Joe Lan Stories

Joe Lan Stories 👨‍👩‍👧‍👦 Pamilya. 🌱 Buhay. 🙏 Pananampalataya. Dito, bawat storya may mensahe… at bawat mensahe may puso. ❤️🙏✨
(38)

Permanently closed.

Isang Pinoy sa Canada 🇨🇦 na nagbabahagi ng totoong kwento—mga aral ✨, pag-ibig ❤️, hugot 💭, tawa 😄, at inspirasyon 🌟 mula sa buhay.

27/05/2026

Prayer

26/05/2026

🎉🎂 Happy Birthday, Jade Olvido Camarines🎂🎉

Sa espesyal na araw na ito, gusto naming magpasalamat una sa lahat sa Diyos dahil sa regalo ng iyong buhay. 🙏 Hindi aksidente ang pagkakakilala, at naniniwala kami na may dahilan ang Diyos kung bakit pinagtagpo ang mga landas natin.

Habang iniisip namin ang mga nakaraang panahon, naaalala namin ang mga simpleng sandali ng tawanan, kwentuhan, at kabutihang ipinakita mo—lalo na ang pagmamahal at malasakit mo kina Moi at Janell. Hindi lahat ng tao ay marunong magmahal ng tunay at magbigay ng oras, kaya nagpapasalamat kami sa Diyos dahil naging bahagi ka ng aming kwento. 🤍

Ang pagkakaibigan ay isa ring biyaya mula sa Panginoon. At dalangin namin na habang nadaragdagan ang taon ng iyong buhay, lalo ka pang pagpalain, ingatan, at gabayan ng Diyos sa bawat pangarap at hakbang mo.

📖 “Every good and perfect gift is from above.” — James 1:17

Nawa’y punuin ng Panginoon ang puso mo ng kapayapaan, kalakasan, mabuting kalusugan, at walang hanggang pag-asa. Dalangin namin na makita mo ang kabutihan ng Diyos sa bawat panahon ng buhay mo.

🙏 Panalangin:
Panginoon, salamat po sa buhay ni Jade. Patuloy Ninyo po siyang pagpalain, protektahan, at gabayan. Ibuhos Ninyo ang pag-ibig, karunungan, at kapayapaan sa kanyang puso. At nawa’y maramdaman niya palagi na hindi Ninyo siya iniiwan. Sa pangalan ni Jesus, Amen.

🎉 Happy Birthday, Jade!
God bless you always at salamat sa friendship at pagmamahal na ipinakita mo sa aming pamilya. 🤍🎂✨

26/05/2026

✨👧 MUNTING PUSO, MALAKING PANANAMPALATAYA 🙏⛪

Bilang Tatay, hindi ko inakala na ang isang simpleng tanong ay magiging paalala sa akin kung gaano kahalaga ang ipakilala ang Diyos sa mga anak habang bata pa.

Bago kami umalis papuntang church, tinanong ko si Baby Janell:

“Anak, saan tayo pupunta?”

Sagot niya agad…
“Church.” ⛪

Ngumiti ako at tinanong ko ulit…
“At bakit tayo pupunta?”

Ang simple pero tumagos sa puso ko…
“To Praise God.” 🙏🤍

Sa murang edad, hindi pa niya alam ang lahat tungkol sa buhay—pero alam niya kung Sino ang dapat purihin.

Bilang magulang, narealize ko… hindi lang pala sapat na dalhin natin sila sa magandang paaralan o bigyan ng magandang kinabukasan. Mas mahalaga na maituro natin sa kanila kung paano lumapit sa Diyos.

📖 “Hayaan ninyong lumapit sa Akin ang mga bata…” — Mateo 19:14

Baby Janell, hiling ni Tatay na habang lumalaki ka, manatiling may pusong marunong magpasalamat, sumamba, at magmahal sa Diyos.

💬 Ikaw, ano ang unang natutunan mong gawin noong bata ka tungkol sa pananampalataya?
❤️ Share this to inspire parents to raise children with faith.

26/05/2026

✨👧 “MUNTING PUSO, MALAKING PANANAMPALATAYA” 🙏⛪
Nakakatuwang isipin… sa murang edad, marunong nang kilalanin ang Diyos. 🤍

Bago kami pumunta ng church, tinanong ko muna ang aking anak na si Baby Janell, na ngayon ay nasa Kinder…
Sabi ko, “Anak, saan tayo pupunta?”

Walang pag-aalinlangan niyang sagot…
“Church.” ⛪✨

Ngumiti ako at tinanong ko ulit…
“At bakit tayo pupunta?”

Napakasimple ng sagot niya pero dumiretso sa puso ko…
“To Praise God.” 🙏🤍

Sa totoo lang, natigilan ako. Hindi dahil perpekto ang sagot niya, kundi dahil sa murang edad, naiintindihan niya na may Diyos na dapat purihin at pasalamatan. Bilang ama, hindi ko mapigilang mapangiti at mapaisip… ang pinakamagandang maituturo pala natin sa mga anak ay hindi lang magandang edukasyon o magandang kinabukasan—kundi ang ipakilala sila sa Diyos habang bata pa. 🌿

Maaaring maliit pa ang kanyang mga hakbang, pero malaking bagay na alam niyang ang pagsisimba ay hindi obligasyon—ito ay pagkakataong magpasalamat, sumamba, at lumapit sa Panginoon. 🤍

📖 “Hayaan ninyong lumapit sa Akin ang mga bata…” — Mateo 19:14

Baby Janell, hiling ko bilang Tatay na habang lumalaki ka, manatiling buhay sa puso mo ang simpleng sagot na iyon—
“To Praise God.” 🙏✨

💬 Ikaw, anong edad mo unang naalala na nagkaroon ka ng sariling pagnanais na magsimba?
❤️ I-share ito para ma-inspire ang ibang magulang na gabayan ang kanilang mga anak sa pananampalataya.

📸✨ BAGO MAG-SIMBA, PICTURE MUNA… PERO ANG TOTOO, ITO ANG MGA LARAWANG HINDI KAYANG SUKATIN NG ORAS. 🙏🤍Ito si Baby Janell...
25/05/2026

📸✨ BAGO MAG-SIMBA, PICTURE MUNA… PERO ANG TOTOO, ITO ANG MGA LARAWANG HINDI KAYANG SUKATIN NG ORAS. 🙏🤍

Ito si Baby Janell — ang munting prinsesa na sobrang lambing at mabait. Isa sa mga bagay na pinaka nagpapalambot ng puso ko bilang ama ay yung simpleng katotohanan na hindi siya natutulog kapag hindi ako katabi. 🥹💖

May mga gabi na pagod ka galing trabaho, maraming iniisip, pero pag may munting kamay na hahanap sa’yo bago pumikit… parang nawawala lahat ng bigat. Doon mo mararamdaman na hindi lang pala ikaw ang nag-aalaga—may batang nagtitiwala rin sa’yo nang buong puso. 🤍

At oo… maka-Tatay siya. Hindi ko man maipaliwanag, pero may kakaibang saya kapag ang anak mo ikaw ang hinahanap, ikaw ang sandalan, at ikaw ang nagbibigay ng kapanatagan sa kanya. Hindi ito tungkol sa pagiging perpektong ama—kundi sa pagiging present sa bawat simpleng sandali. ✨

Bago kami magsimba, kuha muna ng larawan. At habang tinitingnan ko ang larawang ito, napaisip ako…
Ang pinakamagandang regalo ng Diyos ay hindi bagay—kundi ang tawagin kang “Tatay.” 🙏

📖 “Turuan mo ang bata sa daan na dapat niyang lakaran, at hanggang sa kanyang pagtanda ay hindi niya ito lilimutin.” — Kawikaan 22:6

Baby Janell, balang araw lalaki ka rin… pero hiling ko na kahit gaano ka na kalaki, manatili kang may pusong mabait, mapagmahal, at laging may takot sa Diyos. At habang kaya pa, yayakapin kita nang mahigpit. 🤍

💬 Sa mga Tatay diyan, ano ang pinaka masayang moment ninyo kasama ang anak ninyo?
❤️ I-share kung naniniwala kang ang pagiging ama ay isa sa pinakamagandang biyaya ng Diyos.

24/05/2026

🙏 ARAW NG PAGSAMBA 🙏

Habang naghihintay kay Pastor Glen, samahan muna natin ang sandaling ito ng katahimikan at pasasalamat sa presensya ng Panginoon. 💛

Hindi man nagsisimula ang programa, ang ating puso ay maaari nang magsimulang sumamba. Sa bawat paghihintay, may pagkakataon tayong magnilay, manalangin, at ihanda ang ating sarili para sa mensaheng ipapahayag ni Lord ngayong araw. ✨

“Be still, and know that I am God.” — Psalm 46:10

Manatili tayong may kagalakan at pananampalataya. Ang bawat minuto ng paghihintay ay hindi nasasayang kapag inilalapit natin ito sa Diyos. 🙏

💬 Ano ang ipinagpapasalamat mo kay Lord ngayong araw? I-share sa comments at sama-sama tayong magpalakasan ng pananampalataya.

Minsan hindi kailangan ng mamahaling bagay para maramdaman mong pinagpala ka… minsan sapat na yung may isang munting tao...
21/05/2026

Minsan hindi kailangan ng mamahaling bagay para maramdaman mong pinagpala ka… minsan sapat na yung may isang munting taong ang pahinga niya ay ikaw. ❤️

Ito yung anak ko… sarap ng tulog. Hindi siya basta nakakatulog kung hindi niya ako katabi. Gusto niya nakayakap, minsan nakadikit pa talaga na parang chine-check kung andito pa si Tatay. At kapag nakahiga na siya sa dibdib ko, ilang minuto lang tulog na agad.

Sa totoo lang, may mga araw na pagod, puyat, maraming iniisip, maraming responsibilidad… pero may mga ganitong sandali na parang humihinto muna ang mundo. Yung tahimik lang. Walang ingay. Walang hinihinging iba kundi yakap at presensya.

Napapaisip ako… habang bata pa sila, tayo ang safe place nila. Tayo ang pahinga nila. Darating ang panahon na lalaki sila, magiging independent, magkakaroon ng sarili nilang mundo. Kaya habang may mga ganitong sandali, yayakapin ko, iipunin ko, at iingatan ko.

Hindi man ako perpektong tatay, pero sisiguraduhin kong mararamdaman niya na mahal siya, ligtas siya, at lagi siyang may uuwiang yakap.

At alam mo yung pinakamasarap na pakiramdam?
Yung malaman mong sa dami ng tao sa mundo… ikaw ang pinili niyang katabi para makatulog. 🥹❤️

Sa mga kapwa magulang, i-enjoy natin yung mga simpleng sandali na ganito. Balang araw, memories na lang sila—pero habang nandito pa, yakapin natin nang mahigpit.

Anong tawag ng anak n’yo sa comfort place niya? ❤️

⭐ Ang Kwento ng “STAR KUMOT” ⭐May mga bagay sa buhay ng bata na para sa atin simpleng tela lang… pero para sa kanila, bu...
21/05/2026

⭐ Ang Kwento ng “STAR KUMOT” ⭐

May mga bagay sa buhay ng bata na para sa atin simpleng tela lang… pero para sa kanila, buong mundo na pala.

Ito ang kwento ng STAR KUMOT.

Hindi na namin maalala kung kailan eksaktong nagsimula. Basta isang araw, mula pa noong maliit siya, may isang piraso ng tela na hindi na niya binitiwan. Hindi ito mamahalin. Hindi ito bago. Hindi rin ito espesyal sa paningin ng iba.

Pero para sa kanya… ito ang comfort niya.

Hindi siya makatulog hangga’t hindi niya hawak ang STAR KUMOT. Sa gabi, kailangan nasa kamay niya, minsan nakadikit sa ilong, minsan yakap lang hanggang tuluyan siyang makatulog.

At habang lumalaki siya… hindi naiwan ang STAR KUMOT.

Mula Saudi… Pilipinas… hanggang Canada — kasama niya ito.

Maraming beses naming sinubukang palitan. Bumili ng bago. Humanap ng mas maganda. Mas malambot. Mas maayos.

Pero hindi iyon ang gusto niya.

Kapag hindi STAR KUMOT ang hawak niya, alam niya agad.

Hahanapin niya.

Iiyak siya.

At hindi siya titigil hangga’t hindi niya ito nakikita.

May mga pagkakataon na naitago o nawala ito at inisip namin baka pwede na siyang masanay sa bago… pero hindi.

Kasi para sa amin, lumang tela lang iyon.

Pero para sa kanya…

iyon ang amoy ng tahanan.

Iyon ang pakiramdam na ligtas siya.

Iyon ang kasama niya sa mga pagbabago, sa mga biyahe, sa mga bagong lugar, sa mga gabing hindi pamilyar ang paligid.

Habang tumatagal, lalo rin itong napupunit.

May parte nang halos wala na.

May mga hibla nang nalalaglag.

At imbes na itapon…

tinatahi namin.

Dinudugtong.

Inaayos.

Hindi para maging bago—

kundi para manatiling siya pa rin.

At habang tinatahi namin ang STAR KUMOT, may naaalala kaming isang bagay…

Minsan pala hindi natin kailangan ng bago para sumaya.

May mga bagay na hindi pinapalitan dahil hindi sila bagay lang—bahagi na sila ng alaala.

At siguro ganun din ang pagmamahal…

Hindi laging bago.

Hindi laging perpekto.

Pero kapag tunay na mahal, kahit luma na, kahit punit na, kahit ilang beses nang inayos…

pinipili pa rin.

Balang araw, lalaki rin siya.

Maaring darating ang panahon na hindi na niya ito hahanapin bago matulog.

Pero sigurado ako…

kapag nakita niya ulit ang STAR KUMOT paglipas ng maraming taon, maaamoy niya ulit ang pagkabata niya.

At maaalala niyang minsan sa buhay niya, may isang simpleng tela na naging tahimik niyang pahinga.

Kung magulang ka rin, anong bagay ang hindi mabitawan ng anak mo at naging parte na ng paglaki niya? Ikwento mo rin sa comments. 🤍⭐



15/05/2026

Abang ng Bus😊😊😊

07/05/2026

Habang pinapanood ko kayo, puso ko’y napupuno ng saya at pasasalamat sa Diyos. ❤️
Napakagandang tingnan na ang kuya ay marunong magturo at mag-alaga sa kanyang nakababatang kapatid. Sa simpleng paglalaro ng scooter, nakikita ang pagmamahalan, pagtutulungan, at pagkakaisa ninyong magkakapatid.

Hindi man mamahaling laruan ang meron ngayon, pero ang masasayang alaala at pagmamahalan ninyo ang tunay na kayamanan na hindi matutumbasan ng kahit ano.
Nakakatuwang makita na habang hinihintay ang bus scooter, masaya muna kayong naglalaro at nagkakasundo. 🛴✨

“Kay sarap pagmasdan ang mga anak na nagmamahalan at nagkakaisa.”

📖 Verse:
“Napakabuti at napakaligayang pagmasdan na ang magkakapatid ay namumuhay nang may pagkakaisa.”
— Psalm 133:

Address

Riyadh

Telephone

+639453161203

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Joe Lan Stories posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Place Of Worship

Send a message to Joe Lan Stories:

Shortcuts

Share