12/10/2025
Nabożeństwo Dziękczynne – czas wdzięczności i radości
„Wykrzykuj Panu, cała ziemio! Służcie Panu z radością, przychodźcie przed oblicze Jego z weselem!” — tymi słowami Psalmu 100 rozpoczęliśmy nasze nabożeństwo dziękczynne w dniu 12 października.
Wdzięczność to nie tylko słowo – to postawa serca, która otwiera nas na obecność Boga. Gdy uczymy się dziękować nie tylko za to, co dobre i łatwe, ale również za to, co trudne, wtedy w naszych sercach dokonuje się przemiana. Zamiast narzekać, zaczynamy dostrzegać Bożą łaskę w codzienności. Zamiast skupiać się na brakach – widzimy, jak wiele już otrzymaliśmy.
Podczas nabożeństwa dziękowaliśmy Bogu za plony ziemi, za pokój w naszym kraju, za nasz zbór i cały Kościół Chrystusa, za rodziny, przyjaciół i każdą łaskę, którą Pan obdarza nas każdego dnia.
Szczególną radość sprawiło nam przedstawienie dzieci ze szkółki niedzielnej, przygotowane wspólnie z nauczycielami. Na podstawie przypowieści o królu, który zaprosił gości na ucztę, młodzi wykonawcy przypomnieli nam, jak ważne jest, by nie odrzucać Bożego zaproszenia do wspólnoty i wdzięczności.
Czas uwielbienia prowadził rozszerzony zespół muzyczny złożony głównie z młodych talentów, a brat Fiodor Yatsko dzielił się Słowem Bożym, ukazując biblijne korzenie wdzięczności – od izraelskich świąt plonów aż po naszą wdzięczność za dar zbawienia w Chrystusie.
Miłym akcentem był również obchodzony po raz pierwszy „Dzień Pastora” – piękny zwyczaj przeniesiony z ukraińskich zborów, kiedy w drugą niedzielę października siostry i bracia wyrażają wdzięczność swojemu pasterzowi za jego służbę.
Po duchowej uczcie przyszedł czas na wspólne biesiadowanie. Stoły – dzięki zaangażowaniu całej społeczności – uginały się od pysznych potraw, a rozmowom i radości nie było końca.
To był dzień pełen wdzięczności, wspólnoty i Bożej obecności – dzień, w którym naprawdę mogliśmy doświadczyć, że „dobry jest Pan, Jego łaska trwa na wieki, a wierność Jego z pokolenia w pokolenie”.