Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Tarnobrzegu Sobowie

15/04/2026

Transmisja 24/24 z grobu męczenników w Pariacoto - następny krok to stałe Msze św. w różnych językach z możliwością przesyłania intencji.

Martyres de Pariacoto

13/04/2026

🌿 Rozstrzygnięcie konkursu na Palmę Wielkanocną 🌿

W niedzielę Miłosierdzia 12 kwietnia 2026r. został rozstrzygnięty konkurs na najpiękniejszą Palmę Wielkanocną. Konkurs był przeznaczony dla uczniów klas 1-6.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wielkie zaangażowanie, pomysłowość i włożone serce w przygotowanie wyjątkowych palm.
I miejsce dla Antoniego Jaworskiego z klasy III.
Pozostali uczestnicy zajęli równorzędne II miejsca.
A byli to: z klasy I
Nikola Jastrzębska, Szymon Krawczyk, Oliwier Kasak,
z klasy II: Dominik Peryt, Oliwia Czarnecka, Mateusz Piskur, Zofia Galek, Lena Kłosowska,Eliza Motyka i Julia Polańczyk,
z klasy III: Marceli Czech, Jakub Jastrzębski, Emilia Kłosowska,
z klasy IV: Wiktor Kula i Antoni Mikołajczyk
z klasy V: Fabian Bednarz i Tymoteusz Czech
z klasy VI : Adrian Gajda
Laureatom jeszcze raz serdecznie gratulujemy, życzymy dalszych sukcesów i wielu inspiracji. Cieszymy się, że wspólnie pielęgnujemy piękne tradycje naszej parafii.
Serdeczne podziękowania dla Księdza Zbigniewa za wsparcie oraz ufundowanie nagród.
Nad całością konkursu czuwała Krystyna Węgiel - Chojnacka

05/04/2026

05/04/2026

„Chrystus Zmartwychwstał!” – Uroczysta Rezurekcja w naszej wspólnocie

​Wczesnym rankiem, gdy słońce dopiero zaczynało rozświetlać mroki nocy, bicie dzwonów obwieściło całemu światu radosną nowinę. W naszej parafii odprawiona została uroczysta Msza św. Rezurekcyjna, będąca kulminacyjnym punktem Triduum Paschalnego i najważniejszym wydarzeniem w kalendarzu liturgicznym.

​Procesja pełna światła

​Uroczystości rozpoczęły się od procesji dookoła kościoła. Na czele, obok krzyża przyozdobionego czerwoną stułą, niesiona była figura Zmartwychwstałego Chrystusa oraz monstrancja z Najświętszym Sakramentem.
​Wierni, mimo wczesnej pory, licznie zgromadzili się, by wspólnym śpiewem i modlitwą dać świadectwo swojej wiary. Trzykrotne okrążenie świątyni, przy biciu dzwonów, symbolizowało ogłoszenie światu zwycięstwa życia nad śmiercią i światłości nad ciemnością.

​Liturgia Zwycięstwa

​Po powrocie do wnętrza świątyni, wypełnionej zapachem kadzidła i wiosennych kwiatów, rozpoczęła się uroczysta Eucharystia.
​„Zmartwychwstanie to nie tylko fakt historyczny, to fundament naszej nadziei” – podkreślał celebrans w wygłoszonej homilii.
​Kapłan przypomniał, że pusty grób jest wezwaniem dla każdego chrześcijanina do odnowy życia i niesienia pokoju tam, gdzie panuje niepokój. Radosne „Alleluja”, które po wielkopostnej przerwie wybrzmiało z pełną mocą, niosło ze sobą poczucie wspólnoty i duchowego odrodzenia.

​Wspólne świętowanie

​Oprawa muzyczna chóru oraz zaangażowanie służby liturgicznej nadały wydarzeniu wyjątkowy, majestatyczny charakter. Po zakończeniu mszy i paschalnym błogosławieństwie, wierni z uśmiechami na twarzach udali się do swoich domów, by zasiąść do tradycyjnego śniadania wielkanocnego i dzielić się radością ze swoimi bliskimi.

04/04/2026

Za nami Wielka Sobota – dzień, który w naszej parafii tradycyjnie łączył w sobie ciszę adoracji przy Grobie Pańskim z radosnym zgiełkiem podczas święcenia pokarmów. Jednak to wieczorna Wigilia Paschalna, najważniejsza liturgia w roku, stała się prawdziwym centrum naszych duchowych przeżyć.

​Modlitewne czuwanie i tradycja

​Od wczesnych godzin rannych kościół wypełniał się wiernymi, którzy przychodzili z wielkanocnymi koszyczkami. Święcenie pokarmów było nie tylko podtrzymaniem pięknej tradycji, ale też okazją do krótkiej modlitwy przy Grobie Pańskim, gdzie w skupieniu czuwali strażacy.

​Blask ognia przed świątynią

​Uroczystości wieczorne rozpoczęły się po zmroku od Liturgii Światła. Przed wejściem do kościoła rozpalono ognisko, od którego kapłan odpalił tegoroczny Paschał. Gdy procesja wchodziła do ciemnej świątyni, a każdy z nas przekazywał sobie płomień, wnętrze kościoła wypełniło się niezwykłym, ciepłym blaskiem setek świec. Śpiew Exsultet (Orędzia Paschalnego) przypomniał nam, że ta noc jest inna od wszystkich pozostałych.

​Podróż przez historię zbawienia

​Rozbudowana Liturgia Słowa pozwoliła nam na nowo odkryć Boży plan wobec świata – od momentu stworzenia, przez przejście Izraelitów przez Morze Czerwone, aż po radosne "Alleluja", które po wielu dniach przerwy wybrzmiało w naszych murach z ogromną siłą. Towarzyszyły mu dźwięki organów i dzwonków, ogłaszające zwycięstwo życia nad śmiercią.

​Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych

​Ważnym momentem była Liturgia Chrzcielna. Po poświęceniu wody, wspólnie odnowiliśmy nasze przyrzeczenia chrzcielne. Jako wspólnota parafialna, na nowo wyznaliśmy naszą wiarę, co było niezwykle wzruszającym momentem jedności.

04/04/2026

Wielkanocna Tradycja w Koszyczku: Poranek pod Znakiem Białego Płótna

​Wielka Sobota to w polskiej tradycji dzień szczególnego wyciszenia, ale i radosnego oczekiwania. Punktem kulminacyjnym przedświątecznych przygotowań dla wielu rodzin jest wizyta w kościele z „święconką”. W tym roku w naszej parafii uroczyste błogosławieństwo pokarmów odbywało się w rytmie godzinowym – od 8:00 do 12:00.

​Poranek Pełen Symboli

​Już od godziny 8:00 rano pod kościołem zaczęły pojawiać się pierwsze grupy wiernych. Wczesna pora przyciągnęła głównie tych, którzy resztę dnia planowali spędzić na ostatnich kuchennych przygotowaniach. Mimo chłodnego poranka, nastroje były pogodne, a zapach świeżego chleba i wędlin unosił się w powietrzu przy każdym otwarciu wiklinowego wieka.

​Rytm Godzinny, Wspólny Cel

​Harmonogram co godzinę (8:00, 9:00, 10:00, 11:00 i 12:00) pozwolił na zachowanie kameralnej atmosfery. Każda tura gromadziła przekrój pokoleń:
​Seniorów, którzy z namaszczeniem układali w koszyczkach domowe chrzany i własnoręcznie upieczone baby.
​Rodziny z dziećmi, dla których godzina 10:00 i 11:00 okazały się najpopularniejsze – maluchy z dumą prezentowały kolorowe pisanki i cukrowe baranki.

​Co Kryły Nasze Koszyczki?

​Podczas krótkich nabożeństw Ksiądz Proboszcz przypominał o głębokiej symbolice pokarmów, które znajdą się na naszych niedzielnych stołach.

Finał o Południu

​Ostatnie święcenie o godzinie 12:00 zamknęło tę radosną procesję z koszyczkami. Południowe słońce rozświetliło białe serwety i bukszpanowe dekoracje, a ostatnie grupy wiernych udały się do domów, by zasiąść do wspólnego czuwania.
​Wizyta w kościele między 8:00 a 12:00 była czymś więcej niż tylko obowiązkiem – to moment zatrzymania, w którym sacrum miesza się z codziennością, a zapach poświęconych pokarmów staje się oficjalnym zwiastunem nadchodzącego Zmartwychwstania.
​„Niech te poświęcone dary przypominają nam o wspólnocie stołu i radości, która płynie z dzielenia się z drugim człowiekiem.” – brzmiały słowa wieńczące dzisiejsze uroczystości.

03/04/2026

Wielki Piątek w naszej parafii zawsze ma szczególny wymiar. To dzień, w którym codzienne zabieganie ustępuje miejsca przejmującej ciszy, a serca wszystkich parafian jednoczą się u stóp ołtarza, który tego wieczoru stał się naszą własną Golgotą.

​Cisza, która mówi więcej niż słowa

​Liturgia rozpoczęła się w sposób, który za każdym razem wywołuje dreszcz poruszenia. Gdy procesja weszła do pogrążonego w mroku kościoła, nie rozbrzmiały organy. Najbardziej wymownym momentem był gest prostracji naszego duszpasterza – gdy kapłan padł twarzą na posadzkę przed ołtarzem, w całej świątyni zapadła cisza tak głęboka, że słychać było jedynie bicie serc zgromadzonych wiernych. To był moment naszej wspólnej pokuty i uznania własnej słabości przed majestatem Bożej Miłości.

​Pod Twoim Krzyżem, Panie

​Centralnym punktem wieczoru była Adoracja Krzyża. W tym roku to nabożeństwo miało dla nas wyjątkowo osobisty charakter. Gdy celebrans powoli odsłaniał ramiona krucyfuksu, śpiewając „Oto drzewo Krzyża”, w oczach wielu parafian widać było wzruszenie.
Każdy z nas przyniósł do tego Krzyża swoje własne trudności, choroby i troski, zostawiając je u stóp Tego, który oddał za nas życie.

​Procesja do Bożego Grobu

​Zwieńczeniem litugii było uroczyste przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Bożego Grobu. W blasku świec i przy śpiewie pieśni, ruszyliśmy w stronę bocznej kaplicy, która na te kilkanaście godzin stała się sercem naszej parafii.

​Czuwanie i nadzieja

​Tradycyjnie już, przy Grobie Pańskim wartę zaciągnęli druhowie z naszego OSP.
​Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tak godnego przygotowania tegorocznej liturgii: chórowi za przejmujący śpiew pasyjny, służbie liturgicznej oraz osobom, które zadbały o wystrój Bożego Grobu. Choć nasz kościół pozostaje teraz w ciszy, a tabernakulum jest otwarte i puste, wychodziliśmy ze świątyni z pokojem w sercu. Wiemy przecież, że ten Grób nie jest końcem, ale jedynie przystankiem przed radosnym Alleluja.

​Zapraszamy wszystkich parafian do osobistej adoracji przy Bożym Grobie przez całą Wielką Sobotę aż do Wigilii Paschalnej.

02/04/2026

Głos, który rozprasza ciemność.

​W ciszy Wielkiego Czwartku, gdy światła w kościele przygasły, a gwar dnia ustąpił miejsca nastrojowi zadumy, wydarzyło się coś wyjątkowego. Nasza parafialna młodzież nie pozwoliła, by „ciemnica” pozostała miejscem smutnego milczenia. Zamiast tego wypełniła ją modlitwą, która płynęła prosto z serca – modlitwą wyrażoną śpiewem.

​Obecność, która porusza

​Adoracja Jezusa w Ciemnicy to moment szczególny – pamiątka nocy spędzonej w więzieniu, nocy samotności i lęku przed tym, co ma nadejść. Młodzi ludzie z naszej wspólnoty postanowili towarzyszyć Mistrzowi w tych trudnych chwilach. Bez zbędnych widowisk, bez pośpiechu, po prostu trwając przy Nim.

​Ich obecność była świadectwem, że wiara nie jest tylko teorią z podręczników, ale żywą relacją, która potrzebuje czasu i zaangażowania.

​Śpiew, który towarzyszył adoracji, nie był tylko „oprawą muzyczną”. To była rozmowa. Wybrane utwory stworzyły przestrzeń, w której łatwiej było się wyciszyć i spotkać z Bogiem twarzą w twarz.

​Skupienie: Delikatne brzmienie instrumentów i czyste głosy pozwoliły wiernym na głęboką introspekcję.
​Wspólnota: Choć każdy modlił się osobiście, wspólny śpiew budował poczucie jedności całej parafii.
​Emocje: Teksty o miłości, poświęceniu i nadziei nabrały w mroku Ciemnicy zupełnie nowego, mocniejszego znaczenia
​Podziękowania

​Słowa uznania należą się pani katechetce Krystynie Chojnackiej Węgiel, która zaangażowała się w przygotowanie tej adoracji oraz scholi. Dzięki wam za to, że Wasz głos stał się światłem w ciemności.