วัดป่าคำหัวช้าง

ประวัติความเป็นมาของวัดป่าคำหัวช้าง ตามตำนานเล่าว่า ในอดีตที่ตั้งของวัดเป็นเส้นทางเดินของกองทัพไปรบที่ประเทศลาว ทุกครั้งที่ออกหรือกลับจากรบกองทัพจะมาพักที่บริเวณวัด เพื่อให้ไพร่พล ช้างศึก ม้าศึก ได้แวะพักกินน้ำยังหนองน้ำที่อยู่ใกล้ๆ วัด ซึ่งปัจจุบันตื้นเขินไม่เหลือสภาพเป็นหนองน้ำลึกเหมือนในอดีต มีอยู่ครั้งหนึ่งช้างศึกเชือกหนึ่งได้พลัดตกลงไปในหนองน้ำซึ่งลึกมาก พยายามเท่าไรก็ไม่สามารถดึงช้างเชือกดังกล่าวขึ้นจากหนองน้ำได้ในที่สุดจึงต้องปล่อยให้ช้างจมน้ำตาย

ภายหลังได้มีการพบโครงกระดูก จึงมีการปั้นรูปช้างขึ้นเพื่อระลึกถึงช้างเชือกดังกล่าว แต่ด้วยเหตุที่เป็นวัดจึงสร้างพระพุทธยืนปางประทานพรไว้หน้าช้างที่หมอบอยู่ ไม่ใช่พระปางป่าเลไลย์ที่มีช้างหมอบอยู่คู่กับลิง และเมื่อครั้งที่ปั้นรูปช้างขนาดเท่าตัวจริงหน้าวัด ปรากฏว่ามีเจ้าที่มาเข้าร่างผู้ที่มาทำบุญที่วัด โดยบอกว่าเมื่อปั้นรูปช้างเสร็จให้ตั้งชื่อช้างด้วย ทั้งนี้เจ้าที่ที่มาเข้าร่างทรงนั้นให้ตั้งชื่อว่า “แก้วกระดิ่งทอง” พร้อมกับบอกด้วยว่า “แก้วกระดิ่งทองเป็นชื่อช้างศึกของน้องสาวย่าโมแห่งเมืองโคราช และเป็นช้างเชือกเดียวกับที่พลัดตกลงไปตายในหนองน้ำ”

ส่วนรูปปั้นชายแก่ในศาลปู่คำหัวช้างนั้น เป็นเจ้าที่ทางโค้ง ซึ่งในอดีตที่ถนนยังเป็น ๒ เลนนั้น ได้เกิดอุบัติเหตุรถชนคนตายจำนวนมาก ถึงกับมีการเรียกว่า “โค้งร้อยศพ” จึงมีการแก้เคล็ดด้วยการสร้างรูปปั้นชายแก่ พร้อมกับย้ายที่ตั้งศาลเดิมมาอยู่รวมกับศาลปู่คำหัวช้าง และเมื่อมีการขยายถนนเป็น ๔ เลน จึงปิดตำนานโค้งร้อยศพมาจนถึงทุกวันนี้