24/10/2025
…ปี พ.ศ.๒๕๒๔ ปลายปี กลางเดือนสิบสอง
พระอาจารย์คนึง ได้ธุดงค์มาอยู่ที่วัดใหญ่ดงรังเป็นครั้งแรก ปีนี้สถานที่วัดรกมากด้วยป่าไผ่ เป็นสถานที่ที่น่ากลัว แต่อาจารย์คนึงท่านก็อยู่ได้ โดยชวนให้บรรดาผู้มีจิตศรัทธาได้ช่วยกันถากถางให้เตียน โดยมีพี่น้องชาวหมู่บ้านหนองขาว ได้พากันมาช่วยเหลือร่วมกันบูรณะ ทำให้ได้มีความเจริญมาโดยลำดับ
…ในปี พ.ศ.๒๕๒๕ ได้สร้างกุฎิขึ้นหนึ่งหลัง โดยใช้ไม้ตาลทั้งหลัง สร้างเป็นรูปทรงไทย
…ในปี พ.ศ.๒๕๒๖ ได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น
…ในปี พ.ศ.๒๕๒๗ อาจารย์คนึง ได้เชิญชวนบรรดาพุทธศาสนิกชน ผู้สนใจในการบวชเนกขัมมะ(ชีพราหมณ์) ร่วมบวชเนกขัมมะ
…ในปี พ.ศ.๒๕๒๙ ทางกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกสถานะ จากวัดร้างให้เป็นวัดมีพระสงฆ์ เมื่อวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๒๙ และในปีเดียวกันนั้น ก็เป็นปีที่อาจารย์คนึงได้รับตราตั้ง #พระครูวินัยธรคนึง พระฐานานุกรมเจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี
…หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้นำความเสียใจเป็นอย่างยิ่ง ที่อาจารย์คนึงได้จากไปไม่มีวันหันกลับมาอีก ได้มรณะภาพลงในปลายปี เมื่อวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๒๙
…คุณงามความดีต่างๆ ที่อาจารย์คนึง ได้ทุ่มเทกำลังกายเพื่อพระศาสนา ขอให้ทิพยญาณของอาจารย์คนึงจงเป็นสุข ด้วยอำนาจบุญบารมีของท่านได้สร้างสมไว้ด้วยเทอญๆ
รวมเวลาทั้งสิ้นที่อาจารย์คนึงอยู่บูรณะสร้างวัดใหญ่ดงรังได้ ๕ พรรษา