วัฏฏะภิกขุนีปาฏิโมกขะธัมมะติปิฏกะ

22/05/2026

สัญญา ๔
แผนภูมิธัมมโดย อยฺเยพชรญาณวิวฏฺฏทวิปาฏิโมกฺขติปิฏก มหินฺทสงฺฆมิตฺตาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ มหาเถรี
สาธุ สาธุ สาธุ นวุติอุปนิธิภณฺฑ อนุโมทามิ

21/05/2026

ราชายตนกถา (พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔ หน้า ๖ หัวข้อที่ ๖)
[๖] อถโข ภควา สตฺตาหสฺส อจฺจเยน ตมฺหา สมาธิมฺหา
วุฏฺฐหิตฺวา มุจลินฺทมูลา เยน ราชายตนํ เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา ราชายตนมูเล สตฺตาหํ เอกปลฺลงฺเกน นิสีทิ
วิมุตฺติสุขปฏิสํเวที ฯ
เตน โข ปน สมเยน ตปุสฺสภลฺลิกา วาณิชา อุกฺกลา ตํ
เทสํ อทฺธานมคฺคปฏิปนฺนา โหนฺติ ฯ อถโข ตปุสฺสภลฺลิกานํ
วาณิชานํ ญาติสาโลหิตา เทวตา ตปุสฺสภลฺลิเก วาณิเช เอตทโวจ
อยํ มาริสา ภควา ราชายตนมูเล วิหรติ ปฐมาภิสมฺพุทฺโธ
คจฺฉถ ตํ ภควนฺตํ มนฺเถน จ มธุปิณฺฑิกาย จ ปฏิมาเนถ
ตํ โว ภวิสฺสติ ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายาติ ฯ อถโข ตปุสฺสภลฺลิกา
วาณิชา มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจ อาทาย เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐํสุ ฯ เอกมนฺตํ
ฐิตา โข ตปุสฺสภลฺลิกา วาณิชา ภควนฺตํ เอตทโวจจ ปฏิคฺคณฺหาตุ
โน ภนฺเต ภควา มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจ ยํ อมฺหากํ อสฺส
ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายาติ ฯ อถโข ภควโต เอตทโหสิ น โข
ตถาคตา หตฺเถสุ ปฏิคฺคณฺหนฺติ กิมฺหิ นุ โข อหํ ปฏิคฺคเณฺหยฺยํ
มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจาติ ฯ อถโข จตฺตาโร มหาราชา ภควโต
เจตสา เจโตปริวิตกฺกมญฺญาย จตุทฺทิสา จตฺตาโร เสลมเย
ปตฺเต ภควโต อุปนาเมสุํ อิธ ภนฺเต ภควา ปฏิคฺคณฺหาตุ
มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจาติ ฯ ปฏิคฺคเหสิ ภควา ปจฺจคฺเฆ เสลมเย
ปตฺเต มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจ ปฏิคฺคเหตฺวา จ ปริภุญฺชิ ฯ
อถโข ตปุสฺสภลฺลิกา วาณิชา ภควนฺตํ เอตทโวจจ เอเต มยํ
ภนฺเต ภควนฺตํ สรณํ คจฺฉาม ธมฺมญฺจ อุปาสเก โน ภควา
ธาเรตุ อชฺชตคฺเค ปาณุเปเต สรณํ คเตติ ฯ เต จ โลเก
ปฐมํ อุปาสกา อเหสุํ เทฺววาจิกา ฯ
ราชายตนกถา นิฏฺฐิตา ฯ

**************************************
ราชายตนกถา
เรื่องตปุสสะภัลลิกะ ๒ พ่อค้า
[๖] ครั้นล่วง ๗ วัน ปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิทรงเสด็จออกจากรัตนปัลลังกนั้น แล้วเสด็จจากควงไม้
มุจจลินท์ เข้าไปยังต้นไม้ราชายตนะ แล้วประทับนั่งด้วยปัลลังกเดียว เสวยวิมุตติสุข ณ
ควงไม้ราชายตนะ ตลอด ๗ วัน.
ก็สมัยนั้น พ่อค้าชื่อตปุสสะ ๑ ภัลลิกะ ๑ เดินทางไกลจากอุกกลชนบท ถึงตำบลนั้น.
ครั้งนั้น เทพยดาผู้เป็นญาติสายโลหิตของตปุสสะ ภัลลิกะ ๒ พ่อค้า ได้กล่าวคำนี้กับ ๒ พ่อค้านั้น
ว่า ดูกรท่านผู้พ้นทุกข์ ปรมัตถพุทธะนี้แรกตรัสรู้ ประทับอยู่ ณ ควงไม้ราชายตนะ
ท่านทั้งสองจงไปปูชาปรมัตถพุทธะด้วยสัตตุผง และ สัตตุก้อน การปูชาของท่านทั้งสองนั้น
จักเป็นไปเพื่อประโยชน์และความสุขแก่ท่านทั้งหลายตลอดกาลนาน.
ครั้งนั้น พ่อค้าชื่อตปุสสะ และภัลลิกะ ถือสัตตุผงและสัตตุก้อนเข้าไปเฝ้าปรมัตถพุทธะแล้วถวายบังคม ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. สองพ่อค้านั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ครั้นแล้วได้ทูลคำนี้แด่ปรมัตถพุทธะว่า พระพุทธเจ้าข้า ขอปรมัตถพุทธะจงทรงรับสัตตุผงสัตตุก้อนของข้าพระพุทธเจ้าทั้งสอง ซึ่งจะเป็นไปเพื่อประโยชน์เพื่อความสุขแก่
ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายตลอดกาลนาน. ขณะนั้น ปรมัตถพุทธะได้ทรงใคร่ครวญรอบคอบตรวจสอบอตีตชาติ เพื่อบันลุอริยธัมม แล้วทรงแสดงธัมมว่า
พระตถาคตทั้งหลาย ไม่รับวัตถุด้วยมือ ตถาคตจะพึงรับสัตตุผง และสัตตุก้อนด้วยอะไรหนอ
ลำดับนั้น ท้าวมหาราชทั้ง ๔ องค์ทรงทราบการใคร่ครวญแห่งจิตของพระผู้มีพระภาคเจ้า
ด้วยใจของตนแล้ว เสด็จมาจาก ๔ ทิศ ทรงนำปาตที่สำเร็จด้วยศิลา ๔ ใบเข้าไปถวาย ขอปรมัตถพุทธะจงทรงรับสัตตุผงและสัตตุก้อนด้วยปาตนี้ พระพุทธเจ้าข้า.
ปรมัตถพุทธะทรงใช้ปาตสำเร็จด้วยศิลาอันใหม่เอี่ยม รับสัตตุผงและสัตตุก้อนแล้วเสวย.
ครั้งนั้น พ่อค้าตปุสสะและภัลลิกะ ได้ทูลคำนี้แด่ปรมัตถพุทธะว่า พระพุทธเจ้าข้า
ข้าพระพุทธเจ้าทั้งสองนี้ ขอถึงพระพุทธเจ้าและพระธัมมว่า เป็นสรณะ ขอปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิ
จงทรงจำข้าพระพุทธเจ้าทั้งสองว่าเป็นอุปาสกผู้มอบชีวิตถึงสรณะ จำเดิมแต่วันนี้เป็นต้นไป.
ก็นายพาณิชสองคนนั้น ได้เป็นอุปาสกกล่าวอ้าง ๒ รัตนะ เป็นชุดแรกในโลก.
ราชายตนกถา จบ
_____________

ปูชา ราชายตนเจติยะ ตลอดทั้งสัปดาห์นี้
สถานที่ประทับเสวยวิมุตติสุขตลอดสัปดาห์ที่ ๗
ประทับนั่ง ณ ภายใต้ร่มไม้ต้นราชายตนะ (ต้นเกด)
ตั้งแต่วันแรม ๑๓ ค่ำ เชฏฐมาส ถึงวันขึ้น ๕ ค่ำ อาสาฬหมาส

ที่นี่ได้บังเกิดอุปาสก ๒ ท่าน ที่นำสัตตุก้อน สัตตุผงมาถวาย
คือท่านตปุสสะ และท่านภัลลิกะ จึงได้ชื่อว่า "เทฺววาจิก"
คือถึงซึ่งพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิและพระธัมม (ยังไม่บังเกิดอริยสาวก)
ท่านทั้ง ๒ จึงเป็นปฐมปัญญัตติการถวายภัตกิจแด่พุทธองค์ จนทุกวันนี้

ต่อมาท่านตปุสสะได้บันลุธัมมเป็นพระอนาคามีผล
ส่วนท่านภัลลิกะได้ปัพพัชชาอุปสัมปทา และได้บันลุธัมมเป็นพระอรหัตตผลในที่สุด

และที่นี่ยังเป็นสถานที่ ที่บังเกิดพุทธประเพณี คือการฉันภัตกิจในปาต
ปาตนี้มาจากท่านท้าวจาตุมหาราชิกาทั้ง ๔ พุทธองค์ทรงซ้อนปาตทั้ง ๔ ใบ และอธิฏฐานเป็นปาตใบเดียว

ผู้ที่ได้ถวายภัตตาหารลงในปาตะของภิกขุ ภิกขุนี สามเณร สามเณรี สิกขมานา จึงได้อานิสงส์ฝากปุญญกุสลนี้ ถึงท่านท้าวจาตุมหาราชิกาทั้ง ๔ ด้วย

16/05/2026

กาฬปกฺขสฺส ๑๔ ค่ำ วิสาขมาสสฺส มหาพุทฺธชยนฺตี ๒๖๑๕ วสฺสา
ตรงกับวันศุกร์ที่ ๑๕ พฤษภาคม มหาพุทฺธปรินิพฺพาน ๒๕๖๙ วสฺสา
ณ วัฏฏะภิกขุนีปาฏิโมกขะธัมมะติปิฏะกะ
เช้าวิตกวิจาร พุทธวจน
ธมฺมสวนกาลํ อัญเชิญเทพพรหมเทวามาร่วมสร้างกุสล
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- กามาวจรมหากุสลจิตฺต๘
- อเหตุกจิตฺต ๑๘
- เจตสิก ๕๒
- รูป ๒๘
- ปฏิจฺจสมุปฺปาท ๑๒
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก อภิธมฺมปิฏเก เล่มที่ ๔๔
เวลา ๐๙.๓๐ น.
- เจริญภิกขุปาฏิโมกข ๒๒๗ สิกขาปท
เจริญธมฺมเย็น
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- อกุสลเจตสิก ๑๔
- อญฺญสมานาเจตสิก ๑๓
- เทสนาปตฺติ
- เจริญภิกขุนีปาฏิโมกข ๓๑๑ สิกขาปท
- กรวดน้ำอุทฺทิสฺสกุสลติโรกุฑฺฑเปตวตฺถุ

ผู้นำเจริญธัมม
อัญเชิญปาตน้ำฉันน้ำใช้ปูชาปรมตฺอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิ

อยฺเยสุทสฺสนญาณวิวฏฺฏ มหินฺทสงฺฆมิตฺตาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ ภิกขุนี

อุทฺทิสฺสกุสล
ให้ญาติที่จุติไปแล้ว
และ
อนุทฺทิสฺสกุสล
อนนฺตสตฺตนิกายวฏฺฏ
อนนฺตอสุจิสตฺตนิกายวฏฺฏ
ที่เข้าในกายอิตฺถินฺทริย รอคอยการแจ้งท่าน "ยมปาล"
เพื่อแก้ไขในโอกาสต่อไป
และญาติธมฺม ที่ล่วงลับ ชีวิตํทั่วหมื่นโลกธาตุ อนนฺตจกฺกวาล
ที่ร่วมอนุโมทนา เป็นปตฺตานุโมทนามยฺย
เข้าสู่ "สายเถรวาท"
ในปรมตฺถอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิญาณ ๓,๕๘๔,๑๙๒ พุทธ
อันเป็นปาทฐานให้ถึงซึ่ง
วีสติอริยมคฺค
วีสติสามญฺญผล
เอกนิพพาน
ขิปฺปาภิญฺญา
โดยเฉียบพลัน
ในปวตฺติกาลนี้
เทอญ
สาธุ สาธุ สาธุ
นวุติอุปนิธิภณฺฑ
อนุโมทามิ

15/05/2026

กาฬปกฺขสฺส ๑๓ ค่ำ วิสาขมาสสฺส มหาพุทฺธชยนฺตี ๒๖๑๕ วสฺสา
ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๑๔ พฤษภาคม มหาพุทฺธปรินิพฺพาน ๒๕๖๙ วสฺสา
ณ วัฏฏะภิกขุนีปาฏิโมกขะธัมมะติปิฏะกะ
เช้าวิตกวิจาร พุทธวจน
ธมฺมสวนกาลํ อัญเชิญเทพพรหมเทวามาร่วมสร้างกุสล
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- กามาวจรมหากุสลจิตฺต๘
- อเหตุกจิตฺต ๑๘
- เจตสิก ๕๒
- รูป ๒๘
- ปฏิจฺจสมุปฺปาท ๑๒
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก อภิธมฺมปิฏเกเล่มที่ ๔๔

เจริญธมฺมเย็น
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- อกุสลเจตสิก ๑๔
- อญฺญสมานาเจตสิก ๑๓
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก สุตฺตนฺตปิฏเก เล่มที่ ๑๑
- กรวดน้ำอุทฺทิสฺสกุสลติโรกุฑฺฑเปตวตฺถุ

ผู้นำเจริญธัมม
อัญเชิญปาตน้ำฉันน้ำใช้ปูชาปรมตฺอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิ

อยฺเยสุตฺตนฺตญาณวิวฏฺฏ มหินฺทสงฺฆมิตฺตาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ ภิกขุนี

อุทฺทิสฺสกุสล
ให้ญาติที่จุติไปแล้ว
และ
อนุทฺทิสฺสกุสล
อนนฺตสตฺตนิกายวฏฺฏ
อนนฺตอสุจิสตฺตนิกายวฏฺฏ
ที่เข้าในกายอิตฺถินฺทริย รอคอยการแจ้งท่าน "ยมปาล"
เพื่อแก้ไขในโอกาสต่อไป
และญาติธมฺม ที่ล่วงลับ ชีวิตํทั่วหมื่นโลกธาตุ อนนฺตจกฺกวาล
ที่ร่วมอนุโมทนา เป็นปตฺตานุโมทนามยฺย
เข้าสู่ "สายเถรวาท"
ในปรมตฺถอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิญาณ ๓,๕๘๔,๑๙๒ พุทธ
อันเป็นปาทฐานให้ถึงซึ่ง
วีสติอริยมคฺค
วีสติสามญฺญผล
เอกนิพพาน
ขิปฺปาภิญฺญา
โดยเฉียบพลัน
ในปวตฺติกาลนี้
เทอญ
สาธุ สาธุ สาธุ
นวุติอุปนิธิภณฺฑ
อนุโมทามิ

10/05/2026

วิวัฏฏแห่งใหม่ของคณะสิกขาธัมม เมืองอมราวตี พุทธภูมิ
"วิวัฏฏอโสกวนมหาวิหารภิกขุนีพุทธชยันตี ๒๖๑๔ อมราวตี พุทธภูมิ"

09/05/2026

กาฬปกฺขสฺส ๓ ค่ำ วิสาขมาสสฺส มหาพุทฺธชยนฺตี ๒๖๑๕ วสฺสา
ตรงกับวันจันทร์ที่ พฤษภาคม มหาพุทฺธปรินิพฺพาน ๒๕๖๙ วสฺสา
ณ วัฏฏะภิกขุนีปาฏิโมกขะธัมมะติปิฏะกะ
เช้าวิตกวิจาร พุทธวจน
ธมฺมสวนกาลํ อัญเชิญเทพพรหมเทวามาร่วมสร้างกุสล
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- กามาวจรมหากุสลจิตฺต๘
- อเหตุกจิตฺต ๑๘
- เจตสิก ๕๒
- รูป ๒๘
- ปฏิจฺจสมุปฺปาท๑๒
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก อภิธมฺมปิฏเกเล่มที่ ๔๔

เจริญธมฺมเย็น
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- อกุสลเจตสิก ๑๔
- อญฺญสมานาเจตสิก ๑๓
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก สุตฺตนฺตปิฏเก เล่ม ๑๑
- กรวดน้ำอุทฺทิสฺสกุสลติโรกุฑฺฑเปตวตฺถุ

ผู้นำเจริญธัมม
อัญเชิญปาตน้ำฉันน้ำใช้ปูชาปรมตฺอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิ

อยฺเยคมฺภีรธมฺโมญาณวิวฏฏทวิปาฏิโมกขติปิฏก มหินฺทสงฺฆมิตฺตาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ ภิกขุนี

อุทฺทิสฺสกุสล
ให้ญาติที่จุติไปแล้ว
และ
อนุทฺทิสฺสกุสล
อนนฺตสตฺตนิกายวฏฺฏ
อนนฺตอสุจิสตฺตนิกายวฏฺฏ
ที่เข้าในกายอิตฺถินฺทริย รอคอยการแจ้งท่าน "ยมปาล"
เพื่อแก้ไขในโอกาสต่อไป
และญาติธมฺม ที่ล่วงลับ ชีวิตํทั่วหมื่นโลกธาตุ อนนฺตจกฺกวาล
ที่ร่วมอนุโมทนา เป็นปตฺตานุโมทนามยฺย
เข้าสู่ "สายเถรวาท"
ในปรมตฺถอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิญาณ ๓,๕๘๔,๑๙๒ พุทธ
อันเป็นปาทฐานให้ถึงซึ่ง
วีสติอริยมคฺค
วีสติสามญฺญผล
เอกนิพพาน
ขิปฺปาภิญฺญา
โดยเฉียบพลัน
ในปวตฺติกาลนี้
เทอญ
สาธุ สาธุ สาธุ
นวุติอุปนิธิภณฺฑ
อนุโมทามิ

08/05/2026

03/05/2026

ต้นราชายตนะ: ความสำคัญในพุทธสาสนา

5 likes. "ราชายตนะ"

02/05/2026

การแก้กัมม – การตัดกัมม
ทุกวันนี้ คนมีความทุกข์มาก ชีวิตความเป็นอยู่ในโลก ลำบากมากขึ้น มีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นในชีวิต ขัดสนเงินทอง ประสบภัยพิบัติ มีโรคภัยไข้เจ็บ ได้พบสิ่งเลวร้ายต่างๆ อยากให้ชีวิตได้พบความสุข ต้องเสาะแสวงหา สิ่งยังชีพ ให้พอกับความต้องการ ที่เป็นไปด้วย โลภะ โทสะ โมหะ เป็นไปเพื่อ กามสัญญา... โคจรสัญญา... มรณสัญญา แต่มิได้สนใจ “ธัมมสัญญา” คำสอน ของ “ปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิ” ที่จะแก้ทุกข์ได้จริง และคิดว่า ตนมีกัมมมาก ทำอย่างไร ให้ กัมม หายไป
คนจึงคิดหาวิธีทางลัด เช่น การแก้กัมม การตัดกัมม คิดว่าจะเป็นหนทางช่วยให้ ชีวิตที่เหลืออยู่ก่อนตาย มีความสุขสบาย คนไม่รู้เรื่องกัมม จึงอาศัยพิธีการต่างๆ ของ พิธีแก้กัมม ตามทางโลก เช่น ดูดวง เสริมดวง พรมน้ำมนต์ ตรวจกัมม ตัดกัมม ตัดเคราะห์ สะเดาะเคราะห์ เสริมกัมม เสริมพลัง ดูฮวงจุ้ย ดูโหงวเฮ้ง ดูไพ่ ดูลายมือ ดูลายเท้า ดูลักษณะ สวดคำต่างๆ ที่ไม่ใช่ พุทธวจนะ คำสวดต่างๆที่ไม่มีในพระไตรปิฎก ฯลฯ
การแก้กัมม เป็น คำที่รู้จัก ของ ผู้ที่ไม่ได้สิกขา คำสอน ของ “ปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิ” คนจึงชอบ คำว่า แก้กัมม เพราะนึกว่า เมื่อทำพิธีแก้กัมมแล้ว เวรกัมมทั้งหลาย จะหายไป
“กัมม” ใน พุทธสาสนา เป็นเรื่องของอตีต ที่ทำมาแล้ว เกิดจาก จิต มีจิต ๒๙ เรียก กัมม ๒๙
“กัมม ๒๙” ประกอบด้วย อกุสลกัมมจิต ๑๒...กามาวจรมหากุสลกัมมจิต ๘...รูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๕...อรูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๔
กัมม(กมฺม) เป็น เรื่องของอดีต ที่เราสร้างมาแล้วจากอดีต ส่งผลมาให้เราในปัจจุบัน เรามาเกิดเป็น กัมมชรูป มีรูปร่างหน้าตาอย่างไร เพราะทำกัมมมาจากอดีต มาเกิดเป็น กัมมชรูป รูปที่สร้างจากกัมม เป็น รูปมุตตะ รูปสำเร็จแล้ว เป็นวิปาก เป็นผลออกมาแล้ว ในชาตินี้ คนตาบอดก็ต้องตาบอด คนแขนด้วนก็ต้องแขนด้วน
ถ้าทำ มหากุสลกัมม รูปร่างหน้าตาที่เกิดมา จะงดงาม พร้อมบริบูรณ์ด้วยโภคทรัพย์ เป็นมนุสส เป็นเทวตา แต่ในความเป็น มนุสส เทวตา ก็มี อกุสลกัมม ซ้อนอยู่
หรือถ้าสร้าง อกุสลกัมม อาจจะไม่ได้เกิดเป็นคน ต้องไปเป็น สัตตติรัจฉาน เปต อสุรกาย สัตตนรก
หรือถ้าทำ รูปาวจรกัมม กับ อรูปาวจรกัมม ก็จะไปเป็น พรหม หรือ อรูปพรหม
การแก้กัมม เราชอบไปแก้กัมม
การแก้กัมม คือ เราต้องแก้ตั้งแต่ชาตินี้ คือ :
เราเป็น เปต แก้ให้เป็น มนุสส
เราเป็น อสุรกาย แก้ให้เป็น มนุสส
เราเป็น สัตตนรก แก้ให้เป็น มนุสส
เราเป็น ติรัจฉาน แก้ให้เป็น มนุสส
เราเป็น มนุสส แก้ให้เป็น เทวตา
เราเป็น เทวตา แก้ให้เป็น พรหม
เราเป็น พรหม แก้ให้เป็น อรูปพรหม
จาก พรหม แก้ให้เป็น โลกุตตระ
เราสร้างแต่ “กัมมดี” คือ สร้าง กามาวจรมหากุสลกัมมจิต ๘...รูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๕...อรูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๔
เราไม่สร้าง “กัมมชั่ว” คือ อกุสลกัมมจิต ๑๒...ที่ประกอบด้วย โลภจิต ๘...โทสจิต ๒...โมหจิต ๒
เราต้องเตรียมตัวตั้งแต่ชาตินี้
- เราสร้าง กามาวจรมหากุสลกัมมจิต ๘...ได้ กามาวจรมหาวิปากจิต ๘...ไปเกิด เป็น เทวตา ชั้น ตาวติงสา...ยามา...ตุสิตา...นิมมานรตี...ปรนิมมิตวสวัตตี
- ถ้าเราสร้าง กุสลน้อย ได้เพียง สันตีรณ อเหตุกกุสลวิปากจิต ๑ ไปเกิดเป็น มนุสส และ เทวตาชั้น จาตุมมหาราชิกา
- ถ้าเราสร้าง อกุสลกัมมจิต ๑๒ ไปเก็บที่ อุเปกขาสันตีรณ อกุสลวิปากจิต พาไปเกิด อปายภูมิ ๔ : สัตตนิรย...เปต...อสุรกาย...ติรัจฉาน
อกุสลกัมมจิต ๑๒ เป็น ประเภท อกุสล เราจะแก้ อกุสลกัมมจิต ๑๒ เราต้องทำ อกุสลกัมมจิต ๑๒ ให้เป็น มหากุสลกัมมจิต ๘ โดย ฟังคำสอน ของ “ปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิ” ที่เป็น มหากุสลกัมม กัมม จะย้าย จาก อกุสล ไปเป็น กุสล
- ทำจาก มหากุสลกัมมจิต ๘ ไปเป็น รูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๕ คือ ได้ฌาน
- ทำจาก รูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๕ ไปเป็น อรูปาวจรมหากุสลกัมมจิต ๔ ได้ อรูปฌาน
เราแก้ตัวเองไม่ได้ เราต้องหาผู้แก้ให้ คือ “ปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิ”
กัมม ไม่มี โลกุตตรจิต เพราะ โลกุตตรจิต ไม่มี กัมม
โลกุตตระ คือ “ธัมมสัญญา” ที่จะเป็น การแก้กัมม ที่แท้จริง
ถ้า เรามี กัมม ๒๙ อยู่ตัวเราแล้ว จิตมนุสส อยู่ใน มหากุสลจิต ก็จะเลื่อนไปสู่ โลกุตตระ ได้
หรือ รูปาวจรมหากุสลจิต ก็จะเลื่อนไปสู่ โลกุตตระ ได้
หรือ อรูปาวจรมหากุสลจิต ก็จะเลื่อนไปสู่ โลกุตตระ ได้
จาก มหากุสลจิต พัฒนา เป็น ฌาน หรือ อรูปฌาน แล้วข้ามไปสู่ โลกุตตระ
“การแก้กัมม” ที่แท้จริง คือ “การไปสู่ โลกุตตระ”
ทำอย่างไร จึงจะเป็น โสตาปันนะ...สกทาคามี...อนาคามี...และ อรหันตะ
มีแต่ “ปรมัตถอนุตตรสัมมาสัมโพธิ” เท่านั้น ที่จะ “แก้กัมม” ให้เราได้.
การตัดกัมม
คำว่า “ตัดกัมม” เราจะ ตัดกัมม ไม่ได้ เพราะ ตัด คือ “มัคค(มคฺค)”…กัมม คือ กมฺม
“ตัดกัมม” คือ มคฺค + กมฺม = มัคคกัมม
มัคคกัมม คือ โลกุตตรมัคคกัมม คือ โลกุตตรมัคคจิต ๒๐ ได้แก่ :
โสตาปัตติมัคคจิต ๕...สกทาคามิมัคคจิต ๕...อนาคามิมัคคจิต ๕...อรหัตตมัคคจิต ๕
ถ้าเราตัดเอง ตัดไปตัดมา เหลือ กัมมเดียว คือ อเวจี
ภิกขุ(ภิกขุนี) จะไม่ไปทำอาชีพ ตัดกัมม ถ้าตัดกัมมได้ คงได้เป็น โสตาปันนะ กันไปหมดแล้ว
คำว่า “ตัดกัมม” คือ ตัดให้เป็น กามาวจรมหากิริยาจิต ๘...รูปาวจรมหากิริยาจิต ๕...อรูปาวจรมหากิริยาจิต ๔
เราจะ “แก้กัมม - ตัดกัมม” ได้ด้วย “พุทธธัมมคำสอน ของ พระผู้มีพระภาคเจ้า” เท่านั้น ไม่ใช่เราไปแก้เอง หรือให้ใครก็ไม่รู้ มาแก้ให้เรา
พระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จดับขันธปรินิพพานไปแล้ว ทั้งรูปและนาม เหลือแต่ "พุทธวจนะ ๘๔,๐๐๐ ธัมมขันธ" นั่นคือ "พระผู้มีพระภาคเจ้า" ที่จะเป็นที่พึ่ง ของ เวไนยสัตต(ผู้เวียนว่ายในวัฏฏสงสาร) อันแท้จริง.
สาธุ สาธุ สาธุ นวุติอุปนิธิภณฺฑ อนุโมทามิ
ธัมมสิกขา***วิเสสลกฺขณวิมุตฺติญาณวิวฏฺฏ มหินฺทสงฺฆมิตฺตาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ ภิกฺขุนี
กราบสาธุธัมมทาน…ติปิฏกธมฺมาจริยธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ สุชาติ นาคอ่อน
คณะสิกฺขาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ จตุราสีติธมฺมขนฺธสหสฺสานิ.
*************************

01/05/2026

เดือน วิสาขมาสสฺส มหาพุทธปรินิพพาน ๒๕๖๙

27/04/2026

สุกฺกปกฺขสฺส ๑ ค่ำ วิสาขมาสสฺส มหาพุทฺธชยนฺตี ๒๖๑๔ วสฺสา
ตรงกับวันศุกร์ที่ ๑๗ เมษายน มหาพุทฺธปรินิพฺพาน ๒๕๖๙ วสฺสา
ณ วัฏฏะภิกขุนีปาฏิโมกขะธัมมะติปิฏะกะ
เช้าวิตกวิจาร พุทธวจน
ธมฺมสวนกาลํ อัญเชิญเทพพรหมเทวามาร่วมสร้างกุสล
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- กามาวจรมหากุสลจิตฺต๘
- อเหตุกจิตฺต ๑๘
- เจตสิก ๕๒
- รูป ๒๘
- ปฏิจฺจสมุปฺปาท๑๒
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก อภิธมฺมปิฏเก เล่มที่ ๔๔

เจริญธมฺมเย็น
- อกุสลจิตฺต ๑๒
- อกุสลเจตสิก ๑๔
- อญฺญสมานาเจตสิก ๑๓
- เทสนาปตฺติ
- พระไตรปิฏก สุตฺตนฺตปิฏเกเล่มที่ ๑๑
- กรวดน้ำอุทฺทิสฺสกุสลติโรกุฑฺฑเปตวตฺถุ

ผู้นำเจริญธัมม
อัญเชิญปาตน้ำฉันน้ำใช้ปูชาปรมตฺอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิ

อยฺเยอิสิชาตนิวานญาณวิวฏฏ มหินฺทสงฺฆมิตฺตาธมฺมปาลเถรวาทพลโพธิ ภิกขุนี

อุทฺทิสฺสกุสล
ให้ญาติที่จุติไปแล้ว
และ

อนุทฺทิสฺสกุสล
อนนฺตสตฺตนิกายวฏฺฏ
อนนฺตอสุจิสตฺตนิกายวฏฺฏ
ที่เข้าในกายอิตฺถินฺทริย รอคอยการแจ้งท่าน "ยมปาล"
เพื่อแก้ไขในโอกาสต่อไป
และญาติธมฺม ที่ล่วงลับ ชีวิตํทั่วหมื่นโลกธาตุ อนนฺตจกฺกวาล
ที่ร่วมอนุโมทนา เป็นปตฺตานุโมทนามยฺย
เข้าสู่"สายเถรวาท"
ในปรมตฺถอนุตฺตรสมฺมาสมฺโพธิญาณ ๓,๕๘๔,๑๙๒ พุทธ
อันเป็นปาทฐานให้ถึงซึ่ง
วีสติอริยมคฺค
วีสติสามญฺญผล
เอกนิพพาน
ขิปฺปาภิญฺญา
โดยเฉียบพลัน
ในปวตฺติกาลนี้
เทอญ
สาธุ สาธุ สาธุ
นวุติอุปนิธิภณฺฑ
อนุโมทามิ