New hope in Christ

30/09/2026

ทิ้งผีกลับมาหา พระเยซูคริสต์ แล้วครับ✝️🔥❤️

30/09/2026

วันนี้เดินทาง ไป..🔥เอาผีทิ้งให้🔥 ผู้เชื่อใหม่
ฝากพี่น้องอธิษฐานการเดินทางด้วยนะครับ
ด้วยความเชื่อผมเชื่อว่าจะมีคนมากมายได้รับความรักมากขึ้น

🔥ฝากพี่น้องอธิษฐานเผื่อ ค่าเดินทางผมด้วยนะครับ 🔥
พี่น้องท่านใดมีภาระใจอยากจะสนับสนุนพันธกิจในการประกาศคประเสริฐ
สามารถถวายได้ตามนี้นะครับ 
ธนาคารกสิกรไทย 0722569792 อ.จอนนี่ จะเย 

28/09/2026

ทุกวันนี้ เราอยู่ในยุคที่มนุษย์มักให้คุณค่ากับคนจากวุฒิการศึกษา ชื่อเสียง สถาบันที่จบมา ตำแหน่ง หรือการได้รับการยอมรับจากองค์กร จนบางครั้งแม้แต่ในแวดวงคริสเตียนเอง
คนคนหนึ่งอาจได้รับการยกย่องและได้รับความไว้วางใจเพราะจบการศึกษาสูง จบพระคริสตธรรมจากสถาบันที่มีชื่อเสียง หรือมีคุณสมบัติที่มนุษย์มองว่าน่าเชื่อถือ ในขณะเดียวกัน
คนที่ไม่ได้จบพระคริสตธรรม ไม่ได้จบจากสถาบันที่มีชื่อเสียง หรือไม่มีวุฒิการศึกษาสูง กลับถูกมองว่ามีคุณค่าน้อยกว่า และบางครั้งถูกตั้งคำถามว่า “มีสิทธิ์อะไรที่จะมารับใช้พระเจ้า?”

แต่....เมื่อเรากลับไปดูแก่นแท้ของพระคัมภีร์ เราจะพบว่ามาตรฐานของพระเจ้าแตกต่างจากมาตรฐานของมนุษย์อย่างมาก พระคัมภีร์ไม่ได้สอนว่าคนคนหนึ่งจะกลายเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าเพราะเรียนสูงที่สุด มีวุฒิการศึกษามากที่สุด หรือได้รับการแต่งตั้งจากองค์กรที่มีชื่อเสียงที่สุด
แต่....รากฐานของการรับใช้เริ่มต้นจาก “พระเจ้าเป็นผู้ทรงเรียก” “พระเจ้าเป็นผู้ทรงเลือก”
และ “พระเจ้าเป็นผู้ทรงแต่งตั้ง” และทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนพระคุณของพระองค์

พระเยซูตรัสอย่างชัดเจนว่า “ท่านทั้งหลายไม่ได้เลือกเรา แต่เราได้เลือกท่านทั้งหลาย และได้แต่งตั้งท่านทั้งหลายไว้แล้ว เพื่อให้ท่านทั้งหลายไปเกิดผล” (ยอห์น 15:16) ข้อนี้ทำให้เราเห็นว่า......

(จุดเริ่มต้นของการรับใช้พระเจ้า)
ไม่ใช่การที่มนุษย์พยายามยื่นคุณสมบัติของตนเองเพื่อสมัครเข้ามารับใช้ แต่เป็นพระเจ้าผู้ทรงเป็นฝ่ายเลือกและแต่งตั้ง

(ไม่ได้หมายความว่าการศึกษาไม่มีคุณค่า)
การเรียนพระคัมภีร์อย่างจริงจัง การฝึกฝน การแสวงหาความรู้ และการเตรียมตัวเพื่อรับใช้เป็นสิ่งที่ดีและมีประโยชน์
แต่.......เราต้องไม่เอาสิ่งเหล่านี้มาแทนที่การทรงเรียกของพระเจ้า เพราะวุฒิการศึกษาอาจบอกว่าเราเรียนอะไรมา แต่ไม่ได้เป็นหลักฐานเพียงอย่างเดียวว่าเราได้รับการทรงเรียกจากพระเจ้า
และตำแหน่งจากมนุษย์อาจบอกว่าองค์กรหนึ่งยอมรับเรา แต่ไม่ได้หมายความว่าองค์กรนั้นเป็นผู้มอบการทรงเรียกจากพระเจ้าให้แก่เรา

อาจารย์เปาโลเป็นตัวอย่างที่เห็นได้อย่างชัดเจน
เปาโลไม่ได้เริ่มต้นการรับใช้พระเยซูคริสต์ด้วยการที่คณะมนุษย์ประชุมกันแล้วลงมติแต่งตั้งเขา
แต่ชีวิตของเขาเปลี่ยนแปลงเมื่อพระเยซูคริสต์ทรงสำแดงพระองค์แก่เขา และพระเจ้าเป็นผู้ทรงเรียกเขาเข้าสู่พันธกิจ พระองค์ตรัสว่า “แต่จงลุกขึ้น ยืนขึ้น และเข้าไปในเมือง แล้วจะมีคนบอกเจ้าว่า เจ้าจะต้องทำอะไร”
(กิจการ 9:6) ต่อมาเปาโลกล่าวถึงการทรงเรียกของเขาว่า “ข้าพเจ้าเป็นอัครทูตของพระเยซูคริสต์โดยพระประสงค์ของพระเจ้า” (1 โครินธ์ 1:1)

เปาโลไม่ได้กล่าวว่า “ข้าพเจ้าเป็นอัครทูตเพราะข้าพเจ้ามีวุฒิการศึกษาสูง” แต่เขาชี้กลับไปที่
“พระประสงค์ของพระเจ้า” นี่คือหัวใจสำคัญของการรับใช้ พระเจ้าทรงเป็นผู้ริเริ่ม ไม่ใช่มนุษย์

แน่นอนว่าเปาโลเองก็มีภูมิหลังทางการศึกษาที่สูง เขาได้รับการศึกษาจากสำนักของกามาลิเอล และมีความรู้ในธรรมบัญญัติอย่างมาก
(กิจการ 22:3) แต่เมื่อเปาโลพูดถึงสิ่งที่เคยเป็นความภาคภูมิใจของเขา เขากลับมองสิ่งเหล่านั้นแตกต่างออกไป
เขากล่าวว่า “แต่สิ่งที่เคยเป็นกำไรของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ากลับถือว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นการขาดทุน เพราะเห็นแก่พระคริสต์” และยังกล่าวต่อว่า “ข้าพเจ้าถือว่าสิ่งสารพัดเป็นการขาดทุน เพราะเหตุคุณค่าอันประเสริฐของการรู้จักพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า” (ฟีลิปปี 3:7-8)

เปาโลไม่ได้บอกว่าความรู้ไม่มีประโยชน์
แต่.....เขากำลังชี้ให้เห็นว่า ความรู้ ความสามารถ ชาติกำเนิด ตำแหน่ง และสิ่งที่มนุษย์สามารถใช้สร้างคุณค่าให้กับตัวเองนั้น ไม่สามารถกลายเป็นรากฐานของการอวดต่อพระเจ้าได้ เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรู้จักพระคริสต์และการดำเนินชีวิตอยู่ภายใต้การทรงเรียกของพระองค์

พระคัมภีร์ยังกล่าวว่า “แต่พระเจ้าทรงเลือกสิ่งที่โลกถือว่าโง่ เพื่อทำให้คนมีปัญญาอับอาย และพระเจ้าทรงเลือกสิ่งที่โลกถือว่าอ่อนแอ เพื่อทำให้คนที่แข็งแรงอับอาย และพระเจ้าทรงเลือกสิ่งที่โลกถือว่าต่ำต้อยและถูกดูหมิ่น คือสิ่งที่ไม่เป็นสิ่งใด เพื่อทำลายสิ่งที่เป็นสิ่งสำคัญ เพื่อไม่ให้มนุษย์สักคนหนึ่งอวดต่อพระพักตร์พระเจ้า” (1 โครินธ์ 1:27-29)

(นี่คือวิธีการของพระเจ้าที่แตกต่างจากระบบของมนุษย์)
มนุษย์มองหาคนที่มีชื่อเสียง มีคุณสมบัติ มีความสามารถ มีตำแหน่ง และได้รับการยอมรับ แต่พระเจ้าทรงมองลึกเข้าไปถึงหัวใจ พระองค์สามารถหยิบคนธรรมดาที่ไม่มีใครรู้จักขึ้นมาใช้ได้ พระองค์สามารถใช้คนที่โลกมองข้ามได้ และพระองค์สามารถทำให้ชีวิตของคนที่ไม่มีอะไรโดดเด่น กลายเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังในพระหัตถ์ของพระองค์

เมื่อพระเยซูทรงเลือกสาวก พระองค์ไม่ได้เลือกเฉพาะนักวิชาการหรือผู้ที่ผ่านระบบการศึกษาทางศาสนาที่มีชื่อเสียง แต่ทรงเรียกชาวประมง คนเก็บภาษี และคนธรรมดาให้ติดตามพระองค์
เช่น เปโตรและอันดรูว์ที่เป็นชาวประมง ยากอบและยอห์นที่ทำอาชีพประมง และมัทธิวซึ่งเป็นคนเก็บภาษี (มัทธิว 4:18-22; มัทธิว 9:9)

สิ่งที่น่าสนใจคือ....... เมื่อคนเหล่านั้นยืนประกาศพระวจนะต่อหน้าผู้นำศาสนา คนเหล่านั้นกลับประหลาดใจ เพราะเห็นความกล้าหาญของเปโตรและยอห์น และ “เมื่อเขาเห็นว่าเป็นคนไม่มีการศึกษาและเป็นคนสามัญ ก็ประหลาดใจ แล้วจำได้ว่า คนเหล่านี้เคยอยู่กับพระเยซู” (กิจการ 4:13)

สิ่งที่ทำให้คนเหล่านั้นแตกต่างไม่ใช่ใบปริญญา แต่คือการที่พวกเขา “เคยอยู่กับพระเยซู”

นี่ไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าต่อต้านการศึกษา
แต่หมายความว่า........ (การศึกษาไม่สามารถเข้ามาแทนที่การอยู่กับพระเยซูได้)
คนหนึ่งอาจมีความรู้มาก แต่ถ้าไม่มีความสัมพันธ์กับพระคริสต์ ความรู้ก็ไม่สามารถสร้างชีวิตฝ่ายวิญญาณขึ้นมาได้ ในทางกลับกัน คนธรรมดาที่รู้จักพระเยซู เชื่อฟังพระองค์ และยอมให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงนำ ก็สามารถถูกพระเจ้าใช้ได้อย่างเกิดผล

การรับใช้พระเจ้าจึงไม่ควรถูกลดให้เหลือเพียงระบบการสมัครงานของมนุษย์
เพราะ......(การรับใช้พระเจ้าไม่ใช่อาชีพที่มนุษย์กำหนดตำแหน่งให้กัน)

แต่เป็นการตอบสนองต่อการทรงเรียกของพระเจ้า เปาโลกล่าวว่า “โดยพระคุณของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงเป็นอย่างที่ข้าพเจ้าเป็น และพระคุณของพระองค์ที่ประทานแก่ข้าพเจ้าไม่ได้ไร้ประโยชน์” (1 โครินธ์ 15:10)

สังเกตคำว่า “โดยพระคุณของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงเป็นอย่างที่ข้าพเจ้าเป็น” เปาโลไม่ได้ยกความสามารถของตนขึ้นมาเป็นเหตุผลแรก แต่เขายกพระคุณของพระเจ้าขึ้นมาเป็นรากฐาน

เพราะฉะนั้น คนที่รับใช้พระเจ้าไม่ควรกล่าวว่า “ฉันมาถึงตรงนี้เพราะฉันเก่ง”
แต่ควรกล่าวว่า “ฉันมาถึงตรงนี้ได้เพราะพระคุณของพระเจ้า”
คนหนึ่งอาจมีความรู้มาก แต่อีกคนอาจมีประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านความเจ็บปวดอย่างหนัก
คนหนึ่งอาจจบพระคริสตธรรม แต่อีกคนหนึ่งอาจไม่เคยมีโอกาสเรียนในสถาบันเหล่านั้น แต่ทั้งสองคนสามารถเป็นเครื่องมือของพระเจ้าได้ หากพระเจ้าทรงเรียกและเขายอมให้พระองค์ทรงใช้

พระคัมภีร์กล่าวว่า “และพระองค์เองทรงประทานบางคนให้เป็นอัครทูต บางคนเป็นผู้เผยพระวจนะ บางคนเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ และบางคนเป็นศิษยาภิบาลและอาจารย์” (เอเฟซัส 4:11)

(สังเกตว่า พระคัมภีร์กล่าวว่า)....... “พระองค์เองทรงประทาน” ไม่ใช่มนุษย์เป็นผู้สร้างตำแหน่งเหล่านี้ขึ้นมาเอง

ดังนั้น.....( เราต้องระมัดระวังไม่ให้ระบบของมนุษย์กลายเป็นมาตรฐานสูงกว่าพระวจนะของพระเจ้า) เพราะเมื่อใดก็ตามที่เราตัดสินคุณค่าของผู้รับใช้จากวุฒิการศึกษา สถาบัน ตำแหน่ง หรือชื่อเสียงเพียงอย่างเดียว เราอาจกำลังใช้มาตรฐานที่พระคัมภีร์ไม่ได้ใช้เป็นมาตรฐานหลัก

พระเจ้าทรงมองหัวใจ “เพราะพระยาห์เวห์มิได้ทอดพระเนตรอย่างที่มนุษย์ดู มนุษย์ดูที่รูปร่างภายนอก แต่พระยาห์เวห์ทอดพระเนตรที่จิตใจ” (1 ซามูเอล 16:7)

ดาวิดเองก็เป็นภาพที่ชัดเจนมาก เมื่อซามูเอลไปหาบุตรของเจสซีเพื่อเจิมตั้งกษัตริย์ บุตรชายที่ดูมีคุณสมบัติเหมาะสมในสายตามนุษย์ถูกนำออกมา แต่พระเจ้ากลับไม่ได้เลือกพวกเขา และในที่สุดดาวิดผู้เป็นบุตรชายคนเล็กซึ่งกำลังเลี้ยงแกะอยู่ในทุ่งนา ก็ถูกเรียกเข้ามา และพระเจ้าตรัสว่า “จงลุกขึ้นเจิมตั้งเขา เพราะคนนี้คือผู้นั้น” (1 ซามูเอล 16:12)

มนุษย์มองคนที่ดูเหมาะสม แต่พระเจ้าทรงเลือกคนที่พระองค์ประสงค์จะใช้

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเราต้องไม่ดูถูกคนที่ไม่ได้จบพระคริสตธรรม และไม่ควรยกย่องคนที่จบสูงเพียงเพราะวุฒิการศึกษาของเขา
การจบพระคริสตธรรมเป็นสิ่งที่ดี การศึกษาพระวจนะอย่างเป็นระบบเป็นสิ่งที่ดี แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ควรกลายเป็นเครื่องมือในการแบ่งคนออกเป็น “คนมีคุณค่า” กับ “คนไม่มีคุณค่า”
เพราะ........(คุณค่าของผู้รับใช้ไม่ได้เริ่มต้นจากกระดาษใบหนึ่ง แต่เริ่มต้นจากพระเจ้า)

ในขณะเดียวกัน คนที่ไม่ได้จบพระคริสตธรรมก็ไม่ควรใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างว่า “ไม่จำเป็นต้องเรียน ไม่จำเป็นต้องศึกษา” เพราะพระคัมภีร์เองก็เรียกร้องให้ผู้รับใช้ของพระเจ้าศึกษาและเตรียมตัวอย่างจริงจัง เปาโลบอกทิโมธีว่า “จงพยายามสำแดงตนเองให้เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า เป็นคนงานที่ไม่มีอะไรต้องอาย และใช้พระวจนะแห่งความจริงอย่างถูกต้อง” (2 ทิโมธี 2:15)

ดังนั้น ประเด็นไม่ใช่ “เรียนหรือไม่เรียน” แต่คือ “อะไรคือรากฐานของการรับใช้” เราสามารถเรียนได้ เราควรเรียน เราควรฝึกฝน เราควรศึกษาพระคัมภีร์อย่างลึกซึ้ง แต่เราไม่ควรเอาการศึกษามาแทนพระวิญญาณบริสุทธิ์ และไม่ควรเอาวุฒิการศึกษามาแทนการทรงเรียกของพระเจ้า

เพราะท้ายที่สุดแล้ว พระเจ้าจะไม่ได้ถามเราว่า “เธอจบจากสถาบันไหน?” แต่ชีวิตของเราต้องตอบคำถามว่า “เมื่อพระเจ้าเรียกแล้ว เราซื่อสัตย์ต่อการทรงเรียกของพระองค์หรือไม่?”

ผู้รับใช้ที่แท้จริงจึงไม่ใช่คนที่พยายามสร้างชื่อให้ตัวเอง แต่เป็นคนที่ยอมให้พระนามของพระคริสต์ปรากฏผ่านชีวิตของตน เปาโลกล่าวว่า “แต่เรามีสมบัตินี้อยู่ในภาชนะดิน เพื่อให้เห็นว่าฤทธิ์เดชอันเลิศนั้นเป็นของพระเจ้า ไม่ใช่มาจากตัวเราเอง” (2 โครินธ์ 4:7)

เราเป็นเพียง “ภาชนะดิน” แต่พระเจ้าทรงเป็นผู้ที่ทำงานผ่านภาชนะนั้น ความสามารถของเราอาจมีจำกัด ความรู้ของเราอาจมีจำกัด ประสบการณ์ของเราอาจมีจำกัด แต่พระคุณของพระเจ้าไม่มีขีดจำกัด

เพราะฉะนั้น อย่าดูถูกคนที่พระเจ้าทรงเรียกเพียงเพราะเขาไม่มีวุฒิที่มนุษย์ยอมรับ และอย่ายกย่องใครเพียงเพราะเขามีวุฒิที่สูง เพราะตำแหน่งที่มนุษย์มอบให้ไม่สามารถสร้างการทรงเรียกของพระเจ้า และการไม่มีวุฒิการศึกษาก็ไม่สามารถยกเลิกการทรงเรียกที่พระเจ้าประทานให้ได้

สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่ “มนุษย์แต่งตั้งฉันหรือไม่” แต่คือ “พระเจ้าทรงเรียกฉันหรือไม่” ไม่ใช่ “คนรู้จักฉันมากแค่ไหน” แต่คือ “พระเจ้าทรงรู้จักฉันหรือไม่” ไม่ใช่ “ฉันมีคุณสมบัติที่มนุษย์ยอมรับมากเพียงใด” แต่คือ “ฉันยอมจำนนต่อพระเจ้าและสัตย์ซื่อต่อสิ่งที่พระองค์ทรงมอบหมายหรือไม่”

เพราะการรับใช้พระเจ้าเริ่มต้นจากพระคุณ ดำเนินต่อไปด้วยการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ และสำเร็จได้ด้วยฤทธิ์เดชของพระเจ้า ไม่ใช่ด้วยกำลัง ความสามารถ หรือการยอมรับจากมนุษย์

“ไม่ใช่ด้วยกำลังหรือด้วยฤทธิ์ แต่ด้วยวิญญาณของเรา พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้แหละ” (เศคาริยาห์ 4:6)

ท้ายที่สุดแล้ว คนที่พระเจ้าทรงใช้ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่โลกปรบมือให้ แต่เป็นคนที่ยอมให้พระเจ้าทรงใช้ คนที่พระเจ้าทรงเรียกไม่จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากทุกคน แต่ต้องสัตย์ซื่อต่อพระองค์ เพราะวันหนึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่ว่าเรามีชื่อเสียงเพียงใด ไม่ใช่ว่าเราจบจากสถาบันใด และไม่ใช่ว่ามีมนุษย์กี่คนยอมรับเรา แต่คือเราสามารถยืนต่อพระพักตร์พระเจ้าและกล่าวได้ว่า “ข้าพระองค์ได้ทำสิ่งที่พระองค์ทรงเรียกให้ข้าพระองค์ทำอย่างสัตย์ซื่อแล้ว”

เพราะผู้รับใช้ของพระเจ้าไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยวุฒิการศึกษา แต่ถูกสร้างขึ้นด้วยพระคุณ การทรงเรียก การเจิม การเชื่อฟัง และการยอมจำนนต่อพระเจ้า และเมื่อพระเจ้าทรงเลือกคนธรรมดาคนหนึ่ง พระองค์สามารถทำให้ชีวิตธรรมดานั้นกลายเป็นภาชนะที่นำพระสิริของพระองค์ไปสู่ผู้คนมากมายได้

28/09/2026

หัวข้อ จากเกลียด เป็น ปกป้อง

27/09/2026

27/09/2026

สองพ่อลูก ตัดสินใจ ทิ้งผี ติดตามพระเยซูคริสต์ ❤️❤️❤️✝️✝️✝️🔥🔥🔥

24/09/2026

ขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับทุกการเดินทาง ขอบคุณพระวิญญาณบริสุทธิ์✝️✝️🔥❤️🌱

23/09/2026

พี่น้องเชื่อไหมว่า….ทุกวันนี้มนุษย์จำนวนมากคิดว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่อีกหลายปี

แต่….ความจริงคือเราไม่รู้เลยว่าอีก 1 ชั่วโมง หรืออีก 5 ชั่วโมงข้างหน้า ชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร

เพราะพระเจ้าทรงเป็นผู้กำหนดวันเวลาของชีวิตและทรงรู้จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของเรา

นี่จึงเป็นเวลาที่เราต้องหยุดและกลับมาทบทวนชีวิตของตัวเองว่า แท้จริงแล้วเราเกิดมาเพื่ออะไร
และกำลังใช้ชีวิตอยู่เพื่อสิ่งใด ความจริงคือพระเจ้าทรงให้เราอยู่บนโลกนี้เพียงชั่วคราว
และพระองค์ทรงมีแผนการที่ดีสำหรับชีวิตของเราในโลกนี้ แต่สิ่งที่ดีที่สุดที่พระองค์ทรงเตรียมไว้ไม่ได้จบลงเพียงชีวิตบนโลก
เพราะพระองค์ทรงเตรียมบ้านถาวรในฟ้าสวรรค์ไว้สำหรับผู้ที่เป็นของพระองค์ ที่นั่นคือบ้านนิรันดร์ที่ไม่มีความตาย
ไม่มีการสูญเสีย และไม่มีวันสิ้นสุด เพราะฉะนั้น พี่น้องครับ วันนี้ขอให้เรากลับมาทบทวนชีวิตของเราอีกครั้ง

อย่าปล่อยให้วันเวลาผ่านไปโดยไม่รู้ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร พระเจ้ากำลังเรียกคุณกลับมาหาพระองค์ พระเจ้ารอคุณอยู่ และวันนี้ยังเป็นเวลาที่เราจะหันกลับมาหาพระองค์ด้วยหัวใจทั้งหมดของเรา ✝️❤️