20/04/2025
Liturgia Wigilii Paschalnej A.D. 2025 ✝️🕊️
Noc dla człowieka jest złowroga. Dni nasz chylą się ku nocy, zbliżając się do ciemności grobu, lecz dzięki serdecznej litości i miłości Boga naszego nie jesteśmy opuszczeni, albowiem także największa tajemnica naszej wiary dokonała się pod osłoną ciemności. Stanowią one centralny moment Tajemnicy Paschalnej; właśnie bowiem dopełnia się wszystko, co rozważaliśmy i przeżywaliśmy w Wielki Czwartek i Wielki Piątek.
W obrzędach istotnym elementem jest powrót do tych chwil, które na naszej drodze do Boga miały podstawowe znaczenie; przede wszystkim więc do Chrztu Św., poprzez który zostaliśmy włączeni w Misterium Paschalne Jezusa Chrystusa ❤️🔥🩸✝️ W tym to sakramencie zostało zapoczątkowane nasze życie jako chrześcijan. Nasze zjednoczenie z Jezusem Chrystusem dokonane na Chrzcie Świętym przeżyliśmy jeszcze raz poprzez odnowienie przyrzeczeń, złożonych niegdyś w naszym imieniu przez rodziców.
Na całość obrzędów składały się następujące części: najpierw nastąpił 🔥Obrzęd Światła – symbol zmartwychwstałego Chrystusa. W nastroju radości przeszliśmy następnie do 📚Liturgii Słowa, podczas której rozważaliśmy w świetle prawdy o Zmartwychwstaniu wielkie dzieła, jakie Bóg dokonuje dla ludzi. Potem nastąpiło odnowienie 💧przyrzeczeń chrzcielnych. Całość naszych wielkanocnych obrzędów zakończyła Eucharystia🕊️✝️, łączącą nas ze zmartwychwstałym Jezusem.
Obrzęd Światła rozpoczął się na powietrzu przed drzwiami kościoła, gdzie nastąpiło wskrzeszenie ognia. Ogień jest obrazem Chrystusa, który jak ogień oczyszcza, oświeca i rozgrzewa. Celebrans poświęcił ogień a następnie od tego ognia zapali Paschał, symbolizujący zmartwychwstałego Pana – Światłość Świata. Tak też:
WOSK – z dziewiczej pszczoły symbolizuje Ciało Chrystusa, narodzonego z Maryi Panny;
KNOT – Jego duszę;
PŁOMIEŃ ŚWIECY – Bóstwo Chrystusa, że jest Światłością ze Światłości, Bogiem Prawdziwym z Boga Prawdziwego;
PIĘĆ OTWORÓW I PIĘĆ SYMBOLICZNYCH CZERWONYCH GWOŹDZI – to pięć ran Chrystusa, który z miłości cierpiał i odniósł zwycięstwo nad śmiercią, grzechem i szatanem.
Przez cały rok Paschał będzie przypominał nam żywą wśród nas obecność Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego. Celebrans wyżłobił na świecy paschalnej znak Krzyża Św. oraz pierwszą i ostatnią literę alfabetu greckiego: Alfa i Omega. Chrystus jest bowiem Alfą i Omegą wszelkiego stworzenia, Początkiem i Końcem.
Paschał został wniesiony do kościoła i trzykrotnie podniesiony ze śpiewem: „Światło Chrystusa”, na co wszyscy odpowiedzieli: „Bogu niech będą dzięki”. Odpalono również od Paschału i nasze świece, podając sobie wzajemnie ten ogień.
Exultet - czyli hymn, który został odśpiewany przez kapłana. Czuwanie stało się pełne radości, gdyż Chrystus, którego powtórnego przyjścia w chwale oczekiwaliśmy, już jest wśród nas obecny.
Liturgia Słowa - rozbudowana - złożona z siedmiu czytań ze Starego Testamentu i dwóch perykop z Nowego Testamentu.
W pierwszym czytaniu z Księgi Rodzaju usłyszeliśmy opis stworzenia świata. Pan Bóg w swoim miłosierdziu stwarza człowieka, którego nie pozostawia samego, nawet po grzechu.
W drugim czytaniu również z Księgi Rodzaju usłyszeliśmy o próbie jakiej został poddany Abraham. Jest on w stanie poświęcić Bogu wszystko to co ma - swojego syna Izaaka.
W trzecim czytaniu z Księgi Wyjścia usłyszeliśmy o przeprowadzeniu Narodu Wybranego przez Morze Czerwone. Izrael – naród chwiejny i wątpiący ma odwagę zaufać Bogu i wyjść w morze. Czy my mamy taką odwagę? Czy dajemy się Panu Bogu wyprowadzić z niewoli naszych słabości?
W czwartym czytaniu z Księgi proroka Izajasza, Bóg zapewnia Naród Wybrany o swojej miłości. Wsłuchaliśmy się w te słowa ze świadomością, że w Chrystusie to my stanowimy Naród umiłowany przez Boga.
W piątym czytaniu również z Księgi proroka Izajasza, Pan Bóg zaprasza nas do wspólnoty z sobą. On sam wzywa nas do nawrócenia. Czytanie to pokazuje, że Pan Bóg nigdy nie męczy się w przebaczaniu, jak często powtarza papież Franciszek. Tylko czy mamy wiarę, że po raz kolejny mogę przyjść i zanurzyć się w wodach miłosierdzia?
W szóstym czytaniu z Księgi proroka Barucha po raz kolejny usłyszeliśmy wezwanie do nawrócenia. Może nas to męczyć, że ciągle się od nas czegoś wymaga. Ale spójrzmy na to z perspektywy nagrody. Droga jest trudna, pełna pułapek i potknięć, ale wartą nią iść, bo prowadzi do Chrystusa.
W siódmym czytaniu z Księgi proroka Ezechiela usłyszeliśmy zapewnienie Boga, że On sam chce nas uzdolnić do nawrócenia i życia w jedności z Nim. On chce dać nam nowe serce, nowego ducha aby stary człowiek w nas umarł. Tylko czy my jesteśmy gotowi umierać, aby żyć?
Po ostatnim czytaniu ze Starego Testamentu na nowo zabrzmiał hymn „Chwała na wysokości Bogu”, odezwały się organy i dzwony. Następnie po modlitwie wypowiedzianej przez kapłana wysłuchaliśmy czytania z listu do Rzymian, w którym Apostoł Paweł zapewnia, że przez chrzest zostaliśmy zanurzeni w Chrystusie. W Jego śmierci i Zmartwychwstaniu.
Liturgia Chrzcielna, podczas której odśpiewana została litania do Wszystkich Świętych, czyli tych, którzy już w pełni przeszli ze śmierci do życia i ciesząc się życiem wiecznym u boku zmartwychwstałego Chrystusa wspierają nas swoimi modlitwami. Celebrans dokonał poświęcenia wody chrzcielnej, śpiewając modlitwę, w której raz jeszcze pojawiły się obrazy biblijne wyrażające głęboką treść naszej wiary, jakie zapowiadały tajemnicę Chrztu.
Następnie na znak, że chcemy dochować wierności Chrystusowi odnowiliśmy przyrzeczenia Chrztu Św. Zapaliliśmy świece na znak naszej gotowości i łączności z Chrystusem, który jest Światłością.
Liturgia Eucharystyczna - Chrystus, którego oczekiwaliśmy, przyszedł pod osłoną chleba i wina. W Ofierze Eucharystycznej możemy najpełniej uczestniczyć w tajemnicy paschalnej. I Modlitwa Eucharystyczna, czyli Kanon Rzymki, najbardziej rozbudowana forma, której korzenie sięgają do pierwszych wieków chrześcijaństwa i po raz kolejny mogliśmy usłyszeć imiona świętych.
Procesja rezurekcyjna jest uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Jezusa Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do uczestnictwa w tryumfie Zmartwychwstałego. Jest także obwieszczeniem zmarłym, że dzięki Chrystusowi powstaną z grobów. Idźmy i głośmy, że Chrystus zmartwychwstał; dajmy o tym świadectwo naszym życiem, które ma sens właśnie dzięki tej prawdzie. Zabierzmy Światło Chrystusa do naszych domów, jako symbol pokoju i obecności Boga w naszej codzienności. Procesja dookoła kościoła przy dźwięku dzwonów i śpiewów.
📷LSO - J. Wojtkowiak
