Społeczność Ewangelii - Wrocław

23/03/2024

"Gdy przyjdzie Opiekun, którego Ja wam przyślę od Ojca, Duch Prawdy, który wychodzi od Ojca, ten złoży o Mnie świadectwo. Wy jednak także świadczycie, gdyż jesteście ze Mną od początku." (J15:26-27)

‭‭"Otrzymacie moc Ducha Świętego, kiedy na was zstąpi, i będziecie Mi świadkami tu, w Jerozolimie, w całej Judei, Samarii — i aż po najdalsze krańce ziemi." (Dz 1:8)

‬‬
"Bóg wywyższył Go w swojej mocy jako Władcę i Zbawcę, aby dać Izraelowi możliwość opamiętania się i odpuszczenia grzechów. My jesteśmy tego świadkami, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy są Mu posłuszni." (Dz 5:31-32)

Uczniowie Jezusa stali się Jego świadkami. Mistrza nie było już z nimi, ale nie byli ani sami, ani zdani na własne siły. Nie opuszczał ich potężny niebiański Opiekun. Duch Prawdy potwierdzał poselstwo Ewangelii w sercu tych, którzy szukali prawdy. Duch miłości otwierał serca i usta świadków Jezusa. Duch mocy pozwalał im przekazywać Słowo z przekonaniem.
Duch trzeźwego myślenia uczył ich, jak zrozumiale głosić dobrą nowinę.

Bóg potrzebuje dzisiaj świadków Jezusa. Tych, którzy na sobie doświadczyli mocy Jego zmartwychwstania. Tych, którzy zaświadczą innym, co uczynił dla nich Jezus. Zarówno słowami, jak i czynami. Czy ja się nadaję? Nie. Czy Bóg mnie do tego wzywa? Tak. Czy mam wszelką potrzebną pomoc? Tak!

Z niezwykłym sprzymierzeńcem, Duchem Prawdy, śmiało składajmy świadectwo o Zmartwychwstałym Panu. Zanieśmy imię Jezusa siedzącym w ciemności, a może w ich sercach światło zagości.

04/08/2023

Całe wieki przed rozwojem psychologii Biblia niezwykle trafnie opisała nas, ludzi. Jesteśmy jak owce. Owce bywają rozproszone. Owce się gubią i ulegają lękowi. Owce zbaczają na własne drogi i nie wychodzi im to na dobre. Owce chorują, bywają słabe i bezradne. Niestety, bywa i tak, że są nieodpowiednio traktowane przez pasterzy.

Dlatego właśnie tak bardzo potrzebujemy Boga jako naszego pasterza. On szuka nas i sprowadza z powrotem do siebie. On łączy nas w stado, którym w miłości i mocy się opiekuje. On mówi: Nie bój się! i idzie przed nami, za nami i otacza nas z każdej strony. On łagodnie dba o słabe i opatruje zranione. On sam troszczy się o swoje owce i ich dogląda, a zna się na tym jak nikt inny.

Czy należę do Jego owiec? Czy słucham Jego głosu? Czy wołam o pomoc, gdy się zabłąkam? Czy funkcjonuję jako część Jego stada? Jezus jest dobrym pasterzem i sam dba o swoje owce. Poddajmy się Jemu, a będziemy bezpieczni, syci i spokojni. A może Arcypasterz pośle nam także ludzkich pasterzy, którzy będą paśli Bożą trzodę w prawości serca i bojaźni przed Nim.

PANIE, Ty jesteś mocnym i troskliwym pasterzem. Przyznaję, że jestem jak owca, zdezorientowany i zdany na Twoją łaskę. Choć nieraz się błąkam, pragnę iść za Tobą i doświadczyć Twojej opieki, razem z innymi owcami, które należą do Ciebie. Amen.

03/08/2023

Dawid spędził wiele dni i nocy zajmując się owcami. Nieobce były mu tajniki pracy pasterza. Dobrze znał obowiązki pasącego, a także potrzeby owiec oraz niebezpieczeństwa, na które są narażone. Rozmyślając nad swoją drogą z Bogiem, dostrzegł w niej niezwykłą analogię do troski pasterza o trzodę. Prowadzony Duchem Bożym ułożył pieśń, którą po dziś dzień nucą i śpiewają ludzie na całym świecie.

Jak brzmi jej początek? "PAN jest moim pasterzem". Dawid zdał sobie sprawę, kto sprawuje pieczę nad jego życiem. To sam Bóg Jahwe, który stworzył niebo i ziemię. Ten, który umieścił na niebie niezliczone gwiazdy i zna je wszystkie po imieniu. Ten, który uczynił potężne góry i gwałtowne morza. Władca, który panuje nad wszystkim.

O każdy mój dzień dba Bóg Abrahama, który spełnił swoją obietnicę, gdy po ludzku było już za późno. To Bóg Jakuba, który osiągnął w nim swój cel mimo uporu spryciarza. To PAN, który był z Józefem w więzieniu i zło obrócił w dobro. To Bóg, który wyprowadził swój lud z niewoli, karmił i poił na pustyni. A także chciał wprowadzić do ziemi mlekiem i miodem płynącej.

Taki właśnie PAN jest moim pasterzem. W ręce takiego Boga składam swoje życie, bo mogę liczyć na Jego zainteresowanie i troskę.
Szczęśliwi ci, których pasterzem jest Bóg JAHWE, bo niczego im nie brakuje!

28/02/2023

Gdy wobec przeciwności i niebezpieczeństw tego świata chronimy się u BOGA, dzieje się coś nieoczekiwanego. Uciekając do Niego, przekonujemy się, że BÓG żywy jest nie tylko naszym azylem i schronieniem, ale i źródłem mocy.

Wylewając przed Nim nasze serca, przynosząc Mu także frustracje i obawy, doznajemy niepojętego posilenia.
Otrzymujemy moc, aby pójść do przodu jeszcze jeden krok. Aby przeżyć w niełatwym zaufaniu jeszcze jeden dzień. Aby upaść na kolana i walczyć przed PANEM nieba i ziemi. Aby tym bardziej, ze wszystkich sił przylgnąć do Niego i polegać całkowicie na Nim, naszym wielkim Pasterzu.

Bracie i Siostro! Schrońmy się dzisiaj pod skrzydłami naszego BOGA i czekajmy na Niego, a przekonamy się na własnej duszy, że "ci, którzy oczekują PANA, nabiorą nowych sił; wzbiją się na skrzydłach jak orły, będą biec, a się nie zmęczą, będą chodzić, a nie ustaną"
(Izajasza 40:31).

23/02/2023

Od czasu nieszczęsnego upadku w pięknym ogrodzie świat stracił wiele ze swojego pierwotnego uroku. Zagrożenia i niebezpieczeństwa, obawy i niepewność, wrogość i walka stały się chlebem powszednim potomków Adama i Ewy. I tak jest po dziś dzień. Przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać na królestwo sprawiedliwości i pokoju, które ustanowi powracający Król JEZUS.

Póki to nie nastąpi, BÓG jest naszym schronieniem. Przed czym mamy się chronić? Przed ukrytymi obawami, nienawidzącymi nas ludźmi i własną słabością. Przed beznadzieją życia, pułapkami wroga i naszą własną niewiarą. Przed niespodziewaną tragedią, oszczerstwami złego i przygniatającą rozpaczą. Przed wszystkim tym, co nas przerasta i przygniata.

Czy chcemy uciec przed rzeczywistością? Bynajmniej. Wobec trudnej rzeczywistości celowo i desperacko uciekamy się do naszego BOGA i OJCA, który wie wszystko. Wylewamy przed Nim serca, przynosimy wszystko przed Jego oblicze i chronimy się pod Jego skrzydłami. Nie uciekajmy przed BOGIEM, ale do Niego!
ON jest zawsze dostępną pomocną w trudnościach. Zawsze, a więc i teraz.

01/02/2023

30/12/2022

Oddajcie PANU, synowie Boży, Oddajcie PANU chwałę, uznajcie Jego moc! Oddajcie PANU chwałę godną Jego imienia! Pokłońcie Mu się w świętej szacie! Głos PANA rozległ się nad wodami, zagrzmiał Bóg pełen chwały — PAN podniósł głos nad głębią wód nieprzebranych!

PAN zasiadł na tronie nad wodami potopu, On będzie zasiadał jako król na wieki. PAN da siłę swojemu ludowi, On swój lud pobłogosławi pokojem!
Psalm 29:1‭-‬3‭.10‭-‬11

Oddajmy dzisiaj naszemu PANU chwałę godną Jego imienia! ON jest potężny i święty, a Jego głos przeraża, ale i wzbudza z martwych. Jego głos rozbrzmiewa w każdej zawierusze i pośród przeraźliwej ciszy na środku pustyni. Jego głos dociera do naszych serc, wypełnia je świętym podziwem i miłością nie z tej ziemi.

KRÓLU, pozwól nam ujrzeć, że zasiadasz na tronie. Nad wodami potopu, zgiełkiem tego świata i przemijającym czasem. Będziesz zasiadał jako KRÓL na wieki. Daj nam dzisiaj siłę, aby godnie Cię uczcić i uczynić wszystko, co zaplanowałeś. Prosimy, pobłogosław nas Twoim pokojem, jak obiecałeś. Dziękujemy, że TY JESTEŚ, a my - ukryci w Tobie!

24/12/2022

W Nim było życie, a życie było światłem ludzi. Światło zaś świeci w ciemności i ciemność go nie ogarnęła. Na świat bowiem nadciągało prawdziwe światło, które oświeca każdego człowieka.

Oto na czym polega sąd: Światło przyszło na świat, lecz ludzie wybrali ciemność, gdyż ich postępki były złe. Ten bowiem, kto postępuje nieuczciwie, nie lubi światła i z obawy przed wykryciem nawet nie zbliża się do niego. Kto jednak postępuje zgodnie z prawdą, nie boi się światła; chce on, aby stało się jasne, że to, co czyni, wypływa z szacunku dla Boga.

Jezus znów skierował do nich słowa: Ja jestem światłem świata. Kto idzie za Mną, na pewno nie będzie błądził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.

Jana 1:4‭-‬5‭.9, 3:19-21, 8:12

PANIE JEZU, u schyłku tego roku, Ty bądź nam ŚWIATŁEM, które ożywia i pozwala przejść przez mrok.
PANIE daj nam odwagę, żeby zbliżyć się do Ciebie i skonfrontować się z PRAWDĄ o Tobie i o nas.

MISTRZU, daj nam odwagę, żeby iść dzisiaj za Tobą i nie błądzić w ciemności, ale mieć światło i być Twoim światłem. AMEN!

06/12/2022

Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują.

Ewangelia Mateusza 7:13-14

Wybranie właściwej drogi

W różnych rozmowach często spotykamy się z wypowiedziami typu: „każdy musi znaleźć swoją drogę”, albo „każdy ma swoje wyobrażenie o tym, co jest prawdą”, a także innymi, temu podobnymi stwierdzeniami.

Jednakże o naszej wiecznej przyszłości Biblia uczy nas zupełnie czegoś innego. Nie istnieje tysiąc dróg, a jedynie dwie: droga wąska i szeroka. Obojętnie czy jesteśmy młodzi, czy starzy, wykształceni, czy nie, bogaci, czy biedni – nie ma to najmniejszego znaczenia. Dla Boga ma jedynie znaczenie to, jaki mamy w życiu cel.

Droga szeroka jest drogą tłumu: przestronna, z licznymi możliwościami omijania przeszkód i kłopotów. Można spotkać na niej najróżniejsze poglądy, a każdy czyni to, co sam uważa za właściwe. Ten, kto kroczy tą drogą, nie musi z niczego rezygnować – ani ze swoich złych nawyków, ani z egoistycznego dążenia do własnej satysfakcji i spełnienia, nieważne też jakim kosztem. Wielu ludzi podąża tą drogą, jednakże dokąd ona prowadzi? Jest to droga do piekła i do nieodwracalnego oddalenia od Boga.

Istnieje jednak jeszcze jedna droga. Jest ona wąska i kroczy nią niewiele osób. Na niej nie liczy się to, co robi większość. Ten, kto idzie tą drogą, uznał autorytet Boga nad swoim życiem i zrezygnował z planów opartych na własnej mądrości. Otrzymał też życie wieczne jako dar łaski Bożej. Brama, przez którą można wejść na tę drogę jest wąska. Oznacza to, że każdy musi wejść w pojedynkę, osobiście podjąć decyzję, że chce iść za Jezusem i w Niego wierzyć.

Droga ta nie jest filozofią czy tradycją, ale życiem w trwałym związku z Chrystusem, Synem Bożym. Tą drogą kroczy się w społeczności z Nim i z pokojem w sercu oraz z radością i mocą, które jedynie On może podarować temu, kto wierzy.