วัดศาลาแดง ตั้งอยู่ในที่ชุมชน เป็นวัดโบราณที่เดิมเป็นป่า การคมนาคมไม่สะดวก ต้องอาศัยการเดินทางด้วยเท้าเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงแรกก่อนตั้งวัดการเดินทางไปยังจุดต่างๆ ต้องอาศัยเส้นทางดังกล่าวเป็นหลัก บริเวณทางเดินมีศาลาพักร้อนหลังหนึ่งมุงด้วยกระเบื้องมอญสีแดงเป็นสัญลักษณ์ ตามคำบอกเล่าเป็นหลักฐาน จากอดีต เจ้าอาวาสและผู้สูงอายุหลายท่าน เดิม วัดมีเนื้อที่จำนวนประมาณ ๙ ไร่ ๒ งาน ๑๘ ตารางวา โดยได้รับการถวายที่ดินจาก นายยิ่ง นางเหม รอดทอง ซึ่งเป็นเจ้าของโฉนดที่ดิน ในขณะนั้น ได้ทำการถวายให้เป็นที่ก่อตั้งวัด เมื่อประมาณปี พ.ศ.๒๔๑๙
เมื่อมีสัญลักษณ์เช่นนี้ ในขณะสร้างวัด จึงตั้งชื่อวัด โดยการถือเอาลักษณะของศาลาพักร้อน ที่มีหลังคาเป็นสีแดง ว่า วัดศาลาแดง เพื่อให้เหมาะสมกับสถานที่ ในขณะนั้น และคำว่า วัดศาลาแดง นี้ จึงกลายเป็นวัดประจำหมู่บ้าน และใช้เรียกขานสืบ ๆ กันมา ตั้งแต่บัดนั้น จนกระทั่งทุกวันนี้
ในปัจจุบัน ได้มีการซื้อที่ดินบริเวณรอบ ๆ วัดเพิ่มขึ้นโดยลำดับ ตั้งแต่ในสมัยพระครูวิหารกิจจารักษ์ (ผล เกสโร) พ.ศ. ๒๕๑๔ ซื้อทางทิศเหนือของวัดจำนวน ๑ ไร่ ให้ขยายเป็นที่ตั้งอาคารเรียน ชั้นประถม ปีที่ ๕ ถึง ๗ ของโรงเรียนวัดศาลาแดง, ต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ทางด้านทิศใต้ของวัด โดยได้ซื้อที่ดินของ นายจันทร์ นางทองรัก พลอยแก้ว จำนวนประมาณ 3 ไร่ มอบให้เป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดศาลาแดง ในภายหลัง สมัยพระครูสุนทรพัฒนโกศล เป็นเจ้าอาวาสวัดศาลาแดง เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๙ เป็นต้นมา ได้ซื้อที่ดินรอบบริเวณวัดเพิ่มขึ้นโดยลำดับ จนมีเนื้อที่รวมได้ ๑๓ ไร่ ๓ งาน ๗๙ ตารางวา (บันทึก ในปี ๒๕๓๕)
