24/05/2026
หัวข้อเทศนา : อย่าลืมพระเจ้า... ในวันที่รับพร
พระคัมภีร์ :
เฉลยธรรมบัญญัติ 8:17–18
“17ท่านอาจจะบอกตัวเองว่า “เรามั่งมีขึ้นมาด้วยกำลังและอำนาจของเราเอง”
18แต่จงระลึกว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านคือผู้ประทานความสามารถที่ทำให้ท่านมั่งมี เป็นการยืนยันพันธสัญญาที่ทรงให้ไว้กับบรรพบุรุษของท่านดังที่เป็นอยู่ขณะนี้”
สุภาษิต 30:8–9
“8คือขอให้สิ่งเท็จเทียมและคำโกหกห่างไกลจากข้าพระองค์ ขออย่าให้ข้าพระองค์ยากจนหรือร่ำรวย แต่ขอโปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพระองค์ 9มิฉะนั้นข้าพระองค์อาจอิ่มหนำสำราญแล้วปฏิเสธพระเจ้า และพูดว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นใครกัน?’ หรือข้าพระองค์อาจยากจนแล้วลักขโมย ก็ลบหลู่พระนามพระเจ้าของข้าพระองค์”
โฮเชยา 13:6
“เมื่อเราเลี้ยงดูพวกเขา พวกเขาก็อิ่มหนำ เมื่ออิ่มหนำแล้ว พวกเขาก็หยิ่งผยองขึ้น และลืมเรา”
วิวรณ์ 3:17
“เจ้ากล่าวว่า ‘ข้าร่ำรวย ได้ทรัพย์สมบัติมากมาย และไม่ขัดสนสิ่งใดเลย’ แต่เจ้าไม่รู้ว่าตนเองเป็นคนน่าสังเวชน่าสงสาร ยากไร้ ตาบอด และเปลือยกายอยู่”
สรุป :
1. ความสำเร็จอาจทำให้ “ลืมพระเจ้า”
2. ความอิ่มอาจฆ่าความหิวกระหายฝ่ายวิญญาณ
3. หัวใจที่อิ่มง่าย... มักลืมง่าย
4. คริสตจักรที่ดูมั่งคั่ง... อาจยากจนฝ่ายวิญญาณ
5. ดังนั้น ... จาก เฉลยธรรมบัญญัติ 8:17-18 “17ท่านอาจจะบอกตัวเองว่า “เรามั่งมีขึ้นมาด้วยกำลังและอำนาจของเราเอง”
18แต่จงระลึกว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านคือผู้ประทานความสามารถที่ทำให้ท่านมั่งมี เป็นการยืนยันพันธสัญญาที่ทรงให้ไว้กับบรรพบุรุษของท่านดังที่เป็นอยู่ขณะนี้”
เทศนาโดย : ศจ.สมพร ศิริกลการ
