23/08/2026
"ถูกเจิมไว้เพื่อผู้อื่น"
วันต้นสัปดาห์ กับ พระวจนะแห่งชีวิต
"พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ องค์เจ้านายทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า เพราะว่าพระยาห์เวห์ทรงเจิมข้าพเจ้าไว้..."
(อิสยาห์ บทที่ 61 ข้อที่ 1)
-----------------------------------------
เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา "วันต้นสัปดาห์ กับ พระวจนะแห่งชีวิต" ได้พาผู้อ่านทุกท่านศึกษาในพระธรรมปฐมกาล บทที่ 12 และเรียนรู้ร่วมกันว่า พระเจ้าทรงเรียกอับราม ทรงอวยพรเขา และทรงมีพระประสงค์ให้เขาเป็นพระพรแก่ชนชาติทั้งหลาย เราได้เห็นว่า "พระพรของพระเจ้า" ไม่ได้มีปลายทางอยู่ที่ผู้รับเพียงลำพัง แต่ทรงประสงค์ให้พระพรนั้นไหลต่อไปสู่ผู้อื่นเสมอ...
เมื่อมาถึงสัปดาห์นี้ พระวจนะกำลังพาเราไปสู่คำถามสำคัญอีกประการหนึ่ง นั่นคือ "เราจะดำเนินตามการทรงเรียกนั้นได้อย่างไร?" เพราะการเป็นพระพรแก่ผู้อื่นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นได้ด้วยกำลังของตนเองเพียงอย่างเดียว ไม่ใช่เรื่องของความสามารถ ประสบการณ์ หรือสติปัญญาของมนุษย์เท่านั้น แต่เป็นเรื่องของการทรงสถิต การทรงนำ และฤทธานุภาพจากพระเจ้า ด้วยเหตุนี้ MPCF Thailand จึงขอชวนผู้อ่านทุกท่านร่วมกันศึกษาในพระธรรมอิสยาห์ บทที่ 61 ซึ่งเป็นพระธรรมสำคัญที่เผยให้เห็นหัวใจของพันธกิจที่พระเจ้าทรงมอบหมายแก่ "ผู้ที่พระองค์ทรงเรียก"
บริบทของพระธรรมตอนนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ประชากรของพระเจ้าได้ผ่านความสูญเสีย ความพังทลาย และความผิดหวังมาอย่างยาวนาน บ้านเมืองถูกทำลาย ชีวิตของผู้คนเต็มไปด้วยบาดแผล และอนาคตดูเหมือนจะมืดมน แต่ท่ามกลางสภาพเช่นนั้น พระเจ้ากลับตรัสถึงข่าวดี การปลอบโยน การฟื้นฟู และความหวัง พระองค์ตรัสถึงผู้รับใช้คนหนึ่งที่พระองค์จะทรงส่งออกไปท่ามกลางผู้คนที่กำลังแตกสลาย เพื่อให้พวกเขาได้รับการเยียวยาและได้รับการฟื้นฟูอีกครั้ง
อิสยาห์กล่าวว่า "พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ องค์เจ้านายทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า เพราะว่าพระยาห์เวห์ทรงเจิมข้าพเจ้าไว้"
เมื่อกล่าวถึงคำว่า "การเจิม" ผู้เชื่อจำนวนไม่น้อยอาจนึกถึง "ฤทธานุภาพ อำนาจ หรือประสบการณ์ฝ่ายวิญญาณบางประการ" จนบางครั้งเกิดความเข้าใจว่า "การเจิม" เป็นเครื่องหมายของความพิเศษ หรือเป็นสิ่งที่ทำให้บุคคลหนึ่งมีสถานะสูงกว่าอีกคนหนึ่ง แต่เมื่อเรากลับมาศึกษาพระธรรมในบริบทนี้อย่างใกล้ชิด เราจะพบว่าพระคัมภีร์กำลังนำเสนอภาพที่ลึกซึ้งกว่านั้นมาก...
คำว่า "เจิม" ในภาษาฮีบรูคือคำว่า "Mashach" ซึ่งมีความหมายถึง "การแยกไว้ การแต่งตั้งไว้ หรือการมอบหมายไว้สำหรับพระประสงค์เฉพาะของพระเจ้า" ในพระคัมภีร์เดิม กษัตริย์ ปุโรหิต และผู้รับใช้ที่พระเจ้าทรงเลือก จะได้รับการเจิมเป็นเครื่องหมายว่าพระองค์ทรงแต่งตั้งพวกเขาให้ทำหน้าที่ตามพระประสงค์ของพระองค์ ดังนั้นแก่นแท้ของการเจิมจึงไม่ใช่เรื่องของสถานะ แต่เป็นเรื่องของ "การทรงเรียก" ไม่ใช่เรื่องของสิทธิพิเศษ แต่เป็นเรื่องของพันธกิจ ไม่ใช่การที่พระเจ้าทรงยกบุคคลหนึ่งขึ้นเหนือคนอื่น แต่เป็นการที่พระองค์ทรงแยกเขาไว้เพื่อรับใช้พระองค์และรับใช้ผู้อื่น...
สิ่งที่น่าสังเกตคือ อิสยาห์ไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำว่า "พระเจ้าทรงเจิมข้าพเจ้า" แต่เริ่มต้นด้วยคำว่า "พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ องค์เจ้านายทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า" ก่อนเสมอ ราวกับกำลังสำแดงให้เห็นว่า การทรงเรียกของพระเจ้าไม่เคยแยกออกจากการทรงสถิตของพระองค์ ผู้ที่พระเจ้าทรงเรียก พระองค์จะทรงสถิตด้วย และผู้ที่พระองค์ทรงส่ง พระองค์จะทรงประทานกำลังที่จำเป็นสำหรับพันธกิจนั้นด้วย
นี่คือเหตุผลที่อิสยาห์ไม่ได้หยุดอยู่เพียงคำว่า "พระยาห์เวห์ทรงเจิมข้าพเจ้าไว้" แต่กล่าวต่อทันทีว่า... (ข้อที่ 1-2)
"เพื่อนำข่าวดีมายังคนที่ทุกข์ใจ"
"เพื่อปลอบโยนคนชอกช้ำใจ"
"เพื่อประกาศอิสรภาพแก่บรรดาเชลย"
"เพื่อชูใจทุกคนที่ไว้ทุกข์"
หากพิจารณาอย่างละเอียด จะเห็นได้ว่า "จุดศูนย์กลาง" ของพระธรรมตอนนี้ไม่ใช่ผู้ที่ได้รับการเจิม แต่คือ "ผู้คนที่กำลังทุกข์ใจ ชอกช้ำ เป็นเชลย ถูกจำจอง และกำลังหมดหวัง" พระเจ้าทรงเจิมผู้รับใช้ของพระองค์ ไม่ใช่เพื่อให้เขากลายเป็นจุดสนใจ แต่เพื่อให้เขากลายเป็นช่องทางที่ข่าวดี ความหวัง และพระคุณของพระเจ้าจะไปถึงผู้คนเหล่านั้น... ในความเป็นจริง "พระเยซู" ทรงสำแดงความหมายของพระธรรมตอนนี้อย่างสมบูรณ์ที่สุด เมื่อพระองค์ทรงหยิบพระธรรมอิสยาห์ตอนนี้มาอ่านในธรรมศาลาตามที่บันทึกไว้ในลูกา บทที่ 4 และทรงประกาศว่าพระวจนะตอนนี้สำเร็จแล้วในพระองค์
พระเยซู คือ "ผู้ถูกเจิม" อย่างแท้จริง แต่สิ่งที่พระองค์ทรงกระทำตลอดพระชนม์ชีพไม่ได้เป็นการเรียกร้องให้ผู้คนรับใช้พระองค์ กลับเป็นการที่พระองค์ทรงรับใช้ผู้คน ทรงรักษาคนเจ็บป่วย ทรงยกชูผู้ต่ำต้อย ทรงปลอบโยนผู้ทุกข์ใจ และท้ายที่สุดทรงสละพระชนม์ชีพเพื่อมนุษย์ทั้งปวง... ยิ่งเราอ่านอิสยาห์ บทที่ 61 มากเท่าไร เรายิ่งเห็นว่า การเจิมในพระคัมภีร์ไม่ได้นำเราไปสู่ความยิ่งใหญ่ของมนุษย์ แต่พาเราไปสู่พระทัยของพระเจ้า ผู้ทรงห่วงใยคนที่เจ็บปวด คนที่อ่อนล้า และคนที่กำลังต้องการความหวัง
นอกจากนี้ พระธรรมตอนนี้ยังแสดงให้เห็นว่า พระราชกิจของพระเจ้าไม่ได้หยุดอยู่เพียงการเยียวยาบุคคล แต่ขยายไปสู่การฟื้นฟูชุมชนและสังคมด้วย อิสยาห์กล่าวว่า "เขาทั้งหลายจะสร้างสิ่งปรักหักพังโบราณขึ้นใหม่" และ "เขาจะซ่อมบรรดาเมืองที่พังแล้วขึ้นมาใหม่" (ข้อที่ 4) นี่เป็นภาพที่งดงามของพระราชกิจแห่งการฟื้นฟู ผู้ที่ได้รับการปลอบโยนจากพระเจ้า จะกลายเป็นผู้ปลอบโยนผู้อื่น ผู้ที่ได้รับการฟื้นฟูจากพระเจ้า จะกลายเป็นผู้มีส่วนในการฟื้นฟูผู้อื่น และผู้ที่ได้รับพระคุณจากพระเจ้า จะกลายเป็นช่องทางแห่งพระคุณของพระองค์ต่อไป
อันที่จริง เป้าหมายสูงสุดของพระราชกิจทั้งหมดในอิสยาห์ บทที่ 61 ไม่ได้จบอยู่ที่การฟื้นฟูมนุษย์หรือการฟื้นฟูเมืองเท่านั้น แต่จบลงที่พระสิริของพระเจ้าเอง เพราะผู้ที่ได้รับการฟื้นฟูจะถูกเรียกว่า "ต้นโอ๊กแห่งความชอบธรรม" ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงปลูกไว้ "เพื่อสำแดงพระสิริของพระองค์" (อิสยาห์ บทที่ 61 ข้อที่ 3) นั่นหมายความว่า การเจิม การรับใช้ และการฟื้นฟู ล้วนมีจุดหมายปลายทางคือการที่ผู้คนจะได้เห็นพระลักษณะและพระสิริของพระเจ้า
เมื่อเราหันกลับมามองชีวิตของตนเอง หลายคนอาจรู้สึกว่าตนเองไม่มีความสามารถมากพอ ไม่มีประสบการณ์มากพอ หรือไม่มีทรัพยากรเพียงพอที่จะเป็นพระพรแก่ผู้อื่น แต่พระธรรมตอนนี้กำลังหนุนใจและเตือนสติผู้อ่านว่า "พันธกิจของพระเจ้า" ไม่ได้เริ่มต้นจากความสามารถของมนุษย์ หากเริ่มต้น "จากการทรงสถิตของพระเจ้า" ผู้ที่พระองค์ทรงเรียก พระองค์จะทรงเสริมกำลัง ผู้ที่พระองค์ทรงส่ง พระองค์จะทรงนำ และผู้ที่พระองค์ทรงมอบหมายงาน พระองค์จะทรงจัดเตรียมทุกสิ่งที่จำเป็น... ด้วยเหตุนี้ ผู้เชื่อจึงไม่จำเป็นต้องถามตลอดเวลาว่า "ฉันเก่งพอหรือยัง?" แต่อาจต้องกลับมาถามว่า "ฉันพร้อมจะให้พระเจ้าทรงใช้หรือไม่?" เพราะผู้ที่ทำให้พันธกิจของพระเจ้าสำเร็จไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นพระเจ้าผู้ทรงเรียก ทรงส่ง และทรงสถิตอยู่กับผู้รับใช้ของพระองค์
หากสัปดาห์ที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้ว่า พระเจ้าทรงอวยพรเราเพื่อให้เราเป็นพระพรแก่ผู้อื่น สัปดาห์นี้พระวจนะกำลังพาเราเข้าใจว่า "พระเจ้าไม่ได้เพียงทรงเรียกเราให้เป็นพระพรเท่านั้น" แต่พระองค์ยังทรงประทานกำลัง การทรงนำ และการทรงสถิตของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพื่อให้เราสามารถดำเนินตามการทรงเรียกนั้นได้ด้วย...
-------------
สุดท้ายนี้ พระธรรมตอนนี้กำลังหนุนใจเราว่า "การเจิม" ในพระคัมภีร์ไม่ใช่การยกคนคนหนึ่งขึ้นเหนือคนอื่น แต่เป็นการที่พระเจ้าทรงแยกเขาไว้เพื่อรับใช้พระองค์และรับใช้ผู้อื่น... พระเจ้าไม่ได้ทรงเจิมเราเพื่อให้คนอื่นมารับใช้เรา แต่ทรงเจิมเราเพื่อให้เราสามารถรับใช้ผู้อื่นได้มากขึ้น พระองค์ไม่ได้ทรงประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์เพื่อให้เราเป็นจุดสนใจ แต่เพื่อให้ชีวิตของเรากลายเป็นช่องทางที่พระคุณ ความรัก และการฟื้นฟูของพระองค์ จะไหลไปถึงผู้คนรอบข้าง
เมื่อพระวิญญาณของพระเจ้าทรงฟื้นฟูเรา ทรงเสริมกำลังเรา และทรงส่งเราออกไป คำถามสุดท้ายที่เหลืออยู่ก็คือ พระเจ้าทรงส่งเราไปที่ใด? คำตอบนี้จะพาเราไปสู่บทเรียนสุดท้ายของซีรีส์ Overflow ผ่านพระดำรัสของพระเจ้าในเยเรมีย์ บทที่ 29 ข้อที่ 7 "จงแสวงหาสันติสุขของเมือง..." เพราะพระเจ้ามิได้เพียงทรงเติมเต็มเรา ทรงอวยพรเรา และทรงเสริมกำลังเราเท่านั้น แต่พระองค์ยังทรงส่งเราไปเป็นพระพรแก่ผู้คนในโลกที่เราอาศัยอยู่ด้วย
ขอพระเมตตา และฤทธานุภาพจากพระเจ้าดำรงอยู่กับผู้อ่านทุกท่าน
สรรเสริญและขอบคุณพระเจ้า
By : MPCF Thailand
23/8/2026
#วันต้นสัปดาห์กับพระวจนะแห่งชีวิต #จากผู้รับสู่ผู้ส่งต่อ #ถูกเจิมไว้เพื่อผู้อื่น #อิสยาห์61 #พระวิญญาณบริสุทธิ์ #การเจิม #เป็นพระพรแก่ผู้อื่น #พระสิริของพระเจ้า #พระประสงค์ของพระเจ้า
