วัดนางนองวรวิหาร

วัดนางนองเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งในเขตจอมทอง โดยเฉพาะเป็นวัดที่ตั้งอยู่ในเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่คับคั่งมาแต่โบราณ คือ คลองด่าน หรือคลองสนามชัย อยู่ริมคลองฝั่งใต้ตรงข้ามวัดหนัง กล่าวกันว่ามีมา (พ.ศ. 2245-2252) ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ ในรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหาเจษฎาราชเจ้า เมื่อ พ.ศ.2375 โปรดให้ทำเป็นงานใหญ่ รื้อของเก่า และปฏิสังขรณ์ใหม่ทั้งพระอารามดัง

ปรากฏงานศิลปกรรมแบบพระราชนิยมในพระองค์ที่พระอุโบสถและพระวิหารคู่ การทรงบูรณะปฏิสังขรณ์วัดนางนองนั้น สืบเนื่องจากวัดนางนองในแขวงบางนางนอง เดิมเป็นนิวาสถานของสมเด็จพระศรีสุลาลัยพระนามเดิม คือ เจ้าจอมมารดาเรียม พระราชชนนี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมา ตระกูลของสมเด็จพระศรีสุลาลัย ย้ายข้ามฟากไปอยู่บริเวณวัดหนัง ฉะนั้นวัดหนังและวัดนางนองจึงเป็นวัดที่เนื่องในสมเด็จพระราชมารดาที่ว่าศิลปะแบบพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ ศิลปกรรมที่เลียนแบบศิลปะจีนปรากฏในงานสถาปัตยกรรมเป็นหลัก จากรูปแบบการวางแผนผังพระอารามในรัชสมัยและงานสถาปัตยกรรมไทยที่สร้างสรรค์ผสมผสานศิลปะจีน อาคารที่สำคัญ ได้แก่พระอุโบสถ พระวิหาร งานศิลปกรรมจะอยู่ที่ส่วนหลังคา หน้าจั่วหรือหน้าบัน อันเป็นส่วนที่ถูกแดดฝนอยู่เสมอ จึงทำเป็นงานก่ออิฐถือปูนทำเลียนแบบจีน ทำให้ทนทานต่อสภาพดินฟ้าอากาศได้ยาวนานกว่างานเครื่องไม้ที่ทำตามแบบศิลปะดั้งเดิม ที่เป็นช่อฟ้าใบระกาแต่โบราณ อย่างไรก็ตาม ทั้งพระอุโบสถ พระวิหาร หรืออาคารสถาปัตยกรรมประเภทอื่น ถึงแม้จะสร้างขึ้นเลียนแบบจีนก็ตาม ก็ทรงระมัดระวังที่จะรักษาลักษณะความเป็นไทยไว้ เช่น การซ้อนหลังคาในส่วนที่เด่นของอาคาร และมุงกระเบื้องตามลักษณะของไทย
การบูรณะปฏิสังขรณ์ใช้เวลาหลายปีจึงแล้วเสร็จได้สถาปนาเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ประกอบพิธีผูก พัทธสีมาพระอุโบสถเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2384(ประชุมหมายรับสั่งภาค4 ตอน2, 2536:24-27)
พระอุโบสถ เป็นศิลปะในสมัยรัชกาลที่ 3 บานประตูด้านนอกประดับมุกทั้งบาน เขียนลายงดงามมาก ด้านในเขียนลายรดน้ำ บานหน้าต่างเขียนภาพเรื่องในวรรณคดี ส่วนที่บานประตูและผนังด้านในเขียนเรื่องจีน เช่น สามก๊ก ฮก ลก ซิ่ว พระประธานทรงเครื่องปางมารวิชัยเป็นศิลปะสมัยสุโขทัยสร้างในสมัยรัชกาลที่ 3
พระเจดีย์ เป็นแบบย่อมุมไม้ 20 ฐานเป็นทักษิณ 8 เหลี่ยม ยอดแหลมเรียวสร้างในสมัยรัชกาลที่ 3 บริเวณด้านหน้าพระเจดีย์ประดิษฐานพระสังข์กัจจายน์หรือ "หลวงพ่อโต"
พระวิหาร เป็นสถาปัตยกรรมแบบจีน หน้าบันประดับปูนปั้นรูปมังกร ส่วนเจดีย์จีนประดับด้วยกระเบื้องสี
พระวิหารเก่า มีพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย 2 องค์มีผู้เล่าว่า มีคนพบของโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน เมื่อทำการขุดก็พบพระพุทธรูป 2 องค์ จึงขนานนามว่า "พระผุด"