24/05/2026
#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๑๗พฤษภาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง
ไปที่ไม่ชอบๆ
คนใส่บาตรประจำในตลาด เริ่มตั้งแต่บ้านแรกเลย เมื่อเห็นเราออกเดินรับบิณฑบาตวันแรก หลังจากที่หายหน้าหายตาไป ๕ วัน ที่เราต้องไปเข้ารับการอบรมที่ผ่านมา ผู้สูงวัยทั้ง ๒ ได้ถามทักเราว่า...ท่านอาจารย์หายไปไหนมาหลายวันคะ? เราก็ตอบเย้าเธอทั้ง ๒ ไปแบบคนกันเองว่า...ไปที่ไม่ชอบ ๆ แต่ก็ต้องไป คณะสงฆ์ท่านส่งเราไปอบรมน่ะ...
พอรับบาตรบ้านแรกเสร็จ เราก็พาพระเดินข้ามถนนไปรับบาตรบ้านที่ ๒ ต่อไป ก็ถูกทักเหมือนบ้านแรก เป็นโยมผู้ชายทักเราว่า...ท่านอาจารย์กลับมาแล้ว...เราก็พูดตอบแบบคนกันเองไปว่า...ไปแล้วกลับน่ะ ดีกว่าไปแล้วไม่กลับ ทุกคำตอบเราจะแฝงธรรมธรรมะให้คิดกัน มันก็เหมือนจะพูดให้ขำ ๆ แต่จริง ๆ แล้วเป็นธรรมะที่น่าคิดทั้งนั้น ส่วนใครจะคิดพิจารณาให้เห็นเป็นธรรมะตามหรือไม่นั้น ก็อยู่ที่ผู้ฟัง...ไม่ใช่เรา
ก่อนฉันจังหันเมื่อวานนี้ ก็เข้าสูตรเดิมของเรา คือ ต้องพาสวดมนต์ทำวัตรเช้าก่อนเป็นอันดับแรก หลังจากเราพาสวดมนต์ทำวัตรเช้าเสร็จ เราก็สั่งให้พระทั้งวัดขอนิสัย ตามพระวินัยและธรรมปฏิบัติ ที่ครูบาอาจารย์พาทำ ในกรณีที่ครูบาอาจารย์ไม่อยู่วัดไปพักค้างแรมที่อื่นข้ามคืน เมื่อครูบาอาจารย์ หรือลูกศิษย์ที่ไปพักค้างแรมที่อื่นกลับมาวัด ลูกศิษย์จะต้องขวนขวายขอนิสัย ไม่ใช่ให้ครูบาอาจารย์สั่งหรือเตือน
พอพระทั้งวัดขอนิสัยเสร็จ รายการต่อไป ก็กล่าวคำถวายทานอุทิศ ให้กับผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งญาติๆที่เป็นญาติธรรมนำมาถวายอุทิศ หลังจากนั้นญาติๆก็ได้นำสังฆทานกองใหญ่ที่เตรียมมา ประเคนให้กับเรา ซึ่งรับหน้าที่แทนคณะสงฆ์
ขณะที่พระอุ้มบาตรไปพิจารณาอาหารที่โรงครัวนั้น เราก็ได้ทักญาติธรรมที่มาจากอเมริกา ซึ่งเป็นพี่สาวของน้องชายที่ตาย ขณะนั้นน้องสาวของญาติธรรมที่มาจากอเมริกา ได้รายงานเราว่า...พี่สาวคนที่อยู่อเมริกาถูกปล้นไป ๒ ครั้งแล้วค่ะ!!!...เมื่อเราได้ฟังรายงานมาดังนั้น เราจึงถือโอกาสแสดงธรรมรอพระกลับมาจากพิจารณาอาหารที่โรงครัวไปว่า...
เขาเอาของไปโดยไม่เอาชีวิตไปด้วยก็ดีแล้ว เพราะชีวิตเรามีค่ากว่าสิ่งของภายนอกใดๆ เขาเอาสิ่งของๆเราไปบ้างก็ดีแล้ว เราจะได้ไม่ต้องแบกของหนัก ที่สะสมหามาเต็มบ้านรกบ้าน ก็ให้พวกมันไปแบกแทนเราบ้างไง ให้คิดว่าเราคงเคยไปเอาของเขามาในอดีตชาติ พอมาชาตินี้เขาจึงตามมาทวงคืน ให้คิดบวกเข้าไว้ จะได้ไม่เป็นทุกข์ เมื่อต้องสูญเสียของมีค่าอันเป็นที่รักที่หวง...
สำหรับที่วัดเราแล้ว ถ้าใครมาเอาหมาเอาแมวที่วัดเราไป เราจะไม่เสียใจเลยสักนิด แถมจะขอบคุณเอามาก ๆ เสียด้วยนะ
พระพุทธเจ้าท่านทรงทิ้งหมด ทิ้งสมบัติ ทิ้งพระเกียรติ ทิ้งพระยศ ทิ้งสิ่งที่พระองค์เคยมีเคยยึดเคยหวงไว้ทั้งหมด พระองค์ท่านจึงพบบรมสุข ไม่กลับมาเกิดให้ทุกข์ซ้ำ ๆ ซาก ๆ อีก ส่วนคนเราทั้งโลก กลับไปแย่งกันเก็บสิ่งที่พระองค์ทรงทิ้งหมดแล้ว นี่ไงพวกเราชาวโลกจึงแข่งกันทุกข์อยู่ทุกวันนี้...
หลังจากนั้นเราก็หันไปทางกลุ่มญาติธรรมหญิง ๓ คน ที่มาพักรักษาศีลช่วงที่เราไปอบรมมา ๕ วัน แล้วเราก็อนุเคราะห์เทศน์ให้พวกเธอฟังว่า...
การออกจากบ้านจากเรือน ไปพักค้างคืนรักษาศีลภาวนาที่วัดเสียบ้าง เราจะได้รู้จักตัวเองมากขึ้น จะได้รู้ว่าเรายึดติดคิดถึงบ้าน จนเป็นทุกข์มากน้อยแค่ไหนเพียงไร เพราะถ้าเราไม่เคยออกจากบ้านไปพักค้างแรมที่ไหนเสียบ้าง เราก็จะไม่รู้เลยว่า เราได้ยึดบ้านติดบ้านไปแล้วแค่ไหนเพียงไร จิ้งจกตุ๊กแก หรือปู่โสมเฝ้าทรัพย์ พวกนั้นคือสัญลักษณ์ของพวกที่ชอบยึดติดในบ้าน ในทรัพย์ หรือในลูกในหลานนั่นเอง...
สรุปว่าพอเรากลับมาถึงวัด อะไร ๆ ก็รอเราอยู่สารพัด อาศัยว่าเรามีหน้าที่ที่ต้องทำอะไร ก็ทำไปตามหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบนั้น ๆ ให้ดีที่สุด ส่วนเราจะต้องจากเป็นหรือจากตายจากวัดนี้ คือตีตั๋วไปเที่ยวเดียว ไม่ตีตั๋วกลับ อันนั้นเราก็ต้องยอมรับมัน...แบบว่าจะไม่ (พยายาม) เป็นทุกข์
วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๔ พ.ค.๖๙
https://www.facebook.com/share/p/1Ccf8gjq6H/
ธรรมะรายวันพระครูวิมลญาโณทัย
