Kościół DOM Strzelin

21/08/2026

18/08/2026

Każde nabożeństwo jest wyjątkowym czasem — chwilą, aby zatrzymać się w codziennym biegu, odłożyć na bok troski i skupić swoje serce na Bogu.

Wspólna modlitwa, uwielbienie i bycie razem przypominają nam, jak ważna jest wspólnota. Każde spotkanie ma swój wyjątkowy charakter i jest okazją, by na nowo szukać Bożej obecności, umacniać swoją wiarę i nabierać sił na kolejne dni.

Wierzymy, że Bóg działa w każdym sercu na swój wyjątkowy sposób — przynosi pokój tam, gdzie jest niepokój, nadzieję tam, gdzie pojawia się zwątpienie i siłę tam, gdzie czujemy się słabi.

Dziękujemy wszystkim za wspólną modlitwę, otwarte serca, uśmiechy i czas spędzony razem. ❤️

Niech to, czego doświadczyliśmy podczas tego spotkania, nie kończy się wraz z opuszczeniem sali, ale towarzyszy nam również w codzienności.

„Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was.”
Jakuba 4:8

Do zobaczenia na kolejnym spotkaniu! ❤️

11/08/2026

Nabożeństwo rozpoczął pastor Grzegorz, odczytując 1 List Piotra 4,8–9. Zachęcił, abyśmy przyjęli prawdę zawartą w Słowie Bożym i pamiętali, że wszyscy jesteśmy jednym ciałem Chrystusa. Pastor poświęcił szczególną uwagę relacjom polsko-ukraińskim, zachęcając do wzajemnego wsparcia, modlitwy, miłości i przebaczenia. Modliliśmy się o siostry i braci z Ukrainy oraz innych narodów, a także o nasze serca, abyśmy potrafili błogosławić również tych, którzy czynią zło. Jako chrześcijanie jesteśmy powołani do tego, aby pokazywać światu prawdziwą miłość.

Słowem Bożym podzielił się pastor Anatolij Pustovyi. Przypomniał, że Jezus jest pośród nas i mieszka w każdym z nas. Nawiązując do słów Jezusa z Ewangelii Łukasza 5, 4: „Wyjedź na głębię i zarzućcie sieci swoje na połów”, zachęcał, abyśmy nie pozostawali na płytkiej wodzie, lecz ufali Słowu Bożemu i odważnie działali, przyprowadzając ludzi do Boga.

Głównym tematem kazania było serce człowieka, które jest centrum naszego życia, miejscem dla mądrości. Pastor wskazał pięć zasad pomagających je chronić: nie pozwalać, aby zło zatruwało nasz umysł - nasz wzrok musi być zawsze zwrócony na Jezusa, zamknąć serce na zazdrość i urazę, być prawdziwym przed Bogiem, zwracać uwagę na swoje otoczenie oraz żyć w szczerości i bez dwulicowości.

Na zakończenie pastor Grzegorz poprowadził modlitwę i odczytał 2 Samuela 22,2–7, przypominając, że Pan jest naszą opoką, twierdzą i wybawicielem.

„Pan jest opoką moją, i twierdzą moją, i wybawicielem moim. Bóg skałą moją, jemu ufam, Tarczą moją, rogiem zbawienia mojego, schronieniem moim, I ucieczką moją, Wybawicielem moim, który mnie od przemocy wybawia”
2 Samuela 22,2-3

05/08/2026

Niedzielne nabożeństwo rozpoczął pastor Grzegorz, zachęcając, aby wszystkie nasze troski, lęki i ciężary przynosić do Jezusa. Przypomniał, że tylko u stóp krzyża możemy odnaleźć prawdziwy pokój, który przewyższa wszelkie okoliczności. Gdy świat nas przytłacza, Chrystus zaprasza nas do odpoczynku w swojej obecności.

Pastor posłużył się obrazem ryb, które podczas silnego nurtu znajdują schronienie za skałą, aby nabrać sił. Podobnie w życiu wierzących Jezus jest naszą Skałą – miejscem bezpieczeństwa, odpoczynku i schronienia. Nawiązując do słów Pisma Świętego, przypomniał, że Pan jest naszą Opoką, Twierdzą i Wybawicielem, któremu możemy bezgranicznie ufać.

Kazanie oparte było na fragmencie z Ewangelii Jana 16,12–13. Pastor przypomniał, że Jezus zawsze ma dla nas właściwą drogę i prowadzi każdego, kto chce słuchać Jego głosu. Zachęcał, aby wołać do Boga i oczekiwać Jego odpowiedzi, pamiętając, że nie wszystko rozumiemy od razu. Nasze poznanie jest dziś jedynie cząstkowe, a Bóg objawia swoją wolę we właściwym czasie, gdy jesteśmy gotowi ją przyjąć.

Podkreślił, że Bóg nigdy nie dopuszcza do naszego życia więcej, niż jesteśmy w stanie unieść z Jego pomocą. Dlatego warto całkowicie Mu zaufać, powierzać Mu swoje sprawy i pamiętać, że przygotował dla swoich dzieci dobre rzeczy. Każdy dzień warto rozpoczynać od spotkania z Bogiem i Jego Słowem, ponieważ właśnie tam najczęściej odnajdujemy odpowiedzi na nasze pytania.

Pastor zachęcał również, aby w ważnych decyzjach najpierw pytać Boga. Jeżeli otrzymujemy od Niego prowadzenie, nie powinniśmy pozwalać, by ludzki strach czy nadmiar opinii zagłuszyły Jego głos. Ważne jest rozważanie Pisma Świętego, słuchanie zdrowego nauczania oraz proszenie Boga o mądrość i rozeznanie. Pan może posłużyć się drugim człowiekiem, aby nas zachęcić lub potwierdzić kierunek, jednak to głos Boga powinien pozostać najważniejszy.

Na zakończenie pastor zachęcił, aby uczyć się słuchać Boga każdego dnia, trwać przy Nim z wytrwałym i otwartym sercem oraz wybierać życie w posłuszeństwie. Tylko *miłując* Boga, *słuchając* Jego głosu i *lgnąc* do Niego możemy iść drogą, którą dla nas przygotował.

„A cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Bożą.”
1 Koryntian 10, 31

29/07/2026

Niedzielne nabożeństwo rozpoczęliśmy od podziękowania Bogu za wspólnie spędzony czas podczas wyjazdu do Karpacza oraz za Jego opiekę i bezpieczny powrót. Wyjazd ten był szczególny również dlatego, że dwie osoby poprzez chrzest wiary-chrzest wodny publicznie wyznały Jezusa Chrystusa jako swojego Pana i Zbawiciela.

Podczas niedzielnego nabożeństwa osoby ochrzczone otrzymały na pamiątkę Pisma Święte – najlepszy i niezawodny „GPS” na życie. Boże Słowo jest drogowskazem, który prowadzi właściwą drogą, pomaga podejmować mądre decyzje i wskazuje kierunek każdemu, kto pragnie naśladować Chrystusa.

Obejrzeliśmy również krótkie filmiki z naszego wspólnego wyjazdu, które przypomniały nam chwile radości, budowania relacji i doświadczania Bożej obecności.

Słowem Bożym usługiwał pastor Grzegorz, który postawił każdemu z nas ważne pytania: Kim chcę być? Jaki chcę być? Kogo chcę naśladować? Zachęcał, aby spojrzeć na Jezusa Chrystusa nie tylko przez pryzmat cudów, których dokonywał, ale przede wszystkim przez Jego codzienne życie.

Rozważaliśmy cechy Jezusa: miłość do ludzi, łagodność, cierpliwość, gotowość do przebaczania, cichość i pokorę serca, postawę sługi, niezmienność, posłuszeństwo Ojcu oraz odwagę. Każda z tych cech została ukazana na podstawie Słowa Bożego i zachęcała nas, aby każdego dnia coraz bardziej upodabniać się do Chrystusa. To właśnie Jego charakter powinien być dla nas wzorem w codziennym życiu, a nasza postawa świadectwem Jego obecności w naszych sercach.

„Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali; jak Ja was umiłowałem, abyście się i wy wzajemnie miłowali. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.”

Ewangelia Jana 13,34–35

22/07/2026

Niedzielne nabożeństwo rozpoczął pastor Grzegorz, który przeczytał Psalm 73. Przypomniał, że mimo trudności i chwil zwątpienia, prawdziwą siłę i pokój znajdujemy w bliskości Boga. Zachęcał, aby nasze zaufanie pokładać w Jezusie, ponieważ nie ma takiej sytuacji, w której On nie mógłby pomóc.

Następnie rozważaliśmy fragment z Księgi Ezechiela 47,7–12, opisujący rzekę wypływającą ze świątyni. Woda, niosąca życie, uzdrowienie i obfitość, jest obrazem działania Boga oraz Ducha Świętego. Tam, gdzie dociera Boża obecność, następuje odnowa, uzdrowienie i nowe życie. Pastor zachęcał, aby otworzyć swoje serca na Boga i pozwolić Mu działać, ponieważ tylko On może uzdrowić to, co zostało zranione.

Nawiązując do słów Jezusa z Ewangelii Jana 7,38: „Kto wierzy we Mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej”, usłyszeliśmy zachętę do życia w bliskiej relacji z Chrystusem oraz do poddania się prowadzeniu Ducha Świętego. Gdy pozwalamy Bogu działać w naszym życiu, Jego miłość i życie mogą wypływać również do innych ludzi.

Podczas nabożeństwa złożono także podziękowania młodzieży naszego zboru oraz grupie Generacja Plus za tydzień ewangelizacji na terenie Strzelina. Młodzi bracia i siostry dzielili się poruszającymi świadectwami o Bożym prowadzeniu. Opowiadali, jak Duch Święty otwierał serca przechodniów na rozmowy o Jezusie i jak wielu ludzi z życzliwością przyjmowało Dobrą Nowinę.

Słowem Bożym podzielił się również brat Grzegorz Byrka z Kościoła Dom we Wrocławiu. Nawiązał do historii kobiety cierpiącej na krwotok (Mt 9,20–22), która przez lata była odrzucona i uznawana za nieczystą. Jednak dla Jezusa nie była kimś wykluczonym. Przypomniał, że Chrystus z miłością przyjmuje każdego, kto przychodzi do Niego z wiarą. Tak jak kobieta została uzdrowiona po dotknięciu szaty Jezusa, tak i dziś każdy może doświadczyć Jego łaski, uzdrowienia oraz przemiany życia.