30/05/2026
Sayın Kemal Kılıçdaroğlu hakkında günlerdir pervasızca “düşkün” ifadeleri kullananlara açık bir çağrımız var:
Madem bu kadar iddialısınız…
Madem bu kadar kesin konuşuyorsunuz…
O halde çıkın açıkça söyleyin:
Hangi Alevi dedeleri, hangi Cem erkânında, hangi yol ve rızalık içerisinde Kemal Kılıçdaroğlu hakkında “düşkünlük” kararı vermiştir?
İsim verin.
Bildiri yayınlayın.
Toplum da görsün.
Çünkü Alevilikte düşkünlük; sosyal medya linciyle, siyasi öfkeyle, troll diliyle dağıtılacak bir yafta değildir. Bu mesele inanç meselesidir, vicdan meselesidir, erkân meselesidir.
Beytülmale el sürmemiş bir insandan bahsediyoruz.
Ömrü boyunca dürüstlükle anılmış, devlet terbiyesiyle yetişmiş, kul hakkı konusunda kırk kez düşünüp bir kez konuşmuş bir insanı bugün siyasi hesaplarla hedef göstermek; yalnızca bir kişiye değil, toplum vicdanına da hakarettir.
Elinizi vicdanınıza koyun konuşurken…
Günlerdir insanlara yedi ceddine kadar küfür ettiriliyor.
İftiralar havada uçuşuyor.
Ama kimse dönüp şu soruyu sormuyor:
Davayı açan kim?
Şikâyeti yapan kim?
“Usulsüzlük var” diyen kim?
“Para aldım” diyen kim?
Parayla görüntülenen kim?
Hepsi aynı siyasi yapının içinden çıkan insanlar.
Ama sonra dönüp milyonlara:
“Gidin hırsızları savunun” deniliyor.
Hayır.
Kimse bize arsızlığı savundurtamaz.
Kimse bize haramı alkışlattıramaz.
Savunmayız.
Ama ortada bir inanç değeri varsa…
Bir insanın onuru varsa…
Bir toplumun vicdanı varsa…
Orada da susmayız.
Bugün öfkeyle konuşanlar şunu unutuyor:
Tarih yalnızca kazananları değil, zor zamanda doğru yerde duranları yazar.
Ve tarih bazen bir cümleyi unutmaz.
“Bizim itlerimiz bile haram yemez.”
Bu söz yüzünden yıllardır yargılanan insanların olduğu bir ülkede hâlâ dürüstlüğü hedef tahtasına koyuyorsanız dönüp aynaya bakmanız gerekir.
Kemal Kılıçdaroğlu hakkında kullanılan bu çirkin dil ne siyasete yakışıyor ne insanlığa ne de Alevi inancına…
Lütfen…
İnançları siyasi kavganın mezesi yapmayın.
İnsanların ailesine, geçmişine, değerlerine saldırmayın.
Ve en önemlisi;
Aleviliğin “düşkünlük” kavramını bilmeden ağzınıza almayın.
Çünkü yol;
Hakaretle değil, irfanla yürünür.
Alevi inancından haberdar olmayan bazı kişiler, halkın onurlu lideri, Kemal Kılıçdaroğlu hakkında pervasızca “düşkün” ifadeleri kullanmaktadır.
Ancak bu söylemleri dile getirenler ya Alevi inancındaki “düşkünlük” kavramının ne anlama geldiğini bilmiyorlar ya da kutsal bir inanç değerini bilinçli şekilde çarpıtıyorlar.
Alevilikte düşkünlük; öyle herkesin ağzına alacağı, sosyal medya öfkesiyle sağa sola savuracağı, siyasi kin uğruna kullanacağı kadar basit ve sıradan bir mesele değildir. Bu konu “yol ve erkân” meselesidir. Yüzyıllardır süregelen Alevi öğretisinde düşkünlük; toplum vicdanını yaralayan, insanlık onurunu ayaklar altına alan, kul hakkı yiyen, insan canına kıyan, hırsızlık yapan, iftira atan, insanların namusuna ve haysiyetine saldıran ağır fiiller karşısında verilen manevi ve toplumsal bir hükümdür.
Alevilikte “düşkünlük” öyle sosyal medyada üç kişinin toplanıp birine etiket yapıştıracağı bir mesele değildir. Bu konu, yüzyıllardır “yol ve erkân” çerçevesinde ele alınan ciddi bir inanç ve toplum hukukudur.
Geleneksel Alevi anlayışında bir kişiye “düşkün” denilmesi; kişisel öfke, siyasi hesap, mahalle dedikodusu ya da linç kültürüyle verilecek bir karar değildir. Bu yetki, Alevi inanç sisteminde “yol yürütücü” kabul edilen dedelerin rehberliğinde değerlendirilir. Dede; tarafları dinler, tanıkları değerlendirir, kul hakkını, toplumsal huzuru ve yolun esaslarını gözetir. Çünkü Alevilikte mesele yalnızca birey değil; toplum vicdanıdır.
Düşkünlük kurumu da sanıldığı gibi insanı sonsuza kadar yok saymak, aşağılamak veya nefret üretmek için ortaya çıkmamıştır. Asıl amaç; kişinin yaptığı ağır yanlışın farkına varmasını sağlamak, bozulan toplumsal dengeyi onarmak ve hak sahipleriyle helalleşmenin yolunu açmaktır. Hatasını kabul eden, kul hakkını ödeyen, toplumla barışan kişi yeniden “yola” kabul edilebilir. Çünkü Aleviliğin özü kin değil; adalet, vicdan, edep ve insanı kazanma anlayışıdır.
Bugün ne yazık ki bazı insanlar “düşkün” kelimesini anlamını bilmeden, tarihi ve inançsal ağırlığını kavramadan sağa sola savuruyor. Oysa bu kavram bir hakaret değil; çok derin bir inanç hukuku meselesidir. Her önüne gelenin sosyal medya öfkesiyle ya da siyasi fanatizmiyle insanlara “düşkün” ilanı dağıtması, Alevi öğretisinin ciddiyetiyle bağdaşmaz.
Alevilikte esas olan;
“Eline, beline, diline sahip ol” öğretisidir.
Yani önce diline sahip olacaksın.
Bilmeden konuşmayacaksın.
İnancı öfkeye meze etmeyeceksin.
Çünkü yol; hakaretle değil, irfanla yürünür.
Peki soruyoruz:
Kemal Kılıçdaroğlu ne yapmıştır da “düşkün” ilan edilmektedir?
Elini haram lokmaya mı sürmüştür?
Kul hakkı mı yemiştir?
Bir insanın canına mı kıymıştır?
Mazlumun hakkını mı gasp etmiştir?
İnsan onurunu mu çiğnemiştir?
Bir kadının namusuna mı saldırmıştır?
Hırsızlık mı yapmıştır?
Toplumu kin ve nefretle mi bölmüştür?
Hayır!
Ömrü boyunca doğruluğu, dürüstlüğü, adaleti ve hakça paylaşımı savunan; karıncayı dahi incitmemeye özen gösteren; “eline, beline, diline sahip ol” anlayışını hayat felsefesi haline getiren bir insan hakkında böylesine ağır ifadeler kullanmak yalnızca bir kişiye değil, aynı zamanda Alevi inancının özüne, ahlakına ve adalet anlayışına da büyük bir saygısızlıktır.
Çünkü Alevi öğretisinde düşkünlük kurumu bir hakaret mekanizması değildir. Amaç; insanı aşağılamak ya da sonsuza kadar toplum dışına itmek değil, yapılan ağır yanlışın fark edilmesini sağlamak, bozulan toplumsal huzuru onarmak ve kul hakkının telafi edilmesidir. Hatasını kabul eden, helallik alan ve toplumla yeniden rızalık kuran kişi tekrar “yola” kabul edilebilir. Çünkü Aleviliğin özü kin değil; vicdan, edep, adalet ve insanı kazanmaktır.
Üstelik unutulmamalıdır ki Alevi inancında bir kişinin “düşkün” ilan edilmesi; sosyal medya paylaşımlarıyla, siyasi tartışmalarla, mahalle dedikodularıyla ya da kişisel öfkeyle olmaz. Bu son derece ağır bir inanç meselesidir.
Geleneksel Alevi anlayışında bu tür meseleler Cem meydanında, erkân içerisinde, rızalık gözetilerek ve inanç önderi olan Pir’in ya da Dede’nin rehberliğinde değerlendirilir. Taraflar dinlenir, toplum vicdanı gözetilir ve karar buna göre şekillenir.
Bunun dışında hiç kimsenin kendi siyasi öfkesiyle, kişisel husumetiyle ya da ideolojik kiniyle bir insanı keyfi biçimde “düşkün” ilan etme hakkı yoktur.
Alevilikte esas olan;
“Eline, beline, diline sahip olmaktır.”
Önce dile sahip olmak gerekir.
Bilmeden konuşmamak gerekir.
İnanç değerlerini siyasi kavganın malzemesi haline getirmemek gerekir.
Çünkü yol; hakaretle değil, irfanla yürünür.
Kemal Kılıçdaroğlu
