13/05/2024
มาหาพระเจ้าอย่าลืมพกใจที่ถ่อมใจเข้ามาด้วย ยิ่งถ่อมอย่างสุดๆก็จะยิ่งพบกับพระองค์
สุภาษิต 3:5 THSV11
[5] จงวางใจในพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจของเจ้า และอย่าพึ่งพาความรอบรู้ของตนเอง
https://bible.com/bible/174/pro.3.5.THSV11
ในสุภาษิตข้อนี้ให้เราวางใจในพระเจ้าด้วยสุดใจ คล้ายกับพระบัญญัติข้อแรกที่พระเยซูได้สั่งสอนไว้ คือให้รักพระเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจสุดความคิด สุดกำลัง และพระธรรมข้อนิ้ยังเน้นย้ำให้เราไม่พึ่งพาความรอบรู้ของตนเอง บางฉบับแปลว่าความเข้าใจ การหยั่งรู้ของตนเอง หมายถึงอย่าเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง เพราะการมีตนเองเป็นที่ตั้งนั้น ขัดขวางทางการดำเนินชีวิตที่มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลาง เกิดการต่อสู้ต่อต้านภายในจิตใจและมักยกความยุติธรรมที่เข้าข้างตัวเองอยู่เสมอ และตนเองนั้นตั้งอยู่บนความแปรปรวนเกินไปด้วย แต่การที่เราวางใจพระเจ้า คือหนทางละทิ้งตนเอง ปลดตนออกจากการยึดติด ซึ่งมากกว่าขั้นของความเสียสละ เพราะเป็นการถวายตัวและใจแด่พระเจ้า ให้พระองค์ดูแลทั้งหมดทั้งสุขยินดีและทุกข์โศกเศร้า โดยจำนนเพื่อให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จในชีวิตตามแต่พระองค์ นอกจากนี้ยังเกิดจากการใคร่ครวญตัดสินใจของเรา ด้วยความไว้วางใจนี้ทำให้เราผ่านบางบทเรียนในชีวิต ที่มักเป็นบทเรียนของการเรียกร้อง เช่น การเรียกร้องความยุติธรรม เรียกร้องความสุขในมุมมองของตนเอง การสงสารตัวเอง ปัญหาความสัมพันธ์ส่วนใหญ่ก็มักเกิดขึ้นเพราะการเรียกร้องนี้ ซึ่งมีเพียงการยอมตนให้พระเจ้าด้วยความไว้วางใจเท่านั้น ที่พาเราผ่านสิ่งที่ไม่มีคำตอบเรื่องความยุติธรรม ณ.ปัจจุบันไปได้ ด้วยความหวังใจที่เรายึดถือได้ นั่นคือความรักมั่นคงจากพระเจ้าของเรา