Parafia Prawosławna św. Anny w Boratyńcu Ruskim

14/04/2026

❗️Chrystos Woskresie - Chrystus Zmartwychwstał

➡️Nasza Cerkiew w Jasnym Tygodniu - Swietłuju Siedmicu

Dziękujemy za foto Mikołaj Mendrycki

09/04/2026

Wielki Czwartek
„Dziś wisi na krzyżu” - „Днесь висит на древе” - w aranżacji diakona S. Trubaczowa

Koncert Wielkopostny z naszej Cerkwi Parafia Prawosławna św. Anny w Boratyńcu R***im
Dziękujemy Męski Zespół Muzyki Cerkiewnej „Grabarka”

05/04/2026

W dniu 5 kwietnia 2026 roku – w Niedzielę Wjazdu Pańskiego do Jerozolimy, zwaną także Niedzielą Palmową – nasza cerkiew przeżywała wyjątkowo uroczysty i radosny dzień. Już od samego rana wierni licznie zgromadzili się na Boskiej Liturgii, trzymając w dłoniach kolorowe palmy – najczęściej z wierzbowych gałązek, które na naszej podlaskiej ziemi od wieków zastępują palmy biblijne.

Po odczytaniu Ewangelii według św. Jana (12,1–18) ks. proboszcz wygłosił kazanie, które głęboko poruszyło serca wszystkich słuchaczy. W skrócie przypomnijmy najważniejsze myśli, jakie ksiądz proboszcz pozostawił nam w tym świętym dniu.
Ksiądz proboszcz ukazał dwie sceny ewangeliczne. Najpierw Betanię – dom Łazarza, gdzie Maria wzięła funt drogocennego olejku nardowego, namaściła nim nogi Jezusa i otarła własnymi włosami. Ten olejek, wart roczną pensję prostego robotnika, był wyrazem bezgranicznej miłości i pokory. Judasz oburzał się, ale Chrystus bronił Marii: „Zostaw ją – przechowała to na dzień mojego pogrzebu”. Jej dar stał się proroctwem męki i przygotowaniem Ciała Pańskiego na śmierć.
Druga scena – wjazd do Jerozolimy. Tłumy z gałązkami palmowymi wołały „Hosanna!”, a Chrystus jechał na osiołku – nie na białym rumaku, nie z mieczem, lecz jako Król Pokory. Ziemskie oczekiwania na króla-polityka, który wybawi z niewoli rzymskiej, zderzyły się z prawdą: Jego królestwo nie jest z tego świata, a Jego tron to krzyż.
Proboszcz przytoczył słowa świętego Jana Chryzostoma: „Chrystus wjeżdża do Jerozolimy nie po to, by walczyć, lecz by umrzeć. Nie po to, by panować, lecz by służyć” oraz świętego Cyryla Jerozolimskiego: „Gałązki palmowe to znak zwycięstwa – ale prawdziwe zwycięstwo dokona się na Golgocie, gdy śmierć zostanie pokonana śmiercią”.
Kaznodzieja podkreślił, że dziś my także stajemy przed Chrystusem z wierzbowymi gałązkami. Poświęcone wierzby niech staną w naszych domach przy ikonach – niech strzegą rodziny od pychy i zatwardziałości serca. Gałązka to nie tylko triumf, ale i znak gotowości na cierpienie. Wierzba, zanim wypuści liście, najpierw wypuszcza puszyste bazie „jakby płakała”. Niosąc ją, mówimy: „Panie, jestem gotów iść z Tobą przez Wielki Tydzień”.
Na koniec proboszcz wezwał wszystkich do godnego przeżycia Wielkiego Tygodnia – do uczestnictwa w nabożeństwach, zwłaszcza w Jutrzni Wielkiego Piątku z czytaniem 12 Ewangelii Męki Pańskiej, oraz do przygotowania się przez spowiedź i Eucharystię Świętą na Paschę. „Otwórzcie bramy swoich serc dla Króla Pokory” – wołał. „Nie bądźcie jak tłum, który dziś woła »Hosanna«, a jutro »Ukrzyżuj«. Bądźcie jak Maria z Betanii – cicho, pokornie, z miłością, która nie żałuje najdroższego olejku”.
Podczas Boskiej Liturgii od Eucharystii przystąpiło 63 osoby, co świadczy od duchowej dojrzałości parafii i trudu nauczania proboszcza, który od 30 lat swym słowem karmi swe dzieci.
Po zakończeniu Liturgii wyruszyła uroczysta procesja wokół cerkwi.
Na jej czele niesiono ikonę Wjazdu Pańskiego do Jerozolimy, za nią podążali wierni z krzyżami, chorągwiami oraz – co było szczególnie wzruszające – dzieci z pięknie przybranymi palmami. Procesja okrążyła świątynię trzykrotnie, a jej wspólny śpiew i radosne „Hosanna” i śpiew tropariou święta niosły się daleko po okolicy. Gdy wszyscy wrócili do cerkwi, ks. proboszcz odczytał modlitwę na poświęcenie palm, a następnie pokropił je wodą święconą. Każdy z parafian mógł zabrać poświęconą gałązkę do swojego domu – na znak, że wyszedł na spotkanie Chrystusa.
Po poświęceniu odbył się konkurs dla dzieci na najpiękniejszą palmę. I tu, bracia i siostry, trzeba przyznać otwarcie: wszystkie palmy były najpiękniejsze! Kolorowe wstążki, kwiaty i misternie plecione wierzbowe bazie – każde dziecko włożyło w swoją palmę całe serce i trud. Komisja konkursowa (czyli cała parafia) nie miała wątpliwości – wszyscy wygrali. Każde dziecko otrzymało nagrodę. Tego dnia rozdaliśmy 60 prezentów! Radość była ogromna, a uśmiechy na twarzach najmłodszych jaśniały jaśniej niż wiosenne słońce.
Ten konkurs i cała oprawa Niedzieli Palmowej to już wieloletnia tradycja naszej parafii. Z roku na rok gromadzi się coraz więcej rodzin, a dzieci z niecierpliwością czekają na ten dzień. To piękny owoc wspólnej pracy i żywej wiary.
W tym miejscu pragniemy z całego serca podziękować wszystkim parafianom – tym, którzy przyszli z palmami, którzy modlili się, śpiewali i szli w procesji. Dziękujemy rodzicom za trud przygotowania palm i za to, że uczycie swoje dzieci miłości do Cerkwi. Dziękujemy dzieciom – to wy jesteście najpiękniejszym kwiatem naszej parafialnej rodziny.
A szczególne słowa wdzięczności kierujemy do naszego ks. proboszcza, który od 30 lat z niewyobrażalnym poświęceniem prowadzi tę parafię. Przez trzy dekady – w radości i smutku, w blasku świąt i w szarości codzienności – on jest z nami: spowiada, uczy, pociesza, organizuje, buduje, a przede wszystkim – modli się. To dzięki jego ogromnemu trudowi, jego sercu oddanemu Bogu i ludziom, nasza parafia żyje i rozwija się. Niech Pan Bóg wynagrodzi mu stokrotnie każdą zmęczoną nogę, każdą bezsenną noc i każde wypowiedziane słowo prawdy.
Niech poświęcone wierzby towarzyszą nam w domach przez cały rok, przypominając o Królu Pokory, który wjeżdża do Jerozolimy, by umrzeć i zmartwychwstać dla naszego zbawienia.
A my – z gałązkami w rękach i z nadzieją w sercach – wchodzimy w Wielki Tydzień. Hosanna Synowi Dawidowemu! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana!
https://boratyniec.pl/niedziela-palmowa-w-naszej-parafii-05-04-2026/

04/04/2026

Sprawozdanie z Warsztatów Ikonograficznych w Boratyńcu R***im (1–3 kwietnia 2026 r.)

W dniach 1–3 kwietnia 2026, gdy Cerkiew przeżywał święty czas Wielkiego Postu – owocnej duchowej wędrówki ku Światłu Zmartwychwstania – w malowniczej plebanii w Boratyńcu R***im zgromadziło się czternaścioro dusz, pragnących nie tylko uczyć się rzemiosła ikonopisania, lecz przede wszystkim wstąpić na drogę przemienienia wewnętrznego człowieka na podobieństwo Jego pierwotnego piękna.
Zgodnie z nauką świętych Ojców, człowiek jest ikoną Boga – żywym odbiciem Jego chwały, choć przyćmionym przez grzech. Zadaniem ikonografa nie jest więc jedynie nakładanie barw na deskę, lecz – przez modlitwę, skupienie i post – oczyszczać własne serce, aby przez nie mogło przeświecać niebieskie Światło Taboru. Te warsztaty, prowadzone przez Pracownię Ikonograficzną „Ikony z Podlasia” pod mistrzowską ręką Pani Barbary Klimczuk-Moczulskiej, stały się prawdziwą szkołą theosis – przebóstwienia poprzez sztukę.
Uczestnicy – od dziecięciu lat począwszy – zanurzeni w atmosferze wielkopostnego wyciszenia, uczyli się przygotowania deski, nakładania rysunku, farb krok po kroku przyswajali sobie kanon pisania. Każda warstwa farby, każda kreska była okazją do powtarzania modlitwy Jezusowej, do uświadomienia sobie, że tak jak ikona stopniowo wychodzi z mroku ku światłu, tak dusza ludzka – przez cierpliwe trudzenie się – odzyskuje swój pierwotny blask. Nieprzypadkowo Ojcowie Cerkwi, święty Jan Damasceński czy święty Grzegorz z Nyssy, widzieli w ikonie nie obraz do pokłonienia się, lecz okno na rzeczywistość niebiańską i zwierciadło powołania każdego wierzącego.
Warsztaty te stały się także wspólnotowym doświadczeniem Cerkwi – Bractwo Młodzieży ochoczo służyło pomocą, tworząc atmosferę braterskiej miłości i radości płynącej z bycia razem w domu Pana. Wspólna agapa, rozmowy o duchowości ikony, wspólne odmawianie modlitw przed rozpoczęciem pracy – wszystko to pozwoliło uczestnikom głębiej przeżyć czas Wielkiego Postu jako czasu łaski i nawrócenia.

Niechaj imię Pańskie będzie błogosławione za wszystkich, którzy umożliwili to błogosławione spotkanie. Szczególne słowa wdzięczności kierujemy ku ks. Andrzejowi Opolskiemu, proboszczowi parafii, który nie tylko udostępnił plebanię i gościł nas z pasterską troską, ale swoją modlitwą i obecnością przypominał, że ikona rodzi się w sercu Cerkwi.
Dziękujemy Bractwu Młodzieży - współorganizatorowi za ofiarną służbę, radosne serca i przykład ewangelicznego miłosierdzia – bez Was te dni nie byłyby tak harmonijne.
Składamy głęboki ukłon przed Pracownia Ikonopisania Ikony z podlasia i Panią Basia Klimczuk-Moczulska za przekazywanie nie tylko wiedzy technicznej, lecz przede wszystkim ducha ikonografii – cierpliwości, pokory i modlitewnego skupienia. Dziękujemy równie gorąco Pani Lena Sycz, za przygotowanie włoskiego poczęstunku na zakończenie warsztatów.
Nie zapominamy też o materialnym wsparciu – serdecznie dziękujemy Gmina Siemiatycze za pomoc finansową, która umożliwiła zakup materiałów i stworzenie godnych warunków do pracy. Niechaj dobre ziarno zasiane w tych dniach przyniesie plon w postaci żywych ikon – ludzi przemienionych łaską.
Ojcowie pustyni mawiali: „Kim się stanie człowiek, gdy z całą powagą weźmie się za swoje zbawienie?” My, patrząc na czternaścioro uczestników, na ich deski, na które po trzech dniach spłynął już niebiański blask i ujrzeliśmy ikonę stającą się ikoną.
Warsztaty te nie tylko nauczyły podstaw pisania ikony, ale przede wszystkim przypomniały, że każdy chrześcijanin jest powołany, by przez post, modlitwę i miłość na nowo wypisać w sobie obraz Boży. Był to czas gdy uczestnicy weszli w pierwszy etap zapoznania się ze sztuka pisania ikony.
Już dziś z radością zapowiadamy, że kolejna edycja Warsztatów Ikonograficznych odbędzie się w przyszłym roku, ponownie w Boratyńcu R***im, w okresie Wielkiego Postu – by ten święty czas jeszcze głębiej przemienił nasze serca.
Zachęcamy wszystkich, którzy pragną dotknąć tajemnicy ikony i swojego powołania, aby śledzili ogłoszenia parafialne i zgłaszali się z wyprzedzeniem. Liczba miejsc ograniczona, gdyż – jak uczy tradycja – ikonografii nie uczy się w tłumie, lecz we wspólnocie modlitwy i skupienia.
Niechaj Zmartwychwstały Pan, którego święta wyczekujemy i Którego blask niesie każda prawdziwa ikona, prowadzi nas ku coraz pełniejszemu podobieństwu do Niego.

30/03/2026

❗ Relacja ze spotkania wielkopostnego „Prawosławna kobieta – między mitem a prawdą”

W dniu 29 marca 2026 r. w V niedzielę wielkiego postu- św. Marii Egipcjanki w świetlicy w Boratyńcu R***im odbyło się kolejne spotkanie wielkopostne, wpisujące się w obchody jubileuszu 30-lecia parafii.

Spotkanie poprowadził ks. Andrzej Opolski, proboszcz parafii, który nieustannie z ogromnym zaangażowaniem prowadzi dzieło ewangelizacji i edukacji duchowej wiernych, szczególnie umacniając ich w przeżywaniu Wielkiego Postu poprzez regularne uczestnictwo w życiu eucharystycznym.

Był to czas nie tylko wykładu, ale przede wszystkim głębokiego zatrzymania się nad miejscem kobiety w życiu Cerkwi i w dziele zbawienia.

Spotkanie poprowadziła Dominika Kovačević-Younes – teolog i znawczyni duchowości prawosławnej, która odwiedziła naszą parafię już po raz czwarty. Jej wystąpienia zawsze łączą w sobie solidną wiedzę, doświadczenie życia Cerkwi i wrażliwość na konkretnego człowieka. Tak było i tym razem.

Już na początku wyraźnie wybrzmiało, że kobieta nie jest dodatkiem do historii zbawienia, ale jej współuczestniczką. Od Ewy, przez prorokinię Miriam, Deborę, Rut, aż po Bogurodzicę – kobieta wnosi w świat wiarę, wierność, zdolność do ofiary i miłości, które przygotowują drogę Bogu.

Jak przypomniano w prezentacji, liturgia sama daje nam klucz do zrozumienia tej prawdy:
„Poleciłeś radować się niewiastom niosącym mirrę, rozwiązałeś osądzenie Ewy…”
(stichera jutrzni Niedzieli Niewiast Niosących Wonności)

To właśnie przez kobietę – przez Jej „tak” – rozpoczęło się nasze zbawienie.
„Dzisiaj nastał początek naszego zbawienia… Dziewica pojawia się dla zbawienia dusz naszych.”
(tekst liturgiczny święta Narodzenia Bogurodzicy)

W trakcie spotkania mocno wybrzmiała także rola kobiety jako matki – tej, która daje życie, ale też tej, która kształtuje serce człowieka. To ona pierwsza uczy modlitwy, wprowadza w świat wiary, buduje duchowy fundament rodziny. Nie bez powodu przypomniano, że nawet wielcy święci, jak św. Grzegorz Palamas, zawdzięczali swoją drogę w dużej mierze matce.

Szczególne miejsce zajęła także refleksja nad powołaniem matuszki, żony kapłana. To ciche, często ukryte, ale niezwykle wymagające posługiwanie – bycie „matką parafii”, wsparciem dla duchownego, przykładem wiary i stabilności dla wspólnoty. Jej rola nie kończy się na domu – obejmuje całe życie parafialne.

Wiele miejsca poświęcono także obecności kobiety w samej wspólnocie Cerkwi. Pokazano, że kobieta jest nie tylko uczestniczką, ale żywym sercem parafii – modlącą się, służącą, troszczącą się o innych, często w sposób niewidoczny, ale nieodzowny.

Jednym z ważniejszych tematów była kwestia uczestnictwa kobiet w życiu liturgicznym, szczególnie w Eucharystii. Z naciskiem podkreślono, że nie ma teologicznych przeszkód, aby kobieta przystępowała do Świętej Komunii przy każdej Boskiej Liturgii, także w czasie naturalnych procesów fizjologicznych.

Przywołano słowa samego Chrystusa:
„Nie ma nic z zewnątrz w człowieka, co by wchodząc weń, mogło go skalać, natomiast kala to, co z człowieka wychodzi” (Mk 7,15) ( tłumaczenie na język polski w przekładzie WMP)

Oraz mocne świadectwo Tradycji Cerkwi:

„Nie będziecie oddzielać tych, którzy mają okres… kobieta z krwawieniem została uznana za godną i dostąpiła przebaczenia.”
(Didascalia Apostolorum, III–IV w.)

„Nie można zakazać kobiecie przyjmowania sakramentu świętej komunii w takim czasie… miesiączka nie jest grzeszna, bo wynika z natury.”
św. Grzegorz Wielki (List do Augustyna z Canterbury)

„Comiesięczne krwawienie kobiety nie czyni jej nieczystą w sensie modlitewnym.”
patriarcha serbski Paweł (+2009)

Podkreślono jasno: nie ciało oddziela człowieka od Boga, lecz grzech. Wszystko, co naturalne, nie może być przeszkodą w spotkaniu z Chrystusem.

Spotkanie pokazało też różnorodność dróg świętości kobiet – od matek i żon, przez mniszki, aż po te, które służyły światu poprzez miłość bliźniego. Szczególnie poruszały przykłady kobiet, które były „matkami dla wszystkich”, jak św. Maria z Paryża , przypominająca:
„Na Sądzie Ostatecznym zapytają mnie: czy nakarmiłam głodnego, odziałam nagiego…”

Całość spotkania odbywała się w duchu Wielkiego Postu – jako wezwanie do głębszego życia eucharystycznego. W tym kontekście należy podkreślić ogromną rolę ks. Andrzeja Opolskiego, proboszcza parafii, który z wielkim zaangażowaniem prowadzi wiernych drogą modlitwy, pokajania i świadomego uczestnictwa w Eucharystii. Jego troska o formację duchową parafian, szczególnie w tym świętym czasie, znajduje wyraz m.in. w organizacji takich spotkań.

To spotkanie zostawiło bardzo konkretne przesłanie:
kobieta w Cerkwi jest potrzebna, obecna i niezastąpiona – jako matka życia, matka wiary i matka wspólnoty. A jej pełne uczestnictwo w Eucharystii nie jest przywilejem, ale naturalnym i koniecznym elementem życia w Chrystusie.

Był to czas ważny, porządkujący wiele pytań, ale też umacniający przede wszystkim duchowo.

Foto:
Krystyna Opolska
Eugenia Jaroszuk

22/03/2026

❗Relacja ze spotkania „Wychowanie dzieci z trudnościami w kontekście wsparcia ze strony Cerkwi Prawosławnej”

W ramach wielkopostnych spotkań parafialnych oraz obchodów jubileuszu 30-lecia parafii, w dniu 22 marca 2026 roku w świetlicy w Boratyńcu R***im odbyło się spotkanie poświęcone tematowi wychowania dzieci z trudnościami rozwojowymi w kontekście wsparcia, jakie może nieść Cerkiew Prawosławna. Organizatorami spotkania byli: Parafia Prawosławna św. Anny w Boratyńcu R***im, Bractwo Młodzieży przy parafii oraz Fundacja DINAMI.

Spotkanie zainaugurował proboszcz parafii, ks. Andrzej Opolski, który w swoim wprowadzeniu nawiązał do wielkopostnego charakteru zgromadzenia oraz jubileuszu trzydziestolecia istnienia wspólnoty parafialnej. W duchu patrystycznym i monastycznym ks. Andrzej przywołał słowa Pisma Świętego: „Amen, mówię wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci Moich najmniejszych, Mnie uczyniliście” (Mt 25,40), podkreślając, że dzieci naznaczone szczególną kruchością są dla Cerkwi szczególnym wezwaniem do miłości i troski.

Duchowny odwołał się do nauczania świętego Jana Chryzostoma, który porównywał dzieci do posągów powierzonych rzeźbiarzom, oraz do świętego Izaaka Syryjczyka, ukazującego serce miłosierne jako płonące dla całego stworzenia. Wskazał, że tradycja patrystyczna uczy postrzegać każde dziecko jako ikonę Boga, a jego trudności nie jako przeszkodę, lecz jako miejsce objawienia się mocy Bożej w słabości.

Ks. Andrzej podkreślił, że prawosławna droga wychowania nie dzieli modlitwy od terapii, lecz widzi je jako dwa skrzydła prowadzące człowieka ku uzdrowieniu. Przywołał postacie współczesnych prawosławnych kapłanów i psychologów – ojca Vasiliosa Thermosa oraz Stephena Muse – którzy w swoich pracach akcentują synergię życia sakramentalnego i wiedzy psychologicznej. Wprowadzenie zakończył błogosławieństwem i oddaniem głosu prelegentce.

Główną część spotkania poprowadziła Barbara Snarska-Setiarso – pedagog, psycholog, diagnosta ADOS-2, terapeuta integracji sensorycznej, założycielka Fundacji DINAMI, a prywatnie mama dwóch nastolatków i żona prawosławnego teologa.

Prelegentka przedstawiła szerokie spektrum trudności rozwojowych występujących u dzieci, dzieląc je na kategorie: zaburzenia emocjonalne, zaburzenia komunikacji, zaburzenia społeczne oraz zaburzenia motoryczne. Omówiła także czynniki ryzyka – genetyczne, środowiskowe oraz okołoporodowe – które mogą wpływać na pojawienie się tych trudności.

W swojej prezentacji pani Barbara przywołała fazy reakcji psychologicznych, przez które przechodzą rodzice w obliczu diagnozy dziecka: zaprzeczenie, gniew, negocjacje, depresję i akceptację. Zwróciła uwagę, że proces ten często towarzyszy również rodzicielskiemu wypaleniu, które – jak wykazują badania – dotyka szczególnie rodziców dzieci ze spektrum autyzmu. Przytoczyła stadia wypalenia rodzicielskiego: fizjologiczne, intelektualne, społeczne, duchowe i psychoemocjonalne, podkreślając, że wymiar duchowy – utrata sensu i dewaluacja wartości – jest jednym z najgłębszych przejawów kryzysu.

Prelegentka wskazała na kluczową rolę wsparcia społecznego i duchowego jako czynnika redukującego poziom wypalenia. Badania własne oraz cytowane w literaturze przedmiotu potwierdzają, że rodziny z dziećmi z trudnościami rozwojowe potrzebują wsparcia informacyjnego, emocjonalnego i duchowego – udzielanego na wielu płaszczyznach jednocześnie.

W części teologiczno-psychologicznej Barbara Snarska-Setiarso przywołała nauczanie metropolity Limassol Atanazego (Nikolaou) o precyzji życia duchowego oraz patrystyczną wizję człowieka przed i po upadku. Omówiła prawosławne rozumienie grzechu pierworodnego jako utraty Łaski prowadzącej do zaciemnienia umysłu i rozbicia osobowości. W tym kontekście przedstawiła Cerkiew jako „szpital”, Chrystusa jako Lekarza, a sakramenty jako narzędzia leczenia duszy. Podkreśliła, że prawosławna psychoterapia nie jest systemem intelektualnym, lecz realizuje się we wspólnocie cerkiewnej – w parafii, w monasterze, w codziennym życiu liturgicznym.

Na zakończenie głos ponownie zabrał ks. Andrzej Opolski, który podsumował spotkanie, akcentując szczególną rolę Cerkwi oraz ojca duchowego w procesie towarzyszenia rodzinie z dzieckiem doświadczającym trudności rozwojowych.

Duchowny podkreślił, że Cerkiew – jako wspólnota uzdrowienia – jest powołana do tego, by być miejscem, gdzie rodzice nie pozostają sami ze swoim cierpieniem i niepewnością. Wskazał, że ojciec duchowy, będąc świadkiem życia sakramentalnego, może rozeznawać potrzeby konkretnej rodziny, wspierać modlitwą, ale także kierować tam, gdzie potrzebna jest pomoc specjalistów. Ks. Andrzej zaznaczył, że prawdziwe wsparcie duchowe nie polega na udzielaniu gotowych odpowiedzi, lecz na byciu obecnym, na słuchaniu i na tworzeniu przestrzeni, w której rodzice mogą odnaleźć siłę do dalszej drogi.

Przywołał on również słowa świętego Jana Chryzostoma, który nauczał, że dom powinien być małą Cerkwią. W tym duchu – jak mówił ks. Andrzej – parafia ma stawać się przedłużeniem tego domu, miejscem, gdzie dziecko z trudnościami jest przyjmowane bezwarunkowo, a jego rodzice mogą doświadczyć odpoczynku i zrozumienia. Podkreślił, że współpraca między rodzicami, duchownymi i specjalistami jest dziś nie tylko potrzebna, ale stanowi wypełnienie ewangelicznego nakazu wzajemnego noszenia brzemion.

Jego słowa były tym bardziej aktualne gdyż sam on jest ojcem chorej na mukowiscydozę córki Zuzanny i razem z rodziną przeżył wiele trudności. Obecnie ks. Andrzej w praktyce stara się wypełniać nauczanie apostoła Pawła „Albowiem w tym, co wycierpiał, sam będąc poddany próbie, może pomóc tym, którzy próbę przechodzą” Hebr 2,18

Spotkanie w Boratyńcu R***im było wyjątkową okazją do połączenia wiedzy psychologicznej z głębią prawosławnej duchowości. Uczestnicy mieli możliwość nie tylko wysłuchać rzetelnych informacji na temat trudności rozwojowych dzieci, ale także spojrzeć na tę rzeczywistość przez pryzmat patrystycznej wizji człowieka. Prezentowane treści ukazały, że Cerkiew – ze swoim nauczaniem o ikonie, o szpitalu duszy i o synergii modlitwy i terapii – może być nieocenionym wsparciem dla rodzin zmagających się z codziennymi wyzwaniami.

Organizatorzy zapowiedzieli kontynuację cyklu spotkań w ramach wielkopostnych refleksji oraz obchodów jubileuszu parafii.

20/03/2026

❗Zapraszamy na Wielkopostne Spotkanie, tematem którego będzie: Wychowanie dzieci z trudnościami w kontekście wsparcia ze strony Cerkwi Prawosławnej
✅Termin: 22 marzec 2026 - Świetlica w Boratyńcu R***im
✅Spotkanie prowadzi Barbara Snarska-Setiarso – Pedagog, Psycholog, diagnosta ADOS-2, terapeuta integracji sensorycznej oraz terapii ręki, terapeuta i instruktor integracji bilateralnej, provider Metody Johansena i Neuroflow ATS
✅Organizator: Parafia Prawosławna św. Anny w Boratyńcu R***im z Parafialnym Bractwem Młodzieży
✅Spotkanie odbywa się w ramach obchodów roku jubileuszowego 30-lecia Parafia Prawosławna św. Anny w Boratyńcu R***im
➡Więcej szczegółów znajdziecie na plakacie i na stronie parafialnej
https://boratyniec.pl/wychowanie-dzieci-z-trudnosciami-w-kontekscie-wsparcia-ze-strony-cerkwi-prawoslawnej/

20/03/2026

20/03/2026

❗️Pilna i bardzo ważna informacja
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

https://www.orthodox.pl/komunikat-kancelarii-metropolity-pilne/?fbclid=IwZnRzaAQqdttleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAo2NjI4NTY4Mzc5AAEecjvb1aqXQhIy3ZPtKuXs3dOHj4pwX3-4dw2jHbeJCuVEuCwz88jelMJhzaw_aem_sag4y98i7kKerOkOvaA08w

Kancelaria Metropolity, w związku z odnotowanymi w ostatnim czasie przypadkami cyberataków wymierzonych w parafie oraz instytucje cerkiewne, stanowczo ostrzega duchowieństwo, wiernych oraz wszystkie osoby współpracujące z Cerkwią przed działaniami przestępczymi polegającymi na wyłudzeniu ...

17/03/2026

Relacja ze spotkania wielkopostnego w Boratyńcu R***im
15 marca 2026 roku – 66. rocznica śmierci metropolity Dionizego (Weledyńskiego)

W trzecią niedzielę Wielkiego Postu, gdy Cerkiew wzywa nas do czci Krzyża Pańskiego, a dusze wiernych napełniają się nadzieją Zmartwychwstania, Parafia Prawosławna w Boratyńcu R***im przeżywała niezwykłe duchowe wydarzenie.

W ramach obchodów jubileuszu 30-lecia istnienia parafii oraz wielkopostnych spotkań formacyjnych, proboszcz ks. Andrzej Opolski zorganizował kolejne z cyklu spotkań, które zgromadziło licznych wiernych, spragnionych słowa Bożego i świadectwa świętości.

Tym razem gościem był ks. protodiakon dr Łukasz Leonkiewicz z Warszawy, który przybliżył postać jednego z najwybitniejszych hierarchów naszej Cerkwi w Polsce – śp. metropolity Dionizego (Weledyńskiego). To on, jak mówi Pismo: „Pamięć sprawiedliwego będzie błogosławiona” (Prz 10,7), swymi staraniami i trudem doprowadził do nadania Autokefalii naszej Cerkwi, umacniając jej duchową niezależność i tożsamość. Spotkanie odbyło się dokładnie w 66. rocznicę jego śmierci, co nadało mu szczególnie refleksyjny i modlitewny wymiar.

Po powitaniu gości przez proboszcza, zgromadzeni obejrzeli trzyczęściowy film dokumentalny o życiu i posłudze metropolity Dionizego. Następnie ks. Łukasz w mistrzowski sposób ukazał wielkość hierarchy, jego oddanie Cerkwi i trudne wybory, których dokonywał w burzliwych czasach. Światło Ducha Świętego, które promieniowało z ekranu, przenikało serca obecnych.

Szczególnie wzruszające były osobiste wspomnienia ks. Andrzeja Opolskiego. Proboszcz, który w przeszłości był wikariuszem w soborze metropolitalnym w Warszawie za czasów śp. metropolity Bazylego (Doroszkiewicza), podzielił się świadectwem swojej kapłańskiej drogi. Wspominał swoją zażyłą znajomość z abp. Jeremiaszem (Anchimiukiem) – który pochodził, podobnie jak on, z rodzinnych Odynek – a także z ks. arcyprezbiterem Atanazym Semeniukiem, wieloletnim proboszczem katedry, którego metropolita Dionizy przygarnął na wychowanie z domu dziecka. Wspomniał też o sąsiedzkiej bliskości z ks. Mikołajem Lenczewskim, który również zabrał głos w filmie. Te osobiste akcenty, przeplatane cytatami z Ojców Cerkwi, sprawiły, że wielu zebranych nie mogło powstrzymać łez. Jak uczy św. Jan Chryzostom: „Wspomnienie sprawiedliwych łączy nas z niebem”. Rzeczywiście, przez chwilę granica między doczesnością a wiecznością zdawała się zacierać.

Ksiądz proboszcz, troszcząc się o to, by w parafii panowała atmosfera postu i modlitwy, od początku Wielkiego Postu zaprasza wiernych na cykliczne spotkania, które są jakby przystaniami na duchowej drodze ku Paschy. Są one nie tylko okazją do zdobycia wiedzy, ale przede wszystkim do wspólnej modlitwy, braterskiej rozmowy i umocnienia w wierze. Jak poucza św. Efrem Syryjczyk: „Post jest bronią przeciwko demonom”, a takie spotkania są jej ostrzeniem.
Duchową atmosferę spotkania podkreśliła wspólna myśl zebranych, byśmy wznieśli swe modlitwy o rychłe zaliczenie w poczet świętych wyznawczy (spowiednika) naszej Cerkwi śp.metropolitę Dionizego.

Na zakończenie wieczoru ks. Andrzej serdecznie zaprosił wszystkich na kolejne dwa wielkopostne wydarzenia:

22 marca 2026 roku, godz. 15:00 – spotkanie z panią Barbara Snarska-SetiarsoBarbarą Snarską-Setiarso (pedagog, psycholog, diagnosta ADOS-2) pt. „Wychowanie dzieci z trudnościami w kontekście wsparcia ze strony Cerkwi Prawosławnej”. Będzie to okazja, by zastanowić się, jak wspólnie – rodzina i wspólnota cerkiewna – mogą nieść pomoc najmłodszym, pamiętając słowa Pisma: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie” (Mk 10,14).
29 marca 2026 roku, godz. 16:00 – spotkanie z panią Dominika Kovačević-YounesDominiką Kovačević-Younes „Prawosławna kobieta – między mitem a prawdą”, które pomoże odkryć piękno i godność kobiety w świetle Tradycji Cerkwi.

Niech ten wielkopostny trud, podjęty przez proboszcza i wszystkich parafian, przynosi obfite owoce duchowe, a wstawiennictwo śp. metropolity Dionizego niech wyprasza nam potrzebne łaski.

Foto Andrzej Opolski

Film o śp.metropolicie Dionizym
https://vod.tvp.pl/filmy-dokumentalne,163/metropolita-dionizy-waledynski,1320108

17/03/2026

Foto Irena Pura

13/03/2026

❗Zapraszamy na nasze kolejne wielkopostne spotkanie w ramach obchodów roku jubileuszowego 30-lecia parafii, z ks. protodiakonem dr Łukaszem Leonkiewiczem, który przedstawi słuchaczom postać wybitnego hierarchy naszej Cerkwi w Polsce śp. Metropolitę DIONIZEGO (Weledyńskiego) jako tego, który swymi staraniami doprowadził do nadania naszej Cerkwi Autokefalii.
➡ podczas spotkania odbędzie się projekcja filmu o śp. Metropolicie Dionizym.
✅1️⃣5️⃣.0️⃣3️⃣.2️⃣0️⃣2️⃣6️⃣
⏰ godz. 16:00
🏠 Świetlica wiejska w Boratyńcu R***im