24/08/2026
Budujesz czy rujnujesz? | Kazanie na jedno kliknięcie | ks. Piotr Uciński
Link do kazania: https://youtu.be/pCm7dGi-Tc4
Czy naprawdę chcemy budować wspólnotę na fundamentach własnych racji? Bez ułęgliwości. Bez ustępstw. Bez ryzyka, że ktoś myśli inaczej.Przykład historyczny z Koryntu pokazuje coś niezwykle aktualnego. Będąc zróżnicowaną i ambitną społecznością, Koryntianie zaczęli się dzielić, spierać i budować obozy, w których jedni uważali się za lepszych od drugich. Mieli wszystko, by ich wspólnota całkowicie się rozpadła. Zabrakło im świadomości jednego: na jakim fundamencie tak naprawdę stoją. W 1 List do Koryntian apostoł Paweł pisze słowa, które brzmią jak fundamentalne ostrzeżenie:
„Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego niż ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus.” (1 Kor 3,11) To nie jest zachęta do bezrefleksyjnego myślenia tak samo jak wszyscy. To nie jest nakaz rezygnacji z własnej tożsamości. To opowieść o czymś zupełnie innym – o tym, że ludzie o całkowicie różnych charakterach, poglądach i temperamentach mogą tworzyć trwałą budowlę, o ile nie stawiają własnej racji ponad Chrystusa. W tym odcinku cyklu „Kazanie na jedno kliknięcie” punktem wyjścia jest fragment z 1 Listu do Koryntian 3,9-17. Paweł buduje czytelną metaforę architektoniczną:
fundament – budowla – materiały (złoto, srebro, drewno, słoma) – wypróbowanie w ogniu. Nie dlatego, że spory są dobre. Ale dlatego, że jedność, która przetrwała kryzys i potrafiła ustąpić, bywa trwalsza niż wymuszona jednomyślność. To kazanie dla tych, którzy mają dość pustych sporów o to, „kto ma rację” i wygrywania dyskusji kosztem utraty drugiego człowieka. Dla tych, którzy noszą w sobie ciężar niestrawionych uraz i zranień. I dla tych, którzy zastanawiają się, jak budować trwałe relacje i wspólnotę w świecie pełnym podziałów.
📖 Tekst biblijny: 1 Kor 3, 9-17
⭐ Kazanie w punktach:
– o Kościele jako budowli i uprawnej roli Boga, gdzie o trwałości decyduje wyłącznie fundament,
– o różnorodności we wspólnocie – dlaczego jedność to nie to samo co jednakowość,
– o pułapce „wygrywania dyskusji i przegrywania człowieka” w sporach i relacjach,
– o psychologicznym i duchowym ciężarze noszenia urazy oraz noszeniu kamienia, który najbardziej ciąży nam samym,
– o tym, że chrześcijańskie przebaczenie i kompromis nie oznaczają zamiatania problemów pod dywan,
– o dojrzałości, która potrafi powiedzieć: „Nie zgadzam się z tobą, ale nie chcę cię stracić”,
– o codziennym dokładaniu materiałów budowlanych – słów zgody lub cegieł konfliktu,
– o wspólnocie jako świątyni Boga, która nie należy do żaden z jej członków, lecz do Chrystusa,
– o „ogniu”, który weryfikuje jakość naszych relacji i budowania w momencie kryzysu,
– o ciągłym powracaniu do Chrystusa jako jedynego trwałego fundamentu w obliczu gniewu i nieporozumień. To kazanie o tym, że budowanie trwałej wspólnoty nie polega na nieposiadaniu własnego zdania.
Czasem polega na tym, by zrezygnować z ostatniego słowa na rzecz miłości
🔔 Bądź w kontakcie z parafią
📧 [email protected]
🌐 https://www.naszaparafia.pl
💬 Facebook: Parafia Ewangelicko-Augsburska Opatrzności Bożej we Wrocławiu
🎥 Na naszym kanale znajdziesz:
– pełne transmisje nabożeństw z Kościoła Opatrzności Bożej,
– osobne nagrania kazań,
– materiały i wydarzenia tworzone przez parafię.
