Złoty Różokrzyż Centrum Warszawskie

26/05/2026

Misterium Magnum przeprowadza duszę przez proces transmutacji i transfiguracji. W ten sposób, jak to ujmuje Paweł, to, co śmiertelne przyodziewa się w nieśmiertelność, a śmierć zostaje pochłonięta przez zwycięstwo. Dzięki tej sile nieśmiertelna Dusza Duchowa może się wreszcie objawić. Powstanie z grobu materii i powróci do swojej boskiej ojczyzny. Nic już nie jest w stanie zatrzymać jej w tym iluzorycznym, przemijalnym świecie. Złamała pieczęcie, odkryła wszystkie tajemnice i przemierzyła eoniczne sfery w mikrokosmosie i makro-kosmosie, nie odnosząc przy tym żadnych obrażeń. Pierwszym warunkiem tego procesu jest właściwe zrozumienie swojej pozycji w tym wielkim przedsięwzięciu. Musimy sobie na najgłębszym poziomie uświadomić, że jesteśmy istotami zrodzonymi z natury, a nie istotami boskimi. Jesteśmy jedynie nosicielami obrazu, z formy którego może się narodzić Człowiek Duchowy, jeśli zostaną stworzone do tego odpowiednie warunki.
Ten, kto chce uczestniczyć w religio, musi wiedzieć, że zasada Światła i zasada ciemności posiadają fundamentalnie przeciwną naturę. Jeśli ktoś nie potrafi tego rozpoznać, w jaki sposób zdoła przekuć te nauki w praktykę?
Wgląd ten stanowi pierwszą bramę, którą adept misteriów musi przekroczyć, jeśli chce prawdziwie podążać gnostyczną ścieżką. Mniej lub bardziej utajona Iskra Ducha w nim zostanie wtedy dotknięta z dużo większą intensywnością przez boską siłę Światła, siłę Gnozy, na skutek czego tęsknota za zbawieniem stanie się w nim jeszcze silniejsza. Następnie rozpoczyna się faza Janowa, podczas której uczeń prostuje ścieżki dla Pana – „nie ja, lecz ten inny we mnie”. Jest to druga brama, którą trzeba przekroczyć.
Wewnętrzna ścieżka Gnozy, Pentagram nr 116 (2019 r.)

25/05/2026

Upaniszady i starożytne nauki o Jaźni

Autor: Horst Matthäus (Nepal)

Upaniszady spisane około 700-200 lat p.n.e. uważane są za samo sedno filozofii indyjskiej. Należą one do starożytnych tekstów hinduizmu, są szeroko rozpowszechnione i jeszcze dzisiaj recytowane. Większość z nich jest częścią Wed, składającą się z czterech zbiorów tworzących najwcześniejsze fragmenty pism indyjskich: Rygweda, Samaweda, Jadźurweda i Atharwaweda.

W Upaniszadzie Taittirija, część II.3.1 czytamy, że ciało duchowe człowieka składa się z Jadźurwedy jako głowy, Rigwedy jako prawej ręki, Samaweda jest lewą ręką, Upaniszady są sercem, a Atharwaweda jest fundamentem.

Więcej przeczytasz pod poniższym linkiem:

https://logon.media/pl/logon_article/upaniszady-i-starozytne-nauki-o-jazni/

24/05/2026

W ludzkim sercu mieszka bóg Brahman, zwany także Atmanem. Jest on mniejszy od atomu, większy od wszystkiego, co duże, wieczny, bez początku i końca. Ten, kto rozpoznaje Atmana, osiąga najwyższą wiedzę, wiedzę, której nie da się zdobyć
przez ofiarę, ciekawość czy logiczne rozumowanie. Ten, kto nie chce odrzucić błędnego biegu życia, nie zazna wewnętrznego spokoju; w sercu tego, kto nie może osiągnąć prawdziwej mądrości, panuje cierpienie. Ale ten, kto osiągnie spokój, wolny od wszelkich pragnień, będzie oglądał, dzięki łasce Brahmy, wspaniałość Atmana. On osiągnął szczęście, Nacziketasie! Dla niego otworzyło się królestwo nieśmiertelności. Jest on wolny od smoka śmierci na całą wieczność.
W poszukiwaniu nieśmiertelności, Pentagram nr 35 (1999 r.)

22/05/2026

22/05/2026

Najbezpieczniejsza jest droga całkowitej wewnętrznej ciszy. Jednakże wydaje się ona prawienie niemożliwa, szczególnie w naszych hałaśliwych czasach. Tym niemniej, ta droga stoi otworem dla wszystkich, którzy mogą uciszyć niepokój w głowach i sercach i w ten sposób pozwolą przemówić róży w swoim sercu. Zatem droga ta zaczyna się w miejscu dotyku Ducha, w sercu mikrokosmosu. Róża mówi do poszukującego i wskazuje mu drogę.
Pentagram 55/2004

18/05/2026

Z jednej strony istnieje statyka, boski ład natury, zwany również „Innym Królestwem”; z drugiej – istnieje natura narodzin, rozkwitu i przemijania. Oba te światy są całkowicie nieporównywalne i nie mogą ze sobą współdziałać. Człowiek nie może się więc tak po prostu zanurzyć w boskim życiu, w wysokich energiach pola początku. Aby móc pokonać tę nieprzeniknioną przepaść – czy też Styks – konieczny jest „most”. Możemy więc postrzegać Szkołę Duchową jako trzecie pole sił, które czasowo łączy naszą naturę z Wiecznością. Tak dalece, jak jest to możliwe, koresponduje ona z poziomem wibracyjnym wiecznej natury. Poszukujący człowiek, który dysponuje rozbudzonym atomem iskry Ducha, może otrzymywać za pośrednictwem Szkoły impulsy z tego pola sił.
Morfogenetyczne pola Wieczności, Pentagram nr 81 (2010 r.)

18/05/2026

Odpuszczenie grzechu nie ma nic wspólnego z cudem ani decyzją dialektycznego kapłana, który udziela tak zwanego rozgrzeszenia na mocy samowolnej decyzji lub po prostu dlatego, że ktoś do niego przychodzi. Takie praktyki wiążą się z wypaczoną i utraconą prawdą – prawdą o pojawieniu się gnostycznych sług w tym świecie czasu. W rzeczywistości, kiedy człowiek łączy się ze źródłem gnostycznej pełni, oznaczającej gnostyczne pole elektromagnetyczne, i poprzez własne poważne przygotowanie stosuje Głos i Imię, to wówczas realizuje on cały proces gnostycznego dotyku w samym sobie, zaś jego grzechy muszą najpierw ustąpić, aby potem zniknąć.
Oznacza to, że z perspektywy gnostycznego uwolnienia nie można osiągnąć niczego istotnego, jeśli Głos i Imię byłyby wykorzystywane w Szkole zwyczajnie z powodu zewnętrznego stanowiska lub kwestii dyscypliny, z pominięciem konieczności wzniesienia się przez samego zainteresowanego w swym wnętrzu do poziomu wibracji źródła i jego strażników, co musi nastąpić w pełnej świadomości, w całkowitym zrozumieniu i z wewnętrznej potrzeby. O wiele bardziej prawdopodobne jest, że w tym pierwszym wypadku kandydat przywołałby siły wroga i wylał je na siebie oraz swych współtowarzyszy. Następstwem tego musiałoby być wielkie rozczarowanie oraz brak siły o uwalniającym znaczeniu.
Dla takiego człowieka źródło ulega wyschnięciu. Nie jest ono już fontanną wszystkich rzeczy. On sam pada ofiarą Głosu i Imienia, a odpuszczenie grzechów staje się absolutnie niemożliwe. Dlatego też odpuszczenie grzechów przez Hierofantów jest zawsze procesem samorealizacji, z udziałem samego ucznia.

Pieczęć Odnowy (rozdz. XVI Wspólnota Złotej Głowy), Catharose de Petri

https://rozekruispers.pl/product/pieczec-odnowy/

15/05/2026

Centrum woli znajduje się w obrębie szyszynki. Stan świadomości wyrażony w słowach "Panie bądź wola Twoja" oznacza całkowite poddanie woli nowemu celowi życia. Umysł otwiera się na Ducha Bożego.
Pentagram nr 49/2002

13/05/2026

Jeśli mówimy: „Jeśli o mnie chodzi...”, albo: „Ja to odrzucam”, albo: „Ja widzę to inaczej”, to podkreślamy w ten sposób tylko to, że duch i dusza otaczającego nas mikrokosmosu nie działają już przez nas. Nie brzmią już one na wskroś osobowości, która wywodzi przecież ich nazwy od łacińskiego „rozbrzmiewać na wskroś”. Nie jesteśmy już pierwotnie zamierzonym instrumentem ducha i duszy w mikrokosmosie. Usamodzielniliśmy się w tym małym kosmosie i stoimy w ten sposób poza planem stworzenia. Kiedy postępujemy tak jakbyśmy byli człowiekiem, to zachowujemy się jak cesarz w bajce – bez szat. To, że nie wiemy o tym i nie zauważamy tego, to jest ciemność, w której żyjemy. I wszystko, co robimy tak jak cesarz, zaciemnia jeszcze bardziej życie w ciemności. Zawsze kiedy mówimy o złu: to właśnie to jest złem, życie poza planem stwórczym.
Ciemność i światło, Pentagram nr 39 (2000 r.)