Bornova Protestan Kilisesi

18/06/2026

MEZMURLAR 16:2

RAB'be dedim ki, “Efendim sensin. Senden öte mutluluk yok benim için.”

15/06/2026

" Sana güvenirim korktuğum zaman.
Tanrı'ya, sözünü övdüğüm Tanrı'ya
Güvenirim ben, korkmam.
İnsan bana ne yapabilir?"

MEZMURLAR 56:3-4

12/06/2026

"Ot kurur, çiçek solar,
Ama Tanrımız'ın sözü sonsuza dek durur.”

Yeşaya 40:8

̇zmir

05/06/2026

31/03/2026

Diriliş Bayramı (Paskalya) kutlamamıza herkes davetlidir.

⛪️Bornova Protestan Kilisesi
📍Kazımdirik Mah. Üniversite Cd. No:98 Kat:3
📆5 Nisan 2026 Pazar
⏰15:00
☎️ 0507 626 47 70

23/01/2023

İlişkilerimizde bütünlük, kendimiz için yaşamayı bırakıp Mesih için yaşamaya başlamamızla olur. Bu tezat 15. ayette ortaya çıkıyor: “Öyle ki, yaşayanlar artık kendileri için değil, kendileri uğruna ölüp dirilen Mesih için yaşasınlar.” Müjde bize şunu anlatmaktadır: Biz artık bencil, benmerkezci yollarımızın hükmü altında yaşamayalım, kendimizi tüm yüreğimizle Mesih’e verelim diye, Tanrı Mesih’i bizim için göndererek sevgisini sergiledi. Ve biz kendimizi tüm yüreğimizle Mesih’e verdiğimizde, İsa’nın sevgisi bizim yaptığımız her şeyi kontrol eder.
Sonraki adım şaşırtıcıdır. Tanrı önce bizi Mesih aracılığıyla kendisiyle barıştırır, sonra bizi, Mesih’in sevgisini başkalarına göstermek üzere dışa dönen “yeni yaratıklar” yapar. Mantığa aykırı gibi görünen ama yine de dönüştürücü olan ikinci ilke budur: İlişkilerimizde bütünlük, kendimizi Mesih’in sevgisiyle köklendirmemizle, insanların sevgisi için yaşamayı bırakmamızla ve bunun yerine başkalarını sevmemizle gelişir.
Pavlus bizi, Mesih’in sevgisinin kontrolünde, Tanrı’nın barıştırma mesajının elçileri olarak yaşama çağırmaktadır. O’nun elçileri olmak demek, artık kendimiz için yaşamamak, Kralımız ve O’nun yüceliği için yaşamamız demektir. Tanrı’nın bizi yerleştirdiği ilişkisel sahalar da dahil olmak üzere çevremizdeki dünyaya O’nu temsil ederiz. Biz günbegün benliğimize ölüp O’nun için yaşadıkça, bizim aracılığımızla O’nun değerleri, yöntemleri, amaçları ve mesajı bilinebilir ve “güzel kokularla” yayılır.

İsa bizi sevgi dolu bir itaat yaşamına çağırıyor ve buna, O’nun bu dünyaya yapılacak elçisel hizmetine katılmak da dahildir. Güvenliğimi yalnızca Mesih’e bağladığımda, yüreğimin başkalarına hizmet etmek için harekete geçtiğini görürüm. Güvensizlik içe döner; Mesih’teki güvenlikse bizi dışarıya döndürür; insanlardan karşılık görsek de görmesek de, onlara bereket, teşvik, teselli ve destek olmaya iter. Mesih’in sevgisi bizi ne kadar çok kontrolü altına alırsa, her birimiz için hazırlamış olduğu iyi işleri yapmakta da o kadar özgür oluruz.

15/12/2022

🌟 Doğuş Bayramı Kutlamamıza Davetlisiniz!

05/12/2022

•Kültürel zorluklar: Günümüz insanı kapsayıcı, kucaklayıcı olmayı çok seviyor. Herkesin haklı olmasını istiyoruz. Hatta yapılabilecek tek hatanın, birinin herhangi bir konuda hatalı olabileceğine inanmak olduğunu düşünüyoruz. Konu dini inançlara gelince de şöyle diyoruz: “Bütün yollar Tanrı’ya çıkar. Tek bir doğru yol yoktur. Sizin için ne iyi geliyorsa, doğru inanç odur.” Ancak Kutsal Kitap böyle diyor mu?

•Kısa cevap: Elçilerin İşleri 4:12’de Petrus şöyle diyor: “Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur. Bu göğün altında insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur.”

•Biraz daha uzun bir cevap: Mesih’e iman, kurtuluş için tek yoldur çünkü ancak O’na iman ederek Tanrı önünde aklanabiliriz (Gal. 2:16). Ancak Mesih’e iman aracılığıyla Tanrı’yla barışabiliriz (Rom. 5:9-11). Ancak Mesih’e iman ederek sonsuz yaşama sahip olabiliriz (Yuh. 3:16). Tanrı ve insan arasında tek aracı Mesih’tir (1. Tim. 2:5).

•Gerçek kapsayıcılık: Günümüzde çoğu kişi bu mesajı dışlayıcı bir mesaj olarak görse bile, bizler bu kişileri Müjde’nin son derece kapsayıcı olan gerçeğine yönlendirmeliyiz. Müjde istisnasız herkesin günahkâr olduğunu söyler ve günaha sırtını dönen ve İsa Mesih’e güvenen herkese affedilme ve sonsuz yaşama kavuşma fırsatı sunar. Ne kadar iyi veya kötü bir insan olduğunuz önemli değildir. Nereli olduğunuz veya geçmişteki dininiz de önemli değildir. Eğer tövbe ederseniz ve Mesih’e güvenirseniz, kurtulursunuz.

16/11/2022

Bazen Tanrı’nın sizi sevdiğine dair güveninizi kaybedersiniz çünkü sizden bir şeyi almasını veya size bir şey vermesini istemişsinizdir ama O öyle yapmamıştır. Ve nedenini anlayamazsınız. Yanlış bir şey göremiyorsunuzdur ama yine de Tanrı duanıza cevap vermiyordur.
Ve böylece cesaretinizi yitirmeye başlarsınız. Varabildiğiniz tek sonuç, sizinle Tanrı’nın arasında bir şeylerin ters gittiğidir.
O’ndan başka bir şey istemeye kalkışmazsınız. O’nun sizi sevdiğini bildiğinizi söylersiniz ancak sizi seviyor gibi davranmazsınız.
Ne olmuştur? Tanrı’nın sevgisini istediğiniz şeyi alıp almadığınıza göre değerlendirmişsinizdir ve şu anda o sevginin ne kadar güçlü olduğundan emin değilsinizdir.
İsa’nın da her dilediği şeyi almadığını biliyor muydunuz? Tanrı’dan üç kez çarmıhtaki korkunç acıyı kendisinden almasını istedi (Mat. 26:39, 42, 44). İsa o acıyı istemiyordu... ama Tanrı sevdiği ve hoşnut olduğu Oğlu’na (Mat. 3:17; 17:5) hayır dedi. O Oğul ki, yaşamı boyunca Tan rı’nın beğenisini kazanmıştı (Lu. 2:52), yalnızca Babası’nın yaptığını gördüğü şeyleri yapmıştı (Yu. 5:19) çünkü O’nun yiyeceği, Babası’nın isteğini yerine getirmekti (Yu. 4:34).
Baba’nın hayır cevabını vermesinin sebebi, İsa’daki herhangi bir kusur değildi. Onların ilişkisinde de hiçbir kusur yoktu. İsa açıkça duasında şöyle demişti: “Baba, beni işittiğin için sana şükrediyorum. Beni her zaman işittiğini biliyordum” (Yu. 11:41-42). İsa, Baba’yla olan ilişkisinin güçlü olduğunu biliyordu. O bu ilişkiyi Tanrı’nın O’na ne verdiğine veya ne vermediğine göre değerlendirmedi. Bunun yerine İsa, Tanrı’nın kendi duasına verdiği cevabı değerlendirirken, Tanrı’nın kendisine olan sevgisine dair bildiklerini temel aldı. Ve böylece Tanrı hayır cevabını verdiği zaman, bu İsa’nın Tanrı’nın gazabının şiddetiyle yüzleşeceği anlamına gelse bile, bu cevap O’nun Tanrı’nın sevgisine olan güvenini sarsmadı. İsa, Baba’nın sevgisinden emindi çünkü Baba’nın yüreğini biliyordu.
Siz de emin olabilirsiniz. Baba size kendi Oğlu’nu vererek, size yüreğini göstermiştir. Eğer siz O’ndan istemeden, O size sahip olduğu en iyi şeyi verdiyse, o zaman size verdiği veya vermediği diğer tüm şeyler de aynı yürekten gelmektedir.

14/11/2022

Tanrı’nın adaleti suçlu tarafın, kendisi de dahil olmak üzere suça maruz kalan tüm taraflara yaptıklarını düzeltmesini gerektirir. Eğer Tanrı daha azını şart koşsaydı, artık tümüyle adil olmazdı; bir yanlışın düzeltilmeden es geçilmesine izin vermiş olurdu.
Buradaki ikilemi görüyor musunuz? O’nu görünür biçimde temsil edebilmeleri için, Tanrı’nın suretlerinin tüm yücelik borçlarından özgür olmaları gerekir. Tanrı kendi kutsallığını ihlal edenlerle bir ilişkide bulunacak olsa, nasıl hâlâ mükemmel, harika ve yüce biçimde adil olabilirdi?
Tanrı, “Aman, bir önemi yok” diyemez çünkü önemlidir. Hem kendi karakteri hem de tüm yaratılışı için önemlidir. O, tüm suçluların yükümlü oldukları şeyi geri ödemelerini talep edebilirdi ama suçlular sonsuz yüceliği ihlal ettikleri için, fani yaratıkların suçlarının karşılığını ödemeleri sonsuz bir zaman alacaktır.
Eğer fani zamanın sınırları içerisinde sonsuz bir borç miktarını ödeyebilecek biri gönüllü olarak suçluların arasına katılsaydı, o hâlde aynı anda hem onların borcu ödenebilir hem de Tanrı’nın adaletinin gerektirdikleri tümüyle sağlanmış olurdu. İsa’nın çarmıhta yaptığı şey işte buydu.
Çarmıh sevginin yüzeysel, duygusal bir resmi değildir. Bir ödemedir: Bir zamanlar borçlu olduğunuz şeyden artık borçlu değilsinizdir. Ve eğer artık borçlu değilseniz, o zaman Tanrı’nın sizi sevmesine veya sizin O’na sevgi bulmak üzere gitmenize engel olacak hiçbir şey yoktur.
Çarmıh çok daha güçlüdür. İsa borçlu olduğunuz şeyin –geçmiş günahlarınızın, şimdiki günahlarınız ve gelecek günahlarınızın– bedelini ödedi; öyle ki, Tanrı şunu diyebilsin: “Günah işledin ama Oğlum’a bağlandığın zaman, günahın tümüyle ödendi.”
Eğer durum buysa, o hâlde Tanrı’nın sizden herhangi bir şekilde daha fazlasını ödemenizi talep veya hatta rica etmesi tümüyle uygunsuz ve yanlış bir şey olurdu. Eğer Tanrı böyle yapsaydı, adaletsiz olurdu. İsa sizin için yaptığı tüm şeyleri siz şimdi adaletsiz bir Tanrı’yla ilişki kurabilesiniz diye yapmadı; adaletin gerektirdiklerini bunun için yerine getirmedi.

İsa yalnızca geçmiş günahlarınızın değil, tüm yaşamınızın günahlarının bedelini ödediyse, Tanrı’yı sizi sevmekten alıkoyacak başka ne kalmıştır?