พุทธวจน แม่ฮ่องสอน

07/01/2015

ภิกษุทั้งหลาย ! อานิสงส์แห่งการให้ทาน ๕ ประการ
นี้มีอยู่ ๕ ประการเป็นอย่างไร คือ
(1) ผู้ให้ทานย่อมเป็นที่รักที่ชอบใจของชนเป็นอันมาก
(2) สัปบุรุษผู้สงบย่อมคบหาผู้ให้ทาน
(3) กิตติศัพท์อันงามของผู้ให้ทานย่อมขจรทั่วไป
(4) ผู้ให้ทานย่อมไม่เหินห่างจากธรรมของคฤหัสถ์
(5) ผู้ให้ทานเมื่อตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์
ภิกษุทั้งหลาย ! นี้แล อานิสงส์แห่งการให้ทาน
๕ ประการ.

06/01/2015

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! พระผู้มีพระภาคทรงสามารถบัญญัติ
ผลแห่งทานที่จะพึงเห็นได้ในปัจจุบันหรือหนอ.
สามารถ สีหะ!
สีหะ! ทายกผู้เป็นทานบดี ย่อมเป็นที่รักที่ชอบใจ
ของชนเป็นอันมาก แม้ข้อนี้เป็นผลแห่งทานที่จะพึงเห็นเอง.
อีกประการหนึ่ง สัปบุรุษผู้สงบย่อมคบหาทายก
ผู้เป็นทานบดี แม้ข้อนี้ก็เป็นผลแห่งทานที่จะพึงเห็นเอง.
อีกประการหนึ่ง กิตติศัพท์อันงามของทายกผู้เป็น
ทานบดีย่อมขจร แม้ข้อนี้ก็เป็นผลแห่งทานที่จะพึงเห็นเอง.
อีกประการหนึ่ง ทายกผู้เป็นทานบดี จะเข้าไปสู่ที่
ประชุมใดๆ คือที่ประชุมกษัตริย์ พราหมณ์ คหบดี สมณะ
ก็ย่อมเป็นผู้องอาจไม่เก้อเขินเข้าไป แม้ข้อนี้ก็เป็นผลแห่ง
ทานที่จะพึงเห็นเอง.
อีกประการหนึ่ง ทายกผู้เป็นทานบดี เมื่อตายไป
ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ แม้ข้อนี้ก็เป็นผลแห่งทานที่จะ
พึงได้ในสัมปรายะ

05/01/2015

ยายยิ้ม
พิธีกร-ข้าวสารอาหารแห้งเอามาจากไหน
ยายยิ้ม-ลูกหลานเขาเอามาให้ เขาเอามาให้ก็ต้องกิน เขาจะได้บุญและต้องกินอย่างประหยัดๆไม่ฟุ่มเฟือย
พิธีกร-ฝนตกเปียกไหม
ยายยิ้ม-ก็หลบๆเอา ไม่ลำบาก อย่าคิดว่ามันลำบาก
พิธีกร-เสื้อผ้า ขาดแล้วยังใส่อยู่
ยายยิ้ม-ลูกหลานเขาเอามาให้ ใส่ไว้เขาจะได้บุญ
พิธีกร-ลูกหลานอยากให้ไปอยู่ด้วยกัน
ยายยิ้ม-ไม่ใช่ว่าจะไม่พึ่ง แต่ให้หมดท่าก่อนค่อยพึ่ง ป่วยไม่สบายไม่มีแรงค่อยพึ่งเขา
พิธีกร-ทำฝายไปให้ใคร
ยายยิ้ม-ให้ในหลวงพระราชินี ท่านเป็นถึงเจ้าแผ่นดินยังทำงาน เราก้ต้องทำให้ท่านบ้าง..ส่วนสิ่งที่ทำในหลวงไม่เห็นผีสางเทวดาก็เห็น
พิธีกร-ได้ประโยชน์อะไรจากฝาย
ยายยิ้ม-ในหลวงบอกมีฝายมีน้ำ มีป่า ปลาเล็กและนกได้ใช้
พิธีกร-กลัวล้มไหมเวลาเดินไปไหน
ยายยิ้ม-กลัวแต่ก็ต้องทำ ทำแล้วมีความสุข
พิธีกร-เหนื่อยมัยที่ทำมา
ยายยิ้ม-เหนื่อย แต่ทำแล้วมีความสุข
พิธีกร-เดินไปวัดลำบากเหนื่อยมัย
ยายยิ้ม-เหนื่อยก็พัก แล้วเดินต่อ ทางไปสวรรค์มันรก ทางไปนรกมันเรียบเห็นพระก็หายเหนื่อย
พิธีกร-สรุปทุกอย่างอยู่ที่ใจ
ยายยิ้ม-คนอื่นว่าลำบากแต่เราคิดว่ามันเป็นสวรรค์ก็ไม่ลำบาก
พิธีกร-ยายมาทำบุญทุกวันพระไหม
ชาวบ้าน-ยายมาประจำแหละ ยายแกชอบทำบุญ ได้เบี้ยเดือน 500 แกยังทำบุญหมดเลย รวมถึงเงินที่ชาวบ้านให้ทำบุญ ยายอวยพรให้และภาวนาให้คนอื่นที่ทำบุญด้วย
พิธีกร-ยายรู้จักเขาเหรอ
ยายยิ้ม -(ยิ้ม)ไม่รู้จักหรอก เห็นบอกว่าจะบวชยายเลยช่วยทำบุญ
พิธีกร-ทำเถอะยายไม่ว่ารัยหรอก
พิธีกร-ยายมีของแค่นี้เหรอ(หยิบกระเป๋าใบเล็ก ที่ใส่เสื้อผ้าและหยุกยาที่จำเป็นและบัตรประชาชน
ยายยิ้ม-แค่นี้ละเวลาเจ็บป่วยมีใบเดียวคนอื่นจะได้ไม่ลำบาก
พิธีกร-จะไม่เป็นการแช่งตัวเองหรือ
ยายยิ้ม-ยิ่งเจ็บ ยิ่งต้องพึ่งตัวเอง ยิ่งต้องเตรียมตัว
พิธีกร-เวลายายไปตัดไม่ไผ่ทำฝายไม่เกินกำลังเหรอเอาแรงมาจากไหน
ยายยิ้ม-หัวเราะเบาๆแล้วตอบว่ามันเกินกำลังอยู่แล้วละ แต่ต้องมีความพยายาม ยายบอกวันนี้หมดแรงนอนพักพรุ้งนี้แรงก็มาใหม่
พิธีกร-ยายยังขาดอะไรในชีวิต
ยายยิ้ม-ขาดความทุกข์

03/01/2015

อย่ามัวนั่งรอฆ่าเวลาเสี่ยงทายว่ากุศลหรืออกุศลจะเข้ามาในใจ
หากุศลกรรมทำเป็นเครื่องอยู่อาศัยของใจจะไม่ดีกว่าหรือ

03/01/2015

“อานนท์ การอบรมอินทรีย์ที่ยอดเยี่ยมใน
แบบแผนของอารยชนเป็นอย่างไร?”
เพราะเห็นรูปด้วยตา เพราะยินเสียงด้วยหู ฯ
ย่อมเกิดความชอบใจ ไม่ชอบใจบ้าง
ภิกษุ ท.! เธอเข้าใจชัดดังนี้ว่า ความชอบใจ
ความไม่ชอบใจ เป็นสิ่งปรุงแต่ง เป็นธรรมหยาบ
เ ป็นของอาศัยเหตุปัจจัยเกิดขึ้น
ภาวะต่อไปนี้จึงจะสงบประณีต นั่นคืออุเบกขา
ความชอบใจ ไม่ชอบใจก็ดับ อุเบกขาก็ตั้งมั่นได้เร็วพลันทันที
โดยไม่ยาก เหมือนหลับตาแล้วลืมตา เหมือนลืมตาแล้วหลับตา ฯ
(ม.อุ. ๑๔/๘๕๖/๕๔๒)

02/01/2015

เวลาใดที่ไม่สบายใจ ให้เฉลียวใจว่า
เวลานั้นกำลังขาดสติ

16/12/2014

เล่าเรื่องยามเย็นครับ นักโกรธ!
พระองค์ตรัสว่าสัตว์ไม่เคยเป็นพ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา น้องชาย น้องหญิง กันหาได้ยากในโลก ดังนั้น เราๆท่านๆเคยเป็นพี่เป็นน้องเป็นพ่อเป็นแม่กันมาแล้วทั้งนั้น สมมุติว่าเพื่อนๆกำลังโกรธคนหนึ่งอยู่ตอนนี้ ไม่คืนเงินก็ดี ว่าเรา ด่าเราก็ดี ความเห็นไม่ตรงกันก็ดี โกงเราก็ดี หรือเรื่องอื่นๆที่ทำให้คับข้องใจก็ดี คนๆนั้นละเคยเป็นแม่อุ้มท้องท่าน และเลี้ยงท่านมาตั้งแต่กำเนิด ซึ่งพิการแขน พิการขาเดินไม่ได้ ไปไหนมาไหนไม่ได้ แม่ต้องอุ้มท่านไปไหนมาไหน ล้างขี้ ล้างเยี่ยวป้อนข้าว ป้อนน้ำ เพราะแขนไม่มี เลี้ยงท่านด้วยความยากลำบาก หาชาวกินค่ำ เนื้อตัวแดงกล่ำเปื้อนไปด้วยเหงื่อ ทั้งโดนด่า โดนว่า โดนนินทา สารพัด แม่ก็เลี้ยงท่านมาสิบปีบ้าง สามสิบปีบ้าง กลับเรื่องตอนนี้ท่านจะไม่อภัยให้แม่ท่านเลยหรือ นักโกรธ เมตตาท่านมีให้แต่คนดีหรือ หรือแผ่ไปไม่มีประมาณ เขาก็เป็นตะขอหนึ่ง ท่านก็เป็นตะขอหนึ่ง ถ้าผูกเวรจองเวรกัน ตะขอนี้ก็รัดเข้ากัน ยังไม่เพียงพอหรือที่จะเบื่อหน่าย ยังไม่เพียงพอหรือ

13/12/2014

https://www.youtube.com/watch?v=J2UxzVahwQU&feature=youtu.be

พุทธวจนสนทนา ก่อนฉันวันเสาร์ ที่ 13 ธันวาคม 2557

12/12/2014

ไม่ตกอบายดีกว่า



ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์คือดวงตา ถูกแทงด้วยซี่เหล็กอันร้อนจัดเป็นเปลวลุกโชนเสียยังดีกว่า: การถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือหรือโดยการแยกถือเป็นส่วนๆ ในรูปอันเห็นด้วยตานั้น ไม่ดีเลย

ภิกษุทั้งหลาย วิญญาณอันกำหนัดด้วยความยินดี ในการถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือทั้งหมดก็ตาม วิญญาณอันกำหนัดแล้วด้วยความยินดี ในการถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการแยกถือเป็นส่วนๆ ก็ตามกำลังตั้งอยู่, ถ้าแหละบุคคลตายลงในขณะนั้นไซร้ คติที่เขาจะพึงไปมีสองอย่าง คือ นรก หรือกำเนิดเดรัจฉาน ข้อนี้เป็นฐานะที่แน่นอน

ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวอย่างนี้ เพราะเห็นโทษอันนี้เอง

ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์คือหู ถูกกระชากด้วยขอเหล็กอันร้อนจัดเป็นเปลวลุกโชน เสียยังดีกว่า: การถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือหรือโดยการแยกถือเป็นส่วนๆ ในเสียงอันฟังด้วยหูนั้น ไม่ดีเลย

ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวอย่างนี้ เพราะเห็นโทษอันนี้เอง

ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์คือจมูก ถูกคว้านภายในด้วยมีดที่คมอันร้อนจัดเป็นเปลวลุกโชน เสียยังดีกว่า: การถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือหรือโดยการแยกถือเป็นส่วนๆ ในกลิ่นอันดมด้วยจมูกนั้น ไม่ดีเลย

ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวอย่างนี้ เพราะเห็นโทษอันนี้เอง

ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์คือลิ้น ถูกตัดเสียด้วยมีดโกนที่คมกล้าอันร้อนจัดเป็นเปลวลุกโชน เสียยังดีกว่า: การถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือหรือโดยการแยกถือเป็นส่วนๆ ในรสอันลิ้มด้วยลิ้นนั้น ไม่ดีเลย

ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวอย่างนี้ เพราะเห็นโทษอันนี้เอง

ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์คือกาย ถูกแทงด้วยหอกที่คมอันร้อนจัดเป็นเปลวลุกโชน เสียยังดีกว่า: การถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือหรือโดยการแยกถือเป็นส่วนๆ ในโผฏฐัพพะอันสัมผัสด้วยกายนั้น ไม่ดีเลย

ภิกษุทั้งหลาย วิญญาณอันกำหนัดแล้วด้วยความยินดี ในการถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการรวบถือทั้งหมดก็ตาม วิญญาณอันกำหนัดแล้วด้วยความยินดีในการถือเอาโดยลักษณะที่เป็นการแยกถือเป็นส่วนๆ ก็ตาม กำลังตั้งอยู่ถ้าแหละบุคคลตายลงในขณะนั้นไซร้ คติที่เขาจะพึงไปมีสองอย่าง คือ นรก หรือกำเนิดเดรัจฉาน ข้อนี้เป็นฐานะที่แน่นอน

ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวอย่างนี้ เพราะเห็นโทษอันนี้เอง

ภิกษุทั้งหลาย การนอนหลับ ยังดีกว่า, แม้เราจะกล่าวว่า การนอนหลับเป็นโทษ ไร้ผล เป็นความหลงใหล สำหรับผู้ที่มีชีวิตอยู่ ก็จริงแล, แต่เพราะการตื่น ที่เต็มไปด้วยวิตกอันเลวทราม อาจทำลาย (ภาวะแห่ง) สงฆ์เสียได้นั้นไม่ดีเลย

ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวดังนี้ เพราะเห็นโทษอันต่ำทรามสำหรับผู้ที่มีชีวิตอยู่ด้วยอาการอย่างนี้

ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ หน้า ๒๓๙-๒๔๐
(ภาษาไทย) สฬา. สํ. ๑๘/๑๘๘-๑๘๙/๓๐๓

10/12/2014

ต้องเพียรละความเพลินในทุกๆ อิริยาบถ
ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อภิกษุกำลังเดินอยู่ ถ้าเกิดครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในกาม (กามวิตก) หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางเดือดแค้น (พยาบาทวิตก) หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางทำผู้อื่นให้ลำบากเปล่า ๆ (วิหิงสาวิตก) ขึ้นมาและภิกษุก็ ไม่รับเอาความครุ่นคิดนั้นไว้ สละทิ้งไป ถ่ายถอนออก ทำให้สิ้นสุดลงไปจนไม่มีเหลือ ภิกษุที่เป็นเช่นนี้ แม้กำลังเดินอยู่ ก็เรียกว่า เป็นผู้ทำความเพียรเผากิเลส รู้สึกกลัวต่อสิ่งลามก เป็นคนปรารภความเพียร อุทิศตนในการเผากิเลส อยู่เนืองนิจ.
ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อภิกษุกำลังยืนอยู่ ถ้าเกิดครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในกาม หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางเดือดแค้น หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางทำผู้อื่นให้ลำบากเปล่า ๆ ขึ้นมา และภิกษุก็ ไม่รับเอาความครุ่นคิดนั้นไว้ สละทิ้งไป ถ่ายถอนออก ทำให้สิ้นสุดลงไปจนไม่มีเหลือ ภิกษุที่เป็นเช่นนี้ แม้กำลังยืนอยู่ ก็เรียกว่า เป็นผู้ทำความเพียรเผากิเลส รู้สึกกลัวต่อสิ่งลามก เป็นคนปรารภความเพียร อุทิศตนในการเผากิเลสอยู่เนืองนิจ.
ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อภิกษุกำลังนั่งอยู่ ถ้าเกิดครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในกาม หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางเดือดแค้น หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางทำผู้อื่นให้ลำบากเปล่า ๆ ขึ้นมา และภิกษุก็ ไม่รับเอาความครุ่นคิดนั้นไว้ สละทิ้งไป ถ่ายถอนออก ทำให้สิ้นสุดลงไปจนไม่มีเหลือ ภิกษุที่เป็นเช่นนี้ แม้กำลังนั่งอยู่ ก็เรียกว่า เป็นผู้ทำความเพียรเผากิเลส รู้สึกกลัวต่อสิ่งลามก เป็นคนปรารภความเพียร อุทิศตนในการเผากิเลสอยู่เนืองนิจ.
ภิกษุทั้งหลาย ! เมื่อภิกษุกำลังนอนอยู่ ถ้าเกิดครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในกาม หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางเดือดแค้น หรือ ครุ่นคิดด้วยความครุ่นคิดในทางทำผู้อื่นให้ลำบากเปล่า ๆ ขึ้นมา และภิกษุก็ ไม่รับเอาความครุ่นคิดนั้นไว้ สละทิ้งไป ถ่ายถอนออก ทำให้สิ้นสุดลงไปจนไม่มีเหลือ ภิกษุที่เป็นเช่นนี้ แม้กำลังนอนอยู่ ก็เรียกว่า เป็นผู้ทำความเพียรเผากิเลส รู้สึกกลัวต่อสิ่งลามก เป็นคนปรารภความเพียร อุทิศตนในการเผากิเลสอยู่เนืองนิจแล.
จตุกฺก. อํ. ๒๑/๑๗/๑๑.

08/12/2014

ถ้าภิกษุใด เดินก็ตาม ยืนก็ตาม นั่งหรือนอนก็ตาม ย่อม
ตรึกถึงวิตกอันลามกอิงอาศัยกิเลส ภิกษุผู้เช่นนั้น เป็นผู้
ดำเนินไปสู่ทางผิด หมกมุ่นแล้วในอารมณ์ อันยังความ
ลุ่มหลงให้เกิด เป็นผู้ไม่ควรเพื่อบรรลุสัมโพธิญาณอันอุดม
แต่ถ้าภิกษุใดเดินก็ตาม ยืนก็ตาม นั่งหรือนอนก็ตาม
ยังวิตก ให้สงบแล้ว ยินดีในธรรม เป็นที่สงบวิตก
ภิกษุเช่นนั้น เป็นผู้ควรเพื่อบรรลุซึ่งสัมโพธิญาณอันอุดม ฯ

05/12/2014

กิจอันพึงกระทํายิ่ง ๓ ประการ ในแต่ละอริยสัจ รวมเป็น ๑๒ ญาณทัสสนะ หรือ ๑๒ กิจอันพึงควรปฏิบัติเป็นอย่างยิ่ง
v
ทุกข์ ๑. ทุกข์คือดังนี้ ๒. ทุกข์นี้ควรกําหนดรู้ ๓. ทุกข์นี้ได้กําหนดรู้แล้ว
สมุทัย๔. สมุทัยคือดังนี้ ๕. สมุทัยนี้ควรละ ๖. สมุทัยนี้ได้ละแล้ว
นิโรธ๗. นิโรธคือดังนี้ ๘. นิโรธนี้ควรทําให้แจ้ง ๙. นิโรธนี้ได้แจ้งแล้ว
มรรค ๑๐.มรรคคือดังนี้ ๑๑.มรรคนี้ควรปฏิบัติ ๑๒.มรรคนี้ได้ปฏิบัติแล้ว