Przekonania Mesjańskich Zborów Bożych, są zgodne z protestancką zasadą sola scriptura, oparte są wyłącznie na Biblii, uznawanej za natchniony zbiór składający się z ksiąg Pism Hebrajskich (tzw. Starego Testamentu) oraz ksiąg Pism Mesjańskich (tzw. Nowego Testamentu). Zbory Boże uznają Jeszuę Pomazańca jako Syna Bożego oraz jedynego pośrednika pomiędzy Bogiem Jahwe a ludźmi. Działalność Tchnienia Ś
więtego, zgodnie z doktryną Zborów Bożych, uwidacznia się w społeczności zbawionych poprzez owoce i dary natchnione. Zbawienie uznawane jest za dar łaski Bożej, przyjmowany przez wiarę. Ważny element doktryny Zborów Bożych stanowi nauka o nowonarodzeniu, które dokonuje się w życiu wierzącego i skruszonego grzesznika w odpowiedzi na jego szczerą modlitwę i osobiste przyjęcie Jeszuy Mesjasza jako Pana i Zbawiciela. Tylko osoby nawrócone i świadome swojej decyzji mogą przyjąć zanurzenie. Każdy nowo narodzony chrystianin otrzymuje zadatek Tchnienia Świętego, jako „rękojmię zbawienia i dziedzictwa”. Zbory Boże wierzą, że w skład powszechnej Wspólnoty Bożej wchodzą wszyscy narodzeni z wody i z Tchnienia chrystianie, niezależnie od ich przynależności konfesyjnej. Za jedyną głowę Wspólnoty Mesjańskiej uważa się Jeszuę Mesjasza. Uznaje się ponadto zasadę powszechnego kapłaństwa wierzących, równych praw wszystkich wyznawców oraz niezależności i autonomii lokalnych zborów, przy równoczesnej współpracy między nimi, celem wzajemnego budowania się oraz umacniania w wierze i służbie. Mesjanie odrzucają pogląd, że tzw. dusza ludzka jest nieśmiertelna (kondycjonalizm), gdyż hebr. nefesz a gr. psyche znaczy po polsku „osoba żyjąca, istota” a ta przecież umiera (zarówno ciało jak i psychika). Mesjańskie Zbory Boże są wspólnotą sabatariańską. Podkreślają w swej nauce i praktyce ważność zachowywania literalnej, biblijnej wersji dziesięciu przykazań Bożych, jako wyrazu posłuszeństwa woli Bożej. Dekalog uznawany jest jako niezmienne w czasie i nadal obowiązujące Boże prawo moralne. Mesjanie przestrzegają sobotę jako dzień święty. Określany jest on w księgach Pism Hebrajskich jako „siódmy dzień tygodnia” (zgodnie z biblijną rachubą). Okres ten, poświęcany jest w sposób szczególny na uwielbienie Boga i odpoczynek od zajęć całego tygodnia. W dniu tym odprawiane są zgromadzenia, na które składa się studium Biblii, kazania, pieśni, modlitwy itp. Mesjanie uważają także za stosowne przestrzeganie „diety biblijnej”, mającej związek z biblijnym prawem czystości pokarmów – wyklucza ona m.in. spożywanie krwi oraz zwierząt określanych przez Biblię jako nieczyste (m.in. wieprzowiny). Praktykuje się dwa ustanowienia (obrzędy):
- zanurzenie nawróconych osób w wieku świadomym (tzw. chrzest),
- Wieczerzę Pańską pod postaciami chleba i wina, której towarzyszy wzajemne umywanie nóg, obchodzoną raz w roku w dniu 14 Abib/Nisan
Zbory Boże podkreślają znaczenie prowadzenia uświęconego i pobożnego życia w zakresie osobistym, rodzinnym, zborowym oraz społecznym. Mesjanie nie używają tytoniu, alkoholu oraz narkotyków. Praktykują modlitwę, post oraz rozważanie Słowa Bożego. Kładą nacisk na konieczność stałej łączności z Bogiem i codzienne jej odnawianie. Powstrzymują się także od służby wojskowej. Uważają, że każdy chrystianin zobowiązany jest do wspierania dzieła ewangelizacji więc każdy powinien być czynnie zaangażowany w służbę głoszenia dobrej nowiny o Królestwie Bożym. Zbory Boże chcą dotrzeć do każdego miasta w Polsce i zakładać tam nowe zbory. W tym celu zakładają najpierw Punkty Misyjne które później przekształcają się w zbory. Eschatologia wyznania zakłada widzialne i powszechne powtórne przyjście Chrystusa oraz zmartwychwstanie wszystkich ludzi: sprawiedliwych do żywota wiecznego, a niesprawiedliwych na wieczne zatracenie (unicestwienie). Nagrodą dla zbawionych będzie życie wieczne na nowej ziemi.
