10/05/2022
แกะที่รักผู้หลงหาย 🐏
หลายๆครั้งคริสเตียนเจอกับความอ่อนกำลัง หรืออาจรู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่มีค่าและไม่สำคัญ ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ถือเป็นเรื่องปกติในมนุษย์ และมักเกิดจากความรู้สึกผิดที่ตนเองนั้นพลาดพลั้งหรือล้มลงในความผิดบาป แต่ในพระธรรม "ลูกา 15:1-10" นั้น พระเจ้าได้ตรัสเป็นคำอุปมายืนยันและสร้างความมั่นใจให้กับเราว่าพระเจ้าเห็นความสำคัญของเราเป็นอย่างยิ่ง โดยที่พระองค์นั้นได้ทรงออกตามหาเราด้วยพระองค์เอง ชนิดที่ว่าไม่เจอไม่ล้มเลิก ในวันที่เรายังเป็นคนบาปและยังหลงจากทางของพระเจ้า และจากพระธรรมตอนนี้ยังแสดงให้เราเห็นอีกว่าการที่เรากลับใจนั้น เป็นการทำให้พระเจ้าและทั้งสวรรค์ชื่นชมยินดี โดยการกลับใจนั้นหมายถึงการที่เราหันกลับมาหาพระเยซูทั้งความคิด ความรู้สึก และการกระทำ เรามีโอกาสล้มลงในความบาปได้ทุกเมื่อ เพราะเราเป็นมนุษย์ แต่คำอุปมาเรื่องแกะและเหรียญเงินนี้จะย้ำเตือนให้เรารู้เสมอว่าเรามีค่ามากแค่ไหนในสายพระเนตรของพระเจ้า และเราจะต้องรีบกลับใจทันทีเมื่อรู้ตัวว่ากำลังเดินผิดทาง
ในพระธรรมตอนนี้ไม่เพียงแต่หมายถึงตัวเราเองเท่านั้นที่มีคุณค่ามากมายมหาศาลในสายพระเนตรของพระเจ้า แต่ยังหมายถึงพี่น้องผู้เชื่อที่หลงหายไป และคนบาปที่ยังไม่รู้จักกับพระเยซูคริสต์ด้วย เพราะฉะนั้นผู้ที่ตระหนักได้ถึงตรงนี้แล้ว เราจะต้องสวมหัวใจของพระองค์ และช่วยกันพาแกะที่หลงหายของพระองค์นั้นกลับมาสู่อ้อมกอดของพระองค์อีกครั้ง
“ครั้งนั้นบรรดาคนเก็บภาษี และพวกคนบาปเข้ามาใกล้เพื่อจะฟังพระองค์ ฝ่ายพวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์บ่นว่า พระองค์จึงตรัสคำเปรียบให้เขาฟังดังต่อไปนี้ว่า
