24/08/2026
ถ้าเราล้มเหลวบ่อยๆ... พระเจ้าจะยังรักษาพระสัญญากับเราอยู่ไหม?
บางครั้งเราอาจเผลอคิดว่า ความรักและความสัตย์ซื่อของพระเจ้าขึ้นอยู่กับว่า “เราทำตัวดีแค่ไหน”
ใน โรม 3:1–8 อาจารย์เปาโลตอบคำถามที่ตรงไปตรงมาเรื่องนี้อย่างชัดเจน:
1. สิทธิพิเศษไม่ได้ทำให้รอดโดยอัตโนมัติ (ข้อ 1–2)
ชาวยิวได้รับพระวจนะและพระสัญญาของพระเจ้าไว้ก่อนใคร แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะพ้นการพิพากษาหากไม่ได้เชื่อฟังอย่างแท้จริง พระคัมภีร์ในมือต้องเปลี่ยนเป็นชีวิตที่ยอมจำนน
2. ความสัตย์ซื่อของพระเจ้าไม่เคยสั่นคลอน (ข้อ 3–4)
“แล้วถ้าบางคนไม่ซื่อสัตย์ ความไม่ซื่อสัตย์ของพวกเขาจะทำให้ความสัตย์ซื่อของพระเจ้าหมดความหมายไปหรือ? ไม่มีทาง!”
พระเจ้าทรงสัตย์จริงเสมอ พระสัญญาของพระองค์มั่นคงแม้ในวันที่มนุษย์ล้มเหลว ความจริงของพระองค์ไม่เปลี่ยนไปตามความอ่อนแอของเรา
3. อย่าใช้พระคุณเป็นข้ออ้างในการทำบาป (ข้อ 5–8)
เปาโลปฏิเสธตรรกะที่บิดเบือนทันทีเมื่อมีคนคิดว่า “ถ้าบาปของเรายิ่งทำให้พระคุณพระเจ้าเด่นชัดขึ้น เราก็ทำบาปต่อไปดีไหม?”
คำตอบคือ “ไม่มีทาง!” พระคุณมีไว้เพื่อช่วยเราให้พ้นจากบาป ไม่ใช่ใบอนุญาตให้เราสบายใจที่จะทำบาปต่อ
พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อและเปี่ยมด้วยพระคุณเสมอ แต่นั่นคือเหตุผลที่เราควรรักและยำเกรงพระองค์ ไม่ใช่เอาเปรียบพระคุณของพระองค์
วันนี้ มีเรื่องไหนในชีวิตที่คุณรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวและไม่คู่ควรกับพระคุณพระเจ้าบ้าง? วางใจในความสัตย์ซื่อของพระองค์ กลับใจใหม่ และเริ่มต้นก้าวไปกับพระองค์อีกครั้งในวันนี้....................................................................................................................................
โรม
[3:1–4]
ถ้าอย่างนั้น ชาวยิวมีข้อได้เปรียบอะไร? และการเข้าสุหนัตมีประโยชน์อะไร? มีประโยชน์มากในทุกด้าน ประการแรกคือ ชาวยิวได้รับมอบหมายให้ดูแลพระดำรัสของพระเจ้า (λόγια θεοῦ, โลเกีย เธอู — ถ้อยคำ/พระดำรัสของพระเจ้า) แล้วถ้าบางคนไม่ซื่อสัตย์ ความไม่ซื่อสัตย์ของพวกเขาจะทำให้ความสัตย์ซื่อของพระเจ้าหมดความหมายไปหรือ?
ไม่มีทาง! ขอให้พระเจ้าทรงเป็นผู้สัตย์จริง และมนุษย์ทุกคนเป็นผู้มุสา ตามที่เขียนไว้ว่า
“เพื่อพระองค์จะทรงถูกพิสูจน์ว่าทรงชอบธรรมในถ้อยคำของพระองค์
และทรงชนะเมื่อถูกพิพากษา”
[3:5–8]
แต่ถ้าความอธรรมของเรากลับทำให้ความชอบธรรมของพระเจ้าปรากฏชัดขึ้น เราจะว่าอย่างไร? พระเจ้าไม่ยุติธรรมที่ทรงลงโทษเราหรือ? — ข้าพเจ้ากำลังพูดในแบบที่มนุษย์พูดกันนะ
ไม่มีทาง! เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น พระเจ้าจะทรงพิพากษาโลกได้อย่างไร?
แต่ถ้าความจริงของพระเจ้ากลับยิ่งทำให้พระสิริของพระองค์เพิ่มขึ้นเพราะความเท็จของข้าพเจ้า แล้วทำไมข้าพเจ้าจึงยังถูกพิพากษาว่าเป็นคนบาป? และทำไมเราไม่พูดว่า “ให้เราทำความชั่ว เพื่อจะได้เกิดสิ่งดีขึ้น” อย่างที่บางคนใส่ร้ายว่าเราสอน? คนที่พูดเช่นนั้นสมควรได้รับการพิพากษาอย่างยุติธรรม