ประวัติ
วัดพระนาคแก้ว ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย
วัดพระนาคแก้วตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย สร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๐ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๘๙ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ทั้งหมด ๖ ไร่ ๑ งาน ๑๔ ตารางวา
มีตำนานกล่าวไว้ว่า เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๑๔๑๔ พระเจ้ากาวิละผู้ครองเมืองเขลางค์นคร พร้อมด้วยพระอนุชาได้เสด็จไปตรวจชา
ยแดนตามหัวเมืองต่าง ๆ ที่เป็นเมืองขึ้น ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของพระองค์ ได้เสด็จไปจนถึงหลวงพระบาง เมืองเวียงจันทร์ แล้วพระองค์พร้อมด้วยพระอนุชาจึงเสด็จกลับ ระหว่างทางต้องผ่านมาทางเมืองเถิง (อำเภอเทิงในปัจจุบัน) พระเจ้ากาวิละได้ทรงมอบหมายให้พระอนุชาเป็นผู้ครองเมืองเถิง อันเป็นเมืองหนึ่งในเขตการปกครอง ส่วนพระองค์ก็เสด็จกลับเมืองเขลางค์นคร
ต่อมาพระอนุชาก็มีพระมเหสีพระองค์หนึ่งทรงพระนามว่า พระนางแก้ว ฝ่ายพระนางแก้วทรงมีพระราชประสงค์ที่จะก่อสร้างวัดขึ้นสักวัดหนึ่ง เพื่อเป็นที่บำเพ็ญพระราชกุศลและเป็นที่เคารพสักการะของอาณาประชาราษฎร์ จึงมีรับสั่งให้เสนาอำมาตย์ผู้ใหญ่และไพร่ฟ้าประชาชนสร้างวัดขึ้น โดยพระราชทานให้ชื่อว่า วัดพระนางแก้ว หลังจากพระนางแก้วสิ้นพระชนม์ไปแล้วเข้าใจว่า ไม่ค่อยมีใครคอยดูแลบูรณะปฏิสังขรณ์ในยุคต่อ ๆ มา จึงได้ปล่อยให้เป็นวัดร้างมาหลายปี
ต่อมาระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๐๐ - ๒๔๔๓ ปรากฏว่ามีผู้ครองเมืองเถิงอีก ๒ ท่าน คือ เจ้าหลวงธรรมปัญญาและเจ้าหลวงสารหรือพระยาไชยสาร เจ้าหลวงธรรมปัญญาได้มอบเมืองเถิงให้พระยาไชยสารปกครองสืบต่อมาส่วนท่านก็กลับไปอยู่ที่เมืองน่าน พระยาไชยสารได้เริ่มบูรณะวัดวาอารามให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง และในช่วงนี้เอง พระยาไชยสารได้ค้นพบพระนาคปรก ซึ่งอยู่ในพระวิหาร (สมัยของพระนางแก้ว) พระนาคปรกซึ่งเป็นวัตถุโบราณนี้ เป็นเนื้อทองสัมฤทธิ์ มีลักษณะ ๕ องค์ด้วยกัน ตั้งอยู่บนฐานอันเดียวกันทั้งหมด มีพญานาคปกคลุมเศียรอยู่ทุกองค์ โดยองค์พระจะนั่งในลักษณะดาวล้อมเดือน คือ ๔ องค์นั่งประจำ ๔ ทิศ และมีพระพุทธรูปองค์ที่ ๕ นั่งอยู่ตรงกลาง พระยาไชยสารจึงเก็บรักษาไว้ในพระอารามแห่งนั้น
ต่อมาพระยาไชยสารจึงได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ โดยให้ชื่อว่า วัดพระนาคแก้ว และได้เรียกขานสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบันนี้
