วัดพระธาตุโพธิ์ทอง

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง Temple /Buddha /Non-Profit Organize /วัดธรรมยุต/ สถานปฏิบัต? ติดต่อผู้ดูแลเพจที่หมายเลข 0806545559 หรือ 0915596355 สุกฤตา (แหม่ม) จงสมจิตต์

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๘สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธิ์ท...
28/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๘สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

เมรุ๑วัดพระศรีมหาธาตุ

สถิติว่างจากภารกิจติดต่อกัน ๓ วันโดยไม่ต้องออกจากวัด สำหรับเราได้ถูกทำลายลงเมื่อวานนี้แล้ว ด้วยเหตุเกิดเพราะก่อนเที่ยงเมื่อวานนี้ รุ่นน้องกองร้อย ๑ ที่เราเคยปกครองมาในสมัยเป็นนักเรียนจ่าอากาศปีที่ ๒ ซึ่งรักและเคารพเรามาก ทั้ง ๆ ที่อยู่กันคนละลัทธิศาสนาด้วยซ้ำ แต่รุ่นน้องคนนี้น่ารักมาก รุ่นน้องได้แจ้งด่วนมาหาเราว่า...เพื่อนสนิทรุ่นเดียวกันกับน้อง และเคยอยู่ในปกครองของเราด้วย ได้เสียชีวิตลงแล้ว วันนี้จะพระราชทานเพลิง ที่วัดพระศรีมหาธาตุบางเขน พอเรารับทราบดังนั้นแล้ว เราก็ชั่งใจทันทีว่า จะไปเผาศพรุ่นน้องที่เราเคยปกครองดีหรือไม่? พอคิดบวกลบคูณหารราว ๑๐วินาที เราก็ตัดสินใจทิ้งสถิติว่างจากภารกิจหลายวันติดต่อกันเอาแค่นี้พอ เราตัดสินใจทำลายความเห็นแก่ตัวที่ติดสบายแบบไม่สนใครลงทันที หลังจากตัดสินใจว่าต้องไปเผาศพรุ่นน้องแล้ว เราจึงโทรสั่งหลานชาย ให้เตรียมตัวเข้ากรุงเทพด่วนตอนบ่ายโมง...นี่แหละคิดเร็วทำเร็วยุคดิจิตอลล่ะ ก็ทีกิเลสความเห็นแก่ตัวมันยังมาเร็วได้ ก็ทำไมเราจะทำลายมันแบบเร็ว ๆ บ้างไม่ได้ เร็วก็ต้องเจอเร็วสิวะ มันจึงจะกำราบกันอยู่
เราไปถึงวัดพระศรีมหาธาตุ รร.มัธยมเก่าของเราเกือบบ่าย ๓ โมง ต่อจากนั้นเราก็เดินตรงไปที่ศาลารับรองเมรุ ๑ แบบไม่รู้จักเจ้าภาพและแขกในงานใครสักคนเดียว ส่วนเจ้ารุ่นน้องผู้แจ้งข่าวก็ติดธุระ ไม่มาในงานเมื่อวานนี้ด้วย คิดแล้วก็ดีที่ไม่ต้องสนทนากับใคร จะได้ภาวนาพิจารณาความตายแบบเข้ม ๆ ชัด ๆ ดี ก็จะไม่ชัดได้ย้งไง ในเมื่อคนตายนอนอยู่ในโลงบนเมรุตรงหน้าให้เห็นชัด ๆ อยู่อย่างนั้น นอกจากไม่ดูเพราะมัวแต่คุยกัน
ช่วงที่นั่งเข้าที่รอเวลาพระราชทานเพลิงอีก ๑ ช.ม.อยู่นั้น เราถือว่าเป็นช่วงเวลาทองที่จะพิจารณาความตายให้เข้มข้น เพื่อความสลดใจคลายความยึดมั่นถือมั่นว่ากายนี้เป็นของเรา
เรานั่งฟังลูกสาวรุ่นน้องผู้ตายอ่านประวัติคุณพ่อไปก็พิจารณาตามไป ยศสุดท้ายของรุ่นน้องคือพลอากาศตรี มันก็ทำให้เราคิดแวบขึ้นมาว่า...ถ้ารุ่นน้องที่ตายรู้ว่า ติดนายพลแล้วอายุสั้น รุ่นน้องที่ตายจะเอาไหมหนอ?
เราก็คิดพิสดารของเราไปเรื่อย แต่ก็แฝงด้วยธรรมะนะ ไม่ใช่คิดไปเรื่อยแบบคนบ้า ทุกอย่างเราจะเอาธรรมะมารองรับหมด ทั้งนี้ก็เพราะว่าเราจะดึงจิตจอมดื้อของเราให้ปลงลงให้ได้ว่า...ทุกคนเกิดมาต้องตายแน่ ๆ ก็เพราะด้วยเหตุนี้นี่เอง เมื่อมีคนตายที่ไหนพอรู้จัก เราก็จะพยายามไปร่วมงาน ทั้งเพื่อให้กำลังใจเจ้าภาพ และเพื่อให้จิตของเราคุ้นและยอมรับความตายนั่นเอง เราจะใช้วิธีบังคับจิตที่ไม่อยากดูความตาย แต่เราก็จะบังคับให้จิตมันดู ก็เพราะตามใจเจ้าของมามากนี่เอง จิตเราจึงโง่ซ้ำซากข้ามภพข้ามชาติมาจนถึงบัดนี้
เมื่อพิจารณาจนหนำใจจนได้เวลาพระราชทานเพลิง เราขึ้นวางดอกไม้จันทน์เสร็จก็กลับวัดทันทีเลย
ช่วงที่เดินทางกลับวัดมาถึงแยกหนองวัลย์เปรียง ถนนมาลัยแมน แยกเชื่อมกับอำเภอสองพี่น้องที่เราผ่านมา ซึ่งดูแล้วอยู่ไม่ไกลจากบ้านใหม่ของหญิงพิการที่ให้ข้อมูลไว้เมื่อวานซืน เราจึงสั่งให้หลานชาย ขับรถไปเซอร์เวย์หาบ้านหญิงพิการให้เจอเสียก่อน เพื่อวันนี้ขากลับจาก รร.การบิน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาบ้านนั้นอีก ทั้งนี้เพื่อจะได้นำอาหารและเงินไปมอบให้หญิงพิการคนนั้นเหมือนเดิม เรียกว่าเราคงจะต้องสงเคราะห์เธอ จนกว่าไม่เธอก็เราตายจากกันนั่นแหละ...สงสัยชาติที่แล้วเราคงเป็นหนี้เธอไม่น้อยอยู่นะ
เมื่อหาบ้านใหม่ของหญิงพิการจนเจอแล้ว ก็ได้เจอทั้งคนแก่อายุ ๘๐ ปีหูตึง ๒ คนคู่แฝดซึ่งลูกสาวที่เป็นเพื่อนของหญิงพิการขอให้ช่วยดูแลเพื่อนด้วย ส่วนเพื่อนหญิงพิการก็เข้าป่านครนายกไปเผาถ่าน เมื่อวานนอกจากเจอทั้งหญิงพิการกับ ๒ แม่เฒ่าหูตึงแล้ว ก็ยังได้เจอทั้งหมาเฝ้าบ้านอีก ๒ ตัวด้วย แม่เฒ่าที่คอยต้อนรับพูดสนทนากับเราว่า...ไม่ได้ยินเสียงรถเข้ามา ได้ยินแต่เสียงหมาเห่า หมามันหมดฤทธิ์แล้วเพราะมันไม่มีฟัน เลยปล่อยออกมาได้ เพราะมันกัดใครไม่ได้อีกแล้ว ดังนั้นด้วยเหตุนี้เมื่อวานเราจึงโชคดีที่ไม่โดนหมากัด แถมยังได้ความรู้เพิ่มเติมขึ้นมาอีกว่า...หมามันไม่ได้มีฤทธิ์อยู่ที่ปาก ที่แท้ฤทธิ์ของมันอยู่ที่ฟันต่างหาก เพราะแค่เห่ายังไง...ตรูก็ไม่เจ็บ

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๘ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1Ec8YRDPBw/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง สุพรรณบุรี

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๗สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธิ์ท...
27/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๗สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

จงพูดให้กับผู้ที่อยากฟัง

บุญแท้ ๆ ที่ ๓ วันติดกันจนถึงเมื่อวานนี้ เราไม่มีกิจธุระที่ต้องออกนอกวัด ทั้งนี้ไม่ใช่ว่าเราติดวัดหรือติดสถานที่หรอกนะ เพราะสำหรับเราแล้วอยู่ก็ได้ ไปก็ได้ แต่ถ้าได้อยู่กับที่แล้ว เราจะได้มีเวลาดูตัวเองอยู่กับตัวเองเรียนรู้ตัวเองรู้จักตัวเองมากขึ้น...นั่นแหละเราถือว่าเป็นเวลาที่มีค่าที่สุดของมนุษย์เราล่ะ
ตอนสวดมนต์ทำวัตรเช้าเมื่อวานนี้ ฝ่ายญาติโยมก็มีนอกจาก ๓ แม่ชีเฒ่าประจำวัดแล้ว ก็มีเพิ่มมาอีก ๒ ครอบครัว เป็นหัวหน้าแผนกและเป็นรุ่นน้องของเราที่ยังไม่ปลดเกษียณ และเป็นบิดา-มารดาของพระบวชใหม่ ที่มาจาก รร.การบินด้วย ส่วนอีกครอบครัวหนึ่งเป็นแม่กับลูกสาว มาจาก อ.พนมทวน มาทำบุญอุทิศให้กับมารดาที่ตายจากไปหลายปีแล้ว ดังนั้นหลังจากสวดมนต์ทำวัตรเช้าเสร็จ เราจึงได้เทศน์โดยถามบิดาของพระบวชใหม่ขึ้นว่า...
ที่ทำงานเป็นยังไงบ้าง? มีเรื่องหนักใจอะไรบ้างมั้ย?...ก็ได้รับคำตอบจากรุ่นน้องว่า...ก็มีบ้างครับ...เราจึงได้นำคำตอบของรุ่นน้องมาเทศน์ให้เป็นข้อคิดยาวไปเลยว่า...
ยุ่งเรื่องงานนั้นไม่เท่าไหร่หรอก เพราะงานมันเถียงไม่เป็น นินทาว่าร้ายใครไม่เป็น แต่เรื่องของคนนั่นสิมันยุ่งมาก ๆ และก็ยุ่งไม่ค่อยจะรู้จบเสียด้วยสิ เพราะคนแต่ละคนมันมีกิเลสด้วยกันทั้งนั้น พอใจก็ชื่นชมสรรเสริญ ไม่พอใจหรือไม่ถูกใจขึ้นมา ก็นินทาว่าร้ายใส่ร้ายสารพัด ทนเอาอีก ๒ ปีใช่มั้ย? หลังจากนั้นแล้วก็จะได้พักผ่อน ไม่ต้องมีภาระหน้าที่การงาน ให้ต้องรับผิดชอบอะไรอีกแล้ว ทีนี้จะได้เป็นอิสระเรียนรู้ธรรมะ เรียนรู้ตัวเอง รู้จักตัวเองได้มากขึ้น ที่สุดก็จะได้ธรรมะเป็นที่พึ่ง สุคโตเป็นที่หวังได้...
สาย ๆ พอฉันจังหันเสร็จ หญิงที่พิการป่วยติดเตียง ที่เราต้องไปสงเคราะห์ทุกวันพระใหญ่เสมอมานั้น ได้ขอให้เพื่อนของเธอ บรรทุกต้นชวนชมเต็มคันรถปิ๊กอัพนำมาถวายให้เรา ทั้งนี้เนื่องจากเธอจะย้ายจากห้องพักในโรงงานเถ้าแก่ไร่อ้อยที่เดิม ไปอยู่กับเพื่อนของเธออันไม่ไกลจากที่เดิมเท่าไรนัก ทั้งนี้เพราะเธอเองรับสภาพการขาดลูกสาวที่เสียชีวิตตายจากไปไม่ได้ โดยเฉพาะเธอเองตอนนี้อยู่คนเดียวไม่มีใครคอยช่วยเหลือเธอ เพราะเธอพิการเป็นอัมพาตช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ตามที่เพื่อนของเธอเล่าให้เราฟัง เมื่อเราได้ฟังเพื่อนของเธอเล่าแล้ว เราก็ให้รู้สึกสงสารสลดใจยิ่งนัก พลันเราก็รำพึงขึ้นมาในใจเราว่า...ชีวิตหนอชีวิต!...กรรมหนอกรรม!
เมื่อเวลาบ่ายแก่ ๆ ราว ๔ โมง ลูกศิษย์ที่เคยอยู่วัดแล้วไปทำงานที่กรุงเทพ ได้มาแวะหาสนทนาธรรมด้วย ก็คุยกันหลายเรื่อง สรุปเมื่อวานนี้เราได้พูดให้เป็นข้อคิดไปว่า...
คนเดี๋ยวนี้ชอบเสพแต่เรื่องร้าย ๆ และพอใจพร้อมที่จะเรียนแบบทำตามอย่างสิ่งร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นด้วย เรื่องกรรมเรื่องนรกสวรรค์ เรื่องบุญคุณเรื่องศีลเรื่องธรรมนั้น มันล้าสมัยไปหมดแล้ว เขาไม่เชื่อเขาไม่สนใจกันแล้ว เขาสนใจแต่กิเลสตัณหาและความคิดของเขาเอง เพื่อสนองอัตตาตัวตนของเขาเอง หิริและโอตตัปปะ ความละอายและเกรงกลัวต่อบาป จึงหาได้ยากจากคนในสมัยนี้ จึงว่าถ้าจะไปพูดธรรมะกับใคร ก็ให้ดูหน้าดูหลัง หรือพิจารณากลุ่มที่เราจะพูดด้วยให้ดี เพราะถ้าเขาไม่สนใจที่จะฟังแล้ว ก็อย่าไปพูดให้เปลืองลมเลย เผลอ ๆ เราจะไปกระตุ้นให้เขาดันทุรังทำชั่วมากยิ่งขึ้นไปอีก จงใช้เมตตาให้เป็น และสุดท้ายก็จงใช้อุเบกขาให้เป็นด้วย ที่สุดก็ให้คิดว่ากรรมใครก็กรรมมันเถิดนะ...
๖ โมงเย็นสรงน้ำเสร็จเดินกลับมาที่ห้องพักในอาคารพระธาตุ เจ้า ๔ ขาหมาวัด ๓ ตัว กระดิกหางมาคอยกินข้าวเย็นเหมือนเช่นเคย เมื่อเห็นแล้วในใจเราก็คิดสงสารว่าเป็นกรรมของสัตว์โลก แถมตำหนิเจ้า ๔ ขาทั้ง ๓ ตัวไปว่า...ตอนเป็นมนุษย์ก็ไม่เชื่อพระพุทธเจ้า ดันไปเชื่อกิเลสตัณหาของเจ้าของ แล้วตอนนี้เป็นยังไง? อยากจะย้อนเวลาไปแก้ไขอดีตชาติที่ผ่านมาก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว...แต่ข้าก็ไม่ได้สมน้ำหน้าเจ้าหรอกนะ...เพราะข้าก็คิดว่า ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะทำผิดพลาดกันได้น่ะสิ แม้แต่ข้าเองก็เคยทำผิดพลาดอยู่บ่อยๆเหมือนกัน

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๗ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1d9Ck7mUYc/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ. #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๖สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธ...
26/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๖สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

ทำดีให้ทำซ้ำ ๆ บ่อย ๆ

เมื่อวานซืนกับเมื่อวานนี้ เรามีโชคดี ๒ วันติด ๆ กัน ที่เราปลอดจากภารกิจใด ๆ ทั้งจากภายในวัดและต้องไปทำภารกิจนอกวัด ก็เสร็จเราเหมือนเดิม คือเดินยืนนั่งนอนฝึกสติรู้ตัวมันทั้งวัน ยิ่งไม่มีแดดด้วยยิ่งดีใหญ่ มองไปทางไหนก็ไม่เห็นทั้งหมาทั้งคน สงสัยอากาศดีจะเป็นใจหลบนอนกันดีกว่าทั้งหมาทั้งคน ลมพัดแรงบ้างเบาบ้าง ฝ่ายแม่ชีเฒ่าเจ้าเก่าของเราก็ขยันไม่ตก แกกวาดใบไม้ได้ทั้งวัน เราเดินไปให้อาหารปลาที่แพหน้าวัด เทอาหารให้เท่าไหร่ก็ไม่ยอมหยุดกิน จนเราต้องเลิกเทอาหารให้ จึงได้หยุดกิจกรรมกินไม่เลิกเสียที...สงสัยจะเป็นปลาลูกหลานชูชก
ย้อนกลับไปเมื่อวันวาน ตอนสวดมนต์ทำวัตรเช้า ก็มีแค่แม่ชีเฒ่าเก่าและแม่ชีเฒ่าใหม่ พร้อมกับแม่เฒ่าที่อยู่ตัวคนเดียวยังไม่กลับบ้าน รวมกับภรรยาผู้พันรุ่นน้องที่ปลดเกษียณแล้ว ซึ่งเราถือว่าเป็นผู้เตรียมเฒ่าอีกคนหนึ่ง และปิดท้ายด้วยเพื่อนชั้นประถมและมัธยมรุ่นเดียวโรงเรียนเดียวกับเรามากับน้องสาว คู่นี้เราก็จัดว่าอยู่ในกลุ่มผู้เฒ่าได้แล้วเหมือนกัน สรุปว่าเมื่อวานนี้ตอนสวดมนต์ทำวัตรเช้า มีผู้เฒ่าฆราวาสล้วน ๆ มาร่วมสวดมนต์ด้วยถึง ๖ คนเลย อย่างกับนัดกันมาบอกว่า...ผู้เฒ่าจะครองเมืองแล้วนะ
เมื่อวานพอเราพาสวดมนต์ทำวัตรเช้าเสร็จ เราก็ถามเพื่อนชั้นประถมและมัธยมโรงเรียนเดียวกันกับเราทั้ง ๒ โรงเรียนที่มากับน้องสาวว่า...สุขภาพช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง? เธอก็ตอบมา ว่า...ดีบ้างไม่ดีบ้างค่ะ...เมื่อเพื่อนตอบกลับมาเช่นนั้น เราก็เลยถือโอกาสเทศน์ต่อไปว่า...
มันเป็นธรรมดาของมัน เกิดมาก็เพื่อแก่ เพื่อเจ็บ เพื่อตาย แต่เราจะไปยอมแพ้โดยไม่ออกกำลังกายเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง เรานั่นแหละจะแก่อย่างเดือดร้อนอ่อนแอและเป็นทุกข์ จงทำตนให้ตื่นตัวกระฉับกระเฉงอยู่เสมอ ๆ ทั้งกายและใจ เผื่อเวลามีปัญหาเฉพาะหน้าขึ้นมา ตัวเรานั่นแหละจะเป็นที่พึ่งของตัวเราเอง...
การออกกำลังกายถ้าทำได้ทุกวันนั่นแหละควรทำอย่างยิ่ง การทำดีหรือทำสิ่งที่ดี ๆ ตามที่พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ อยากให้ได้ทำทุกวัน จิตจะได้เคยชินกับบุญหรือสิ่งที่ดี ๆ จิตจะได้ใช้บุญหรือความดีที่ได้ทำบ่อย ๆ เป็นเครื่องอยู่ของจิต...
ยิ่งถ้ามีการสวดมนต์หรือภาวนาทุกวันยิ่งดีใหญ่ เพราะจิตจะได้อยู่กับธรรมคุ้นเคยอยู่กับธรรม และในที่สุดก็จะได้ธรรมนั่นแหละเป็นที่พึ่ง...
พอเวลาราวบ่ายสามโมง เพื่อนร่วมรุ่น นจอ. ได้ส่งข่าวร้ายมาให้เรารับรู้อีกแล้วว่า...มีเพื่อนร่วมรุ่น นจอ.รุ่นเดียวกันกับเรา ได้เสียชีวิตลงอีก ๑ นายแล้ว ซึ่งคนที่ ๒๑๓ นั้น เราเพิ่งไปเผามาได้ไม่นานนี้เอง พอมาเมื่อวานนี้ คนที่ ๒๑๔ ก็มาเผยตัวจนได้ นี่เพิ่งได้กลางปีเองนะ แล้วกว่าจะถึงสิ้นปี เราจะต้องสูญเสียเพื่อนร่วมรุ่นไปอีกกี่นายเล่าหนอ?
จึงว่าคนเราที่ยังมีชีวิตอยู่ถือว่าโชคดี ดังนั้นแล้วจงรีบขวนขวายสร้างบุญกุศลสร้างบารมีกันให้ยิ่ง ขอให้ถือว่าลมหายใจที่ยังมีอยู่นั่นแหละ เป็นโอกาสทองของทุกคนแล้วนะ ที่จะได้ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าให้ได้ครบบริบูรณ์ ทั้งการละชั่ว ประพฤติดี และทำจิตใจให้ผ่องแผ้ว เพราะถ้าหมดลมหายใจลงไปเมื่อไหร่ หรือถ้ายังไม่หมดลมหายใจ แต่ร่างกายแก่ชราคร่ำคร่าอ่อนแอหมดสภาพ มันก็เหมือนกับหมดโอกาสที่จะประกอบคุณงามความดีหรือสร้างบารมี รวมทั้งทำจิตใจให้ผ่องแผ้วเช่นกัน เพราะร่างกายที่หมดสภาพเช่นนั้น แค่อยู่ไปวัน ๆ โดยไม่ต้องทำอะไรก็ว่าอยู่ยากแล้วนะ แล้วจะให้ไปทำอะไรได้อีกล่ะ...เดี๋ยวจะหาว่าเราไม่เตือนกันบ้างเลย...

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๖ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/19Gx1bhnHN/

วัดพระธาตุโพธิ์ทองสุพรรณบุรี

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ. #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๕สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธ...
26/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๕สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

สวรรค์ว่างงานอยู่คนเดียว

เมื่อวานนี้สวรรค์โปรดให้เราได้ว่างเว้นจากภารกิจ ทีนี้ก็เสร็จเรา เดินยืนนั่งนอนสบาย ๆ เป็นอิสระไม่ต้องยุ่งกับใคร ไม่ต้องเกรงใจใคร ไม่ต้องกังวลอะไรกับใครทั้งสิ้น
การพิจารณาธรรมยามเมื่ออยู่คนเดียวสงบสงัดนี้ ช่างดีแท้ ๆ จะพิจารณาธรรมข้อใด ก็แสนจะแยบคายปลอดโปร่ง การส่งจิตออกนอกมีน้อยมากจนแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ ทั้งนี้เพราะใจมันเสียดายโอกาสทองเช่นนี้มีไม่บ่อยนัก ครั้นเมื่อปลอดโปร่งจากภารกิจการงานแบบโลก ๆ เราก็จึงดื่มด่ำกับบรรยากาศที่เป็นส่วนตัวเช่นนี้ให้เต็มที่ ถ้าจะเปรียบก็เหมือนกับการเดินธุดงค์เดี่ยว อันแสนจะเปล่าเปลี่ยว แต่กลับรู้สึกอิสระเป็นสุขอย่างบอกไม่ถูก ส่วนเรื่องกลัวผีนั้นไม่กลัวหรอก กลัวอย่างเดียวว่าข้างหน้า จะมีบ้านคนหรือจะมีใครใส่บาตรให้ฉันหรือไม่เท่านั้นเอง
ทั้งวันเมื่อวานนี้เมฆครึ้ม จนแดดแทบจะไม่มีให้เห็นเลย ก็ดีไปอย่างที่เวลาเดินจงกรมตรงไหนก็ได้ไม่ต้องหลบแดด ครั้นถึงเวลากวาดใบไม้ก็ไม่ต้องกลัวแดดจะแผดเผา
ช่วงบ่าย ๆ ที่กวาดใบไม้อยู่นั้น เรามองเห็นแม่ชีเฒ่าของเราตั้งอกตั้งใจกวาดใบไม้อยู่ไกล ๆ พลันใจก็คิดไปถึงแม่เฒ่าคนหนึ่งเมื่อตอนเช้า ที่ตกค้างยังไม่กลับบ้าน ครั้นหลังจากสวดมนต์ทำวัตรเช้าแล้ว เราจึงได้ถามแม่เฒ่าว่า...ยังไม่กลับบ้านไปกับพรรคพวกที่กลับไปแล้วด้วยหรือ?...แม่เฒ่าก็ตอบว่า...ยังไม่กลับค่ะ...เราก็ถามต่อไปอีกว่า...จะอยู่อีกกี่วันล่ะ? หรือจะอยู่ไปเรื่อย ๆ?...แม่เฒ่าก็ตอบว่า...จะขออยู่ไปเรื่อย ๆ เพราะอยู่บ้านคนเดียว ลูก ๆ แยกย้ายกันไปหมด ไม่มีใครอยู่ด้วย...
พอเราได้ฟังคำตอบของแม่เฒ่าที่ตอบมาดังนั้น เราก็รู้สึกสงสารเห็นใจแม่เฒ่ามาก ๆ เราจึงได้ถือโอกาสเทศน์ให้แม่เฒ่าฟังว่า...
ถ้าสะดวกก็ให้อยู่ไปเรื่อย ๆ นะ นี่ถือว่าบุญส่งแล้ว ที่ให้คิดมารักษาศีลอยู่ปฏิบัติธรรมที่วัด คนเราเกิดคนเดียวตายคนเดียว จงรักษาศีลสร้างบารมีปฏิบัติธรรมเพื่อตัวเองเถิด เราต้องทำของเราเอาเอง เราต้องรักตัวเองอย่างถูกต้องและถูกธรรมนะ...
จงใช้ตาให้เป็น จงใช้หูให้เป็น จงใจจมูก ใช้ลิ้น ใช้กายให้เป็น ใช้ให้เป็นธรรมเพื่อธรรม แล้วจะได้รู้ความจริงแห่งชีวิตแห่งกายและจิตนี้ เพราะถ้าเราใช้ตาหูจมูกลิ้นกายที่เป็นคนนี้ ใช้ไม่เป็น โดยใช้ไปตามที่กิเลสตัณหาชี้นำ เราจะหลงโลกและจะเป็นทุกข์เดือดร้อน...
เมื่อวานหลังจากทั้งเราทั้งพระทั้งแม่ชีและคนวัด ช่วยกันกวาดใบไม้จนเตียนโล่งไปหมดแล้ว พร้อมทั้งคนวัดก็ช่วยกันขนใบไม้ที่กวาดไปทิ้งที่หลุมขยะใหญ่ท้ายวัดจนหมดสิ้น พอมองดูภาพรวมแล้วโล่งสะอาดสบายตาดีจัง มันมีผลไปถึงใจเราที่พาให้ปลอดโปร่งไปด้วยทำให้เราต้องคิดถึงพ่อแม่ครูอาจารย์ของเราว่า...ที่วัดเราเป็นแบบนี้ ก็เพราะพ่อแม่ครูอาจารย์ของเรา องค์ท่านพร่ำสอนมาแบบนี้นั่นเอง...สะอาด สว่าง สงบ...

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๕ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1cMHw19e7z/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง สุพรรณบุรี

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๓สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธิ์ท...
24/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัย
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๓สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

เดินหน้าบ้าง ย้อนกลับมาแก้ไขบ้าง

กลิ่นอายแห่งการเรียนการสอบนักธรรมของพระประจำปี ได้เริ่มขึ้นแล้วตั้งแต่เมื่อวานนี้ อันตัวเราเองนั้นไม่ได้ไปสมัครสอบกับเขาด้วยหรอก แต่ในฐานะพระสังฆาธิการเจ้าคณะ เราจึงต้องไปร่วมพิธีเปิดอบรมที่วัดท่านเจ้าคณะจังหวัด กับพระนักเรียนด้วยประการฉะนี้ ส่วนเรื่องที่ว่าเราอยากไปหรือไม่อยากไปสำหรับเรานั้น ตัดขาดไปจากใจได้เลย เพราะถ้าเป็นเรื่องหน้าที่และความรับผิดชอบนั้น เราถือว่าเป็นธรรม ที่ต้องมาก่อนเสมอ
พูดถึงนักเรียนที่สมัครสอบปีนี้มีทั้งนักธรรมตรี นักธรรมโท และนักธรรมเอก มีทั้งพระมีทั้งสามเณรตัวน้อยตัวใหญ่ ส่วนตัวเรานั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการอบรม ครั้นเมื่อหมดหน้าที่ร่วมเปิดการอบรมแล้ว เราก็ได้แต่เฝ้ามองและฟังการอบรมอยู่ห่าง ๆ ภายนอกห้อง เมื่อว่างไม่มีอะไรทำ เราก็หยิบเรื่องการศึกษาอบรมขึ้นมาพิจารณาไปว่า...
คนเราไม่ว่าพระไม่ว่าเณร และไม่ว่าจะเป็นฆราวาสญาติโยมหรือใคร ๆ ในโลกก็ตาม ควรที่จะกระตือรือร้นศึกษาหาความรู้ใส่ตนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ทั้งนี้ก็เพื่อความเจริญก้าวหน้าของตนนั่นเอง เพราะคนเราไม่ควรทำตัวให้อยู่กับที่หรือถอยหลัง
พอคิดถึงเรื่องก้าวไปข้างหน้าของคนเรา ก็มีเหตุให้คิดถึงเรื่องที่ต้องย้อนกลับมาแก้ไขก็มี ไม่ใช่จะมีแต่เดินหน้าไปอย่างเดียวเท่านั้น
ดังเช่นเมื่อวานนี้เราได้ขอให้ผู้ใหญ่บ้านของเรา ช่วยไปแก้ไขลำโพงที่ติดตั้งไว้ในพระมหาเจดีย์ เนื่องจากมีคนพูดฟ้องให้ฟังอยู่บ่อย ๆ ว่าฟังไม่ชัดและได้ยินไม่ทั่วถึง ซึ่งปัญหาที่มีคนฟ้องมานี้ เราก็ได้รับรู้มานานแล้ว แต่ยังไม่สะดวกที่จะสั่งการแก้ไขสักที ใจหนึ่งก็คิดไปว่า...หรือว่าพื้นพระเจดีย์เป็นพื้นแข็ง เสียงคงสะท้อนก็ได้ น่าจะแก้ด้วยต้องปูพรมให้เต็มพื้นที่ แต่พอคิดว่าต้องปูพรมให้เต็มพื้นที่เท่านั้น ความคิดที่จะปูพรมก็จำต้องหยุดไปก่อน เพราะปัจจุบันการเงินมันหลอซะแล้ว เลยต้องอาศัยทน ๆ ไปก่อน ด้วยอีกอย่างไม่ได้ใช้สถานที่ทำกิจกรรมในพระมหาเจดีย์บ่อยนัก นอกจากทุกวันพระใหญ่ ที่ใช้เป็นสถานที่สวดอิติปิโส ๑๐๘ จบ และบวชพระซึ่งนาน ๆ จึงจะได้มีการบวชสักครั้ง
แต่เหมือนมันคงจะถึงเวลาที่ต้องแก้ไขเสียทีล่ะมั้ง เมื่อวานนี้ในพิธีเปิดอบรมนักธรรมประจำปี เราได้รับคำแนะนำจากท่านพระเลขาเจ้าคณะจังหวัด ซึ่งท่านเก่งในด้านคอมพิวเตอร์และเครื่องเสียง เราจึงไม่อาจทนต่อปัญหาที่ยังไม่ได้แก้ไขสักที ดังนั้นเราจึงได้โทรไปบอกให้ผู้ใหญ่บ้านของเรา ที่มีความรู้เรื่องเครื่องเสียงพอสมควร ให้ช่วยพิจารณาแก้ไขเรื่องลำโพงในพระมหาเจดีย์ด้วย ก็ปรากฏว่าได้ผล ผู้ใหญ่บ้านรายงานกลับมาว่าเสียงดังฟังชัดทั่วถึง พอเราได้รับฟังรายงานกลับมาดังนั้น มันเหมือนเสี้ยนที่ตำอกเรามานาน ได้ถูกถอนออกไปแล้ว...หัวอกของผู้ที่ต้องรับผิดชอบภายในวัดนี้ มันช่างมีแต่ทุกข์แท้หนอ!?
จึงว่าเรื่องราวต่าง ๆ ในโลกเรานี้ มันมีทั้งเกิดทั้งดับทั้งเปลี่ยนแปลง ทั้งเดินหน้า ทั้งต้องย้อนกลับไปแก้ไข ทุกอย่างมันมีเหตุปัจจัยของมัน ใครจะมาเอาแต่ใจของตนไม่ได้ ถ้าใครคิดได้ดั่งนี้ก็จะไม่ทุกข์ ส่วนใครที่คิดไม่ได้และเอาแต่ใจของตัว...ก็จงทุกข์กันต่อไป

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๓ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/19fCGR3HjH/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง สุพรรณบุรี

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ. #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๒สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธ...
22/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๒สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

อดทนต้องใช้ นิ่งต้องฝึก

เมื่อวานนี้เป็นวันสำคัญวันหนึ่งของวัดพระนางจามเทวี จ.ลพบุรี คือเป็นวันหล่อพระและทำพิธีอื่น ๆ อีก ซึ่งเราก็ได้นัดแนะและรับปากกับบุคคลสำคัญของวัดนี้เอาไว้ว่าจะไปร่วมงานด้วย แต่สุดท้ายก็มีเหตุให้ต้องยกเลิกการไปร่วมงานหล่อพระเมื่อวานนี้จนได้ ก็ไม่อยากงอแงโทษใคร ซึ่งทำให้เราต้องยกเลิกความตั้งใจ ที่จะไปร่วมงานเมื่อวานนี้ ถ้าจะโทษก็โทษตัวเราเองนี่แหละ ที่อยากเกิดมาในโลกนี้ อันมีแต่อนิจจังความไม่แน่นอนตลอดเวลา...สมน้ำหน้าตัวเรา
เมื่อไม่ได้ไปร่วมงานหล่อพระตามใจหวัง เราก็ต้องทำใจให้นิ่ง ๆ อยู่วัด เพื่อทำหน้าที่ไปตามเรื่องที่ต้องทำก็เท่านั้นเอง...ง่ายจะตาย เมื่ออยากให้นิ่งก็จะนิ่งให้ดู
เช้าเมื่อวานเป็นวันพระ เราไปบิณฑบาตแบบนิ่ง ๆ เป็นพิเศษ สังเกตว่ามีคนใส่บาตรมากกว่าปกติ ทั้งนี้น่าจะเป็นเพราะว่าเมื่อวานเป็นวันพระก็ได้นะ คนจึงมาคอยใส่บาตรกันมากหน่อย
เมื่อได้เวลาลงศาลาฉันเพื่อนำสวดมนต์ทำวัตรเช้า ท่ามกลางศรัทธาญาติโยมที่มาถวายอาหารกันมากพอสมควร เราก็พาสวดมนต์ไปแบบปกติที่เคยทำ จนสวดมนต์ทำวัตรเช้าเสร็จ หลังจากนั้นเราก็ให้พระอุ้มบาตรไปพิจารณาอาหารกันที่โรงครัวตามปกติที่เคยทำมา
ขณะที่พระกำลังไปพิจารณาอาหารอยู่นั้น โรงเรียนรัตนไพศาล ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ วัดเรานี่เอง ได้พานักเรียนชั้นอนุบาล ๓ ซึ่งเป็นคิวที่จะต้องมาทำบุญประจำวันพระ ในฤดูการเข้าพรรษา ซึ่งเป็นโครงการที่โรงเรียนนี้ทำมาช้านานแล้ว อันเราเห็นว่าเป็นโครงการที่น่าสนับสนุนและน่ายกย่องชมเชยอย่างยิ่ง เพราะเด็ก ๆ นั้นถ้าไม่พาเข้าวัด เพื่อไปเรียนรู้หรือไปสัมผัสใกล้ชิดกับวัด จะได้ซึมซับและรู้ธรรมเนียมของวัดของชาวพุทธเรา ให้เข้าไปอยู่ในสายเลือดและเข้าไปอยู่ในความเป็นไทย ให้รู้จักความอ่อนน้อมด้วยกราบการไหว้ที่ถูกต้องแล้ว ต่อไปในภายภาคหน้า เอกลักษณ์ของคนไทยชาวพุทธเรา ก็อาจจะไม่เหลือก็ได้
พอนักเรียนเข้าแถวมานั่งหน้าเราเรียบร้อยแล้ว ทีนี้เราก็ต้องหาอุบายสอนธรรมะให้เหมาะกับเด็ก ๆ วัยนี้ อันเป็นวัยวุ่นควบคุมยาก
เราได้เริ่มถามคำถามนักเรียนว่า...ไหนใครเป็นเด็กดีบ้าง?...ยกมือขึ้น!...ปรากฏว่าทุกคนยกมือพรึบหมดทั้งชั้นเลย
ทีนี้เราถามคำถามที่ ๒ ต่อไปว่า...ใครเป็นเด็กดื้อบ้าง?...ยกมือขึ้น!...ปรากฏว่าทุกคนนั่งนิ่งไม่ยกมือขึ้นสักคนเดียว นี่แสดงว่าเป็นคำถามพื้น ๆ ง่าย ๆ ที่เด็ก ๆ วัยนี้คิดและตอบได้
จากนั้นเราก็ถามคำถามข้อที่ ๓ ต่อไปว่า...นักเรียน...ใครเป็นลูกคนบ้าง?...ปรากฏว่าทั้งชั้นยกมือไม่หมด เหลือไว้ ๓ คนที่ไม่ยกมือ...เราจึงได้พูดเย้าขึ้นมาว่า...ที่ไม่ยกมือขึ้นนั้น สงสัยจะเป็นลูกแมวมั้ง?...ทีนี้ทั้งศาลาก็หัวเราะกันใหญ่
เมื่อเราเห็นว่าพระที่อุ้มบาตรไปพิจารณาอาหารยังไม่กลับมา เราก็เลยต้องหาวิธีฆ่าเวลาให้เด็กนักเรียนวัยวุ่นทำกิจกรรมนั่งสมาธิ เพื่อฝึกให้เด็ก ๆ ได้คุ้นเคยกับคำว่า...นิ่ง...เสียบ้าง และจะต้องนิ่งให้ได้นิ่งให้เป็นตั้งแต่วัยเด็กนี้ เพราะต่อไปถ้าเติบโตขึ้นในภายภาคหน้า เด็ก ๆ เหล่านี้เขาจะได้มีภูมิคุ้มกันอย่างดีคือความนิ่งและนิ่งให้ได้ได้ติดตัวไป
แต่เด็กก็คือเด็ก นิ่งได้พักเดียวก็ยุกยิกไปตามประสาเด็ก แต่คิดแล้วก็ยังดีกว่าพวกเขาไม่ได้รับการฝึกให้นิ่งมาบ้างเสียเลย...
เมื่อให้พรเสร็จ เด็กนักเรียนก็กลับโรงเรียนไป กลับไปพร้อมกับอาหารหรือขนม ที่พวกเด็ก ๆ นำมาถวายพระ แล้วเหลือจากพระ ก็คืนขนมให้เด็ก ๆ กลับไป
เมื่อวานก่อนที่เราจะลงมือฉันจังหัน เราก็นำเรื่องการอดทนและความนิ่งมาพิจารณาเล็กน้อยว่า...ความอดทนทุกคนต้องมีไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่...ความนิ่งนั้นทุกคนต้องฝึกตนให้นิ่งให้ได้ในทุก ๆ กรณี เพราะเราทุกคนไม่รู้หรอกว่า วันข้างหน้าจะต้องเผชิญกับอะไรบ้าง เพราะถ้าเมื่อภายภาคหน้าเกิดอะไรขึ้น แล้วคนเรานิ่งไม่ได้ โอกาสที่จะทำชั่วทำบาปและต้องได้รับโทษ ก็อาจจะเกิดขึ้นได้ใครจะไปรู้
สรุปว่าเมื่อวานนี้ เราได้เจอกับอนิจจัง คือไม่ได้ไปร่วมพิธีหล่อพระที่ลพบุรี มันทำให้เราต้องนำคำว่า...นิ่ง...มาใช้กับตนเอง และนำมาเป็นอุบายสอนนักเรียนและผู้ที่มาทำบุญตอนเช้าได้ฟัง ที่สุดก็เอาเป็นว่าอนิจจังนั้นต้องรับมันให้ได้...อดทนต้องมี...นิ่งต้องฝึกและต้องใช้ให้ได้ให้เป็น...ชีวิตจะได้อยู่เย็นเป็นสุข

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๒ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1967JQeXyu/

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง สุพรรณบุรี

 #ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ. #ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย #ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์ #ธรรมะวันที่๒๑สิงหาคม๒๕๖๙ #วัดพระธาตุโพธ...
21/08/2026

#ธรรมะพระครูวิมลญาโณทัยวิ.
#ธรรมะพระครูธรรมธรอุทัยอุทโย
#ธรรมะพ่อแม่ครูอาจารย์
#ธรรมะวันที่๒๑สิงหาคม๒๕๖๙
#วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
#พระมหาเจดีย์พระธาตุโพธิ์ทอง

ไม่มีใครเขาหยุดกัน นอกจากคนตาย

ตอนเช้าเมื่อวานนี้ช่วงออกบิณฑบาต เรานึกว่าคราวนี้คงไม่รอดต้องเปียกฝนกันแน่ ๆ เพราะก่อนออกไปบิณฑบาตนั้นฝนไม่ตก และก็ไม่มีท่าทีว่าจะตกด้วยซ้ำ แต่พอไปถึงตลาดรับบาตรบ้านแรกเท่านั้น ฝนก็ตกพรำ ๆ โปรยปรายลงมาพอเปียกเล็กน้อย ต่อจากนั้นสักพักแล้วฝนก็หยุดไป จึงว่าโลกนี้ไว้ใจใครไม่ได้เลย รวมทั้งฝนด้วย
กลับจากตลาดมาถึงวัดแล้วเราก็เดินทางต่อไปบิณฑบาตโปรดชาวบ้านจระเข้สามพันอีก ๑ รอบจึงกลับวัด มันเป็นเช่นนี้มานานหลายปี แต่สำหรับเราแล้วถือว่าเป็นหน้าที่และด้วยความยินดียิ่ง
ทุกวันหลังจากสวดมนต์ทำวัตรเช้าแล้ว เราก็แสดงธรรมให้ญาติธรรมที่มารักษาศีลค้างวัด รวมทั้งญาติโยมที่มาถวายอาหารทุกเช้าด้วย อันนี้เราก็ถือว่าเป็นหน้าที่การงาน ที่เราต้องทำและทำด้วยความยินดีด้วยเหมือนกัน
เมื่อเช้าวานนี้มีญาติธรรมในตลาด มาขอรับศีล ๘ และขอค้างปฏิบัติธรรมด้วย ๒ วัน พอเราถามทราบความว่า เธอมารักษาศีลปฏิบัติธรรม เนื่องจากอีก ๒ วันจะเป็นวันเกิดของเธอ เราจึงได้แสดงธรรมชมเชยอนุโมทนากับเธอไปว่า...
ดีแล้วชอบแล้วที่ให้การรักษาศีลและการปฏิบัติธรรม เป็นของขวัญให้กับตัวเอง เพราะของขวัญชิ้นนี้ เป็นของขวัญที่ล้ำค่า อันจะหาของขวัญแบบโลก ๆ ใด ๆ มาเปรียบเทียบได้ ดังนั้นเมื่อมีโอกาสวันพิเศษของตน ควรที่จะคิดทำกันอย่างนี้ทุกคนด้วยนะ ยิ่งถ้าสามารถกระทำได้ทุกวัน เพื่อมอบเป็นของขวัญให้กับตัวเองได้ ก็ยิ่งจะดีมาก ๆ เลยทีเดียว...
หลังจากฉันจังหันเสร็จแล้วเมื่อวานนี้ เราก็เดินกลับห้องพักที่อาคารพระธาตุ เดินผ่านโรงครัว และเดินผ่านแม่ค้าขี่รถมอเตอร์ไซค์บรรทุกขนมมาเร่ขายเต็มเบาะหลังเลย ปกติเราก็จะช่วยอุดหนุนอยู่เป็นประจำ ๑๐๐ บาทบ้าง ๒๐๐ บาทบ้าง แต่บ่อยเข้าเราชักไม่อยากเจอแม่ค้าคนนี้อีกแล้ว ทั้งนี้เพราะเราไม่อยากโดนจี้ปล้นประจำวันนั่นเอง
แต่เมื่อวานเราเดินเลี่ยงเธอไม่ทัน พอเธอเห็นเราเข้า เธอก็พูดเป็นเชิงขอความเห็นใจว่า...หนูไม่ได้หยุดเลยค่ะ...
พอเราไม่ได้ยินว่าเธอจะให้เราช่วยซื้อขนมของเธอ แต่เธอกลับพูดมาดั่งนั้น เราจึงพูดตอบเธอไปว่า...ไม่มีใครเขาหยุดกันหรอก นอกจากคนตาย...พอพูดเสร็จแล้วเราก็รีบเดินหนีทันที ทั้งนี้เพราะกลัวเธอจี้ปล้นเราอีกนั่นเอง
เมื่อเดินจากแม่ค้าคนนั้นมาแล้ว เราก็อดคิดสงสารเธอไม่ได้อยู่ดี แต่จะให้เราทำอย่างไรได้เล่า? เพราะช่วงนี้เราก็ต้องสงสารตัวเราเองมาก ๆ ด้วย เนื่องจากเราก็ต้องประคับประคองค่าใช้จ่ายภายในวัดให้รอดเหมือนกัน อันมาจากเศรษฐกิจช่วงนี้ย่ำแย่เอามาก ๆ นั่นเอง
พอเราเดินเข้าห้องพักเปลื้องจีวรออกหมดแล้ว ต่อจากนั้นเราก็นำคำพูดของแม่ค้าคนนั้น รวมทั้งคำพูดตอบกลับไปของเรามาพิจารณา
เมื่อมาคิดพิจารณาแล้ว เราก็เห็นจริงทั้งแม่ค้าและเราว่า ทุกคนต่างมีชีวิตเพื่อทำงานกันไม่ได้หยุด นอกจากจะหยุดหายใจ คือคนตายแล้วนั่นแหละ จึงได้หยุดทำงานหรือทำหน้าที่ ที่สมมุติกันขึ้นมาเสียที
เมื่อคิดพิจารณาต่อไปถึงเรื่องงานที่ทำกันไม่ได้หยุด อันมีทั้งงานทางโลกและงานทางธรรมนั้น ก็ล้วนแต่ถือว่าเป็นงานด้วยกันทั้งสิ้น จะต่างกันก็แค่ว่างานทางโลกก็เพื่อโลก ที่ไม่มีวันสิ้นสุด เพราะเมื่อการเกิดยังไม่ยุติ งานต่าง ๆ ก็ย่อมไม่ยุติตามไปด้วย ส่วนงานทางธรรมนั้น เป็นงานที่ทำเพื่อธรรม เพื่อพ้นจากทุกข์ โดยเด็ดขาด อันเป็นงานที่มีโอกาสสิ้นสุดหรือยุติได้ ไม่ชาติใดก็ชาติหนึ่งข้างหน้า
บ่าย ๆ เราก็ออกจากห้องไปกวาดใบไม้ อันเป็นงานอย่างหนึ่งในชีวิตของนักบวชที่ต้องทำ กวาดไปจนเย็นค่ำจึงเลิก เมื่อเลิกแล้วไปสรงน้ำ หลังจากนั้นก็มานำสวดมนต์ทำวัตรเย็น แล้ว ก็พาภาวนาจนหมดเวลา นี่แหละงานที่เราพูดกับแม่ค้าเมื่อตอนเช้าว่าไม่มีใครได้หยุด นอกจากคนที่ตายแล้วเท่านั้นนั่นเอง

วัดพระธาตุโพธิ์ทอง
๒๑ ส.ค.๖๙

https://www.facebook.com/share/p/1EcBe3wjnX/

วัดพระธาตุโพธิ์ทองสุพรรณบุรี

ที่อยู่

79 หมู่ที่ 12 ต. จรเข้สามพัน อ. อู่ทอง จ. สุพรรณบุรี
Suphan Buri
71170

เบอร์โทรศัพท์

+66633959454

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ วัดพระธาตุโพธิ์ทองผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ติดต่อ ธุรกิจของเรา

ส่งข้อความของคุณถึง วัดพระธาตุโพธิ์ทอง:

ทางลัด

แชร์

ประเภท