Thamkrabok special work

22/04/2026

อาคารใหม่ของหลวงพ่อใหญ่ (เมษายน 2569)
อาคารใหม่สร้างบนอาคารเดิม ซึ่งข้างอาคารเดิมจะมีลิฟท์ด้วย ด้านหลังของอาคารใหม่มีรูปปั้นหลวงพ่อใหญ่หล่อด้วยลาวาขนาดใหญ่มากประดิษฐานอยู่
ซึ่งสร้างบนอาคารเก่าที่พระเคยใช้ฉันข้าว
เสียงเพลงประกอบเป็นทำนองเพลงลายดิน ของ ศิษฎี ถ้ำกระบอก

25/03/2026

18มีค.2569หลังเที่ยงคืน
ย้ายพระพุทธรูปตามหลังย้ายสังขารหลวงพ่อใหญ่ ประกอบทำนองเพลงจากลายดิน

25/03/2026

18มีค.2569เที่ยงคืน
ย้ายสังขารหลวงพ่อใหญ่จากที่เดิม ขึ้นไปไว้ข้างบนอาคารที่สร้างขึ้นใหม่

25/03/2026

ถ้ำกระบอกผลิตน้ำมันจากพลาสติกเหลือใช้

น้ำมันขาดตลาดไม่หวั่น! "พระนักพัฒนา" โชว์เตาเผาขยะผลิตน้ำมัน แจกสูตรฟรีไม่มีลิขสิทธิ์ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ...

07/01/2026

ทำนองเพลงโรตารี่ฉบับตัดแต่ง
ภาพรถมากมาในวันครบวันมรณภาพหลวงพ่อเจริญ ปานจันทร์ 4 มค.2569

07/01/2026

ทำนองเพลงโรตารี่ เสียงจากอวกาศ
ภาพงานวันครบรอบวันมรณภาพ 4มค.2569 ทำนองเพลงจากเครื่องโรตารี่ ร้านที่มาร่วมงานแจกฟรี

20/12/2025

อาจารย์บุญส่ง โปรดเรื่องยาเสพติด
ยาเสพติด เป็นยาที่เรียกว่าเสพเข้าไปแล้วก็ทำให้คนเปลี่ยน จากทุกข์ก็มีสุขชั่วคราว ก็คิดว่ายาเสพติดช่วยคลี่คลายทุกข์ให้เขาได้ ก็เลยกลายเป็นสิ่งดึงดูดจิตใจ ทำให้ผู้คนหลงใหลอยากจะไปทดลองกัน
แต่การติดยาเสพติดจริงๆแล้วมันไม่ใช่เหมือนโรคภัยไข้เจ็บ จะเอายามาบำบัดอย่างเดียว รักษาไม่ได้ เขาเรียกว่าผิดทางผิดประเภท เพราะฉะนั้นมันก็ต้องรักษาวิธีเดียว คือจะต้องมีศาสนา มีสัจจะนั่นแหละ ยาเสพติดไม่ใช่ ใช้ยารักษาแค่กาย แล้วหายเจ็บหายป่วยได้ มันติดอยู่ที่ใจ แต่จิตใจมันไม่มียาแทรกซึมเข้าไป เพราะฉะนั้นจึงต้องเอาสัจจะ เรื่องของศาสนาเป็นตัวไปบังคับ พูดง่ายๆว่าคือตัวยึดเหนี่ยว ยึดเหนี่ยวใจไว้
ง่ายๆอย่างนี้ ถ้าเราไปตามโรงพยาบาล ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ใจก็พากายออกมา ออกมาแล้ว ใจก็นึกดึงไปที่เคยสูบเคยเสพ พาไปหามัน เพราะฉะนั้นที่ถ้ำกระบอกจึงไม่เหมือนตามโรงพยาบาลทั่วไป ที่ถ้ำกระบอกแห่งเดียวในโลกที่รักษายาเสพติดด้วยสัจจะ ยามันแค่ส่วนประกอบเฉยๆ มันเป็นเพียง พูดง่ายๆเหมือนว่า20%ยา แต่สัจจะมันรักษายาเสพติด80% ดังนั้นความสำคัญอยู่ที่สัจจะ ถ้าไม่เอาสัจจะมาควบคุมจิตใจควบคุมอารมณ์แล้ว เชื่อได้เลยว่าร้อยทั้งร้อยก็ไปหมด ออกไปก็ไปสูบเสพเหมือนเก่า เมื่อมาถึงถ้ำกระบอกแล้ว โยมเลิกได้ไหมตลอดชีวิต นี่คือข้อเริ่มต้นเข้ามาแล้ว บางทีเขาไม่เต็มใจหรือเขาไม่ตั้งใจก็แล้วแต่ แต่เมื่อมาถึงตรงนี้แล้ว มันถึงเวลาแล้วที่มันบังคับให้ต้องรับต้องทำ คนอาจจะไม่เห็นว่าสัจจะมีความสำคัญแค่ไหน เมื่อมาถึงตรงนี้ เอ้าลองดูซิ เมื่อรับไปแล้ว บางทีคนเรามีความยึดถือ มีความเชื่อมั่น มีความผูกพันกับศาสนาอยู่แล้ว มันก็เลยต้องจำใจรับไป บางทียังไม่เต็มใจ แต่ต้องจำใจต้องรับ รับไปด้วยความอยากจะเลิก รับไปแล้ว พอสังขารได้รับการขับถ่าย โดยการกินยาเข้าไปบ้าง บรรเทากาย พอกายหายกระวนกระวาย จิตใจก็ค่อยๆมีสติ มีสติ แล้วค่อยมีปัญญา คิดขึ้นมาว่า เรารับสัจจะมาแล้ว เราก็ต้องทำ คนเราเมื่อรับมาแล้ว มีความยึดถือ มีความเชื่อมั่นอยู่กับศาสนาอยู่แล้ว พระให้สัจจะไปปุ๊บ เขามีความเชื่อถืออยู่แล้ว ตรงนี้ก็เลยประกอบเป็นแก้วสามประการ ทำให้เขาเลิกนิสัยสันดานเก่าๆไป ลืมไป ไม่ลืมหรอก แต่มันก็คล้ายๆเดินหลีกไปได้ การที่โยมเข้าใจว่า รักษายาเสพติดแล้ว เลิกแล้วจะไม่มีความอยาก ไม่ใช่ มันมีความอยาก แต่มันจะมีอะไรไปบังคับตัวอยากนั้นได้ ไม่ใช่ว่าไม่มีความอยาก เดี๋ยวโยมจะเข้าใจว่า เลิกยาเสพติดที่ถ้ำกระบอกแล้ว จะไม่มีความอยาก ไม่ใช่ มันมีความอยาก แต่เรามีสัจจะแล้ว คือตัวคุมตัวอยากนั้นให้ห่าง เดินหลีกจากยาเสพติดนั้นได้ เอาง่ายๆ โยมมาถึงถ้ำกระบอก โยมออกไป ครบ10วัน 15 วัน โยมกลับไป เอ้อเรามีสัจจะแล้ว ตัวสัจจะคุมให้โยมเดินไป ที่โยมจะนึกว่าเราออกไปหาสูบเสพที่ไหน เรารับสัจจะแล้ว ไม่เอาแล้ว คล้ายว่าตัวนี้กระตุ้นให้หลีกไป แต่ความอยากก็มี มันเรียกร้องอยู่เรื่อยว่าจะไปที่ไหน แต่ตัวสติที่รับสัจจะมาแล้วก็ดึงว่าอย่าไปเสพอีกนะ ไม่เอาแล้ว รับสัจจะมาแล้ว เราไม่เอาแล้ว ก็เดินหลีกเลี่ยงจากกรรมความอยากนั้นได้ โยมจะเอายาชนิดไหนไม่ให้มีความอยาก มันเป็นไปไม่ได้ มันไม่มีอยู่แล้ว ตรงนี้ถึงว่าที่ไหนๆก็รักษาไม่ได้หรอกยาเสพติด ฉันพูดได้เลย ร้อยเปอร์เซ็นต์ที่ออกไป ก็ต่างไปสูบ เขาก็ต้องไปกินอีก ถ้าเขายึดถือสัจจะไว้ได้ เชื่ออยู่ในสัจจะแล้ว ตัวนี้ก็จะดึงให้เขาห่างไกลจากยาเสพติดได้โดยอัตโนมัตินิสัยเลย ถ้าเขาออกไป เขานึกปุ๊บ ถามว่าตัวอยากหมดไปหรือเปล่า มันไม่หมดไป ยังติดอยู่ยังนึกอยู่ แต่ตัวสัจจะดึงเขาไว้ ไม่ให้เขาไปสูบไปซื้อมาเสพ ตัวนี้ก็ดึงเขาให้ห่างจากเส้นทางกรรมที่เขาเคยทำมาได้โดยอัตโนมัตินิสัยเหมือนกัน เพราะฉะนั้นโยมอย่าเชื่อนะว่ายาที่ไหนๆจะทำให้โยมหายอยาก มันไม่มีทาง มันมีแต่โยมพอกินเข้าไปแล้ว ตัวนั้นทำให้โยมเมามายไป มันก็หายอยากไปชั่วขณะหนึ่ง พอหมดฤทธิ์ยา มันก็ดึงกลับมาอยากอีก มันจะหายไปได้อย่างไร ที่เรามีสัจจะจากถ้ำกระบอกนี่ หมายถึงว่าตัวบังคับไอ้ตัวอยากนั่นให้เลิกได้ ให้ห่างไกลได้ ดึงเขาให้หลุดพ้นจากตัวอยากนั้นได้ ไม่ใช่ทำให้เขาพอนึกปั๊บ จะไปซื้อที่ไหน จะไปเอาที่ไหน ใช่ไหม ทำให้เขาหลีกพ้นจากกรรมที่เขาทำมาโดยอัตโนมัตินิสัย ถ้าโยมคิดว่ายาที่โน่นที่นี่ กินแล้วมันไม่อยาก มันไม่ใช่หรอก มันไม่มีอะไรหรอกที่จะไปบังคับตัวอยากได้ ถ้าเราไม่เอาศาสนา มาเป็นเครื่องผูกมัด ร้อยรัดจิตใจแล้ว โยมไม่มีทางทำให้หลุดพ้นจากกรรมชั่วตัวนี้ได้ ตรงนี้มีสัจจะ จะพูดว่าสัจจะรักษายาเสพติดก็ได้ แต่โดยทั่วไปแล้ว เขาจะพูดแต่เรื่องยารักษา ใช้ยารักษาอย่างเดียว แต่เขาไม่พูดเรื่องศาสนา เรื่องของสัจจะ เรื่องของกรรมมีจริง เขาไม่พูดกัน เพราะทุกคนก็อยู่ในกรรมกันทุกคน กรรมดี กรรมชั่ว ติดยาเสพติดมันก็มาจากกรรมเก่าที่ทำกันมาทั้งนั้น เราเคยล้างผลาญทำลายชีวิตใครไว้ เราเคยด่าใครไว้ โกรธใครไว้ ติใครไว้ กรรมก็ย้อนกลับมาหาเรา ทำให้เรามัวเมา ติดโน่นติดนี่ เป็นโน่นเป็นนี่ มีทางเดียวที่จะคลี่คลายกรรมเหล่านี้ได้ สัจจะอย่างเดียว
พูดถึงคนที่จะรักษายาเสพติด ที่จะให้สัจจะกับคนไข้ได้ ทั่วไปแล้วเขาบอกว่าอย่างนี้ตามโรงหมอก็ให้ได้ ถ้าพูดถึงว่าสัจจะรักษายาเสพติดได้ จริงๆแล้วมันต้องเกี่ยวกับผู้ปฏิบัติด้วย ไม่ใช่ว่าคุณเอาผลประโยชน์แล้ว มาให้สัจจะเขา เลิกยาเสพติด นี่เป็นไปไม่ได้ เพราะฉะนั้นคนที่ให้ยาให้ยากินนี่ก็ต้องไม่เอาผลตอบแทนกับผู้ที่เขามาหา ไม่ใช่ไปเอาผลประโยชน์กับเขาแล้วไปให้สัจจะเขาอย่างนี้คนที่กินเหล้าอยู่ จะไปให้สัจจะกับคนที่กินเหล้าได้อย่างไร ใช่ไหม ฉะนั้นคนที่ให้สัจจะกับโยมได้ก็ต้องเป็นผู้ที่ละได้เลิกได้ ใช่ไหม สัจจะมันก็มีอภินิหาร มีความศักดิ์สิทธิ์ของมัน ตรงที่มันทำได้ เลิกได้แล้ว นั่นแหละศักดิ์สิทธิ์ แต่ถ้าหากทำไม่ได้ แล้วไปให้คนอื่นเขาทำ มันก็ไม่มีทางเลิกได้ ถ้ำกระบอกที่จะมีตรงนี้ขึ้นมาได้ ผู้ปฏิบัติเรานี่ก็บวชกันมา ทำกันมา ปฏิบัติกันมา ละกันมาแล้ว ข้าวของที่ละมาแล้ว เห็นว่าดีแล้วส่งให้ญาติโยม เพื่อเป็นทานเป็นบารมีทาน เราไม่เอาผลตอบแทนอะไรทั้งนั้น โยมจะมาบอกว่าหายจากยาเสพติดแล้ว โยมจะมาทำบุญอย่างนั้นอย่างนี้ ไม่ใช่ เราไม่เอา เราเพียงขอให้โยมเดินอยู่ในเส้นทางของสัจจะ แล้วเลิกให้ได้เท่านั้นเอง เราไม่หวังจะเอาอะไรจากโยมเป็นสิ่งตอบแทน เราเพียงทำเพื่อเป็นทานเท่านั้น เราไม่เอาผลตอบแทน อันนี้มันจึงเป็นที่มาของการรักษายาเสพติดด้วยสัจจะบารมี ไม่ใช่ด้วยยา ยาสมุนไพรก็เพียงส่วนประกอบของกายเพียงห้าวัน มันจะไปรักษาให้โยมไม่มีความรู้สึก ไม่มีความนึกคิด ไม่อยาก ไม่ใช่หรอก โยมอย่าไปจินตนาการเอาเอง
ตัวอยากเนี่ย เรานึกขึ้นมาแล้วเนี่ย เราจะเอาอะไรล่ะ เราจะเอาสัจจะหรือจะเอาตัวอยากของเรา ถ้าเราเอาสัจจะ เราก็ชนะตัวอยาก ถ้าเราไม่เอาสัจจะ เราก็แพ้ตัวอยากของเรา มันก็ต้องกลับไปหาไอ้เรื่องเก่าๆของเราอีก มันก็เป็นชีวิตเก่าๆ ชีวิตเดิมๆของเรา อาจจะหนักกว่าเก่าอีก อันนี้ ถ้าหากว่าคนเดินผิดจากเส้นทางความเป็นจริงแล้วนะโยม พูดแล้วมันก็เหมือนปิดประตูสวรรค์นิพพาน ลงนรกอย่างเดียว มันหนัก ไม่มีทางได้ผุดได้เกิดเป็นคนเป็นมนุษย์ดีได้ คนที่ผิดสัจจะ ทรยศต่อสัจจะ แต่ไม่ใช่ว่าสัจจะไปทำลายโยมนะ ถ้าโยมอยู่ในสัจจะๆก็อุ้มชูให้โยมไป แต่ถ้าโยมไม่เอาสัจจะ โยมไปเดินตามกรรมของโยม ไม่ใช่ว่าสัจจะไปทำให้โยมมีกรรม กรรมของโยมต้องไปอยู่ในนรกภูมิอย่างนั้นอยู่แล้ว แต่สัจจะจะดึงให้โยมขึ้นจากนรกภูมินั้น ไม่ใช่สัจจะผลักให้โยมตกนรก แต่สัจจะจะฉุดให้โยมขึ้นจากนรก กรรมของโยมมันมีอยู่แล้ว โยมไปสูบไปเสพ เดี๋ยวก็ต้องมีปัญหา มีเรื่องแน่ เดี๋ยวไปติดคุกติดตะรางแน่ ของพวกนี้มันก็ต้องไปอย่างนั้นอยู่แล้ว ถ้าโยมอยู่ในสัจจะปุ๊บ โยมต้องไม่ติดคุกอยู่แล้ว เพราะโยมไม่ได้ไปเสพไปสูบ มันไม่มีทางติดคุก นี่เรียกว่าฉุดขึ้นจากนรกโดยอัตโนมัติ ไม่มีทางที่จะลงนรกได้เลย เพราะฉะนั้นคนที่ทรยศต่อสัจจะ คนที่ผิดสัจจะแล้ว ไม่ใช่สัจจะไปทำลายโยม แต่กรรมของโยมที่โยมทำไม่ได้นั่นแหละทำลายโยมเอง ไม่ใช่สัจจะไปทำลายโยม กรรมของโยมมีอยู่แล้ว แต่สัจจะเนี่ยมีแต่ช่วยโยม ดึงให้โยมขึ้นจากนรกเท่านั้น ไม่ใช่สัจจะไปทำลายโยม เพราะฉะนั้นโยมก็ต้องเชื่อถือสัจจะๆถึงจะดึงโยมขึ้นจากนรกได้ ไม่ใช่สัจจะไปทำลายโยมนะ ตัวทำลายก็คือตัวนิสัย ตัวกิเลส ตัวความอยากของโยมนั้นแหละทำลายโยมเอง แต่สัจจะมีแต่เส้นทางเดียว คือทำให้คนขึ้นจากนรกเท่านั้น ไม่ใช่สัจจะจะไปทำลายใคร อย่าไปพูดว่าผิดสัจจะแล้ว สัจจะจะทำให้เป็นไอ้โน่นไอ้นี่ ไม่ใช่ นั่นเป็นกิเลสของโยมเอง ความอยากของโยมเอง ที่ต้องไปพบกับมัน เจอะกับมัน เพราะฉะนั้นโยมยึดถือสัจจะปุ๊บ พรหมลิขิตของโยมที่เคยเป็นอะไรๆทั้งหมดจะเปลี่ยนทันทีเลย จะเปลี่ยนทั้งหมดเลย ถ้าพูดถึงคนที่ยึดมั่นอยู่ในสัจจะแล้ว ไม่มีอับจนอยู่แล้ว เพราะสัจจะไม่ได้ทำให้โยมตกนรกอยู่แล้ว มีแต่ฉุดให้โยมขึ้นจากนรกทั้งนั้น
แต่บางครั้ง ไอ้นี่ก็มาชวน ไอ้นี่ก็มาหา ไอ้นี่ก็พยายามที่จะนั่น โยมก็ต้องมั่นคงกับสัจจะของตัวเอง จิตใจของตัวเองก็ต้องมั่นคง ไม่ใช่จะไปเดินตามความคิดความเห็น สิ่งแวดล้อมต่างๆ บางคนมาชวนเราไปโน่นไปนี่ โยมก็ต้องมั่นคง ไม่ใช่โยมเลิกแล้ว จะไม่มีใครมาชักมาชวนเรา มันก็ต้องมี เขาเรียกว่ามารนั่นแหละก็ต้องมาผจญกับเราอีก เพราะฉะนั้นโยมก็ต้องยึดถือตัวนี้ให้มั่นให้แน่นอน แล้วชีวิตของโยมจะเปลี่ยนทันที โดยที่ไม่ต้องไปให้ใครรดน้ำมนต์ ให้ใครเสกให้ใครเป่าหรอก โยมถือสัจจะได้ปุ๊บ โยมก็เปลี่ยนทันที นั่นคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของโยม มันก็ประคองให้โยมหลุดพ้นจากบ่วงกรรมได้ คาถาหายตัว คาถาเสกไอ้โน่นไอ้นี่ มันก็อยู่ที่สัจจะของโยมนั่นแหละ ทำได้โยมก็หายตัวได้ โยมทำไม่ได้ก็ต้องตกอยู่ในอุบายของกรรมชั่ว ไม่มีทางที่จะไปถึงไหน คนนี้ก็มองคนนี้ก็เห็น ถ้าเราอยู่ในสัจจะปุ๊บบางครั้งคนที่เห็นๆ พูดๆกันอยู่นี่ มันก็เหมือนมองไม่เห็นเรา มันก็เหมือนมองเราเป็นอีกคนแหละ นี่หากพูดถึงโดยที่การสัมมาชีพต้องไปพบเจอกัน มันก็ต้องไปเจอกัน มันก็ชวนเรา ถ้าเรามั่นคงปุ๊บมันจะไม่กล้าชวนเรา มันจะพูดไปอีกเรื่องหนึ่ง เพราะฉะนั้นความสำคัญของสัจจะจึงอยู่ที่ตัวของโยมเองจะมั่นคงแค่ไหนด้วย ใช่ไหม สัจจะจะดีแค่ไหน ศักดิ์สิทธิ์แค่ไหน หากโยมไม่มั่นคงแล้ว ก็ช่วยโยมอะไรไม่ได้เหมือนกัน ดังนั้นโยมต้องมั่นคงกับตัวเอง แล้วมั่นคงกับสัจจะตัวที่เรารับไปแล้ว ตัวนี้สำคัญอย่างยิ่ง จะดีจะชั่วอย่างไรก็แล้วแต่ อย่าได้ผิดหรืออย่าได้ทรยศกับสัจจะเด็ดขาด โอกาสที่ได้เกิดเป็นมนุษย์อีก ก็อยู่ที่สัจจะนี้ ถ้าหากโยมผิดตรงนี้แล้ว ไม่ใช่สัจจะไปทำลายโยม แต่โยมไม่เดินเส้นทางของมนุษย์แล้ว โยมไปเดินเส้นทางของสัตว์แล้ว มันก็คือมันไม่มีนิสัยของมนุษย์แล้ว พอผิดสัจจะปุ๊บ นิสัยของมนุษย์ก็ไม่มีแล้ว มีแต่นิสัยของสัตว์อย่างเดียว ใช่ไหม มีแต่ความทะยานอยาก กิเลสตัณหา ไม่มีนิสัยของมนุษย์ ตรงนี้ถือเป็นสิ่งสำคัญ

09/10/2025

เพลงลายดิน
เพลงเคยคู่ ประกอบภาพดอกไม้ในถ้ำกระบอก

07/08/2025

เพลงเข้าพฤกษ์พง
เพลงลายดิน เนื้อและทำนองเพลงศิษฎี ถ้ำกระบอก ภาพประกอบถ่ายในถ้ำกระบอก

18/06/2025

ภายในกุฏิหลวงพ่อจำรูญ
ประกอบเพลงลายดิน เกาะลอย แต่เทปที่เก็บเสียงไม่ค่อยดีเท่าไรนะ เสียงซ่าเยอะ กุฏิถ่ายไว้เมื่อ 5 พค.ปี 2568

08/05/2025

วิหารหลวงพ่อเจริญ ปานจันทร์ กับเพลงกระทงเศร้า
เพลงลายดิน กระทงเศร้า ของศิษฎี ถ้ำกระบอก