Złoty Różokrzyż Centrum Warszawskie

26/08/2026

Jakub Boehme mówi: „Świat z jego krzątaniną jest zasłoną dla duchowego świata, tak jak dusza jest okryta ciałem.”
Celem istnienia jest rozpoznanie tych zasłon i zrzucenie ich. Oznacza to rozpoznać świat takim jakim jest: miejscem przejściowym dla człowieka w jego drodze do Ducha. Z tego punktu widzenia świat jest mirażem, cieniem pierwotnego pola życia. Zmysłowy świat jest jak welon, który okrywa rzeczywistość i uniemożliwia nam dostrzeżenie wieczności. Dusza zna wieczność. Wieczność jest jej prawdziwą naturą. Jednak jej potencjał może się odsłonić dopiero w tym momencie, w którym „ja” zda sobie sprawę, że nigdy nie wejdzie do wieczności, ponieważ zostało zrodzone z tej części natury, która odwróciła się od Boga. Dlatego Duch, Gnoza, przemawia do duszy, by ta mogła się obudzić, strząsnąć z siebie materię, odsunąć na bok zasłony i otrzymać światło jako źródło życia.
Cel życia. Objawienia Ducha Boga w człowieku, Pentagram 43 (2001 r.)

24/08/2026

Gnostycznie ukierunkowana grupa powinna stworzyć spójną jedność według duszy, która pozostaje nienaruszalna bez względu na to, gdzie będą się znajdować jej członkowie. Grupa ludzi z odrodzonymi duszami tworzy żywą jedność poprzez cud mocy duszy, nawet jeśli uczestnicy rozsiani są po całym świecie. To zawsze stanowi wyzwalający aspekt.
Pentagram nr 75/2010
Zachęcamy do subskrybowania naszego newslettera z ciekawymi artykułami: https://rozokrzyz.pl/biuletyn/ Link do zaproszenia na youtube: https://youtu.be/dlmVEmEVN10
Oraz do czytania naszego czasopisma Logon
https://logon.media/pl/

24/08/2026

W środku każdego mikrokosmosu, korespondującym z przybytkiem serca ...

23/08/2026

Upaniszady i starożytne nauki o Jaźni
Autor: Horst Matthäus (Nepal)
Upaniszady spisane około 700-200 lat p.n.e. uważane są za samo sedno filozofii indyjskiej. Należą one do starożytnych tekstów hinduizmu, są szeroko rozpowszechnione i jeszcze dzisiaj recytowane. Większość z nich jest częścią Wed, składającą się z czterech zbiorów tworzących najwcześniejsze fragmenty pism indyjskich: Rygweda, Samaweda, Jadźurweda i Atharwaweda.
W Upaniszadzie Taittirija, część II.3.1 czytamy, że ciało duchowe człowieka składa się z Jadźurwedy jako głowy, Rigwedy jako prawej ręki, Samaweda jest lewą ręką, Upaniszady są sercem, a Atharwaweda jest fundamentem.
Więcej przeczytasz pod poniższym linkiem:
https://logon.media/pl/logon_article/upaniszady-i-starozytne-nauki-o-jazni/

21/08/2026

Utożsamiamy się z własnymi przekonaniami i zaciekle ich bronimy, aby nie musieć ich kwestionować ani zgadzać się na radykalną zmianę perspektywy.
Tak łatwo jest znaleźć winnego, wroga, coś zewnętrznego, z czym trzeba walczyć.
Istnienie zła, przeciwko któremu możemy wystąpić, sprawia, że czujemy się od niego oddzieleni. Rzutując je na zewnątrz, wierzymy, że nie należy ono do nas.
Kochamy w sobie i w świecie jedynie te cechy, które uznajemy za „właściwe”, natomiast ich przeciwieństwa budzą nasze oburzenie i odrzucenie – zupełnie niepotrzebnie.
W tym nieustannym podziale, którego dokonujemy zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz siebie, nasze ego stale próbuje potwierdzać swoją rację i narzucać swoją wolę, wywołując walkę, która od samego początku skazana jest na porażkę.

20/08/2026

18/08/2026

Dopiero kiedy człowiek ma odwagę przyjrzeć się i rozwiązać konflikt w swoim wnętrzu, dowiaduje się, że doświadcza dialektyki jako ładu ratunkowego, ponieważ punkt ciężkości jego świadomości leży w dialektyce, a nie w statyce. Doświadcza tego konfliktu przede wszystkim w swoim wnętrzu. Skonfrontowany jest z konfliktem pozornie nierozwiązywalnym – pomiędzy tym, co należy do jego „ja” a tym, co należy do duszy – a więc nie–ja.
Istnieje więc świadomość pochodząca z dialektyki oraz świadomość, która może rozwinąć się w wyniku kontaktu ze statyką. Co więcej, świadomość dialektyczna składa się z różnych poziomów. Z grubsza biorąc, możemy rozróżnić świadomość dzienną i podświadomość.
Czy dialektyka jest dobra czy zła? Pentagram nr 46 (2002 r.)

17/08/2026

ŚWIĘTY CZŁOWIEK MA SWÓJ KOŚCIÓŁ W SOBIE

W świętym nauczycielu naucza Duch Święty, a w świętym słuchaczu słucha Duch Chrystusa przez duszę i boską oprawę boskiego dźwięku. Święty ma swój kościół w sobie, gdzie wewnątrz słucha i uczy się. Ale Babilonia ma stertę kamieni, dokąd wchodzi łudzić się i mamić, pozwala oglądać się wraz z pięknymi szatami, stwarza pozory pobożności i wielkiego nabożeństwa. Jej Bogiem jest instytucja Kościoła i w niej pokłada całe zaufanie.

Lecz święty ma swój kościół w sobie, jak i we wszystkich miejscach, wtedy gdy patrzy, gdy chodzi, gdy leży czy siedzi, zawsze jest ze swoim kościołem. Tak więc to on jest prawdziwym kościołem chrześcijańskim, w świątyni Chrystusa. Duch Święty wygłasza mu kazania ze wszystkich stworzeń. Poznał wszystko, gdyż oglądał wygłaszającego kazania Boga.

Jakob Böhme
„Ponowne narodziny”

16/08/2026

Stan świadomości jest stanem życia. To stwierdzenie zawiera klucz do prawdziwego odnowienia życia. Kiedy zmienia się świadomość, zmienia się życie. Kiedy rodzi się nowa świadomość, jednocześnie rodzi się nowe życie. Świadomość to siła stwórcza, objawiająca, ponieważ jest energią.
Pentagram nr 82/2011
Zachęcamy do subskrybowania naszego newslettera z ciekawymi artykułami: https://rozokrzyz.pl/biuletyn/ Link do zaproszenia na youtube: https://youtu.be/dlmVEmEVN10
Oraz do czytania naszego czasopisma Logon
https://logon.media/pl/

15/08/2026

Cały artykuł:
https://logon.media/pl/logon_article/neutralnosc-nowa-swiadomosc-poza-przeciwienstwami/