พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

หน้าหลัก
ประเทศไทย
Suphan Buri
พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

ข้อมูลการติดต่อ, แผนที่และเส้นทาง,แบบฟอร์มการติดต่อ,เวลาเปิดและปิด, การบริการ,การให้คะแนนความพอใจในการบริการ,รูปภาพทั้งหมด,วิดีโอทั้งหมดและข่าวสารจาก พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง, องค์กรศาสนา, 56 หมู่ที่ 12 บ้านโพธิ์ทอง ต. จรเข้สามพัน อ. อู่ทอง จ. สุพรรณบุรี, Suphan Buri.

วัดธรรมยุต มีพระมหาเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระประธานในโบสถ์เจดีย์ พระนาม "พระไตรโลกนาถศรีโพธิ์ทอง" ด้านหน้ามีศาลาโพธิสุวรรณ มีพระประธานประจำศาลาคือ "พระสัพพัญญุตญาณโพธิสุวรรณ" และอาคารแสดงพระบรมสารีริกธาตุที่มีการสวดมนต์เย็นทุกวันเวลา ๑๙.๐๐ น.

24/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๓สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

เดินหน้าบ้าง ย้อนกลับมาแก้ไขบ้าง

กลิ่นอายแห่งการเรียนการสอบนักธรรมของพระประจำปี ได้เริ่มขึ้นแล้วตั้งแต่เมื่อวานนี้ อันตัวเราเองนั้นไม่ได้ไปสมัครสอบกับเขาด้วยหรอก แต่ในฐานะพระสังฆาธิการเจ้าคณะ เราจึงต้องไปร่วมพิธีเปิดอบรมที่วัดท่านเจ้าคณะจังหวัด กับพระนักเรียนด้วยประการฉะนี้ ส่วนเรื่องที่ว่าเราอยากไปหรือไม่อยากไปสำหรับเรานั้น ตัดขาดไปจากใจได้เลย เพราะถ้าเป็นเรื่องหน้าที่และความรับผิดชอบนั้น เราถือว่าเป็นธรรม ที่ต้องมาก่อนเสมอ
พูดถึงนักเรียนที่สมัครสอบปีนี้มีทั้งนักธรรมตรี นักธรรมโท และนักธรรมเอก มีทั้งพระมีทั้งสามเณรตัวน้อยตัวใหญ่ ส่วนตัวเรานั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการอบรม ครั้นเมื่อหมดหน้าที่ร่วมเปิดการอบรมแล้ว เราก็ได้แต่เฝ้ามองและฟังการอบรมอยู่ห่าง ๆ ภายนอกห้อง เมื่อว่างไม่มีอะไรทำ เราก็หยิบเรื่องการศึกษาอบรมขึ้นมาพิจารณาไปว่า...
คนเราไม่ว่าพระไม่ว่าเณร และไม่ว่าจะเป็นฆราวาสญาติโยมหรือใคร ๆ ในโลกก็ตาม ควรที่จะกระตือรือร้นศึกษาหาความรู้ใส่ตนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ทั้งนี้ก็เพื่อความเจริญก้าวหน้าของตนนั่นเอง เพราะคนเราไม่ควรทำตัวให้อยู่กับที่หรือถอยหลัง
พอคิดถึงเรื่องก้าวไปข้างหน้าของคนเรา ก็มีเหตุให้คิดถึงเรื่องที่ต้องย้อนกลับมาแก้ไขก็มี ไม่ใช่จะมีแต่เดินหน้าไปอย่างเดียวเท่านั้น
ดังเช่นเมื่อวานนี้เราได้ขอให้ผู้ใหญ่บ้านของเรา ช่วยไปแก้ไขลำโพงที่ติดตั้งไว้ในพระมหาเจดีย์ เนื่องจากมีคนพูดฟ้องให้ฟังอยู่บ่อย ๆ ว่าฟังไม่ชัดและได้ยินไม่ทั่วถึง ซึ่งปัญหาที่มีคนฟ้องมานี้ เราก็ได้รับรู้มานานแล้ว แต่ยังไม่สะดวกที่จะสั่งการแก้ไขสักที ใจหนึ่งก็คิดไปว่า...หรือว่าพื้นพระเจดีย์เป็นพื้นแข็ง เสียงคงสะท้อนก็ได้ น่าจะแก้ด้วยต้องปูพรมให้เต็มพื้นที่ แต่พอคิดว่าต้องปูพรมให้เต็มพื้นที่เท่านั้น ความคิดที่จะปูพรมก็จำต้องหยุดไปก่อน เพราะปัจจุบันการเงินมันหลอซะแล้ว เลยต้องอาศัยทน ๆ ไปก่อน ด้วยอีกอย่างไม่ได้ใช้สถานที่ทำกิจกรรมในพระมหาเจดีย์บ่อยนัก นอกจากทุกวันพระใหญ่ ที่ใช้เป็นสถานที่สวดอิติปิโส ๑๐๘ จบ และบวชพระซึ่งนาน ๆ จึงจะได้มีการบวชสักครั้ง
แต่เหมือนมันคงจะถึงเวลาที่ต้องแก้ไขเสียทีล่ะมั้ง เมื่อวานนี้ในพิธีเปิดอบรมนักธรรมประจำปี เราได้รับคำแนะนำจากท่านพระเลขาเจ้าคณะจังหวัด ซึ่งท่านเก่งในด้านคอมพิวเตอร์และเครื่องเสียง เราจึงไม่อาจทนต่อปัญหาที่ยังไม่ได้แก้ไขสักที ดังนั้นเราจึงได้โทรไปบอกให้ผู้ใหญ่บ้านของเรา ที่มีความรู้เรื่องเครื่องเสียงพอสมควร ให้ช่วยพิจารณาแก้ไขเรื่องลำโพงในพระมหาเจดีย์ด้วย ก็ปรากฏว่าได้ผล ผู้ใหญ่บ้านรายงานกลับมาว่าเสียงดังฟังชัดทั่วถึง พอเราได้รับฟังรายงานกลับมาดังนั้น มันเหมือนเสี้ยนที่ตำอกเรามานาน ได้ถูกถอนออกไปแล้ว...หัวอกของผู้ที่ต้องรับผิดชอบภายในวัดนี้ มันช่างมีแต่ทุกข์แท้หนอ!?
จึงว่าเรื่องราวต่าง ๆ ในโลกเรานี้ มันมีทั้งเกิดทั้งดับทั้งเปลี่ยนแปลง ทั้งเดินหน้า ทั้งต้องย้อนกลับไปแก้ไข ทุกอย่างมันมีเหตุปัจจัยของมัน ใครจะมาเอาแต่ใจของตนไม่ได้ ถ้าใครคิดได้ดั่งนี้ก็จะไม่ทุกข์ ส่วนใครที่คิดไม่ได้และเอาแต่ใจของตัว...ก็จงทุกข์กันต่อไป

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๓ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1FqT7U5qyN/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง สุพรรณบุรี

22/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๒สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

อดทนต้องใช้ นิ่งต้องฝึก

เมื่อวานนี้เป็นวันสำคัญวันหนึ่งของวัดพระนางจามเทวี จ.ลพบุรี คือเป็นวันหล่อพระและทำพิธีอื่น ๆ อีก ซึ่งเราก็ได้นัดแนะและรับปากกับบุคคลสำคัญของวัดนี้เอาไว้ว่าจะไปร่วมงานด้วย แต่สุดท้ายก็มีเหตุให้ต้องยกเลิกการไปร่วมงานหล่อพระเมื่อวานนี้จนได้ ก็ไม่อยากงอแงโทษใคร ซึ่งทำให้เราต้องยกเลิกความตั้งใจ ที่จะไปร่วมงานเมื่อวานนี้ ถ้าจะโทษก็โทษตัวเราเองนี่แหละ ที่อยากเกิดมาในโลกนี้ อันมีแต่อนิจจังความไม่แน่นอนตลอดเวลา...สมน้ำหน้าตัวเรา
เมื่อไม่ได้ไปร่วมงานหล่อพระตามใจหวัง เราก็ต้องทำใจให้นิ่ง ๆ อยู่วัด เพื่อทำหน้าที่ไปตามเรื่องที่ต้องทำก็เท่านั้นเอง...ง่ายจะตาย เมื่ออยากให้นิ่งก็จะนิ่งให้ดู
เช้าเมื่อวานเป็นวันพระ เราไปบิณฑบาตแบบนิ่ง ๆ เป็นพิเศษ สังเกตว่ามีคนใส่บาตรมากกว่าปกติ ทั้งนี้น่าจะเป็นเพราะว่าเมื่อวานเป็นวันพระก็ได้นะ คนจึงมาคอยใส่บาตรกันมากหน่อย
เมื่อได้เวลาลงศาลาฉันเพื่อนำสวดมนต์ทำวัตรเช้า ท่ามกลางศรัทธาญาติโยมที่มาถวายอาหารกันมากพอสมควร เราก็พาสวดมนต์ไปแบบปกติที่เคยทำ จนสวดมนต์ทำวัตรเช้าเสร็จ หลังจากนั้นเราก็ให้พระอุ้มบาตรไปพิจารณาอาหารกันที่โรงครัวตามปกติที่เคยทำมา
ขณะที่พระกำลังไปพิจารณาอาหารอยู่นั้น โรงเรียนรัตนไพศาล ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ วัดเรานี่เอง ได้พานักเรียนชั้นอนุบาล ๓ ซึ่งเป็นคิวที่จะต้องมาทำบุญประจำวันพระ ในฤดูการเข้าพรรษา ซึ่งเป็นโครงการที่โรงเรียนนี้ทำมาช้านานแล้ว อันเราเห็นว่าเป็นโครงการที่น่าสนับสนุนและน่ายกย่องชมเชยอย่างยิ่ง เพราะเด็ก ๆ นั้นถ้าไม่พาเข้าวัด เพื่อไปเรียนรู้หรือไปสัมผัสใกล้ชิดกับวัด จะได้ซึมซับและรู้ธรรมเนียมของวัดของชาวพุทธเรา ให้เข้าไปอยู่ในสายเลือดและเข้าไปอยู่ในความเป็นไทย ให้รู้จักความอ่อนน้อมด้วยกราบการไหว้ที่ถูกต้องแล้ว ต่อไปในภายภาคหน้า เอกลักษณ์ของคนไทยชาวพุทธเรา ก็อาจจะไม่เหลือก็ได้
พอนักเรียนเข้าแถวมานั่งหน้าเราเรียบร้อยแล้ว ทีนี้เราก็ต้องหาอุบายสอนธรรมะให้เหมาะกับเด็ก ๆ วัยนี้ อันเป็นวัยวุ่นควบคุมยาก
เราได้เริ่มถามคำถามนักเรียนว่า...ไหนใครเป็นเด็กดีบ้าง?...ยกมือขึ้น!...ปรากฏว่าทุกคนยกมือพรึบหมดทั้งชั้นเลย
ทีนี้เราถามคำถามที่ ๒ ต่อไปว่า...ใครเป็นเด็กดื้อบ้าง?...ยกมือขึ้น!...ปรากฏว่าทุกคนนั่งนิ่งไม่ยกมือขึ้นสักคนเดียว นี่แสดงว่าเป็นคำถามพื้น ๆ ง่าย ๆ ที่เด็ก ๆ วัยนี้คิดและตอบได้
จากนั้นเราก็ถามคำถามข้อที่ ๓ ต่อไปว่า...นักเรียน...ใครเป็นลูกคนบ้าง?...ปรากฏว่าทั้งชั้นยกมือไม่หมด เหลือไว้ ๓ คนที่ไม่ยกมือ...เราจึงได้พูดเย้าขึ้นมาว่า...ที่ไม่ยกมือขึ้นนั้น สงสัยจะเป็นลูกแมวมั้ง?...ทีนี้ทั้งศาลาก็หัวเราะกันใหญ่
เมื่อเราเห็นว่าพระที่อุ้มบาตรไปพิจารณาอาหารยังไม่กลับมา เราก็เลยต้องหาวิธีฆ่าเวลาให้เด็กนักเรียนวัยวุ่นทำกิจกรรมนั่งสมาธิ เพื่อฝึกให้เด็ก ๆ ได้คุ้นเคยกับคำว่า...นิ่ง...เสียบ้าง และจะต้องนิ่งให้ได้นิ่งให้เป็นตั้งแต่วัยเด็กนี้ เพราะต่อไปถ้าเติบโตขึ้นในภายภาคหน้า เด็ก ๆ เหล่านี้เขาจะได้มีภูมิคุ้มกันอย่างดีคือความนิ่งและนิ่งให้ได้ได้ติดตัวไป
แต่เด็กก็คือเด็ก นิ่งได้พักเดียวก็ยุกยิกไปตามประสาเด็ก แต่คิดแล้วก็ยังดีกว่าพวกเขาไม่ได้รับการฝึกให้นิ่งมาบ้างเสียเลย...
เมื่อให้พรเสร็จ เด็กนักเรียนก็กลับโรงเรียนไป กลับไปพร้อมกับอาหารหรือขนม ที่พวกเด็ก ๆ นำมาถวายพระ แล้วเหลือจากพระ ก็คืนขนมให้เด็ก ๆ กลับไป
เมื่อวานก่อนที่เราจะลงมือฉันจังหัน เราก็นำเรื่องการอดทนและความนิ่งมาพิจารณาเล็กน้อยว่า...ความอดทนทุกคนต้องมีไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่...ความนิ่งนั้นทุกคนต้องฝึกตนให้นิ่งให้ได้ในทุก ๆ กรณี เพราะเราทุกคนไม่รู้หรอกว่า วันข้างหน้าจะต้องเผชิญกับอะไรบ้าง เพราะถ้าเมื่อภายภาคหน้าเกิดอะไรขึ้น แล้วคนเรานิ่งไม่ได้ โอกาสที่จะทำชั่วทำบาปและต้องได้รับโทษ ก็อาจจะเกิดขึ้นได้ใครจะไปรู้
สรุปว่าเมื่อวานนี้ เราได้เจอกับอนิจจัง คือไม่ได้ไปร่วมพิธีหล่อพระที่ลพบุรี มันทำให้เราต้องนำคำว่า...นิ่ง...มาใช้กับตนเอง และนำมาเป็นอุบายสอนนักเรียนและผู้ที่มาทำบุญตอนเช้าได้ฟัง ที่สุดก็เอาเป็นว่าอนิจจังนั้นต้องรับมันให้ได้...อดทนต้องมี...นิ่งต้องฝึกและต้องใช้ให้ได้ให้เป็น...ชีวิตจะได้อยู่เย็นเป็นสุข

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๒ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1LgX4rVNiq/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง สุพรรณบุรี

21/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๑สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

ไม่มีใครเขาหยุดกัน นอกจากคนตาย

ตอนเช้าเมื่อวานนี้ช่วงออกบิณฑบาต เรานึกว่าคราวนี้คงไม่รอดต้องเปียกฝนกันแน่ ๆ เพราะก่อนออกไปบิณฑบาตนั้นฝนไม่ตก และก็ไม่มีท่าทีว่าจะตกด้วยซ้ำ แต่พอไปถึงตลาดรับบาตรบ้านแรกเท่านั้น ฝนก็ตกพรำ ๆ โปรยปรายลงมาพอเปียกเล็กน้อย ต่อจากนั้นสักพักแล้วฝนก็หยุดไป จึงว่าโลกนี้ไว้ใจใครไม่ได้เลย รวมทั้งฝนด้วย
กลับจากตลาดมาถึงวัดแล้วเราก็เดินทางต่อไปบิณฑบาตโปรดชาวบ้านจระเข้สามพันอีก ๑ รอบจึงกลับวัด มันเป็นเช่นนี้มานานหลายปี แต่สำหรับเราแล้วถือว่าเป็นหน้าที่และด้วยความยินดียิ่ง
ทุกวันหลังจากสวดมนต์ทำวัตรเช้าแล้ว เราก็แสดงธรรมให้ญาติธรรมที่มารักษาศีลค้างวัด รวมทั้งญาติโยมที่มาถวายอาหารทุกเช้าด้วย อันนี้เราก็ถือว่าเป็นหน้าที่การงาน ที่เราต้องทำและทำด้วยความยินดีด้วยเหมือนกัน
เมื่อเช้าวานนี้มีญาติธรรมในตลาด มาขอรับศีล ๘ และขอค้างปฏิบัติธรรมด้วย ๒ วัน พอเราถามทราบความว่า เธอมารักษาศีลปฏิบัติธรรม เนื่องจากอีก ๒ วันจะเป็นวันเกิดของเธอ เราจึงได้แสดงธรรมชมเชยอนุโมทนากับเธอไปว่า...
ดีแล้วชอบแล้วที่ให้การรักษาศีลและการปฏิบัติธรรม เป็นของขวัญให้กับตัวเอง เพราะของขวัญชิ้นนี้ เป็นของขวัญที่ล้ำค่า อันจะหาของขวัญแบบโลก ๆ ใด ๆ มาเปรียบเทียบได้ ดังนั้นเมื่อมีโอกาสวันพิเศษของตน ควรที่จะคิดทำกันอย่างนี้ทุกคนด้วยนะ ยิ่งถ้าสามารถกระทำได้ทุกวัน เพื่อมอบเป็นของขวัญให้กับตัวเองได้ ก็ยิ่งจะดีมาก ๆ เลยทีเดียว...
หลังจากฉันจังหันเสร็จแล้วเมื่อวานนี้ เราก็เดินกลับห้องพักที่อาคารพระธาตุ เดินผ่านโรงครัว และเดินผ่านแม่ค้าขี่รถมอเตอร์ไซค์บรรทุกขนมมาเร่ขายเต็มเบาะหลังเลย ปกติเราก็จะช่วยอุดหนุนอยู่เป็นประจำ ๑๐๐ บาทบ้าง ๒๐๐ บาทบ้าง แต่บ่อยเข้าเราชักไม่อยากเจอแม่ค้าคนนี้อีกแล้ว ทั้งนี้เพราะเราไม่อยากโดนจี้ปล้นประจำวันนั่นเอง
แต่เมื่อวานเราเดินเลี่ยงเธอไม่ทัน พอเธอเห็นเราเข้า เธอก็พูดเป็นเชิงขอความเห็นใจว่า...หนูไม่ได้หยุดเลยค่ะ...
พอเราไม่ได้ยินว่าเธอจะให้เราช่วยซื้อขนมของเธอ แต่เธอกลับพูดมาดั่งนั้น เราจึงพูดตอบเธอไปว่า...ไม่มีใครเขาหยุดกันหรอก นอกจากคนตาย...พอพูดเสร็จแล้วเราก็รีบเดินหนีทันที ทั้งนี้เพราะกลัวเธอจี้ปล้นเราอีกนั่นเอง
เมื่อเดินจากแม่ค้าคนนั้นมาแล้ว เราก็อดคิดสงสารเธอไม่ได้อยู่ดี แต่จะให้เราทำอย่างไรได้เล่า? เพราะช่วงนี้เราก็ต้องสงสารตัวเราเองมาก ๆ ด้วย เนื่องจากเราก็ต้องประคับประคองค่าใช้จ่ายภายในวัดให้รอดเหมือนกัน อันมาจากเศรษฐกิจช่วงนี้ย่ำแย่เอามาก ๆ นั่นเอง
พอเราเดินเข้าห้องพักเปลื้องจีวรออกหมดแล้ว ต่อจากนั้นเราก็นำคำพูดของแม่ค้าคนนั้น รวมทั้งคำพูดตอบกลับไปของเรามาพิจารณา
เมื่อมาคิดพิจารณาแล้ว เราก็เห็นจริงทั้งแม่ค้าและเราว่า ทุกคนต่างมีชีวิตเพื่อทำงานกันไม่ได้หยุด นอกจากจะหยุดหายใจ คือคนตายแล้วนั่นแหละ จึงได้หยุดทำงานหรือทำหน้าที่ ที่สมมุติกันขึ้นมาเสียที
เมื่อคิดพิจารณาต่อไปถึงเรื่องงานที่ทำกันไม่ได้หยุด อันมีทั้งงานทางโลกและงานทางธรรมนั้น ก็ล้วนแต่ถือว่าเป็นงานด้วยกันทั้งสิ้น จะต่างกันก็แค่ว่างานทางโลกก็เพื่อโลก ที่ไม่มีวันสิ้นสุด เพราะเมื่อการเกิดยังไม่ยุติ งานต่าง ๆ ก็ย่อมไม่ยุติตามไปด้วย ส่วนงานทางธรรมนั้น เป็นงานที่ทำเพื่อธรรม เพื่อพ้นจากทุกข์ โดยเด็ดขาด อันเป็นงานที่มีโอกาสสิ้นสุดหรือยุติได้ ไม่ชาติใดก็ชาติหนึ่งข้างหน้า
บ่าย ๆ เราก็ออกจากห้องไปกวาดใบไม้ อันเป็นงานอย่างหนึ่งในชีวิตของนักบวชที่ต้องทำ กวาดไปจนเย็นค่ำจึงเลิก เมื่อเลิกแล้วไปสรงน้ำ หลังจากนั้นก็มานำสวดมนต์ทำวัตรเย็น แล้ว ก็พาภาวนาจนหมดเวลา นี่แหละงานที่เราพูดกับแม่ค้าเมื่อตอนเช้าว่าไม่มีใครได้หยุด นอกจากคนที่ตายแล้วเท่านั้นนั่นเอง

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๑ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1JXRLP37fX/

วัดพระธาตุโพธิ์ทองสุพรรณบุรี

21/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๐สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

ไปส่งเพื่อนคนที่ ๒๑๓

เมื่อวานนี้ถึงเวลาต้องจัดวางพระสัพพัญญุตญาณจำนวน ๒๐๒ องค์ ที่สร้างขึ้นมา ๕๕๕ องค์ แล้วเหลือเก็บเอาไว้ในอาคารพระธาตุนานเกือบ ๑๐ ปีแล้วมั้ง?
พอฉันจังหันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราก็สั่งให้พระทั้งวัด ช่วยกันจัดวางเรียงกล่องพระขึ้นใหม่ โดยให้เห็นหมายเลขประจำองค์พระทุกกล่อง ทั้งนี้ก็เพื่อจะให้เป็นการง่าย ในการที่ผู้สนใจจะบูชาเลือกหมายเลข และเป็นการง่ายที่จะเช็คจำนวนที่เหลือไปในตัวด้วย
ครั้งแรกเราว่าคงจะใช้เวลาในการจัดเก็บสัก ๑ ช.ม.ก็น่าจะเสร็จเรียบร้อย แต่พอทำเข้าจริง ๆ ต้องใช้เวลานานเกือบ ๒ ช.ม.จึงเรียบร้อยถูกใจเรา แต่คิดแล้วก็ได้ผลทั้งในด้านจัดระเบียบการวางองค์พระให้เรียบร้อย พร้อมทั้งเป็นการสอนพระให้เข้าใจงานไปในตัวด้วย ขณะเดียวกันก็จะได้ความสามัคคีของหมู่คณะไปพร้อม ๆ ในงานเดียวกันนี้เลย
พอได้เวลาบ่ายโมงตรง เรานัดหลานชายให้มารับไปเผาศพเพื่อนร่วมรุ่น นจอ .ที่วัดลอดช่องจ.อยุธยา
ไปถึงวัดลอดช่องเรานั้นไม่รู้จักใครเลย เนื่องจากเพื่อนก็ตายไปแล้ว ฝ่ายภรรยาและลูก ๆของเพื่อน เราก็ไม่เคยรู้จักมาก่อน เพราะตั้งแต่จบ รร.จ่าอากาศมา ต่างก็แยกย้ายกันไปบรรจุทำงานต่างกองบินทั่วประเทศ เหตุที่เราต้องไปเผาศพเมื่อวานนี้ ก็เพราะว่าอยากไปส่งเพื่อนร่วมรุ่น ที่เราเคยเรียนมาจากโรงเรียนเดียวกัน ซึ่งเราก็จะไม่ได้พบกันอีกตลอดไปแล้ว
ช่วงที่เราไปถึงวัดใหม่ ๆ ทางเจ้าภาพได้มานิมนต์ให้เราไปนั่งในเต็นท์เฉพาะพระหน้าเมรุ เราก็เดินตามไปนั่งแบบตัวคนเดียวในโลกจริง ๆ เพราะเราไม่รู้จักใครเลยทั้งพระทั้งโยมที่มาในงาน แต่ก็แปลกที่เราไม่รู้สึกเหงาหรือเขิน ทั้งนี้เพราะเรามีคำภาวนาพุทโธเป็นเพื่อน มีลมหายใจเป็นเพื่อน และมีมรณานุสติเป็นเพื่อนอยู่ตลอดเวลานั่นเอง
สักพักหนึ่งเพื่อนร่วมรุ่นร่วมเหล่าสื่อสาร ๒ นาย ได้มาถึงงานและเดินมารายงานตัวกับเรา จึงเป็นอันว่าเมื่อวานนี้ในงานฌาปนกิจศพ มีเพื่อนเป็น ๓ นาย และเพื่อนตายอีก ๑ นายนอนอยู่ในโลง
เมื่อได้เวลาวางดอกไม้จันทน์เผาหลอกแล้ว เราก็เดินทางกลับทันที ก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ให้เกะกะวัดเขาทำไมนี่! ด้วยภารกิจเสร็จสิ้นบรรลุเป้าหมายปลงธรรมสังเวชเรียบร้อยแล้ว ก็กลับวัดเราดีกว่า
ช่วงที่กำลังเดินทางกลับวัดก็คิดไปว่า...เพื่อนในรุ่นของเรานี้ ต่อไปใครจะเป็นรายที่ ๒๑๔หนอ? แต่ไม่ว่าจะเป็นคิวของใครก็ตาม ขอให้เพื่อน ๆ รู้เถิดว่า...เรารักเพื่อนเราขอยกบุญให้เพื่อน ๆ ทุกคน เราปรารถนาดีต่อเพื่อน และเป็นห่วงเพื่อน ๆ ทุกคนนะ...

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๐ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/19S4YTrhdW/

วัดพระธาตุโพธิ์ทองสุพรรณบุรี

19/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๑๙สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

ทำไมต้องสวดบทต่ออายุ?

เมื่อวานตอนเช้า มีคนมาทำบุญถวายอาหารกันไม่มากนัก ทั้งนี้น่าจะเพราะเป็นวันธรรมดา คือไม่ใช่วันหยุดเสาร์อาทิตย์ หรือเป็นวันหยุดพิเศษอะไร แต่ก็ได้มีคณะญาติธรรมจากอยุธยา หลงมาเป็นเหยื่อให้เราพาสวดมนต์ทำวัตรเช้าจนได้ ซึ่งก็นับว่าแปลกที่เหยื่อของเราทุกคณะทุกวัน กลับพอใจที่ได้มาสวดมนต์ทำวัตรเช้ากับเราด้วยทุกครั้ง
เมื่อวานพอสวดมนต์ทำวัตรเช้าเสร็จ ช่วงที่พระนำบาตรของเราและของท่านเองทั้งหมด ไปพิจารณาอาหารที่โรงครัวอยู่นั้น เราก็ถือโอกาสแสดงธรรมเป็นปฏิสันถารกับญาติโยมทุกคนที่มาทำบุญว่า...
ที่เราพาสวดมนต์บทต่ออายุร่วมเข้าไปด้วยในเวลาสวดมนต์ทำวัตรเช้าทุกครั้งนั้น ก็เพราะความปรารถนาดี อยากให้ทุกคนมีอายุที่ยืนนาน ถ้าจะถามว่าให้มีอายุยืนนานเพื่ออะไรนั้นหรือ? เราก็จะตอบว่า...เพื่อให้ทุกคนได้มีโอกาสสร้างความดี สร้างบารมี และปฏิบัติธรรมเพื่อการพ้นทุกข์ได้ในที่สุดนั่นเอง...
ไม่ใช่ให้มีอายุยืนนานเพื่อนั้นเพื่อนี้ หรือเพื่อสนองกิเลสตัณหาของตน หรือเพื่อสร้างบาปหาบกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตทั้งหลายทั้งปวง นั่นอย่างนั้นยิ่งมีอายุยืนนาน ยิ่งขาดทุนยิ่งบาปมากขึ้น...
เทศน์เมื่อวานนี้ความจริงเราเน้นไปที่คณะญาติธรรมจากอยุธยาเป็นพิเศษ เพราะคณะนี้เป็นคณะปฏิบัติธรรมที่เหนียวแน่นมานาน อันมีข้อวัตรปฏิบัติและมีปฏิปทาเดินตามครูบาอาจารย์อย่างจริงจังเคร่งครัด เลยทำให้เราต้องเทศน์ทั้งให้ความรู้ และเทศน์ให้กำลังใจพวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้มีกำลังใจทำความเพียร สู่มรรคผลพระนิพพานกันต่อไป...
หลังจากฉันจังหันเมื่อวานเสร็จเรียบร้อยแล้ว เรากับไวยาวัจกรคนหนึ่งของวัดจากจำนวน ๒คน เป็นคนที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการเงินของวัด ไปเบิกถอนเงินจากธนาคารที่ อ.อู่ทอง เพื่อนำมาเก็บสำรอง ไว้เป็นค่าใช้จ่ายประจำวันภายในวัด
เมื่อกลับมาถึงวัดสักพัก ก็มีคณะญาติธรรมคนใกล้ชิดคณะหนึ่งมาขอพบสนทนาด้วย คนหนึ่งเป็นพี่สาวคนโตที่อยู่ขอนแก่นมาเยี่ยมน้อง ๆ ซึ่งเธอได้หายหน้าหายตาไปถึง ๔ ปี จึงได้มาพบเราอีกครั้งเมื่อวานนี้ พูดแล้วก็น่าชมเชยนะที่เธอพูดว่ายังจำคำสอนของเราเมื่อ ๔ ปีที่แล้วได้ว่า...ให้อยู่กับปัจจุบัน
มาปีนี้เราก็เลยพูดอำนวยพรให้เธอจงมีอายุยืนนานและแข็งแรง เพื่อที่จะได้สร้างบุญบารมีให้มากยิ่ง ๆ ขึ้นไป เราได้พูดไปว่าที่ให้แข็งแรงนั้น ก็เพื่อจะได้พึ่งตัวเองเป็นสำคัญ เพราะถ้ายิ่งมีอายุยืนนานแล้ว กลับเจ็บป่วยต้องพึ่งลูกหลาน อันนี้มันจะเป็นทุกข์ทั้งของตัวเองและเป็นภาระแก่ลูกหลานด้วย จึงว่าให้รักษาสุขภาพของตัวเองให้ดีด้วยนะ...
สนทนากันได้ไม่นาน คณะญาติธรรม ๓ พี่น้องก็ลากลับไป
เมื่อเหลืออยู่ตัวคนเดียวก็เสร็จเรา เดินบ้าง นั่งบ้าง นอนบ้างสลับกันไปทั้งวัน พร้อมทั้งยกข้อธรรมบทต่าง ๆ มาพิจารณา แต่ที่จะขาดเสียมิได้ก็คือความตาย...ตายแน่ ๆ อุทัยเอ๋ย จงอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัวว่าต้องตายลงสักวัน ตำแหน่งหน้าที่ไม่ว่าจะเป็นพระหรือเป็นฆราวาส มันเป็นแค่ลิเกละครเท่านั้น หาใช่สาระสำคัญในชีวิตไม่ เป้าหมายหลักคืออะไรเธอรู้ดี เธอจงตั้งหน้าตั้งตามีความเพียรตื่นรู้ เพื่อจะได้ไปถึงเป้าหมายที่เธอตั้งใจไว้...
เราก็ได้แต่เฝ้าสอนตัวเองอย่างนี้อยู่ทุกวัน ใช้หลักคำสอนของพระพุทธเจ้าว่า...ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน ทั้งนี้ก็เพราะพ่อแม่ครูอาจารย์ของเรานั้น องค์ท่านได้ละสังขารจากไป ๖ ปีกว่าแล้ว ด้วยเหตุนี้เราจึงจำเป็นที่จะต้องพึ่งตัวเองเป็นหลัก ก็อาศัยจดจำที่พ่อแม่ครูอาจารย์ของเราเคยพร่ำสอนอะไรต่าง ๆ เอาไว้ แล้วนำมาประพฤติปฏิบัติตามด้วยความเคารพตลอดมา เลยทำให้เรารู้สึกเหมือนกับว่า...พ่อแม่ครูอาจารย์ของเรายังไม่ได้จากเราไปไหน
ย้อนนึกไปถึงสมัยหนึ่งที่พ่อแม่ครูอาจารย์ของเรายังมีชีวิตอยู่ ราว ๆ ๓๐ กว่าปีที่ผ่านมาแล้วนี้ มีพระจากศรีลังกามาเยี่ยมที่วัดดอยธรรมเจดีย์ ซึ่งเราก็อยู่ด้วยในครั้งนั้น โดยมาครูบาลีซึ่งเป็นพระชาวมาเลเซียพูดไทยชัดมาก เป็นพระอุปัฏฐากพ่อแม่ครูอาจารย์ของเรา ครูบาลีท่านพูดภาษาอังกฤษเก่งมากเป็นไฟเลย ท่านจึงรับหน้าที่เป็นล่ามแปลภาษาอังกฤษให้ฟัง ก็ไม่รู้ครูบาลีโม้เพิ่มเติมไปบ้างหรือเปล่าในครั้งนั้นนะ เพราะเราก็ฟังภาษาอังกฤษไม่ออกเหมือนกัน โดยเฉพาะศัพท์ภาษาบาลีแปลเป็นภาษาอังกฤษด้วย ยิ่งมืดตื้อไปใหญ่
ในครั้งนั้นเรายังจำคำถามของพระจากศรีลังกา และคำตอบอันคมเฉียบจากพ่อแม่ครูอาจารย์ของเราได้ คือพระจากศรีลังกาถามว่า...
ผมรู้จักท่านอาจารย์กงมาผู้สร้างวัดดอยธรรมเจดีย์แห่งนี้มาพอสมควร ผมอยากทราบประวัติท่านอาจารย์กงมาเพิ่มเติมหน่อยครับ...
เมื่อพ่อแม่ครูอาจารย์ของเราได้ยินคำแปลจากครูบาลีแล้ว องค์ท่านก็ตอบเดี๋ยวนั้นแบบที่เราซึ่งนั่งฟังอยู่ด้วยคาดไม่ถึงว่า...
ให้ดูสถานที่วัดดอยธรรมเจดีย์ทั้งหมดนี้ว่าเป็นอย่างไร นั่นแหละคือท่านอาจารย์กงมา...
สรุปคำตอบที่พ่อแม่ครูอาจารย์ของเราตอบเอาไว้นั้น หมายความว่าสถานที่ในแต่ละที่นั้นเป็นอย่างไร สะอาดหรือสกปรก เป็นระเบียบเรียบร้อยหรือเลอะเทอะ เรียบง่ายหรือประณีตแต่งเติมยุ่งเหยิง นั่นแหละคือตัวตนหรือประวัติของผู้สร้างหรือผู้ดูแลสถานที่นั้น
ซึ่งอันคำตอบที่เราได้ยินมาครั้งนั้น เราจึงได้นำมาปฏิบัติตามพ่อแม่ครูอาจารย์ของเรา ทั้งข้อวัตรปฏิบัติและรูปแบบสิ่งก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ เราจะคิดพิจารณาอยู่เสมอว่า...ที่กำลังทำอยู่ทุกวันนี้ พ่อแม่ครูอาจารย์เคยพาทำเป็นแบบอย่างหรือไม่? หรือที่ทำไปแล้วนี้ องค์ท่านถ้ามาเห็นแล้ว...องค์ท่านจะรับได้หรือไม่? นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องคิดคำนึงอยู่ทุกวัน

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๑๙ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1954zeBDR7/

วัดพระธาตุโพธิ์ทองสุพรรณบุรี

18/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๑๘สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

กวาด กวาด กวาด

เมื่อวานนี้เป็นอีก ๑ วันที่ฟ้าปรานี ให้เราได้พักอยู่แต่ในวัด โดยไม่ให้เราต้องร่อนเร่พเนจรทำภารกิจนอกวัด เหมือนอย่างวันก่อน ๆ ที่ผ่านมาแล้วนี้
ดังนั้นเมื่อได้อยู่วัดก็ต้องทั้งดูทั้งแลวัด ไปตามหน้าที่ของเจ้าอาวาส ดังเช่นตอนเช้าหลังจากบิณฑบาตรอบแรกในตลาดเสร็จเมื่อวานนี้ ช่วงที่รอคนขับรถรอบ ๒ มาทำหน้าที่พาไปบิณฑบาตที่บ้านจรเข้สามพัน เราได้เดินไปให้อาหารปลาที่แพหน้าวัด เห็นสายยางตรงก๊อกน้ำขดเก็บไว้ไม่เรียบร้อย เราก็เลยจัดการแก้ไขขดเก็บให้ใหม่เรียบร้อยสวยงาม ส่วนกระถางต้นไม้ที่เรียงไว้ตามทางเดินลงแพนั้น เรามองเห็นว่าไม้ดอกที่ปลูกประดับเอาไว้ มันเหี่ยวเฉาไม่สวยงามแล้ว เราก็เลยสั่งคนขับรถรอบ ๒ เมื่อกลับมาแล้วว่า ให้ยกกระถางทั้งหมดออกไปจากริมทางเดินลงแพซะ แล้วนำไปรวมไว้ตรงจุดอื่น จะได้แลดูโล่งสบายตากว่า ส่วนพื้นแพที่สกปรกเพราะขาดการกวาดถูประจำ เราก็ได้สั่งให้คนวัด กวาดถูให้สะอาดเป็นประจำทุกวัน นี่แค่เช้าเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเองนะ เราก็มองเห็นงานเพียบเลย...รู้งี้ไม่มองเสียก็ดี...แต่ถ้าไม่มองไม่แก้ไขไม่ทำเองหรือไม่สั่งการ...เรานั่นแหละบกพร่องเต็ม ๆ
เรื่องพญานาค ๒ ตนตรงทางเข้าพระมหาเจดีย์ก็เหมือนกัน เราเห็นทั้งใบไม้รวมทั้งฝุ่นจับตัวพญานาคและฐานรองรับตัวพญานาค จนสกปรกไม่น่าดูเอาเสียเลย เราจึงสั่งให้พระช่วยจัดการให้ดูสะอาดเรียบร้อย เพราะอยู่ใกล้ทางเดินเข้าพระมหาเจดีย์ ละเลยปล่อยให้สกปรกอยู่อย่างนั้น มันไล่แขกชัด ๆ...นี่...อยากให้เราอยู่วัด ก็จะเห็นงานเพียบอย่างนี้
พอเวลาบ่ายโมงเมื่อวาน กลุ่มญาติธรรมจากกรุงเทพ ๔ คนมาพบตามนัด เพื่อขอนำพระสัพพัญญุตญาณศิริโพธิสุวรรณ(ปางถือดอกบัวเนื้อสำริด) ที่ทางวัดหล่อไว้ให้ศรัทธาญาติโยมบูชาเป็นที่ระลึกจำนวน ๕๕๕ องค์ ตั้งแต่ปีพ.ศ.๒๕๕๖ ซึ่งจนถึงณเวลานี้ยังเหลือตกค้างอีกเกือบ๒๐๐ องค์ พวกเขาจะนำไปให้กลุ่มเพื่อน ๆ ของตนชม เผื่อเพื่อน ๆ มีศรัทธาอยากได้ไว้บูชา ก็จะเป็นการดีต่อวัดมาก ๆ เพื่อวัดจะได้มีเงินสร้างพระมหาเจดีย์เดินหน้าต่อไปได้อีก
แต่เราก็มีข้อแม้ให้ขอยืมตัวอย่างไปเพียงองค์เดียว เพื่อให้ไปชมเผื่อสนใจเท่านั้น ไม่ใช่ให้นำไปเร่ขายเหมือนสินค้าทั่วไป เพราะกรณีนี้ครูบาอาจารย์ของเราไม่เคยพาทำมาก่อนนั่นเอง แต่เหตุที่เราสั่งหล่อขึ้นนั้น ก็ด้วยเหตุผลจะให้เป็นที่ระลึกสำหรับผู้ที่บูชาไปว่า ชาตินี้ได้มีโอกาสเป็นเจ้าของพระพุทธรูปปางถือดอกบัวที่สวยงามมาก ๆ นั่นเอง
เวลาบ่ายใกล้เย็นก็ช่วยกวาดใบไม้กันตามข้อวัตรปกติ มีทั้งพระทั้งแม่ชีทั้งคนวัด ช่วยกันกวาดและเก็บนำไปทิ้งในที่ที่กำหนดเอาไว้หลังวัด
ช่วงที่เราและพระรวมทั้งแม่ชีกับคนวัดช่วยกันกวาดใบไม้อยู่นั้น เราฉีดน้ำรดพื้นถนนเพื่อดับฝุ่น ไม่ให้รถวิ่งแล้วพาฝุ่นเข้าโรงครัว เราฉีดน้ำไปก็พิจารณาถึงเรื่องการกวาดใบไม้ไป คิดถึงความสะอาดที่พระพุทธเจ้าทรงสอน ให้กวาดทั้งภายนอกและภายในจิตใจของตน เมื่อคิดไปแล้วก็ใช่เลยว่า ความสะอาดภายนอกก็จำเป็น อันไม่ควรละเลยมองข้าม เพราะจะทำให้ผู้ที่มาพบเห็นเกิดศรัทธาชื่นชม
แต่ที่สำคัญที่สุดที่เป็นหลักของพระศาสนาก็คือ...ความสะอาดภายในจิตใจของคนเรานั่นเอง เพราะถึงภายนอกจะสะอาดแค่ไหนเพียงไรก็ตาม แต่ถ้าภายในจิตใจเศร้าหมองแล้ว ความสะอาดภายนอกก็แทบจะไม่มีความหมายอะไรเลย...
ก็เหมือนเดิมที่ทุกเย็น สี่ขาหมาวัดก็พากันมามองหน้าเรา อันเป็นสัญญาณที่ไม่ใช่สัญญาว่า ถึงเวลาขอข้าวกินหน่อยครับค่ะ เมื่อมาขอก็ให้ เพราะเราตั้งใจเก็บเอาไว้ให้อยู่แล้ว พอเราคิดไปคิดมาก็ได้ข้อสรุปเพิ่มขึ้นอีกว่า...ความเมตตานี้ เป็นเครื่องอีกชนิดหนึ่ง ที่ช่วยซักฟอกทำความสะอาดจิตใจของคนเราได้มากทีเดียวนะ...เพราะความเห็นแก่ตัวหรืออัตตาของคนเรา ที่มีอยู่โดยไม่รู้ตัวนั้น มันได้ถูกความเมตตาค่อยๆทำลายลงไปเรื่อย ๆ แล้วล่ะ
สรุปว่าการกวาดทั้งภายนอกและภายในที่พระพุทธเจ้าทรงสอนเอาไว้นั้น หากใครนำไปใช้ประจำเป็นเครื่องอยู่แล้ว คนนั้นจะมีความสุขมาก ๆ สุขอย่างมีสาระ สุขอย่างมีคุณค่า สุขทั้งในชาตินี้และในชาติหน้า...(ถ้ายังต้องเกิดอีก)

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๑๘ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1Hh91MdXke/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง

18/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๑๗สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

เพื่อนเป็น เพื่อนตาย

ปีพ.ศ.๒๕๖๙ นี้ เป็นปีที่เริ่มดุมากขึ้นกว่าทุกปี เพราะถึงณเวลานี้ตั้งแต่ขึ้นปีใหม่เป็นต้นมา เพื่อนร่วมรุ่น นจอ.๑๖ จากทั้งสิ้น ๘๒๘ นาย ได้ทยอยเสียชีวิตไปในปีนี้อีก ๕ นาย รวมเป็นเสียชีวิตไปทั้งสิ้น ๒๑๓ นายแล้ว ต่อจากนี้ก็ต้องมาลุ้นกันว่า...ต่อไปจะเป็นคิวของใคร? แต่ที่ แน่ ๆ เราเชื่ออย่างไม่สงสัยเลยว่า...อีกไม่เกิน ๓๐ ปี รุ่นเรานี้คงตายเรียบไม่เหลือหรอ เพราะถ้าเพื่อนคนไหนจะเหลืออยู่ยังไม่ตาย เพื่อนนายนั้นก็ต้องมีอายุเกิน ๑๐๐ ปีแน่นอน หรือใคร จะหนังเหนียวไม่ยอมตายก่อนอายุ ๑๐๐ ปี เมื่อเป็นดังนั้นเราก็ขอแสดงความคารวะต่อความ อึดของเพื่อนเอาไว้ ณ ที่นี้ด้วย...ท.ทหารอดทนโดยแท้
พอพูดถึงเรื่องความตายนั้น เราก็เชื่อว่าใคร ๆ โดยทั่วไปไม่ค่อยอยากจะพูดถึงกันนัก แต่สำหรับเราแล้ว หลังจากที่ได้บวชเข้ามาอยู่กับพ่อแม่ครูอาจารย์ของเราแล้ว คำว่าความตายนั้น กลับเป็นเรื่องที่เราต้องได้ยินได้ฟังจากคำสอนของพ่อแม่ครูอาจารย์ของเราแทบจะทุกวันเลยก็ว่าได้ เราฟังจนคิดว่าความตายเป็นเพื่อนร่วมรุ่นคนที่ ๘๒๙ ไปแล้วล่ะ เผลอ ๆ เราจะสนิทสนมกับเพื่อนคนนี้มากกว่าเพื่อนคนใด ๆ ด้วยซ้ำไป ทั้งนี้ก็เพราะมันคุยกันแทบจะทุกวันก็ว่าได้น่ะสิ
พูดถึงความตายมามากแล้วเดี๋ยวจะรู้สึกหดหู่ ทีนี้เรามาพูดถึงเรื่องอยู่กันดีกว่า ก็อยากจะถามว่าถ้าอยู่แล้วจะอยู่ไปเพื่ออะไร? นี่เป็นคำถามที่อาจจะมีหลายคำตอบ แต่เราอยากจะแนะนำว่าให้เชื่อพระพุทธเจ้าดีที่สุด...คือ
๑.อยู่เพื่อละบาป
๒.อยู่เพื่อบำเพ็ญบุญ
๓.อยู่เพื่อทำจิตใจให้ผ่องแผ้ว
เพราะ ๓ อย่างที่พระพุทธเจ้าทรงสอนนี้ เป็นหลักปฏิบัติที่สำคัญที่สุดของมนุษย์ ซึ่งจะทำให้มนุษย์ที่ปฏิบัติตามนั้น ออกจากทุกข์หรือพ้นจากทุกข์โดยสิ้นเชิงได้ ไม่ชาติใดก็ชาติหนึ่ง
ทั้งนี้เพราะว่าถึงมนุษย์คนไหน จะมีอายุยืนนานสักเพียงใดก็ตาม ถ้าไม่ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่ให้ละบาปบำเพ็ญบุญและทำจิตใจให้ผ่องแผ้วแล้ว มนุษย์คนนั้นก็ไม่สามารถที่จะออกจากทุกข์ไปได้นั่นเอง...สรุปว่าอยู่ต่อไปก็ทุกข์ต่อไป...เกิดต่อไปก็ทุกข์ต่อไป
ย้อนไปถึงคนที่ยังไม่ตายเมื่อตอนสาย ๆ วานนี้ เราทราบข่าวว่ารุ่นพี่ นจอ.๑๒ ซึ่งเคยทำงานร่วมกันมาที่ รร.การบิน และเคยเล่นกีฬาร่วมทีมกันมาก่อน บัดนี้ได้ล้มป่วยนอนรักษาตัวอยู่ที่สถานดูแลคนสูงวัยแถว อ.กำแพงแสน เราจึงได้ไปเยี่ยมให้กำลังใจ นี่ก็เป็นเครื่องยืนยันว่า ถึงยังไม่ตายก็ต้องเจอความแก่ ต้องเจอความเจ็บป่วยที่มีแต่ทุกข์
เมื่อเราเยี่ยมรุ่นพี่ที่ป่วยกลับมาถึงวัดแล้ว เห็นรถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่ข้างวิหารด้านหน้าวัด เห็นชายหญิงรวม ๒ คน ดูแล้วน่าจะเป็นสามีกับภรรยา กำลังสวดมนต์กันอยู่ในวิหาร นี่ก็เป็นเครื่องยืนยันว่า...ถ้าจะมีชีวิตอยู่ ก็ต้องอยู่อย่างนี้ อยู่ด้วยความไม่ประมาท อยู่เพื่อบำเพ็ญบุญ
พอหลานชายขับรถไปส่งเราลงที่ห้องพักในอาคารพระธาตุแล้ว เราหันกลับไปมองที่วิหาร เห็น ๒ คนที่สวดมนต์อยู่ในวิหารตอนเรากลับเข้าวัดมา กำลังช่วยกันกวาดใบไม้หน้าวิหาร ที่ต้นสาละจอมขยันสลัดใบร่วงลงมามากมาย เราเห็นแล้วก็ทั้งทึ่งทั้งชมเชยในใจว่า...๒ คนนี้ช่างฉลาดและมีปัญญาแท้...นี่ก็เป็นเครื่องยืนยันเพิ่มขึ้นอีกว่ามนุษย์คนใดยิ่งมีชีวิตอยู่ยืนนานและไม่ประมาท มีการขวนขวายสร้างแต่บุญกุศลคุณงามความดี มนุษย์คนนั้นจะมีโอกาสพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดให้ทุกข์ซ้ำซากได้ในที่สุด
พอเราเห็น ๒ คนซึ่งกำลังกวาดใบไม้กันอยู่ที่หน้าวิหารดังนั้น เราก็อดไม่ได้ที่จะคิดให้รางวัลแก่พวกเขา เมื่อเข้าห้องหันซ้ายหันขวาเห็นพระเครื่องเก่า ๆ ที่มีผู้ถวายมาและเราเก็บเอาไว้นานแล้ว ก็ตัดสินใจนำพระเครื่อง ๒ องค์ที่คิดว่าสวยน่าพอใจ เดินไปให้หญิงชาย ๒ คนนั้นที่หน้าวิหาร
พอไปถึงเราก็ถามพวกเขาว่ามาจากไหน? คนที่เป็นผู้หญิงตอบว่า...มาจากอู่ทองค่ะ มาสวดมนต์ที่วิหารนี้
เราก็พูดว่า...ดีแล้ว และพูดต่อไปว่า...เห็นว่ากวาดใบไม้หน้าวิหารนี้ด้วยใช่มั้ยล่ะ?...คนผู้หญิงก็ตอบว่า...ช่วยแม่ชีกวาดค่ะ
เราเลยยื่นมือส่งพระให้คนละองค์ แล้วพูดว่า...นี่คือรางวัลแห่งการทำความดีนะ...
สรุปว่าเมื่อวานนี้ ที่เราเห็นเรื่องของคนทั่วไปนี้ ก็มีแค่อยู่กับตายเท่านั้น ถ้าจะมีคำถามก็จะถามว่า...เมื่อคนเรายังไม่ตาย หรือยังไม่อยากตาย ก็เมื่อยังไม่อยากที่จะตายแล้ว...จะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร?

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๑๗ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1AaL6aZAtF/