ประวัติ วัดป่ายางริมปิง
วัดป่ายางริมปิง ตั้งอยู่เลขที่ 73 บ้านป่ายางริมปิง หมู่ที่ 8 ตำบลริมปิง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน 89 ตารางวา น.ส. 3 เลขที่ 13 อาณาเขต ทิศเหนือประมาณ 40 วา ติดกับที่ดินเอกชน ทิศใต้ประมาณ 43 วา ติดกับลำเหมือง ทิศตะวันออกประมาณ 23 วา ติดกับลำเหมือง ทิศตะวันตกประมาณ 43 วา 1 ศอก ติดกับถนนสาธารณะ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และศาลาบาตร วัดป่ายางริมปิง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2334 ตามประวัติวัดแจ้งว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2303 สถานที่ตั้งเดิมเป็นวัดร้างต่อมามีพระธุดงค์รูปหนึ่ง นามว่า พระกิตติ กิตฺติญาโณมาปักกรดพักแรมบำเพ็ญธรรม ชาวบ้านมีความเลื่อมใสใน จริยวัตร จึงได้พร้อมใจกันสร้างวัดขึ้น โดยใช้ชื่อว่า วัดป่ายาง ต่อมาจึงได้เปลี่ยนเป็นวัดป่ายางริมปิง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือรูปที่ 1 พระอธิการกิตติ กิตฺติญาโณ พ.ศ. 2302-2372 รูปที่ 2 พระอธิการมอย เตชปญฺโญ พ.ศ. 2372-2435 รูปที่ 3 พระอธิการแสน สิทธิ พ.ศ. 2435-2485 รูปที่ 4 พระอธิการอ้าย คนฺธสีโล พ.ศ. 2485-2500 รูปที่ 5 พระครูสุเมธวรวัฒน์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 พระไพฑูรย์ ฐิตธมฺโม ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2550-2560 และพระอธิการทศพล ภูริปญฺโญ 1 สิงหาคม 2561-ปัจจุบัน การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอน พ.ศ. 2492 นอกจากนี้มี โรงเรียนประชาบาลของทางราชการ และจัดตั้งที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้าน ในบริเวณที่ดินของวัด