Parafia pw. św. Andrzeja Apostoła w Zabrzu

Parafia powstała w XIV w. Kościół jest wzmiankowany w dokumentach z 1354 r. prawdopodobnie w tym właśnie roku powstała parafia). Pierwszy, drewniany kościół spłonął w 1530 r. Drugi kościół, również drewniany, wybudowano w 1546 r. Obecny, murowany, neoromański kościół pw. św. Andrzeja Apostoła wybudowano w latach 1863-66. Konsekracji kościoła dokonał 6 maja 1868 r. sufragan wrocławski, bp Adrian Włodarski. W latach 1895-96 dobudowano boczną nawę (obecnie kaplica pw. Na uwagę zasługuje znajdująca się w prezbiterium mozaika, wykonana w 1943 r. Mozaika przedstawia (patrząc od góry): Trójcę Przenajświętszą, poczet świętych z centralną postacią Najświętszej Maryi Panny oraz Chrystusa w otoczeniu Apostołów. Podobnie jak w przypadku wielu innych księży pracujących na Śląsku w czasie II wojny światowej oraz bezpośrdenio po jej zakończeniu, decyzją władz świeckich z 1945 r. został wysiedlony poza granice kraju ówczesny proboszcz ks. Oskar Golombek. Z biegiem lat z parafii św. Andrzeja Apostoła w Zabrzu wyodrębniły się i usamodzielniły lokalie, będące obecnie osobnymi parafiami: św. Anny (1900), NMP Wspomożenia Wiernych w Gliwicach Sośnicy (1911), Ducha Świętego (1926), św. Kamila (1928), św. Józefa (1931), św. Macieja (1936) oraz Niepokalanego Serca NMP (1958). (źródło: kuria.gliwice.pl)