Grupa Medytacji Chrześcijańskiej we Wrocławiu

23/05/2026

Każdemu z nas zdarzyło się chyba wielokrotnie przechodzić przez miejsce dobrze znane: tę samą ulicę, ten sam dziedziniec. Aż nagle, nie wiadomo dlaczego, podnosimy wzrok ku górze i dostrzegamy coś, czego wcześniej nigdy nie zauważyliśmy: piękny detal budynku, okno z odbiciem świtała, niezwykły kształt chmur albo niebo, które nagle zachwyca. Choć byliśmy tam tyle razy, dopiero teraz naprawdę zobaczyliśmy.

„Częściej patrz w niebo, a nie pod nogi.”
To zdanie często pojawia się w rozważaniach inspirowanych mądrością Ojców Pustyni oraz Ojców Kościoła. Jest w nim prosta prawda. Patrząc pod nogi, idziemy bezpiecznie, omijamy przeszkody i unikamy potknięć. Ale człowiek, który nie podnosi wzroku, łatwo może zgubić sens drogi.
Dlatego świątynie od wieków budowano jako strzeliste, skierowane ku niebu. Wieże i kopuły nie są tylko ozdobą. To milczące przypomnienie, że myśli człowieka również powinny wznosić się wyżej niż codzienne krzątanie i ciężar spraw doczesnych.

To oczywiście metafora. Ale metafora, która pokazuje, gdzie możemy odnaleźć cel naszej podróży - błogosławioną harmonię.

C.K.
fot. Opactwo Benedyktnów w Lubiniu Opactwo Benedyktynów - Lubiń

16/05/2026

Św. Diadoch z Fotyki podpowiada nam, pisząc:
„Ani ten kto, jest nieoświecony nie powinien zabierać się za duchową kontemplację, ani ten kto jest obficie opromieniany przez łaskawość Ducha Świętego nie powinien brać się do mówienia, ponieważ w pierwszej sytuacji bieda przynosi brak poznania, a w drugiej bogactwo nie pozwala mówić. Dusza pijana miłością Boga chce bowiem milczącym głosem rozkoszować się chwałą Pana.”

Nasza forma modlitwy jest bliska tym słowom: siadamy razem w ciszy, bez tłumaczenia wszystkiego, bez potrzeby ciągłego komentowania duchowości. Po prostu jesteśmy, oddychamy.

01/05/2026

„Spokój należy do duszy doskonałej, a do niedoskonałej należy przygniatanie się troskami.”— św. Nil Synaita

Może więc chociaż dziś warto odłożyć na bok ciężar codziennych zmartwień i pójść za tą prostą, lecz wymagającą radą. Sprzyja temu czas, chwila wytchnienia i nagłe przebudzenie przyrody. Nadeszły pierwsze prawdziwie ciepłe dni tego roku. Natura, jakby uprzedzając nas o krok, przygotowała spektakl, którego nie sposób zlekceważyć. Bo przecież:

„Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, małej wiary?” (Łk 12,28)
Warto się zatrzymać, popatrzeć i choć na moment zaufać.

Zdj. C.K.

25/04/2026

„Jeśli szukasz światła, Benedykcie,
dlaczego wybierasz ciemną grotę?

Więc szukaj spokojnie dalej jaśniejącego w ciemności światła:
Bo tylko w ciemną noc świecą gwiazdy.”

Słowa umieszczone przy grocie św. Benedykta w Subiaco. Ciemność nie zawsze jest przeszkodą, czasem jest drogą.

Zdj. C.K. - Klasztor w Subiaco

12/04/2026

Z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego składamy naszym prawosławnym Siostrom i Braciom najserdeczniejsze życzenia pokoju, nadziei i wewnętrznej siły.
Niech ten święty czas przyniesie umocnienie wiary, odnowę serca i głęboką radość, która nie przemija.

Chrystus Zmartwychwstał!

05/04/2026

Chrystus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał!

03/04/2026

"Ja, ja i moje grzechy,
Których tyle znaleźć można co ziarenek
Piasku nad morzem,
To one wywołały
Nędzę, która Cię uderza,
I zasmuca katuszami."

Słowa, które odsłaniają sens dzisiejszego dnia.
To poezja Bartholda Heinricha Brockesa, wykorzystana w „Pasji według św. Jana” Johanna Sebastiana Bacha.
A swoją drogą, we wtorek można było wysłuchać tego utworu we Wrocławiu. Kilkoro z nas miało szczęście być tam obecnym.

02/04/2026

Jeśli przez chwilę ktoś z Was uwierzył, że cisza trafi na światowe sceny i platformy, to znaczy, że gdzieś głęboko wszyscy jej potrzebujemy. Ale jeszcze nie teraz.
To był prima aprilis.
Nasz świat wciąż jeszcze biegnie za szybko, mówi za dużo i słucha za mało.
Wracamy więc do rzeczywistości, jaka jest. Zawsze jest nadzieja, a ona ma jedno źródło.

01/04/2026

Jutro Wielki Czwartek, więc dla porządku przypominam, nie spotykamy się na naszej czwartkowej medytacji. Nawet cisza potrzebuje czasem świątecznej przerwy.
Wracamy w czwartek po świętach, choć tym razem w nieco innych okolicznościach, spotykamy się jak zwykle o 19:00, lecz wyjątkowo w studiu nagrań Polskiego Radia we Wrocławiu.
Planujemy nagranie pierwszej płyty w wykonaniu naszej grupy medytacyjnej pt. „Cisza”.
Co ciekawe, na początku tygodnia odezwała się do nas wytwórnia „Deutsche Grammophon”, zainteresowana nabyciem praw do tego wydawnictwa. Trudno się dziwić, materiał jest wymagający, ale niezwykle konsekwentny artystycznie.
Po krótkich negocjacjach ustaliliśmy ostateczny kształt albumu:
— Cz. 1: „Cisza” — 25 min
— Cz. 2: „Cisza” — 25 min
Z zapewnień przedstawicieli wytwórni wynika, że płyta trafi na najważniejsze platformy streamingowe już w połowie kwietnia.
Wygląda na to, że świat, zmęczony hałasem i nieustannym pośpiechem, jest w końcu gotów na coś naprawdę radykalnego.

28/03/2026

Dziś przypada dziesiąta rocznica śmierci księdza Jana Kaczkowskiego człowieka, który nie szukał rozgłosu, lecz prawdy. Kapłana, który nie mówił o wierze z wysokości ambony, ale żył nią, pośród ludzi, w codzienności, w cierpieniu, w prostocie. Ks. Jan uczył, że wiara nie potrzebuje wielkich słów. Potrzebuje uczciwości, odwagi i obecności przy drugim człowieku. Był uczniem Chrystusa nie z deklaracji, lecz z czynu.
To właśnie jego imię nosi sala, w której spotyka się nasza grupa medytacyjna i to nie jest przypadek.
Jego dzieła trwają. Puckie Hospicjum pw. św. Ojca Pio, o którym tyle razy mówi nasz opiekun duchowy, o. Grzegorz Kramer, jest miejscem, gdzie to, co najtrudniejsze, spotyka się z czułością i godnością. Ojciec Grzegorz wraca tam co roku, w czasie swojego urlopu, by być przy chorych. Trudno o mocniejszy dowód na niezwykłość życia ks. Jana Kaczkowskiego.
Proszę zatrzymajmy się dziś na chwilę, z wdzięcznością za życie o Jana i świadectwo, które wciąż prowadzi.

W komentarzu znajdziecie link do dzisiejszych wspomnień o ks. Janie Kaczkowskim.

21/03/2026

Konferencja o. Daniela Wańczyka OSB wygłoszona podczas dnia skupienia oblatów w Lubiniu (14 marca) o modlitwie, która nie jest wielomówstwem, lecz żywą obecnością serca przed Bogiem.

Kilka prostych, a zarazem bardzo wymagających myśli o liturgii, skupieniu i jedności serca ze słowem.

Nagranie poniżej, link w komentarzu.

Konferencja ojca Daniela Wańczyka OSB Dzień Skupienia Oblatów Lublin 14 03 2026