30/07/2026
วันเข้าพรรษา
ในสมัยพุทธกาล พระภิกษุมีหน้าที่จาริกไปเผยแผ่พระศาสนาตลอดทั้งปี รวมถึงฤดูฝน ต่อมาเมื่อพระพุทธศาสนาแผ่ขยายและมีพระสงฆ์มากขึ้น เกิดปัญหาจากพระภิกษุกลุ่มฉัพพัคคีย์ (พร้อมบริวาร) ที่ยังเดินทางจาริกในหน้าฝน เหยียบย่ำข้าวกล้า พืชพันธุ์ และสัตว์เล็กสัตว์น้อย ทำให้ชาวบ้านติเตียนว่าพระสมณศากยบุตรไม่รู้จักพักเหมือนนักบวชอื่นหรือแม้แต่นกที่ยังทำรังหลบฝน
เมื่อความทราบถึงพระพุทธเจ้า (ขณะประทับที่วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์) พระองค์จึงทรงบัญญัติให้พระภิกษุอยู่จำพรรษาเป็นเวลา 3 เดือนในฤดูฝน เพื่อ:
• ป้องกันความเสียหายต่อพืชผลและสัตว์ของชาวบ้าน
• หลีกเลี่ยงความยากลำบากในการจาริกช่วงฝน
• เป็นโอกาสให้พระสงฆ์อยู่รวมกันศึกษาพระธรรมวินัย แลกเปลี่ยนประสบการณ์ และสร้างความสามัคคี
ประเพณีทำบุญวันเข้าพรรษามีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย (ปรากฏในศิลาจารึก) และสืบทอดมาถึงปัจจุบัน ทั้งพระมหากษัตริย์และประชาชนทั่วไป กิจกรรมสำคัญ ได้แก่ ทำบุญตักบาตร ฟังธรรม ถวายเทียนพรรษา ผ้าอาบน้ำฝน (ผ้าวัสสิกสาฏก) และในอดีตนิยม “บวชเอาพรรษา” (บวชช่วง 3 เดือน) นอกจากนี้ยังมีประเพณีงดเหล้าเข้าพรรษาฯ
ช่วงเข้าพรรษาถือเป็นโอกาสดีสำหรับทั้งพระสงฆ์และพุทธศาสนิกชนในการบำเพ็ญกุศล รักษาศีล และปฏิบัติธรรม