Dom rekolekcyjny WIECZERNIK

U stóp Ły­si­cy, naj­wyż­sze­go szczy­tu Gór Świę­to­krzy­skich, 20 km na pół­noc­ny wschód od Kielc, w kie­run­ku Bo­dzen­ty­na, leży miej­sco­wość Świę­ta Ka­tarzy­na. Ta­bli­ca znaj­du­jąca się przy ulicy głosi, że jest to WIECZERNIK – Dom Re­ko­lek­cyj­ny Sto­wa­rzy­sze­nia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go (Księ­ży i Braci Pal­lo­tynów). Cen­tral­nym miej­scem domu re­ko­lek­cyj­nego jest ka­pli

­ca, znaj­du­jąca się na par­te­rze bu­dyn­ku. Służy jako miej­sce mo­dli­twy, co­dzien­nej Eu­cha­ry­stii i gło­szonych kon­fe­ren­cji. Są tutaj do dys­po­zycji każ­de­go go­ścia domu: Pismo świę­te, mo­dli­tew­niki, śpiew­niki i bre­wia­rze. Wokół domu znaj­du­je się ob­szer­ny teren za­mknię­ty z miej­scem do spa­ce­ro­wania, na bo­isko do siat­ków­ki i piłki noż­nej, na o­gni­sko, spo­tkań, jak rów­nież plac do par­ko­wania sa­mo­chodów. Dom z dział­ką o po­wierzch­ni 80 arów zo­stał za­ku­pio­ny w 1990 roku od pry­wat­ne­go wła­ści­cie­la z myślą o prze­zna­czeniu go na re­ko­lek­cje. Mie­ścił się tu wcze­śniej pry­wat­ny pen­sjo­nat przyj­mu­ją­cy tu­ry­stów. Na te­renie znaj­do­wały się jesz­cze wów­czas 2 bu­dyn­ki go­spodar­cze, sto­doła prze­zna­czo­na do roz­biór­ki i 2 cie­plar­nie. Na po­cząt­ku, czyli od po­łowy lipca zamiesz­kały w nim 2 sio­stry ze Zgro­ma­dze­nia Sióstr od Anio­łów i 1 Pal­lo­tyn, ks. Ma­rian Dzi­czek. Do końca tego roku trwa­ły prze­pro­wadz­ki po­przed­niego wła­ści­cie­la, zaś od lu­te­go 1991 roku, pod kie­run­kiem, ks. Mi­ro­sława Za­droż­ne­go SAC przy­stą­pio­no do ge­neral­nego re­montu bu­dyn­ku. Wśród pod­ję­tych prac zbu­rzo­no stare i wy­ko­na­no nowe ła­zien­ki, zro­biono wy­lew­ki i po­łożono wy­kła­dzi­ny w każ­dym po­koju, wy­mie­nio­no czę­ściowo in­sta­lację e­lek­trycz­ną oraz wy­ko­na­no szafy na klat­kach scho­dowych. W pierw­szej po­łowie maja u­rzą­dzo­no na par­te­rze ka­pli­cę do­mową. Sto­la­rze z Ko­był­ki k. War­szawy wy­ko­na­li oł­tarz, pod­sta­wę pod ta­ber­naku­lum, szafy na pa­ramen­ty li­tur­gicz­ne i po­łoży­li bo­aze­rię na ścia­nach. W czerw­cu 1991 roku dom był go­towy na nor­mal­ne funk­cjo­nowa­nie i przyj­mo­wa­nie gości. Jedną z pierw­szych grup, która przy­je­cha­ła na re­ko­lek­cje do Świę­tej Ka­tarzy­ny byli współ­pra­cow­ni­cy mi­syj­ni, w licz­bie 39 osób. Prze­wo­dził im ks. Ma­rian Dzi­czek SAC. W dal­szych dniach, ty­go­dniach i mie­sią­cach przy­bywa­ło coraz wię­cej osób, które przy­jeż­dża­ły do Wie­czer­nika, by po­głę­bić swoją wiarę i zbli­żyć się do Je­zu­sa. Bo­ga­ta o­fer­ta domu za­czę­ła ścią­gać coraz wię­cej osób, tak, że Wie­czer­nik za­czął w pełni funk­cjo­nować jako Dom Re­ko­lek­cyj­ny. Od­by­wa­ły się w nim m.in. tur­nusy mło­dzieżowego Wie­czer­nika Mi­syj­ne­go, re­ko­lek­cje dla braci przed po­nowie­niem pro­fe­sji cza­so­wej, re­ko­lek­cje dla ka­płanów i współ­pra­cow­ni­ków mi­syj­nych. Dom stał się rów­nież do­skona­łym miej­scem do od­poczyn­ku dla Księ­ży i Braci Pal­lo­tynów. W dniu 5 marca 1992 roku Rada Pro­win­cjal­na e­ry­go­wa­ła ka­no­nicz­nie dom Sto­wa­rzy­sze­nia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go w Świę­tej Ka­tarzy­nie. Jed­nym z pierw­szych peł­nią­cych obowiąz­ki rek­to­ra domu w Świę­tej Ka­tarzy­nie był ks. Mi­ro­sław Za­droż­ny SAC. Na tę funk­cję zo­stał mia­no­wany 15 paź­dzier­nika 1992 roku. Z ro­kiem 1993 Dom Re­ko­lek­cyj­ny Wie­czer­nik po­sze­rza swą o­fer­tę o nowe formy funk­cjo­nal­no­ści. Od­by­wa­ją się w nim kursy przy­go­towu­ją­ce do pracy na Wscho­dzie. Uczest­ni­czą w nim sio­stry za­kon­ne i księ­ża z róż­nych zgro­ma­dzeń za­kon­nych. Od­po­wie­dzial­nym za nie z ra­mie­nia Se­kreta­riatu Mi­syj­ne­go Księ­ży Pal­lo­tynów jest ks. Łu­kasz Ko­pa­niak SAC. Przy tej o­ka­zji dom od­wie­dza­ją licz­nie do­stoj­ni go­ście za­an­gażo­wani w pro­wa­dze­nie or­ga­ni­zowanych kur­sów. Wśród nich byli abp Ma­rian Ja­wor­ski, bp Ry­szard Kar­piń­ski, bp Sta­ni­sław Szy­mec­ki – ów­cze­sny or­dy­na­riusz kie­lec­ki, prof. An­drzej Stel­ma­chow­ski, prof. Elż­bie­ta Smuł­ko­wa – am­basador RP w Miń­sku na Bia­ło­ru­si, p. Krzysz­tof Za­nus­si, wy­kła­dow­cy KUL i ATKu. W dniu 29 sierp­nia 1994 roz­poczy­na się ko­lej­ny roz­dział w hi­sto­rii tego domu. Tego dnia, w go­dzi­nach po­połu­dniowych na­stę­pu­je prze­ka­zanie u­rzę­du rek­to­ra tu­tej­szego domu. Nowym prze­ło­żonym zo­stał mia­no­wany przez Radę Pro­win­cjal­ną, ks. Lu­cjan Rożek SAC. Jako jedno z pierw­szych po­su­nięć go­spodar­czych no­we­go rek­to­ra było wy­be­to­nowa­nie skła­do­wi­ska na opał. Na po­cząt­ku li­sto­pa­da 1994 roku na­stę­pu­je wy­mia­na okien w całym domu. W mię­dzy cza­sie dom na­wie­dzają nowi go­ście i grupy. Kursy for­ma­cyj­no – ję­zy­ko­we dla wy­jeż­dża­ją­cych do pracy na Wschód zo­sta­ją po czę­ści prze­niesio­ne do Kon­stan­ci­na – Je­zior­nej z po­wodu szczu­pło­ści wa­run­ków do­mowych, w tym ka­pli­cy i sto­łów­ki. A w ich miej­sce po­ja­wiają się grupy neo­ka­techu­menal­ne, Ko­ściół Do­mowy, Ro­dzi­ny Na­zare­tań­skie oraz osoby in­dy­widu­al­ne i ro­dzi­ny. Rocz­nie dom na­wie­dza ok. 300 osób, bo tyle jest w sta­nie przy­jąć, choć za­po­trze­bowanie jest dwa razy więk­sze. Dom z każ­dym dniem na­bie­ra życia. Ci, któ­rzy go od­wie­dza­ją czę­sto pod­kre­śla­ją, że czują się tu do­brze, chcą być dłu­żej i bli­sko sie­bie. Po­nad­to czują ro­dzin­ną at­mos­fe­rę. Wielu jest ta­kich, któ­rzy przy­bywa­ją do Wie­czer­nika po raz ko­lej­ny. Na­pły­wa wiele li­stów, z tre­ści któ­rych u­de­rza­ją słowa o­grom­nej wdzięcz­no­ści i sym­pa­tii. W dniu 1 sierp­nia 1995 roku swoją po­słu­gę w Domu Księ­ży Pal­lo­tynów w Świę­tej Ka­tarzy­nie koń­czą sio­stry ze Zgro­ma­dze­nia Sióstr od Anio­łów. W ich miej­sce do ob­słu­gi domu zo­stały za­trud­nio­ne 2 panie świec­kie, które przej­mą obowiąz­ki ku­cha­rek i sprzą­ta­czek w domu. Z dniem 19 sierp­nia 1997 roku swoją po­słu­gę rek­to­ra domu koń­czy ks. Lu­cjan Rożek, a jego miej­sce zajął nowy prze­ło­żony, ks. Ka­zi­mierz Try­pus SAC. . W dal­szym ciągu dom funk­cjo­nuje jako Dom Re­ko­lek­cyj­ny. Na­wie­dzają go wciąż nowe osoby i po­wsta­je 23 o­sobowa wspól­no­ta Zjed­no­czenia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go, któ­rej i­nicja­to­rem jest ów­cze­sny Ksiądz Rek­tor. Wspól­no­ta za­wią­zała się w u­ro­czy­stość św. Win­cen­tego Pal­lot­tie­go, 22 stycz­nia 1998 roku. For­ma­cję a­po­stol­ską i zjed­no­czeniową całej wspól­no­ty pro­wa­dził od chwi­li jej po­wsta­nia, wspo­mnia­ny wyżej ks. Ka­zi­mierz Try­pus SAC, aż do 8 wrze­śnia 1999 roku. W świę­to Na­ro­dze­nia NMP na­stę­pu­je zmia­na Prze­ło­żonego Domu Re­ko­lek­cyj­nego Wie­czer­nik w Świę­tej Ka­tarzy­nie. Do­tych­cza­sowy Prze­ło­żony prze­ka­zał obowiąz­ki nowo mia­no­wane­mu Rek­torowi, ks. Jac­ko­wi Je­zier­skiemu. Wraz z ob­ję­ciem obowiąz­ków przez nowo mia­no­wane­go Prze­ło­żonego Domu w Świę­tej Ka­tarzy­nie, zmie­nia się sta­tus domu. W dal­szym ciągu za­cho­wu­je cha­rak­ter domu re­ko­lek­cyj­nego, choć ma też być domem dla mło­dzieży i sie­dzibą Pal­lo­tyń­skie­go Ośrod­ka Po­wołań APOSTOŁ. W domu zamiesz­kało po raz pierw­szy 3 księ­ży. Oprócz ks. Jacka Je­zier­skiego, który zo­stał rek­to­rem domu zamiesz­kali ks. Mar­cin Wa­lic­ki i ks. Jan Ję­dra­szek. Nowi go­spoda­rze ostro wzię­li się do pracy za­rów­no dusz­pa­ster­skiej, jak i re­montowo – go­spodar­czej. Roz­począł się grun­tow­ny re­mont domu. Wśród naj­więk­szych in­we­sty­cji wyre­montowano po­koje i zro­biono w nich ła­zien­ki, wy­mie­nio­no drzwi i o­ścież­nice, po­łożono nowe wy­kła­dzi­ny w po­kojach oraz wy­mie­nio­no piec do o­grze­wa­nia. Dom na­brał no­we­go bla­sku i wy­glą­du. Stał się domem miłym dla gości i miesz­kających tu księ­ży. W dal­szym ciągu or­ga­ni­zowano serie re­ko­lek­cji, za które od­powie­dzial­ny był ks. Ich mo­ty­wem prze­wod­nim były 4 e­wan­gelie. W roku 2005 ko­lej­nym prze­ło­żonym zo­sta­je ks. Wal­de­mar Paw­lik, który miesz­ka w tym domu od 5 lat. Tu też rokrocz­nie zo­sta­je pro­wa­dzony po­stu­lat dla kan­dy­datów do Sto­wa­rzy­sze­nia Apo­stol­stwa Ka­to­lic­kie­go. W mię­dzy cza­sie ks. Wal­de­mar Paw­lik do­konu­je in­we­sty­cji o­cie­plenia domu re­ko­lek­cyj­nego, wy­mia­ny dachu z czer­wo­nego e­ter­ni­tu na zie­lo­ną bla­chę, po­ma­lowania domu i do­bu­dowa­nia czę­ści wej­ścio­wej wraz z salą ko­min­kową po­łożoną na I pię­trze. W 2006 roku znów ma miej­sce zmia­na rek­to­ra domu. Tym razem zo­sta­je nim mia­no­wany ks. Artur Ma­nel­ski, który rów­no­cze­śnie pełni funk­cję Dy­rek­to­ra Pal­lo­tyń­skie­go Ośrod­ka Po­woła­niowe­go Apo­stoł. W tym cza­sie dom i po­se­sja wokół staje się coraz pięk­niej­sza i bo­gat­sza o nowe krze­wy, kwia­ty i o­gró­dek skal­ny. Do Wie­czer­nika przy­bywa­ją nowe osoby, nowi go­ście. Wielu z nich jest pod wra­że­niem kli­ma­tu i ro­dzin­nie pa­nu­ją­cej tu at­mos­fe­ry. Wśród osób od­wie­dza­jących nasz dom są przede wszyst­kim dzie­ci, mło­dzież oraz ro­dzi­ny. Przy­jeż­dża­ją tu, by w za­ci­szu i spo­koju na­szej po­se­sji od­począć od gazet, de­cy­beli gło­śnej mu­zy­ki, setek ka­nałów te­lewi­zyj­nych, ton sa­mo­chodowych spa­lin, me­lo­dii te­lefo­nów ko­mór­kowych i no­wych pro­mocji w su­per­mar­ketach. Takie wa­run­ki daje Dom Re­ko­lek­cyj­ny Księ­ży Pal­lo­tynów „Wie­czer­nik” w Świę­tej Ka­tarzy­nie. Tu od­poczy­wa­jąc i znaj­du­jąc spo­kój, na­bie­rają mocy ducha oraz na nowo od­naj­du­ją głę­bo­ki sens swo­je­go życia. Od 11 li­sto­pa­da 2011 r. po­słu­gę Prze­ło­żonego Domu pełni ks. Woj­ciech Świ­der­ski SAC, który pod­trzy­mu­je dzie­dzic­two wy­pra­co­wane przez po­przed­ni­ków. Dom rocz­nie na­wie­dza ok. 1000 osób. Otwar­ty jest na mło­dzież i dzie­ci. Oprócz przyj­mo­wa­nych tu grup dom w Świę­tej Ka­tarzy­nie jest miej­scem for­ma­cji lek­to­rów i mi­nistran­tów z pal­lo­tyń­skich pa­rafii, miej­scem wy­po­czyn­ku dla przy­ja­ciół Wie­czer­nika.