20/01/2026
EWANGELIA & KOMENTARZ: II Niedziela Zwykła, rok A
EWANGELIA:
(J 1, 29-34)
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi". Jan dał takie świadectwo: "Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym".
Oto słowo Pańskie
KOMENTARZ:
Baranek jest jednym ze zwierząt, które Izraelici chętnie składali
w ofierze Panu Bogu. Istnieje przekonanie, że to idealne zwierzę ofiarnicze, bo samo nadstawia szyję temu, który je zaraz uśmierci. Dzięki krwi baranka Anioł Śmierci ominął domy nią oznaczone. Krwi baranka używało się również podczas Dnia Przebłagania
w rycie oczyszczenia z grzechu. Kiedy Chrzciciel mówi o Jezusie jako Baranku, to trzeba mieć w pamięci te dwie sytuacje. Grzechem świata jest niewiara w Chrystusa, nie przyjęcie Go, jest to rzeczywistość poza panowaniem Boga. Gładzić grzech oznacza innymi słowy przebaczać. Przebaczającym jest oczywiście sam Bóg. Mamy też cztery motywy mesjańskie rozwijane późniejszej narracji: Baranka Bożego, asystencję Ducha Świętego, Syna Bożego oraz Mesjasza, jako nieznanego Męża.
