Dokumenty historyczne podają, że w latach 1709-1711 w mieście szerzyło się morowe powietrze, mieszkańcy wystawili kapliczkę, poświęconą czci św. Akta kościelne podają, że ówczesny burmistrz złotowski – Podgórski – ofiarował na ten cel 700 polskich florenów. Na miejsce starej kaplicy, wystawiła parafia w roku 1903 obszerny kościół murowany. Po obu stronach wielkiego ołtarza umieszczono tablice z n
apisami w języku polskim: „Kaplica św. Rocha na ubłaganie gniewu Bożego, zbudowana w roku 1903” oraz „Wota na część św. Obok umieszczono wota na srebrnej tablicy. Początkowo pełnił funkcję kaplicy cmentarnej, która w 1975 roku została mianowana kościołem parafialnym. Budowla o jednej nawie, posiadająca niską wieżę, w której umieszczone są dwa dzwony, z czego jeden z nich został odlany w 1710 roku. Dzwon mieścił się dawniej w drewnianej kaplicy grzebalnej, na miejscu której została wybudowana obecna świątynia. We wnętrzu budowli znajdują się trzy ołtarze, w stylu neogotyckim, organy, piękne witraże ozdobione motywami geometrycznymi oraz krucyfiks wykonany z drewna dębowego razem z pasyjką. Na ścianach kościoła jest namalowana neogotycka polichromia. Dominującymi jej elementami są: boniowanie, ornamentyka roślinna i astronomiczna.
