha, by po raz ostatni uczcić ukochanego Zbawiciela pod postaciami chleba i wina. Miała to być nagroda za to, że tak często i żarliwie przy każdej okazji uczestniczył w ofierze Mszy świętej i że często nawiedzał Pana Jezusa w mijanych kościołach.
Paschalis pozostawił po sobie około 20 niewielkich traktatów dogmatycznych i ascetycznych. Ich treść wskazuje, że napisał je nie prosty brat zakonny, prawie analfabeta, ale wytrawny teolog.
Tak liczne cuda działy się za wstawiennictwem sługi Bożego, że już w kilkanaście lat po śmierci doczekał się wyniesienia do chwały ołtarzy: 29 października 1618 r. Paweł V beatyfikował go, a Aleksander VIII wpisał go uroczyście do katalogu świętych 16 października 1690 r. W nagrodę za szczególne nabożeństwo do Eucharystii Leon XIII (tercjarz franciszkański) ogłosił w roku 1897 prostego brata zakonnego patronem stowarzyszeń i kongresów eucharystycznych. Patronuje też kucharzom i pasterzom oraz kobietom poszukującym męża (które proszą, zwłaszcza w Hiszpanii i we Włoszech, żeby był tak dobry i przystojny jak św. Paschalis).
Grób Paschalisa w Villareal (prowincja Castellón w Hiszpanii) został zbezczeszczony w czasie hiszpańskiej wojny domowej 1936-1939; relikwie spalono.

W ikonografii św. Paschalis przedstawiany jest w habicie lub jako pasterz, czasami z kijem pasterskim. Bywa ukazywany jako adorujący Chrystusa w monstrancji. Jego atrybutami są także krzyż, hostia, monstrancja.

św. Paschalisie módl się za nami 🙏

05/15/2021

Św.Małgorzato z Kortony, módl się za nami!

„Ty jesteś moją rośliną, która ożywia suche rośliny, albowiem z Ciebie wypływa woda, która nawadnia korzenie uschłych drzew. Ty jesteś bowiem moją córką, siostrą i towarzyszką, której mój Ojciec udzielił łaski, której nie utracisz”, powiedział Chrystus do Małgorzaty z Kortony, której wspomnienie liturgiczne obchodzimy 15 maja. Kim była ta niezwykła "towarzyszka" Syna Bożego?
https://www.franciszkanie.pl/artykuly/15-maja-sw-malgorzata-z-kortony

03/18/2020

Reguła Franciszkańska

18 marca 1227 r. zmarł w Rzymie papież Honoriusz III, który bullą Solet annuere zatwierdził Regułę św. Franciszka. Swoje istnienie zawdzięczają mu także dominikanie i karmelici. Co czytamy w wydanej przez niego bulli?
https://www.franciszkanie.pl/artykuly/honoriusz-iii-i-regula-sw-franciszka

11/19/2019

O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy...