28/05/2026
Dziś święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana ✝️🙏
To dość nowe święto ustanowione przez papieża Benedykta XVI jest zawsze obchodzone w czwartek po Zesłaniu Ducha Świętego 🕊️, czyli dokładnie tydzień przed Bożym Ciałem.
Papież chciał, aby w ten sposób ukazać głęboki związek pomiędzy sakramentem święceń i Eucharystią 🍞🍷. Pragnął, aby był to dzień szczególnej modlitwy za kapłanów i o nowe powołania kapłańskie 🙏👨⚖️. Chciał także, aby to właśnie w ten dzień wyrażano wdzięczność i życzenia wobec księży, aby w Wielki Czwartek skupić się bardziej na tajemnicy Eucharystii i tzw. kapłaństwa powszechnego, w którym uczestniczymy przez chrzest 💧⛪.
Dlatego dziś chcemy wyrazić szczególną wdzięczność naszym księżom za ich posługę ❤️ i polecać ich Jezusowi Chrystusowi, aby pomagał im być na Jego wzór dobrymi pasterzami 🐑 oraz wiernymi szafarzami świętych sakramentów ✨.
Dobrze, że jesteście. Pamiętamy o was w modlitwie! 🙏🤍
Poniżej fragment Adhortacji Benedykta XVI "O EUCHARYSTII, ŹRÓDLE I SZCZYCIE
ŻYCIA I MISJI KOŚCIOŁA"
Wewnętrzny związek pomiędzy Eucharystią a sakramentem Święceń wynika z samych słów Jezusa wypowiedzianych w Wieczerniku: ”To czyńcie na moją pamiątkę” (Łk 22, 19). Jezus bowiem, w wigilię swej śmierci ustanowił Eucharystię oraz równocześnie kapłaństwo Nowego Przymierza. On jest kapłanem, ofiarą i ołtarzem: pośrednikiem pomiędzy Bogiem Ojcem i swoim ludem (por. Hbr 5, 5-10), ofiarą ekspiacyjną (por. 1 J 2, 2; 4, 10), który siebie samego ofiaruje na ołtarzu krzyża. Nikt nie może powiedzieć „to jest ciało moje” i „to jest kielich krwi mojej” inaczej, jak tylko w imię i zastępując osobę Chrystusa, jedynego najwyższego Kapłana nowego i wiecznego Przymierza (por. Hbr 8-9). Już podczas wcześniejszych zgromadzeń Synod Biskupów podjął temat kapłaństwa ministerialnego, czy to w odniesieniu do istoty tej posługi[69], czy też do formacji kandydatów[70]. Przy tej okazji, w świetle dialogu, jaki miał miejsce podczas ostatniego zgromadzenia synodalnego, chciałbym przywołać niektóre ważne wątki dotyczące związku pomiędzy sakramentem Eucharystii i sakramentem Święceń. Nade wszystko należy stwierdzić, że więź pomiędzy Święceniami i Eucharystią jest widoczna najbardziej podczas Mszy św., której przewodniczy biskup lub prezbiter w osobie Chrystusa Głowy.
Kościół w swym nauczaniu stwierdza, że Święcenia kapłańskie są warunkiem koniecznym dla ważności celebracji Eucharystii[71]. W rzeczywistości, „w służbie eklezjalnej wyświęconego kapłana jest obecny w swoim Kościele sam Chrystus jako Głowa swojego Ciała, jako Pasterz swojej trzody, Arcykapłan odkupieńczej ofiary”[72]. Niewątpliwie wyświęcony kapłan „działa także w imieniu całego Kościoła, gdy zanosi do Boga modlitwę Kościoła, a zwłaszcza, gdy składa Ofiarę eucharystyczną”[73]. Dlatego konieczne jest, by kapłani mieli świadomość, że cała ich posługa nigdy nie powinna wysuwać na pierwszy plan ich samych lub ich opinii, ale Chrystusa. Każda próba stawiania siebie w centrum celebracji liturgicznej sprzeciwia się tożsamości kapłańskiej. Kapłan przede wszystkim jest sługą i winien ciągle starać się być znakiem, który jako posłuszne narzędzie w rękach Chrystusa, odsyła do Niego. Wyraża się to szczególnie w pokorze, z jaką kapłan przewodzi liturgii, w posłuszeństwie wobec obrzędu, służąc mu sercem i umysłem, unikając wszystkiego, co może sprawiać wrażenie niestosownego stawiania siebie na pierwszym miejscu. Polecam zatem duchownym, by zawsze pogłębiali świadomość własnej posługi eucharystycznej jako pokornej służby wobec Chrystusa i Jego Kościoła. Kapłaństwo, jak mawiał św. Augustyn, jest amoris officium[74] - urzędem dobrego pasterza, który ofiaruje swoje życie za owce (por. J 10, 14-15).
wśród fanów
