ประวัติชมรมพุทธศิลป์ศึกษาและประเพณี
สโมสรนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สืบเนื่องจากเหตุการณ์ความไม่สงบในปีพุทธศักราช ๒๕๑๙ ทำให้ชมรมนักศึกษาทั้งหมด ในมหาวิทยาลัยทุกแห่ง ถูกสั่งให้ปิดทำการ ชมรมพุทธศิลปศึกษาและประเพณี สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จึงได้ปิดทำการและยกเลิกการทำกิจกรรมต่างๆ แต่สมาชิกชมรมยังคงนัดหมายประชุมสนทนาธรรม ตลอดจนทำวัตรสวดมนต์กันตามสถานที่ต่างๆอย่างเนืองนิตย์
ต่อมาประมาณปีพุทธศักราช ๒๕๒๑ กลุ่มผู้สนใจศึกษาธรรมะในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้รวมตัวกันจัดตั้ง “ห้องสมุดพุทธปรัชญา” ณ ศาลาแดง คณะสังคมศาสตร์ เพื่อเป็นการรวบรวมผู้สนใจธรรมะจากคณะต่างๆในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เพราะในสมัยนั้น คณะสังคมศาสตร์ ถือเป็นคณะศูนย์กลางที่มีความยิ่งใหญ่ มีภาควิชาที่หลากหลาย (ซึ่งภายหลัง บางภาควิชาได้แยกตัวออกไป จัดตั้งเป็นคณะ รวมทั้งสิ้น ๔ คณะ) และในบริเวณนี้ ยังเป็นจุดก่อตั้งของหลายคณะ จึงทำให้สามารถรวบรวมนักศึกษาผู้ใฝ่ธรรมได้มากพอสมควร หลังจากนั้นไม่นาน จึงได้ทำการย้ายกลุ่มไปยังบริเวณธรรมสถาน วัดฝายหิน ก่อตั้งเป็น “ชมรมพุทธศิลปศึกษาและประเพณี สโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่” อย่างเป็นทางการขึ้นอีกครั้ง
หลังจากที่ ชมรมพุทธศิลปศึกษาและประเพณี แยกตัวออกจากคณะสังคมศาสตร์แล้ว ยังคงมีผู้สนใจต่อธรรม ที่มีความคิดอยากจัดตั้งกลุ่มศึกษาธรรมะของคณะขึ้นมา เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้นักศึกษาในคณะสังคมศาสตร์ มีโอกาสในการศึกษาธรรมะอย่างเต็มที่ จึงมีการรวมกลุ่มกันอย่างไม่เป็นทางการ ได้ตั้งชื่อกลุ่มให้เป็นที่เข้าใจกันเองว่า “ชมรมพุทธศิลป์ คณะสังคมศาสตร์” เมื่อประมาณปีพุทธศักราช ๒๕๒๔ โดยมีแกนนำหลักในการก่อตั้งคือ นายสุรเกียรติ ชื่อลือชา
ต่อมาในปีพุทธศักราช ๒๕๒๘ กลุ่มนักศึกษา “ชมรมพุทธศิลป์ คณะสังคมศาสตร์” ได้ปรึกษากันและเห็นสมควรว่า ควรจะให้ชมรมเป็นรูปธรรมขึ้น จากเดิมซึ่งเป็นชมรมไร้สังกัด ไม่มีสถานที่ทำการ จึงได้ทำเรื่องขอใช้สถานที่ ศาลาแดง คณะสังคมศาสตร์ แต่ไม่ได้รับการอนุมัติ ทางกลุ่มจึงต้องหาสถานที่ใหม่ ทำให้มาพบกับห้องชมรมเชียร์เก่าๆ ที่รกร้าง ขาดการดูแล (ปัจจุบันคือ ที่ทำการพรรคนักศึกษา ยุวธิปัตย์) บริเวณชั้น ๑ อาคารกิจกรรมนักศึกษา (อ.มช.) นักศึกษาแต่ละคนจึงช่วยกันลงขัน บริจาคเงินเพื่อจัดซื้อจัดหาวัสดุ อุปกรณ์ที่จำเป็นต่างๆนานา แล้วได้ร่วมกันสถาปนาเป็น “ชมรมพุทธศิลป์ศึกษาและประเพณี” ขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยสังกัด “สโมสรนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่” ซึ่งมี นายสงัด ชมชื่น สาขาวิชาการบัญชี ภาควิชาบริหารธุรกิจ เป็นประธานชมรม
ในระยะแรกนั้น ทางชมรมต้องพบเจอกับอุปสรรคมากมายเป็นการทดสอบจิตใจ ไม่ว่าจะเป็นอากาศที่ร้อนอบอ้าว ทำให้รุ่นพี่คนหนึ่งต้องสละพัดลมตั้งโต๊ะส่วนตัวให้กับชมรม เพราะกลัวว่าจะไม่มีใครเข้าชมรม ตลอดจนปัญหาจากบุคคลภายนอก กระแสต่อต้านและดูถูกต่างๆนานา หลายกลุ่มดูถูกชมรมนี้ว่า “คงไม่มีปัญญาทำอะไรได้ นอกจากนั่งหลับตาและสวดมนต์ไปวันๆ” ถึงจะมีกระแสต่อต้านอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ไม่ทำให้นักศึกษาชมรมหวั่นไหวแต่ประการใด ยังคงยืนหยัดอยู่อย่างสง่างาม ทางชมรมได้ตกลงกัน ทำการเปิดรับสมัครสมาชิกชมรม เริ่มทำงานด้านการเผยแพร่ธรรมะแก่สังคมส่วนรวม แต่โครงการต่างๆก็ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าใดนัก เนื่องด้วย สมาชิกชมรมมีจำนวนน้อย และนักศึกษาทั่วไปไม่ให้ความสนใจเท่าใดนัก แต่ถึงกระนั้น ทางชมรมก็มิได้ย่อท้อแต่ประการใด ยังคงนำเสนอโครงการใหม่ๆเรื่อยมา จนเริ่มเป็นที่รับรู้ของนักศึกษาทั่วไป และปรากฏผลอันเป็นที่น่าพอใจ
ต่อมาประมาณหลังปีพุทธศักราช ๒๕๓๕ ชมรมพุทธศิลป์ฯ คณะสังคมศาสตร์ ได้ย้ายที่ทำการชมรมเข้ามาอยู่ในบริเวณคณะสังคมศาสตร์ เพื่อให้การจัดกิจกรรมต่างๆเป็นไปอย่างสะดวก โดยได้ย้ายมาที่อาคาร สโมสรนักศึกษาคณะสังคมศาสตร์ ชั้น ๒ (ปัจจุบัน คือ ที่ทำการ กองช่าง คณะสังคมศาสตร์) แต่เนื่องจากพื้นที่ไม่เอื้ออำนวย ทางชมรมจึงย้ายเข้าไปอยู่บริเวณหลังห้องของที่ทำการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ (ปัจจุบันคือ โรงอาหารคณะสังคมศาสตร์) เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
